Publish at Scribd or explore others:
Friday, 15 May 2009
Thursday, 14 May 2009
သခင္ကိုယ္ေတာ္မႈိင္းနဲ႔တိုင္းရင္းသားအေရး
ရခိုင္တိုင္း ရင္းသားေတြ အႀကီးအက်ယ္ႀကိဳဆို ေထာက္ခံတဲ့ ဗမာေခါင္းေဆာင္ဆိုတာ သခင္ကိုယ္ေတာ္မႈိင္းနဲ႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ႏွစ္ေယာက္ဘဲရွိမယ္ထင္ပါတယ္။ ဗမာအမ်ဳိးသမီးေတြတင္မက တုိင္းရင္းသူအမ်ဳိးသမီး ေတြကပါ သခင္ကုိယ္ေတာ္မႈိင္းသြားရာလမ္းမွာ ဆံပင္ျဖန္႔ခင္းေပးတာေတြ ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါေတြကိုၾကည့္ျခင္း အားျဖင့္ ျပည္တြင္းကတိုင္းရင္းသားေတြနဲ႔ သခင္ကိုယ္ေတာ္မႈိင္း ဆက္ဆံေရးအေနအထားကို အလြယ္တကူသိ ႏုိင္ပါတယ္။ ...(ဂါမဏိ)
၂ဝ၁ဝ၊ အရာရွိငယ္နဲ႔ အသိဂလိုဘယ္
(ဂါမဏိ)
၁၉၉ဝ ေရြးေကာက္ပြဲ၊ ၁၄ ႏွစ္ၾကာအမ်ဳိးသားညီလာခံနဲ႔ ၂ဝဝ၈ ဆႏၵခံယူပြဲအေတြ႔အၾကံဳေတြ ရထားတဲ့ စစ္အုပ္စုဟာ ၂ဝ၁ဝ ပြဲမွာေတာ့ အတိုက္အခံေတြ ဘယ္လိုမွေနရာမရေအာင္ လုပ္ဖို႔ စီစဥ္ျပင္ဆင္ထားမွာ ေျမႀကီးလက္ခတ္ မလြဲပါဘဲ။ ေနာင္မွာ ေယာင္းမျမင္းစီးထြက္လို႔ ပြဲပ်က္ႏိုင္တဲ့ ႐ူးေၾကာင္မူးေၾကာင္လက္ကိုင္ဒုတ္ေတြကိုေတာင္ ေနရာေပး မယ့္အလားအလာ မရွိပါဘူး၊ အခ်ိန္တခု အသံုးခ် လူမိုက္ေမြး တာေလာက္ဘဲလုပ္ၿပီး ဘုရားၿပီး ျငမ္းဖ်က္ခံရမွာ ျမင္ေယာင္ ပါေသးတယ္။ စစ္အုပ္စုဆိုတာ ကိုယ့္လူရင္း ကိုယ့္စက္႐ုပ္ကလြဲၿပီး တျခား ဘယ္သူ႔ကိုမဆို ဦး ၄ စာရင္းထဲထည့္တဲ့ အစြန္းေရာက္စစ္အာဏာ မူရင္းစြဲဝါဒီ Military Fundamentalist ျဖစ္ပါတယ္။ သမိုင္းတ ေလွ်ာက္မွာ ဗိုလ္လက္်ာ၊ ဗိုလ္တင္ထြဋ္၊ ဗိုလ္ေစာၾကာဒိုး၊ ဗိုလ္စမစ္ဒြန္း၊ ဗိုလ္ေက်ာ္ေဇာ၊ ဗိုလ္ေအာင္ေရႊ၊ ဗိုလ္ေမာင္ေမာင္၊ ဗိုလ္ ေအာင္ႀကီး၊ ဗိုလ္ၾကည္ေမာင္၊ ဗိုလ္ေစာျမင့္၊ ဗိုလ္ တင္ေဖ၊ ဗိုလ္စိန္ျမ၊ ဗိုလ္ေမာင္ေရႊ၊ ဗိုလ္တင္ဦး (ယခု NLD)၊ ဗိုလ္ထြန္းလင္းနဲ႔ မဆလအတြင္းေရးမွဴးအဖြဲ႔၊ ဗိုလ္တင္ဦး (မ်က္မွန္)၊ ဗိုလ္ေစာေမာင္၊ ဗိုလ္ထြန္းၾကည္-ဗိုလ္ေက်ာ္ဘနဲ႔ နဝတတိုင္းမွဴး တပ္မွဴးေဟာင္းအဖြဲ႔၊ ဗိုလ္တင္ဦး(တြင္း-၂)၊ ဗိုလ္ေနဝင္း နဲ႔ မဆလ-တစညတပ္မွဴးေဟာင္းအဖြဲ႔၊ ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔ စသျဖင့္ အထင္အရွား ရွိပါတယ္။ အခု ၂ဝ၁ဝ အတြက္ျပႆနာက အတိုက္အခံအျဖစ္ ျပည္တြင္းျပည္ပက သိထားၾကတဲ့ အဲန္အယ္လ္ဒီေတြ၊ ေက်ာင္းသားေတြ၊ တုိင္းရင္းသားေတြ မ ဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေတြကို ဗိုလ္သန္းေရႊရဲ႕ကိုယ္ပိုင္ အထူးသီးသန္႔ ၾကပ္ေျပးၿမိဳ႕ေတာ္ သစ္ႀကီးက မဟာလႊတ္ေတာ္သစ္ႀကီးမွာ စတိသ ေဘာေတာင္ ေျခခ်ခြင့္မေပးဖို႔ အညႇိဳးတႀကီးနဲ႔ ျပတ္ျပတ္သားသား ဆံုးျဖတ္စီစဥ္ထားပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အခုေတာ့ ဒီ့ထက္ဆိုးတဲ့ ျပႆနာကို ဗိုလ္သန္းေရႊတေယာက္ မေရွာင္ႏိုင္မလႊဲႏိုင္ ရင္ဆိုင္ေနရပါၿပီ။ ...
Wednesday, 6 May 2009
သမာသတိနဲ႔ သတၱိရွိတဲ့ဆံုးျဖတ္ခ်က္
(စိုးေနလင္း)
အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ စဥ္းစားဆံုးျဖတ္ရတဲ့ ကိစၥကေတာ့ အေရးအႀကီးဆံုး ဆံုးျဖတ္ရတဲ့ ကိစၥပါ။ တရား၀င္ပါတီျဖစ္တဲ့အျပင္ ၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ တပါတီထဲအစိုးရဖြဲ႔ႏိုင္ေလာက္တဲ့ မဲအေရအတြက္ထက္ အမ်ား ႀကီးပိုရရွိခဲ့တဲ့ ေရြးေကာက္ပြဲအနုိင္ရ ပါတီတရပ္အေနနဲ႔ ဒီမိုကေရစီရဲ႕အေျခခံအက်ဆံုးျဖစ္တဲ့ ေရြးေကာက္ပြဲကို ၀င္မလား မ၀င္ဘူးလား လို႔ဆံုးျဖတ္ရတဲ့ ကိစၥျဖစ္ပါတယ္။ နုိင္ငံေရးပါတီတခုအေနနဲ႔ ေရြးေကာက္ပြဲကို ျဖတ္သန္းရ မွာဟာ သဘာ၀ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ... အျပည့္အစံုသို႔
Saturday, 2 May 2009
Monday, 27 April 2009
အေမရိကန္ျမန္မာဆက္ဆံေရးတင္းမာမႈ ေလ်ာ့က်လာမႈအေပၚ တ႐ုတ္၏စိုးရိမ္မကင္းျဖစ္မႈ
http://naytthit.com မွ ကူးယူေဖၚျပပါသည္။
(အီးေမးမွရေသာ ဘာသာျပန္ေဆာင္းပါးတပုဒ္ျဖစ္ပါတယ္)
(The Institute of International Studies at Fudan University, Shanghai, China က Asistant professor Jian Junbo ရဲ့ အေမရိကန္ - ျမန္မာ ဆက္ဆံေရးအေပၚ တ႐ုတ္ႏုိင္ငံရဲ့ သေဘာထားကို သံုးသပ္ထားတဲ့ ေဆာင္းပါးကို ပရိတ္သတ္ တဦးက ဘာသာ ျပန္ၿပီး သူ႕ သံုးသပ္ခ်က္နဲ႕အတူ ေပးပို႔လာလို႔ တင္ျပေပးလိုက္ပါတယ္။ တခ်ဳိ႕ ေနရာေတြမွာေတာ့ စာေရးသူရဲ႕ ခြင့္ျပဳခ်က္နဲ႔ စာဖတ္ ရတာ ပိုေခ်ာေအာင္ ျပင္ထားပါတယ္။)
၂၀၀၉ ဧၿပီလ အေစာပိုင္းက အေမရိကန္၏ အေရွ႕ေတာင္ အာရွဆိုင္ရာ႐ံုး ဒါ႐ိုက္တာ Stephen Blake ကို ျမန္မာသို႔ သံတမန္ အျဖစ္ ေစလႊတ္ခဲ့ရာ အဲဒီလို ေစလႊတ္တာဟာ ၿပီးခဲ့တဲ့ ခုႏွစ္ႏွစ္ အတြင္းမွာ ပထမဆံုး အႀကိမ္ ျဖစ္ပါသည္။ ဧၿပီလ ထဲမွာပဲ US Deputy Secretary of State James Steinberg က “ျမန္မာႏုိင္ငံကို အထီးက်န္ ေစျခင္းကေန ကင္းလြတ္ေစဖို႔အတြက္ အာရွေဒသတြင္း အျခား ႏိုင္ငံမ်ား ႏွင့္အတူ ဘံုဗ်ဴဟာတခု ခ်မွတ္ႏုိင္ဖို႔ ၀ါရွင္တန္က ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္” ဟု ေျပာခဲ့သည္။
အခုလို အေျခအေန မ်ိဳးနဲ႔ ေျပာင္းလဲမႈ ေတြဟာ သမၼတဘုရွ္ အုပ္ခ်ဳပ္မႈ ကာလတုန္းက ဘယ္တုန္းကမွ မရွိခဲ့ဘူးပါ။ ဘုရွ္ လက္ထက္က ျမန္မာအေပၚ ဒီမိုကေရစီ ေျပာင္းလဲေရးကို ဖိအားေပးမႈ ႏွင့္ အျပင္းအထန္ ဆန္႔က်င္ ႐ံႈ႕ခ်မႈ တို႔သာ ရွိခဲ့သည္။
လက္ရွိ အေျခအေနေတြ အရ သမၼတ အိုဘားမားရဲ့ အစိုးရဟာ အရင္ သမၼတ လက္ထက္က ျမန္မာ ႏွင့္ "axis of evil" ဟု ဘုရွ္က ေခၚ ခဲ့ေသာ အီရန္၊ အီရတ္ ႏွင့္ ေျမာက္ကိုရီးယား တို႔အေပၚ ထားတဲ့ မူ၀ါဒနဲ႕ လံုး၀ ေျပာင္းလဲ က်င့္သံုးေနသည္။ ။ ဥပမာ အေနနဲ႔ - မၾကာခင္ ကပင္ အိမ္ျဖဴေတာ္မွ တီဟီရန္ (အီရန္) အျပန္အလွန္ ေဆြးေႏြးပြဲကို လည္းေကာင္း၊ ခိုင္မာတဲ့ အျပန္အလွန္ ဆက္သြယ္မႈ ႏွင့္အတူ ၿပံဳးယမ္း (ေျမာက္ကိုရီးယား) ၏ ေျခာက္ႏုိင္ငံ ေဆြးေႏြးပြဲကို လည္းေကာင္း အာ႐ံုစိုက္ လာေၾကာင္းကို ျပသခဲ့ သကဲ့သို႔ က်ဴးဘား ကိုလည္း အေမရိကန္ ကြန္ဂရက္ အဖြဲ႔၀င္ (ဥပေဒျပဳ လႊတ္ေတာ္အမတ္) တဦးကို ေစလႊတ္ခဲ့သည္။
အေပၚယံအားျဖင့္ အိုဘားမား၏ ႏုိင္ငံျခားေရး မူ၀ါဒဟာ ၎အရင္ သမၼတ၏ မူ၀ါဒကို လ်င္ျမန္စြာ လံုလံုးလ်ားလ်ား ေျပာင္းလဲလိုက္ဟန္ ရွိပါသည္၊ သို႔ေသာ္ ဤေျပာင္းလဲမႈေတြ အားလံုးဟာ အုပ္ခ်ဳပ္မႈနည္းဗ်ဴဟာ ပံုစံအသစ္၏ အစိတ္အပိုင္း တခ်ဳိ႕သာ ျဖစ္ပါသည္။ အိုဘား မား လက္ထက္မွာ ႏုိင္ငံျခားေရး မူ၀ါဒဟာ ျဖစ္လာမွ တံု႔ျပန္ျခင္းထက္ ျဖစ္ေအာင္ အေျခအေနကို ဖန္တီး ယူမႈကို အေျခခံေသာ ခိုင္ၿမဲေသာ ႏုိင္ငံတကာဆိုင္ရာ တရားမွ်တမႈ ႏွင့္ သမၼတဘုရွ္ လက္ထက္မွာ ေလ်ာ့နည္း ဆုတ္ယုတ္ လာခဲ့ရသည္ ဟု ဟီလာရီ ကလင္တန္ (Secretary of State) က ေျပာခဲ့ေသာ “soft power or smart power” ကို ျပန္လည္တည္ေဆာက္ေရးကို ဦးတည္ လာခဲ့သည္။
အိုဘားမားက သမၼတဘုရွ္ လက္ထက္မွာ မ်ားစြာအားနည္း လာခဲ့ရတဲ့ တကမာၻလံုး ဆုိင္ရာ ဦးေဆာင္မႈ အခန္းက႑ကို ပိုမိုခိုင္ၿမဲ တည္တံ့ေစဖို႔ အတြက္ အေမရိကန္၏ ႏုိင္ငံျခားေရးမူ၀ါဒ ခ်ိန္ခြင္ကို ယခင္ႏွင့္မတူ တျခား ဦးတည္ခ်က္ကို ဦးတည္ေျပာင္းလဲေနဟန္ ရွိပါသည္။ အထူးသျဖင့္ ဘုရွ္လက္ထက္က ေခါင္းေဆာင္မႈ အပိုင္း၏ အဓိက အားနည္းခ်က္မွာ ၂၀၀၃ ခုႏွစ္ အီရတ္အေပၚ စစ္ေရးအရ က်ဴးေက်ာ္မႈပင္ ျဖစ္သည္။ လက္ရွိ လကၡဏာ ႏွင့္ အေျခအေန ေတြအရ ေျပာင္းလဲမႈ မ်ားသည္ ယခင္ ဘုရွ္ လက္ထက္က ဆံုး႐ွံဳးခဲ့ေသာ ညင္သာ ေပ်ာ့ေပ်ာင္းေသာ လႊမ္းမိုးမႈကို ျပန္လည္ ရရွိဖို႔ အတြက္ ျဖစ္ဟန္ ရွိသည္။ အထက္ပါ ေျပာင္းလဲမႈမ်ားကို ၾကည့္ျခင္းအားျဖင့္ အိုဘားမား ၏ ျမန္မာႏုိင္ငံဆုိင္ရာ မူ၀ါဒ အသစ္ဟာ ၁၉၇၀ ႏွစ္လယ္ပိုင္း ဗီယက္နမ္စစ္ပြဲ ၿပီးကတည္းက ဆံုး႐ွံဳးခဲ့ေသာ အေမရိကန္၏ ျမန္မာႏုိင္ငံအေပၚ လႊမ္းမိုးမႈကို ျပန္လည္ ရယူႏုိင္ဖို႔ ဆိုတာကို ျမင္သာ ႏုိင္ပါသည္။
ပထ၀ီႏိုင္ငံေရး အရလဲ အိုဘားမား၏ မူ၀ါဒဆိုင္ရာ ဦးတည္မႈမ်ားဟာ အေရွ႕ေတာင္အာရွ ေဒသတြင္း အင္အားညီမွ်မႈကို စိန္ေခၚမႈ တရပ္ ျဖစ္ေလမလားဟု ေမးခြန္း ထုတ္စရာလဲ ျဖစ္ႏုိင္ပါသည္။ ၎အျပင္ အေမရိကန္၏ မူ၀ါဒဆုိင္ရာ ေျပာင္းလဲမႈမ်ားဟာ အထူးသျဖင့္ ျမန္မာ၏ အိမ္နီးခ်င္း အင္အားႀကီး ႏိုင္ငံမ်ား ျဖစ္သည့္ တ႐ုတ္ႏွင့္ အိႏၵိယ ကဲ့သို႔ ႏိုင္ငံမ်ားအတြက္ အာ႐ံုစိုက္စရာ ျဖစ္ေနပါသည္။ တနည္းအားျဖင့္လဲ အေမရိကန္၏ ျမန္မာႏိုင္ငံဆိုင္ရာ မူ၀ါဒအသစ္ဟာ ကမာၻမွာ အေမရိကန္၏ ပံုရိပ္ကို ႀကီးျမင့္လာေစ႐ံုသာမက ၀ါရွင္တန္က ညီညြတ္အဆင္ေျပစြာႏွင့္ ေအာင္ျမင္စြာေဆာင္ရြက္ႏုိင္ေသာ ေဒသတြင္းပထ၀ီႏိုင္ငံေရး တည္ေဆာက္မႈ ပံုစံအတြက္ ေျပာင္းလဲမႈတရပ္လဲ ျဖစ္ေပသည္။
မၾကာေသးခင္ ႏွစ္မ်ားအတြင္း အေမရိကန္သည္ အာဖဂန္နစၥတန္ အၾကမ္းဖက္ တိုက္ဖ်က္ေရး၊ အီရတ္၊ ပါကစၥတန္ႏွင့္ အခ်ိဳ႕ေနရာရွိ စစ္ပြဲတို႔ျဖင့္ အလုပ္မ်ား ေနခဲ့သည္။ ၎ အေျခအေနမ်ားကပင္ ျမန္မာႏုိင္ငံ အေပၚ အေမရိကန္၏ လူ႔အခြင့္အေရး၊ ဒီမိုကေရစီ ေဖာ္ ေဆာင္ေရးႏွင့္ အစိုးရႏွင့္ သေဘာထား ကြဲလြဲသူမ်ားကို လႊတ္ေပးေရး စေသာ ေတာင္းဆိုမႈ မ်ားႏွင့္အတူ ရန္လို ဖိႏွိပ္ၿပီး တြန္းအားေပး လိုေသာ မူ၀ါဒမ်ိဳးကို ျဖစ္ေပၚေစခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ လက္ေတြ႔မွာ အေမရိကန္ အေနႏွင့္ ဤ ရန္လို ဖိႏွိပ္လိုၿပီး တပါတီ အာဏာရွင္ စနစ္ကို ဆန္႔က်င္ေရး မူ၀ါဒမ်ားျဖင့္ အထီးက်န္ ႏိုင္ငံမ်ားကို လက္ေလ်ာ့ လိုက္ေလ်ာေစမႈ အပါအ၀င္ မည္သည့္ အက်ိဳးအျမတ္ကိုမွ် မရ ရွိခဲ့ေပ။ ဘုရွ္ အစိုးရသည္ ျမန္မာအစိုးရ အေပၚ ဖိႏွိပ္အုပ္ခ်ဳပ္ေသာ အစိုးရ တရပ္ဟု ယူဆခဲ့ခ်ိန္မွ စ၍ ၀ါရွင္တန္ဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံအေပၚ စီပြားေရး ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈပိုင္းတြင္ ဖယ္က်ဥ္ထားၿပီး၊ စီးပြားေရး ဖြံၿဖိဳးမႈဆိုင္ရာ အကူအညီ ေပးေရးကိုလည္း ျငင္းပယ္ထားခဲ့ပါ သည္။
ဤကဲ့သို႔ေသာ အေျခအေနအရပ္ရပ္ကို တ႐ုတ္က ေကာင္းစြာ အသံုးခ်ၿပီး ႏုိင္ငံေရးႏွင့္ မူ၀ါဒပိုင္းဆုိင္ရာ ေက်ာေထာက္ ေနာက္ခံအ တြက္ အေရးပါေသာ ျမန္မာႏွင့္ စီးပြားေရး အက်ိဳးတူ ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္မႈကို ပိုမို တိုးတက္ေအာင္ ေဆာက္ရြက္ခဲ့သည္။ လက္ရွိ အေျခ အေနအရ ဆိုလွ်င္လဲ တ႐ုတ္ ျမန္မာ အျပန္အလွန္ မွီတည္ ဆက္ႏြယ္ ေနမႈသည္ ႏွစ္ႏိုင္ငံလံုး အက်ိဳးအတြက္ လက္ေတြ႔က်က် အ ေကာင္အထည္ ေပၚေနၿပီ ျဖစ္သည္။ အေပၚယံ အားျဖင့္ ၾကည့္လွ်င္လည္း အေမရိကန္၏ ျမန္မာႏိုင္ငံ အေပၚ ၾသဇာ လႊမ္းမိုးမႈကို ျပန္ လည္ ရယူႏိုင္ရန္ ႀကိဳးစားမႈဟာ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံ၏ လႊမ္းမိုးမႈကို ေလ်ာ့နည္းေစႏုိင္ေသာ သို႔တည္းမဟုတ္ အဆံုးသတ္ ေစႏုိင္ေသာ စိန္ေခၚမႈ တရပ္ေလလားဟု ေမးခြန္းထုတ္စရာလည္း ျဖစ္ေကာင္း ျဖစ္ႏိုင္ေပသည္။ အေရွ႔ေတာင္အာရွ ႏုိင္ငံမ်ားအေပၚ အင္းအားႀကီး ႏိုင္ငံႀကီးမ်ား ၏ ပထ၀ီႏိုင္ငံေရး လႊမ္းမိုးမႈကို ရယူရန္ ႀကိဳးစားမႈသည္ ေဒသတြင္း ႏုိင္ငံေတြအတြက္ေတာ့ ေကာင္းမြန္ေသာ အခ်က္မဟုတ္ပါ။ သို႔ေသာ္ မည္သို႔ပင္ျဖစ္ေစ တ႐ုတ္ အေနႏွင့္ကေတာ့ ျမန္မာႏွင့္ အလြန္ႀကီးမားေသာ စီးပြားေရးဆုိင္ရာ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈမ်ားကို ေဆာင္ရြက္ ေနၿပီ ျဖစ္သည့္အတြက္ လက္ေလွ်ာ့ ဆုတ္ခြါမည့္ ဟန္မရွိပါ။ တ႐ုတ္အေနျဖင့္ ျမန္မာမွ ကုန္ၾကမ္း ပစၥည္းမ်ားကို ရယူလိုၿပီး အထူးသျဖင့္ အာဖရိကႏွင့္ အေရွ႕အလယ္ပိုင္းေဒသမွ ႏိုင္ငံမ်ားႏွင့္ ကုန္သြယ္မႈ အတြက္ ဆိပ္ကမ္းတခုႏွင့္ ၾကားခံစခန္းတခု ရရိွရန္ လိုေနေပသည္။
(စာေရးသူမွတ္ခ်က္။ ။ တ႐ုတ္က အာဖရိက ႏွင့္ အေရွ႕အလယ္ပိုင္းမွ ေရနံႏွင့္ တြင္းထြက္မ်ားကို ရခိုင္ကမ္္း႐ိုးတမ္းမွတဆင့္ ျမန္မာ ကုန္းတြင္းပိုင္းကို ျဖတ္၍ တ႐ုတ္ျပည္မ အတြင္းသို႔ သယ္ယူလိုၿပီး ၎ လမ္းေၾကာင္းမွပင္ တ႐ုတ္ ထြက္ကုန္မ်ားကို အဆိုပါ ႏိုင္ငံမ်ားသို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံကို ျဖတ္၍ တင္ပို႔မည္ ျဖစ္သည္။ ယခင္ မေလးရွားႏွင့္ အင္ဒိုနီးရွားၾကား မလက္ကာေရလက္ၾကားမွျဖတ္ကာ စကၤာပူ ဆိပ္ ကမ္းမွ ပတ္ၿပီး သယ္ယူေရးထက္ စီးပြားေရးအရ အလြန္တြက္ေျခကိုက္ေသာ နည္းလမ္း ျဖစ္ပါသည္၊ တနည္းအားျဖင့္လဲ အလြန္လံုၿခံဳ စိတ္ခ်ရၿပီး ပထ၀ီႏုိင္ငံေရးကိုလဲ တဘက္တလမ္းက အက်ိဳးသက္ေရာက္ႏုိင္သည္ဟု တ႐ုတ္ အေနႏွင့္ ယူဆမည္ဟု စာေရးသူ ယံုၾကည္ မိသည္။ မ်က္ေမွာက္ေခတ္မွာ ျမန္မာႏုိင္ငံရဲ႕ ပထ၀ီႏုိင္ငံေရး အေရးသာမႈဟာ ကမာၻ႔ထိပ္တန္း ႏုိင္ငံႀကီးမ်ားအေပၚ လႊမ္းမိုးမႈ အေတာ္အ တန္ႀကီးမားေနသည္ကို ျမန္မာတိုင္း ဂ႐ုထားသင့္သည္ဟုလည္း ယူဆမိသည္။)
အျပင္ပန္းအားျဖင့္လဲ ၀ါရွင္တန္၏ ျမန္မာႏုိင္ငံအေပၚ စိတ္၀င္စားမႈကို ျပေနေသာ မူ၀ါဒ အသစ္ျဖစ္ေသာ ပထ၀ီႏိုင္ငံေရး ယွဥ္ၿပိဳင္မႈဟာ ေဒသတြင္း အျငင္းပြားမႈမ်ားကို ဦးတည္ ေစႏုိင္ပါသည္။ ဒါေပမယ့္ ဒီအခ်က္ေတြဟာ ေဒသတြင္း ႏုိင္ငံတကာ မူ၀ါဒေရးရာမွာ မုခ်အမွန္ ျဖစ္လိမ့္မည္ဟုလဲ ေသခ်ာေပါက္ မေျပာႏုိင္ေသးပါ။ ႏုိင္ငံတကာ မူ၀ါဒ ေရးရာ၏ အစိတ္အပိုင္း တခုမွ်သာ ရွိပါေသးသည္။ ျမန္မာႏုိင္ငံ အေပၚ ထားရွိလာေသာ အေမရိကန္၏ မူ၀ါဒ အသစ္ႏွင့္ ပတ္သက္၍ အက်ိဳးဆက္မ်ားကို စမ္းစစ္ မေလ့လာမီွ “အေမရိကန္ အေနႏွင့္ ျမန္မာႏွင့္ မည္သို႔မည္ပံု နားလည္သေဘာတူညီမႈကို ရယူမလဲ” ဆိုတဲ့ ေမးခြန္းကို အရင္ ေမးသင့္ေပသည္။
ပထမတနည္းေနႏွင့္ အေမရိကန္ဟာ ျမန္မာ ေခါင္းေဆာင္ပိုင္းႏွင့္ တိုက္႐ိုက္အျပန္အလွန္ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးျခင္းျဖင့္ ခ်ဥ္းကပ္ၿပီး၊ ျမန္မာ ႏုိင္ငံအေပၚ ႏုိင္ငံတကာ အသိုင္းအ၀ိုင္းအတြင္း မူ၀ါဒေရးဆုိင္ရာ အကူအညီမ်ား၊ စီးပြားေရးဆိုင္ရာ အကူအညီမ်ား ႏွင့္အတူ ဒီမိုကေရဆီ ေျပာင္းလဲေရးကို ကူညီေဆာင္ရြက္ ေပးျခင္းျဖင့္ နည္းလမ္းရွာေကာင္း ရွာႏုိင္ေပသည္။ ဒါေပမယ့္ ဒီ ခ်ဥ္းကပ္နည္းဟာ ေဘာင္တခုအ တြင္း ကန္႔သတ္ထိန္းခ်ဳပ္မႈကို ဦးတည္တာ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ လက္ေတြ႔မွာေတာ့ တကယ္အေကာင္အထည္ ေဖာ္ဖို႔ဆိုတာ လြယ္ေတာ့ မလြယ္လွပါ။ ျမန္မာ အေနႏွင့္လည္းပဲ ၎၏ ႏုိင္ငံေရးမူ၀ါဒစနစ္ကို ၀ါရွင္တန္မွ ခ်ေပးေသာ ပံုစံမ်ိဳးျဖင့္ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမည္ မဟုတ္ သကဲ့သို႔ ၎၏ ျပည္တြင္းေရး ကိစၥရပ္မ်ားကိုလည္းပဲ အေမရိကန္ႏွင့္ ေဆြးေႏြးလိမ့္မည္ မဟုတ္ပါ။
ဒုတိယ တနည္း အေနႏွင့္ အေမရိကန္ဟာ ျမန္မာ့ အဓိက အတိုက္အခံ ပါတီ ျဖစ္ေသာ NLD ပါတီ၊ ဒါမွမဟုတ္ လက္ရွိ စစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရး စနစ္ကို ျဖဳတ္ခ်လိုေသာ အတိုက္အခံ အုပ္စုမ်ားႏွင့္ ေတြ႔ဆံု သေဘာတူညီမႈမ်ား ရယူေကာင္း ယူႏုိင္ေပသည္။ ရွင္းရွင္း ေျပာရလွ်င္ေတာ့ ဤကဲ့သို႔ေသာ နည္းလမ္းကို CIA အပါအ၀င္၊ ယခင္ ဘုရွ္ အစိုးရတို႔က ႀကိဳးစားက်င့္သံုးၿပီးျဖစ္ၿပီး အက်ိဳးရလဒ္ ထူးထူးျခားျခား ရလာစရာ အေၾကာင္း မရွိေတာ့ေပ။ ထို႔ေၾကာင့္ ဤနည္းလမ္းသည္ ပထမနည္းလမ္းေလာက္ပင္ ေကာင္းမြန္မႈ မရွိဘဲ၊ အက်ဳိးသက္ေရာက္မႈ မရွိေၾကာင္း ကိုလဲ ၀န္ခံ သက္ေသျပၿပီးျဖစ္သည္။
တတိယတနည္းအေနႏွင့္ အေမရိကန္ဟာ ျမန္မာအေပၚ စီးပြားေရး ဆုိင္ရာ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈ ႏွင့္ အတူ ေငြေရးေၾကးေရး ဆိုင္ရာ အကူအညီမ်ား ေပးၿပီး ေခါင္းေဆာင္ပိုင္းကို ခ်ဥ္းကပ္ေရးပင္ ျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ တဖက္ကလည္း အေမရိကန္ အေနႏွင့္လဲ ဖြံၿဖိဳးဆဲ ႏုိင္ငံမ်ားႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈႏွင့္ အကူအညီေပးေရး ဆိုင္ရာမွာ မရွိမျဖစ္ေသာ ျပဌာန္းခ်က္ႏွင့္ စည္းကမ္းခ်က္မ်ားကလဲ ရွိေနေသးေပသည္။ ျမန္မာ အေနႏွင့္ ကလည္းပဲ တျခား ရရွိေနေသာ စီးပြားေရးဆုိင္ရာ အေထာက္အကူမ်ား ကလဲ ရရွိ ေနေပေသးသည္ ဥပမာ အားျဖင့္ တ႐ုတ္ ထံမွျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ပင္ ျမန္မာက အေျခအေနအရ ျဖစ္လာေသာ အေမရိကန္၏ ေျပာင္းလဲမႈ အကူအညီကို လက္ခံလိမ့္မည္ မဟုတ္ေပ။ တဖန္ အေမရိကန္အေနႏွင့္ကလည္းပဲ ျမန္မာအေပၚ ႏုိင္ငံေရးမပါေသာ စီးပြားေရးပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္မႈမ်ိဳး ဆိုတာကလဲ မျဖစ္ႏုိင္ သကဲ့သို႔ ၎၏ ျမန္မာႏုိင္ငံအေပၚ မူ၀ါဒေရး ေျပာင္းလဲမႈ၏ ရည္ရြယ္ခ်က္ႏွင့္လဲ ကိုက္ညီမႈ မရွိလွေပ။ US Deputy Secretary of State James Steinberg ကလဲပဲ ျမန္မာႏုိင္ငံအေပၚ အေမရိကန္မူ၀ါ၏ အဓိက ဦးတည္ခ်က္က ေျပာင္းလဲမည္ မဟုတ္ဟု ေဖာ္ျပခဲ့ေပသည္။ သို႔ေပမယ့္လဲ အေမရိကန္ အေနႏွင့္ ျမန္မာအေပၚ ပိုမို ပြင့္လင္းမႈႏွင့္ လူ႔အခြင့္အေရးကို ေလးစား လိုက္နာၿပီး ကမာၻ လံုးဆိုင္ရာ စီးပြားေရးက႑မွာ ၎ကိုယ္တိုင္ ပါ၀င္ ေဆာင္ရြက္မႈကို ေမွ်ာ္လင့္ေနေပသည္။
အေမရိကန္ဟာ ျမန္မာႏွင့္ သေဘာတူညီမႈရရန္မွာ ခက္ခဲေၾကာင္းကို မၾကာခင္မွာပဲ သိျမင္လာမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ထို႔ေၾကာင့္ပင္ တ႐ုတ္ အေနႏွင့္ အေမရိကန္၏ အေရွ႕ေတာင္အာရွ ေဒသအတြင္းသို႔ အျမင္အားျဖင့္ လ်င္ျမန္စြာ ထိုးေဖာက္၀င္ေရာက္ လာမႈကို စိုးရိမ္မႈ မရွိေပ။ ျဖစ္ေကာင္း ျဖစ္လာႏုိင္ေပမယ့္ ပထ၀ီႏုိင္ငံေရး ၿပိဳင္ဆိုင္မႈဟာ ျဖစ္အံ့ဆဲဆဲ အေျခအေနမ်ိဳးေတာ့ မဟုတ္ပါ။ တ႐ုတ္ အေနႏွင့္ လဲပဲ ၎၏ မဟာဗ်ဴဟာ ပိုင္းဆုိင္ရာ ကိစၥမ်ားအျပင္ ျမန္မာႏုိင္ငံအေပၚ အေမရိကန္၏ ႏုိင္ငံေရး မူ၀ါဒပိုင္းဆုိင္ရာ ႏႈတ္တိုက္ပံုတူကူးခ်ရန္ တိုက္တြန္း မႈႏွင့္ ၾသဇာလႊမ္းမိုးမႈအတြက္ မည္သည့္ သေဘာတူညီမႈမ်ိဳးကိုမွ လက္ခံမည္ မဟုတ္ေပ။ အဘယ္ေၾကာင့္ ဆိုေသာ္ ဤကိစၥရပ္မ်ားသည္ ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ ေဒသတြင္း တည္ၿငိမ္မႈကို ၿခိမ္းေျခာက္ႏုိင္ေသာ ႏုိင္ငံတြင္း ဆူပူအံုႄကြမႈမ်ားကို ျဖစ္ေစႏုိင္ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ေပသည္။
သို႔ေသာ္ တ႐ုတ္အေန ႏွင့္ အေမရိကန္၏ ျမန္မာႏုိင္ငံ အေပၚ စီးပြားေရးႏွင့္ ကုန္သြယ္မႈ ပိုင္းဆိုင္ရာ သေဘာတူညီမႈ မ်ားကိုေတာ့ ႀကိဳဆို သြားမည္ျဖစ္သည္။ လူမႈေရး တည္ၿငိမ္မႈရွိၿပီး ဥစၥာဓန ေပါႂကြယ္၀ေသာ ျမန္မာႏုိင္ငံ ကဲ့သို႔ေသာ ႏုိင္ငံႏွင့္ အေရွ႕ေတာင္အာရွ ႏိုင္ငံမ်ား အသင္း (ASEAN) ၀င္ ႏုိင္ငံမ်ားဟာ တ႐ုတ္၏ စိတ္၀င္စားမႈႏွင့္ ကိုက္ညီလ်က္ ရွိသည္။ အေမရိကန္ အေနႏွင့္ ျမန္မာႏုိင္ငံ အေပၚ စီးပြားေရး ဆိုင္ရာ ေအာင္ျမင္ ျဖစ္ထြန္းမႈကို အကူအညီေပးမႈဟာ ASEAN အတြင္း စည္းလံုးမႈကို အေထာက္အကူ ျဖစ္ေစႏိုင္ပါသည္။ ASEAN ၏ စည္းလံုးမႈႏွင့္ အက်ိဳး သက္ေရာက္မႈရွိျခင္းဟာ ေဒသတြင္း တည္ၿငိမ္မႈကို ထိန္းသိမ္းႏုိင္ၿပီး၊ တ႐ုတ္ အေနႏွင့္လဲ ဤအခ်က္ ကို အၿမဲ ႀကိဳဆိုေနမည္ ျဖစ္သည္။
အတုန္႔အျပန္ အားျဖင့္လဲ အေမရိကန္၏ ျမန္မာႏုိင္ငံ အေပၚ ျပည္တြင္းေရး စြက္ဖက္မႈပိုင္း ဆုိင္ရာ နည္းဗ်ဴဟာမ်ားဟာ အျပဳသေဘာ ေဆာင္ေနခဲ့လွ်င္ေတာင္ ေဒသတြင္း တည္ၿငိမ္မႈကို ပ်က္ျပားေစႏုိင္ပါက တ႐ုတ္ အေနႏွင့္ ျပင္းထန္စြာ ဆန္႔က်င္ကန္႔ကြက္သြားမည္ ျဖစ္ သည္။ ထို႔ျပင္ အေမရိကန္သည္ ျမန္မာႏွင့္ သေဘာတူညီမႈ ရယူရန္ ႀကိဳးပမ္းမည္ ဆိုလွ်င္လဲ အေရွ႕ေတာင္အာရွ ေဒသတြင္ တ႐ုတ္ဟာ အဓိက အေရးႀကီးေသာ ဇာတ္ေဆာင္ ျဖစ္သည္ ဆိုတာကို အသိအမွတ္ ျပဳရမည္ ျဖစ္ၿပီး၊ ႏုိင္ငံေရးမူ၀ါဒအသစ္ျဖင့္ ျမန္မာကို တ႐ုတ္ ႏုိင္ငံႏွင့္ ဖယ္ၾကဥ္ေစရန္ ေဆာင္ရြက္မည္ ဆိုပါက အလြန္႔အလြန္ ႀကီးမားေသာ ခက္ခဲမႈမ်ိဳးႏွင့္ ရင္ဆိုင္ရေပလိမ့္မည္။
အေမရိကန္ အေနႏွင့္ ျမန္မာႏုိင္ငံႏွင့္ သေဘာတူညီမႈ ရယူရန္ ႀကိဳးပမ္းမႈတြင္ ေျမာက္ကိုရီးယား ကဲ့သို႔ ေျခာက္ႏုိင္ငံ ေဆြးေႏြးေရး ကိစၥလိုမ်ိဳး အသြင္ျဖင့္ မႀကိဳးပမ္း သင့္ေပ။ US Deputy Secretary of State James Steinberg က လြန္ခဲ့ေသာ ရက္အနည္းငယ္ အတြင္းတြင္ ထုတ္ေဖာ္ေျပာၾကား ခဲ့ေသာ္လည္း တ႐ုတ္၊ ျမန္မာ ႏွင့္ ASEAN တို႔က ဤကဲ့သို႔ေသာ အၾကံျပဳခ်က္မ်ိဳးကို လက္ခံလိမ့္မည္ မဟုတ္ေပ။ ျမန္မာဟာ ေျမာက္ကိုရီးယား ကဲ့သို႕ အျခားႏိုင္ငံမ်ားကို ၿခိမ္းေျခာက္ေနေသာ ႏုိင္ငံ မဟုတ္ပါ။ ျမန္မာ့ အေရးဟာ နုိင္ငံတကာ လံုးဆုိင္ရာ ၀င္ေရာက္ေဆြးေႏြးရန္ အေရးကိစၥ မဟုတ္ပါ၊ ထို႔ေၾကာင့္ ျမန္မာ့ အေရးႏွင့္ ပတ္သက္လာလွ်င္ ဘက္ေပါင္းစံု ပါ၀င္ေသာ ေဆြးေႏြး သံုးသပ္မႈ ပံုစံမ်ိဳးျဖင့္ ျပဳလုပ္ရန္ မလိုအပ္ပါ။
ျမန္မာႏွင့္ ေအာင္ျမင္စြာ သေဘာတူညီမႈရယူရန္ အေမရိကန္၏ ႀကိဳးပမ္းမႈတြင္ ယခင္ ဘုရွ္ လက္ထက္က အသံုးျပဳခဲ့ေသာ အသံုးမ၀င္ ေတာ့ဘဲ ေခတ္ေနာက္က်ေနၿပီ ျဖစ္ေသာ ခ်ဥ္းကပ္မႈမ်ိဳးကို ေနာက္တႀကိမ္ ထပ္သံုးဦးမည္ဆိုလွ်င္ အေမရိကန္အတြက္ လြယ္ကူလိမ့္ မည္ မဟုတ္ေပ။ တ႐ုတ္ အေနႏွင့္လဲ ၎ကိစၥ မ်ိဳးကို ဘယ္ေတာ့မွ လက္ခံမည္ မဟုတ္ေပ။ သို႔ေသာ္ အေမရိကန္ အေနႏွင့္ ျမန္မာႏုိင္ငံ အေပၚ သန္႔ရွင္းေသာ စီးပြားေရး လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္သေဘာမ်ိဳး ရရွိရန္အတြက္ ႀကိဳးပမ္းခဲ့မည္ ဆိုလွ်င္ေတာ့ ေဘဂ်င္း(Beijing) အေနႏွင့္ ၀မ္းသာစြာ ႀကိဳဆိုေနမည္ ျဖစ္သည္။ အေျခခံအားျဖင့္ ျမန္မာႏုိင္ငံအေပၚ အေမရိကန္၏ ခ်ဥ္းကပ္မႈ ေအာင္မလား ႐ွံဳးမလား ဆိုတာ ကေတာ့ တျခားႏုိင္ငံေတြရဲ႕ ၎ ခ်ဥ္းကပ္မႈ နည္းလမ္းအေပၚ ထင္ျမင္ယူဆခ်က္ထက္ အေမရိကန္ ကိုယ္တိုင္ အသံုးျပဳေသာ နည္းလမ္း က ပို၍ အေရးပါ ေပလိမ့္မည္။
မူရင္း ေဆာင္းပါးကို ဖတ္ခ်င္လ်င္ http://www.atimes.com/atimes/China/KD17Ad01.html ၌ ဖတ္႐ႈႏုိင္ပါသည္။
Copyright 2009 Asia Times Online:
စာေရးသူ၏ ျဖည့္စြက္ သံုးသပ္ခ်က္။ ။ လက္ရွိ ေဆာင္းပါးဟာ ရွန္ဟိုင္း ႏိုင္ငံတကာ ေလ့လာေရးတကၠသိုလ္ လက္ေထာက္ ပါေမာကၡ Dr Jian Junbo ၏ အာေဘာ္ကို တုိက္႐ိုက္ဘာသာျပန္ထားျခင္းျဖစ္သည္။ Dr Jian Junbo က အေမရိကန္ ျမန္မာ ဆက္ဆံေရး ျပန္လည္ ေကာင္းမြန္လာမႈဟာ တ႐ုတ္၏ ေဒသတြင္းပထ၀ီႏုိင္ငံေရး အတြက္ အေရးႀကီးပံု၊ ေျပာင္းလဲလာေသာ အေမရိကန္၏ ျမန္မာႏုိင္ငံဆိုင္ရာ မူ၀ါဒေရးရာႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး တ႐ုတ္၏ ပတ္သက္ဆက္စပ္ေနပံုႏွင့္ တ႐ုတ္၏ တုန္႔ျပန္သံုးသပ္ပံုတို႔ကို မ်က္ေမွာက္ေခတ္ႏွင့္အညီ သံုး သပ္တင္ျပထားသည္။
တ႐ုတ္က အေမရိကန္ဟာ ျမန္မာကို ကူညီလွ်င္ေတာင္ ကိုယ္က်ိဳးမဖက္ဘဲ သီးျခားကူညီဖို႔ ခက္တယ္ဆိုတာကို ျမန္မာကို ေျပာခ်င္ပံုရ သည္။ ထို႔ျပင္ တ႐ုတ္သာ ျမန္မာ၏ အဓိက မိတ္ေဆြျဖစ္ၿပီး အေမရိကန္ဟာ အေျခအေနအရ ဖန္တီးလာေသာ ညႇိႏိႈင္း ေဆာင္ရြက္မႈသာ ျဖစ္သည္ဟု သတိေပးခ်င္ဟန္ ရွိေပသည္၊ ၎ကိုယ္တိုင္ကလဲပဲ အေမရိကန္ ျမန္မာၾကား သေဘာတူညီမႈ တခုခုကို ဦးတည္သြားမွာ ကိုလည္း စိုးရိမ္ေနပံု ရသည္။ ASEAN အေပၚတြင္လဲ ၎ကပင္ ၾသဇာ လႊမ္းမိုးၿပီး အဓိက key player အေနႏွင့္ ရွိေနခ်င္ဟန္ ရွိသည္။
သို႔ေသာ္ အေမရိကန္၏ ျမန္မာအေပၚ ခ်ဥ္းကပ္မႈပိုင္းဆိုင္ရာကို ေဖာ္ျပရာ၌ နည္းလမ္းသံုးသြယ္ျဖင့္ ေဖာ္ျပထားၿပီး ဒုတိယနည္းလမ္းမွာ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာတုိင္ေအာင္ က်င္သံုးၿပီးျဖစ္ေသာ္လည္း မေအာင္ျမင္သည္မွာ ထင္ရွားၿပီးျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ ပထမ ႏွင့္ တတိယနည္း တို႔မွာမူ အေမရိကန္၏ ျမန္မာႏုိင္ငံဆိုင္ရာ မူ၀ါဒအသစ္ႏွင့္ ဆက္စပ္မႈ ရွိေနၿပီး အေကာင္အထည္ ေပၚလာေကာင္း ေပၚလာႏုိင္ေပသည္။ သို႔ေသာ္ Dr Jian Junbo ကမူ ၎ ပထမ ႏွင့္ ဒုတိယ အခ်က္တို႔ကိုလည္း သိပ္မျဖစ္ႏိုင္ဟု ေဖာ္ျပသြားခဲ့ေပသည္။ တကယ္တမ္းက် ေတာ့ သိပ္မျဖစ္ႏုိင္ ဆိုတာထက္ ၎နည္းလမ္းမ်ားအတိုင္း ျဖစ္လာမွာကို တ႐ုတ္က အလြန္စိုးရိမ္လ်က္ရွိသည္ဟု စာေရးသူ ယံုၾကည္ ္မိသည္။ ျဖစ္လာခဲ့ လွ်င္ေတာင္ တ႐ုတ္ အေနႏွင့္ ပထ၀ီ ႏုိင္ငံေရးႏွင့္ ပတ္သက္လွ်င္ မည္သည့္ ခ်ဥ္းကပ္မႈမ်ိဳး ကိုမဆို ကန္႔ကြက္မည့္ပံု ရွိေပသည္။ ဤခ်ဥ္းကပ္မႈ နည္းလမ္းမ်ားျဖင့္ ခ်ဥ္းကပ္လာခဲ့လွ်င္ အေမရိကန္ အေနႏွင့္ အခက္အခဲ မ်ားႏွင့္ ရင္ဆိုင္ ရမည္ဟု တ႐ုတ္က ေျပာေနေသာ္လည္း၊ ခ်ဥ္းကပ္မႈ နည္းလမ္းမ်ား မေအာင္ျမင္ခဲ့လွ်င္ေတာ့ ဟုတ္သည္ေပါ့၊ သို႔ေသာ္ အေမရိကန္၏ ခ်ဥ္းကပ္မႈမ်ား ေအာင္ျမင္ခဲ့ လွ်င္မူကား တ႐ုတ္ေျပာခဲ့ေသာ အခက္အခဲမ်ားဟာ အေမရိကန္အတြက္ မဟုတ္ဘဲ ၎ တ႐ုတ္ႏုိင္ငံ အတြက္သာ ျဖစ္ေပ လိမ့္မည္ဟု စာေရးသူ ယူဆမိသည္။
ထို႔ျပင္လည္းပဲ တ႐ုတ္ဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံ ရခိုင္ကမ္းေျခမွာ အေျခဆိုက္ ဆိပ္ကမ္း တခုကို ထားၿပီး အာဖရိကႏွင့္ အေရွ႕အလယ္ပိုင္း ေဒသမ်ားႏွင့္ ကုန္သြယ္မႈ အတြက္ ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ ကုန္းတြင္း လမ္းေၾကာင္းကို ျမန္မာႏွင့္ အက်ိဳးတူ အသံုးျပဳ လိုေပေသးသည္။ ထို႔အတြက္လဲ ျမန္မာအေပၚ ၾသဇာ လႊမ္းမိုးမႈကို အေမရိကန္ ကိုမွမဟုတ္ မည္သူ႔ မည္သူကိုမွ် ခြဲေ၀ေပး လိုလိမ့္မည္ မဟုတ္ေပ။ ၎လမ္းေၾကာင္းသည္ တ႐ုတ္အတြက္ စီးပြားေရးအရ အလြန္ တြက္ေျခကိုက္ၿပီး လံုးၿခံဳ စိတ္ခ်ရေသာ လမ္းေၾကာင္း ျဖစ္ေပသည္။ ဤကဲ့သို႔ေသာ အေရးကိစၥမ်ားသည္ စစ္ေအးေခတ္ ေႏွာင္းပိုင္း လက္ရွိ မ်က္ေမွာက္ေရးရာ ကမာၻ႕ ခ်ိန္ခြင္ကို ေျပာင္းလဲႏုိင္ေသာ အာရွ အခန္းက႑တြင္ စာေရးသူတို႔ ႏိုင္ငံ၏ ပထ၀ီ ႏုိင္ငံေရး အရ လႊမ္းမိုးႏုိင္မႈႏွင့္ အေရးပါမႈ တို႔ပင္ ျဖစ္ေပသည္။
၎အျပင္ စာေရးသူ အေနႏွင့္ ျမန္မာဟာ ေဒသတြင္း ASEAN ႏိုင္ငံမ်ား အေပၚလဲ လႊမ္းမိုးမႈႏွင့္ အားသာခ်က္မ်ား ရွိေနေပေၾကာင္း ကိုလဲ ေျပာခ်င္ေသးသည္။ ျမန္မာႏုိင္ငံ တည္ေနရာအရ ျမန္မာဟာ အာဖရိက၊ အေရွ႕အလယ္ပိုင္း ႏုိင္ငံတို႔ႏွင့္ ကမာၻ႕အေရွ႕ပိုင္း ႏုိင္ငံမ်ား (တ႐ုတ္ ကဲ့သို႔ေသာ) ၏ ကုန္သြယ္မႈ လမး္ေၾကာင္းေပၚတြင္ တည္ရွိေနသည္။ သို႔ေသာ္ ပင္လယ္ကူးသေဘၤာမ်ားသည္ အိႏၵိယ သမုဒၵရာ၊ ကပၸလီပင္လယ္ မွတဆင့္ မလကၠာ ေရလက္ၾကားကို ျဖတ္ၿပီး စကၤာပူမွပတ္ကာ ထိုင္းပယ္လယ္ေကြ႔ႏွင့္ အေရွ႕ပိုင္း ႏိုင္ငံမ်ားသို႔ ဦးတည္ လ်က္ ရွိေပသည္။ အကယ္၍သာ ထိုင္းက ၎ႏိုင္ငံကို ျဖတ္ၿပီး စူးအက္တူးေျမာင္းကဲ့သို႔ တူးေျမာင္းမ်ိဳး ကိုသာ ေဖာက္ခဲ့မည္ ဆိုလွ်င္ ၎ကို အမွီျပဳ၍ ျမန္မာ၏ ကူးသန္း ေရာင္း၀ယ္မႈႏွင့္ စီးပြားေရးအရ အခ်က္အျခာ က်မႈတို႔ဟာ ပို၍ အေရးပါလာေပလိမ့္မည္၊ သို႔ေသာ္ ပြဲစား သေဘာမ်ိဳးျဖင့္ အသက္ေမြးေနေသာ စကၤာပူကိုမူကား ထိုင္း၏ တူးေျမာင္းက အခက္ေတြ႔ေကာင္း ေတြ႔ေစႏုိင္ေပသည္၊ လက္ရွိ မ်က္ေမွာက္ အေျခအေနမွာပင္ နည္းပညာပိုင္းဆိုင္ရာ ျမင့္မားလာမႈေၾကာင့္ အခ်ဳိ႕ေသာ ပင္လယ္ကူးသေဘၤာမ်ားႏွင့္ ေလယာဥ္မ်ားဟာ စကၤာပူမွ တေထာက္ ရပ္နားျခင္းမ်ိဳး မရွိဘဲ တိုက္႐ုိက္ပ်ံသန္းသြားလာ ေနတဲ့အတြက္ စကၤာပူရဲ႕လက္ရွိ ရပ္တည္မႈဟာ စိတ္ခ်ရေလာက္ တဲ့ အေနအထားမွာ မရွိေပ၊ အခ်ိန္မေရြး ေျပာင္းလဲသြား ႏုိင္ေပသည္။
ထိုင္းကသာ တူးေျမာင္း တူးေဖာ္မႈကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ခဲ့လွ်င္ ပို၍ဆိုးေပဦးမည္။ သို႔ေသာ္ ထိုင္း၏ တူးေျမာင္းသည္ ကုန္သြယ္မႈ လမ္းေၾကာင္းကို ျမန္မာႏွင့္ ပို၍ နီးကပ္လာေစမည္ျဖစ္တဲ့အ တြက္က်ယ္ျပန္႔ေသာ ကမ္း႐ိုးတမ္းအရွည္ႏွင့္ သဘာ၀သယံဇာတ အပါအ ၀င္ ၿမိတ္ကၽြန္းစုကို ပိုင္ဆိုင္ေသာ ျမန္မာဟာ ပို၍အေရးပါ လာေပလိမ့္ဦးမယ္။ ထိုင္း အေနႏွင့္လဲ စကၤာပူ၏ သင္ခန္းစာကိုယူၿပီး အ ေကာက္အခြန္ႏွင့္ အက်ိဳးအျမတ္ကို လိုခ်င္ေကာင္း လိုခ်င္ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ေပမည္။ ထို႔ထက္ ပိုအေရးႀကီးေသာ အခ်က္မွာကား ထိုင္း အေနႏွင့္ ျမန္မာႏွင့္သာ စစ္ျဖစ္ခဲ့လွ်င္ သို႔တည္းမဟုတ္ အျခားအေၾကာင္းတခုခုေၾကာင့္ျဖစ္ေစ ၎၏ စစ္သေဘၤာမ်ားကို ဘဂၤလားပင္ လယ္ေအာ္သို႔ ေရာက္ဖို႔အတြက္ မလကၠာေရလက္ၾကားမွတဆင့္ စကၤာပူကိုပတ္ကာ လာေနရေပသည္။ ဤအခ်က္သည္ ထုိင္းေရတပ္ အတြက္ အလြန္႔အလြန္ ႀကီးမားၿပီး ခရီးဖင့္ေနရေသာ အခက္အခဲ ျဖစ္ေပသည္။ ထိုင္းအေနႏွင့္ ၎အခက္အခဲကိုလဲ ေျဖရွင္းရင္း စီးပြားေရးအရလဲ တြက္ေျခကိုက္ေအာင္ စီစဥ္လ်က္ တခ်က္ခုတ္ႏွစ္ခ်က္ျပတ္ စီမံကိန္းကို စဥ္းစားဟန္ တူေပသည္။ (ဤေဖာ္ျပခ်က္ကို ထုိင္းက တူးေျမာင္း တူးမည္ဟူေသာ သတင္းမ်ားေၾကာင့္ ထည့္သြင္း ေဖာ္ျပျခင္း ျဖစ္ေပသည္။ သတင္း အတိအက်ႏွင့္ သတင္း source ကိုေတာ့ မမွတ္မိေတာ့ပါ။)
စာေရးသူ အေနႏွင့္ လက္ရွိ သံုးသပ္ခ်က္တြင္ ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ သယံဇာတ အရင္းအျမစ္ ေပါႂကြယ္၀မႈ အျပင္ ပထ၀ီ ႏိုင္ငံေရးႏွင့္ စီးပြားေရး အခ်က္အျခာ က်မႈတို႔ကို အရင္းခံၿပီး မိမိႏိုင္ငံ၏ တန္ဖိုးကို ေဖာ္ထုတ္လိုေသာေၾကာင့္သာ ဤကဲ့သို႔ေသာ ေဖာ္ျပခ်က္မ်ားျဖင့္ သံုးသပ္ တင္ျပျခင္း ျဖစ္ေပသည္။ လက္ရွိ အစုိးရကို ေသာ္လည္းေကာင္း၊ အတုိက္အခံမ်ားကို ေသာ္လည္းေကာင္း ထည့္သြင္းစဥ္းစားျခင္းမျပဳ လိုပါ။ မိမိႏုိင္ငံ၏ တန္ဖိုးကိုသိၿပီး တန္ဖိုးထား ထိန္းသိမ္းသင့္ေသာ၊ ေသြးစည္း ညီၫြတ္သင့္ေသာ အျမင္၊ အမ်ိဳးသား ႏုိင္ငံေရး အျမင္ ျဖင့္ တင္ျပလိုက္ပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ မည္သို႔ေသာအခက္အခဲ မည္သို႔ေသာ အေျခအေန မ်ားတြင္ျဖစ္ေစ ျမန္မာဟာ အျမဲ ေရႊျမန္မာ ပင္ ျဖစ္ေနရေပမည္၊ တိုင္းရင္းသားအားလံုး ေသြးစည္း ညီၫြတ္စြာျဖင့္ ရင္းရင္းႏွီးႏွီး အတူတကြ ေနထိုင္ရင္း ေရႊျမန္မာ၏ တည္တံ့မႈႏွင့္ ခန္႔ထည္ တည္ၾကည္မႈ၊ ျမင့္ျမတ္ေသာ ဘာသာေရး ျဖစ္ထြန္းတည္ရွိမႈ တို႔ကို ကမာၻတည္သေရြ႕႔ ျမန္မာအားလံုး (တိုင္းရင္းသား အားလံုး ကို ဆိုလိုသည္) က ႏုိင္ငံေရးအျမင္၊ စီးပြားေရးအျမင္၊ စစ္ေရးအျမင္ တို႔ျဖင့္ ထိန္းသိမ္းသြားသင့္ေပသည္ဟု တင္ျပလိုက္ရေပသည္။
ထိုင္းတူးေျမာင္းသာ အေကာင္အထည္ ေပၚလာခဲ့လွ်င္ ျဖစ္လာႏုိင္ေသာ လမ္းေၾကာင္းႏွင့္ ေျမပံုကို ေအာက္တြင္ ေဖာ္ျပထားပါသည္။
Saturday, 4 April 2009
တတိယလႈိင္း
ရွစ္ေလးလံုးလူထုအေရးေတာ္ပံုတံုးက အာဏာသိမ္းၿပီးေနာက္တရက္ စက္တင္ဘာ (၁၉)ရက္မွာ ကမာရြတ္ စံရိပ္ၿငိမ္မွာ စစ္ျပန္စစ္မႈ ထမ္းေဟာင္း (၁၆) ေယာက္က ေသနတ္ (၁၆) လက္နဲ႔ အာဏာသိမ္း နဝတ စစ္တပ္ကို ျခံဳခိုတိုက္ခိုက္ခဲ့ပါတယ္။ ဒီတိုက္ပြဲမွာ လူထု ဘက္ေတာ္သား စစ္သည္ေဟာင္းတေယာက္ပဲ ႏိုင္ငံနဲ႔ျပည္သူအတြက္ အသက္ေပးလႉသြားခဲ့ၿပီး နဝတစစ္သား ၄-၅-၁ဝ ေယာက္ ထက္မနည္း က်သြားပါတယ္။ ဒီေသနတ္ေတြကေတာ့ ကုန္သြယ္ေရး႐ံုးအေရးအခင္းမွာ သိမ္းရထားတဲ့လက္နက္ေတြျဖစ္ပံုရပါတယ္။
တကယ္လို႔သာ ဒီထက္မက လက္နက္ေတြ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕အႏွ႔ံ ျဖန္႔က်က္ၿပီး လူထုဘက္ေတာ္သားစစ္သည္ေတြ၊ စစ္မႈထမ္း ေဟာင္းေတြ လက္ထဲမွာရွိေနရင္၊ တနည္းအားျဖင့္ ေက်ာင္းသားလူငယ္ပထမလႈိင္းနဲ႔ ရဟန္းသံဃာ ဒုတိယလႈိင္း မာန္ဟုန္သာမက တတိယလႈိင္းမာန္ ဟုန္ကုိပါ အရွိန္ျပည့္စီးနင္းလိုက္ပါဖို႔ ပိုင္းျဖတ္ခ်က္နဲ႔ ျပင္ဆင္မႈ ရွိခဲ့ရင္ သမိုင္းဟာ ၁၉၈၈ ခုကတည္းက သစ္သြားမွာျဖစ္ပါတယ္။
ဒါေပမဲ့ ရွစ္ေလးလံုးအေရးေတာ္ပံုအတြင္းမွာ လူထုတိုက္ပြဲေခါင္းေဆာင္ေတြဟာ တပ္မေတာ္သားေတြ လက္နက္နဲ႔ တကြ လူထုဘက္ ပူးေပါင္းလာဖို႔ ကမ္းလွမ္းခ်က္ကို ပယ္ခ်ခဲ့ပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ပဲ ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီေတာ္လွန္ေရးရဲ႕ တတိယလႈိင္းဟာ အရွိန္ယူစမွာတင္ အ ၫြန္႔ခ်ဳိးခံလိုက္ရပါတယ္။
လႈိင္းဆိုတာမ်ဳိးက ေလပင့္ရင္ ႀကီးသထက္ႀကီးလာတတ္တဲ့အျပင္၊ အထူးသျဖင့္ စစ္တပ္ပုန္ကန္မႈဆိုတာ ေရခံေျမခံ မွန္သြားတဲ့အခါ မွာ snowballing effect လို႔ေခၚတဲ့ တစက္မွတမ်က္ႏွာ ပ်ံ႕ႏွံ႔သြားတတ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ လူထု တိုက္ပြဲအတြင္းမွာ စစ္အာဏာရွင္ စနစ္ကို လက္နက္နဲ႔ျပန္တိုက္တဲ့ တပ္မေတာ္သားေတြကို သိသာထင္ရွားတဲ့ အေရအတြက္ ျမင္ေနရၿပီဆိုရင္ ေနာက္ထပ္တပ္မေတာ္ သားေတြအေပၚ ဂယက္႐ုိက္ၿပီး လူထုဘက္ကူးေျပာင္းေရးအေတြးအေခၚ ကူးစက္ပ်ံ႕ႏွ႔ံသြားတာျဖစ္ပါတယ္။
ေအာင္ျမင္တဲ့ လူထုတိုက္ပြဲေတြမွာ လႈိင္းသံုးလႈိင္း ယွဥ္တြဲ႐ုိက္ခတ္တာ အၿမဲေတြ႔ရပါတယ္။ ပထမလႈိင္းဟာ အေျခခံ ႐ုပ္အင္အားလႈိင္း ျဖစ္ၿပီး ေက်ာင္းသားလူငယ္ေတြ၊ အလုပ္သမား-လယ္သမားေတြ၊ သာမန္ၿမိဳ႕ျပျပည္သူျပည္သားေတြနဲ႔ ႏိုင္ငံေရးပါတီေတြ၊ ႏိုင္ငံေရး အင္အားစုေတြ ပါဝင္ဖြဲ႔စည္းထားပါတယ္။ ဒုတိယလႈိင္းကေတာ့ ပါဝါအေပ်ာ့ျဖစ္တဲ့ ေရွ႕ေဆာင္ နာမ္ပိုင္းအင္အားလႈိင္း (သို႔မဟုတ္) ေတြးေခၚေျမာ္ျမင္မႈအင္အားလႈိင္းျဖစ္ၿပီး ရဟန္းသံဃာစတဲ့ သာသနာပိုင္း၊ အဲန္ဂ်ီအို အပါအဝင္ ပညာတတ္ပိုင္း၊ သို႔မဟုတ္ လြတ္လပ္ တဲ့တရားေရးပိုင္းတို႔ပါဝင္ၿပီး တခ်ဳိ႕အေျခအေနေတြမွာ ႏိုင္ငံေရးပါတီေတြ၊ ႏိုင္ငံေရးအင္အားစုေတြလည္း ပါဝင္တတ္ပါတယ္။ တတိယ လႈိင္းကေတာ့ ပါဝါအမာလႈိင္းျဖစ္ၿပီး စစ္တပ္၊ ရဲ၊ လံုထိန္း၊ သူပုန္နဲ႔ စီးပြားေရးအင္အားစုေတြပါဝင္ပါတယ္။ ဒီထဲမွာ အဓိကကေတာ့ ႏိုင္ငံရဲ႕ ပင္မ လက္နက္ကိုင္အင္အားစုဘဲျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ အၾကမ္းဖက္ေရး မဖက္ေရးဟာ အဓိကမက်ဘဲ လက္နက္ကိုင္တပ္ အင္အားျပေရးကသာ အဓိကျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အၾကမ္းဖက္မႈမျဖစ္၊ လက္နက္ကိုင္မတိုက္ရဘဲနဲ႔လည္း လူထုတိုက္ပြဲေတြ ေအာင္ျမင္သြားတာကို ေတြ႔ၾကရတာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အေျခအေနအရ အႀကီးအက်ယ္လက္နက္ကိုင္တိုက္ရတာ (သို႔မဟုတ္) နည္းနည္းပါးပါးေလာက္ အၾကမ္းဖက္ရတာလည္း ရွိႏိုင္ပါတယ္။
ေဂါတမဗုဒၶရဲ႕ ေအာင္ျခင္းရွစ္ပါးမွာ ပထမေအာင္ျခင္းျဖစ္တဲ့ လက္နက္မ်ဳိးစံုကိုင္ထားတဲ့ လက္႐ံုးတေထာင္နဲ႔ မာရ္နတ္နဲ႔ နတ္စစ္သည္ ေတြ အေပၚေအာင္ျခင္းဟာ ေမတၱာဓာတ္နဲ႔ ေဟာေျပာဆံုးမ စည္း႐ံုးနားခ်ၿပီး ေအာင္ျမင္တာ မဟုတ္ဘဲ ပထဝီေျမကိုသက္ေသျပဳတဲ့ အတြက္ ဝသုႏၲရီနတ္သမီးက စစ္ကူလာၿပီး ဆံေရကိုညႇစ္ခ်လို႔ မာရ္နတ္နဲ႔ သူ႔တပ္္ႀကီး ေရထဲေမ်ာပါပ်က္စီးသြားခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။ ပၪၥမေအာင္ျခင္းျဖစ္တဲ့ စိၪၨမာနကိုဆံုးမခန္းမွာေတာ့ ကိုယ္ဝန္အတုျပဳတ္က်ေအာင္ နတ္ေတြက ႂကြက္ေယာင္ေဆာင္ၿပီး ဗိုက္အတု ခ်ီထားတဲ့ ႀကိဳးေတြကိုကိုက္ျဖတ္ပစ္လို႔ အေယာင္ေဆာင္တာေပၚၿပီး အႏိုင္ရတာျဖစ္ပါတယ္။ သတၱမေအာင္ျခင္းမွာဆိုရင္ နေႏၵာပနႏၵ နဂါးမင္းကို ႏွိမ္နင္းဖို႔ ရွင္ေမာဂၢလန္ကုိ တာဝန္ေပးလိုက္တဲ့အခါ သူ႔ထက္ႀကီးတဲ့နဂါးပံု ဖန္ဆင္းၿပီး ဖိညႇစ္ပစ္တာ၊ ပိုႀကီးတဲ့မီးလွ်ံလႊတ္ ‘ေကၽြးတာ’၊ ဂဠဳန္ေယာင္ေဆာင္ၿပီး လိုက္ ‘ဗ်င္းဒတာ’၊ နတ္ဘီလူးႀကီးေယာင္ေဆာင္ၿပီး ၿခိမ္းေျခာက္တာစတဲ့ လက္႐ံုးရည္အင္အားကို အထူးတလည္သံုးခဲ့ရပါတယ္။ က်န္တဲ့ေအာင္ျခင္းငါးပါးမွာပဲ ေမတၱာဓာတ္ သို႔မဟုတ္ ဉာဏ္ပညာဆိုတဲ့ ႏွလံုးရည္နဲ႔ သာယာညႇင္း ေပ်ာင္းစြာ အႏိုင္ရခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။
ဘုရားနဲ႔စစ္ၿပိဳင္လို႔႐ႈံးသြားတဲ့ မာရ္နတ္ဟာ ေနာက္ႏွစ္ေပါင္း ၂ဝဝ အေသာကမင္းလက္ထက္မွာ ရဟႏၲာရွင္ဥပဂုတ္ကို ထပ္မံစိန္ေခၚ တိုက္ခိုက္ျပန္တဲ့အခါ မာရ္နတ္က ႏြား႐ုိင္းႀကီးပံုဖန္ဆင္းတိုက္ခိုက္ရင္ ရွင္ဥပဂုတ္က က်ားပံုဖန္ဆင္း တံု႔ျပန္၊ မာရ္နတ္က နဂါးပံုဖန္ ဆင္းတိုက္ခိုက္ရင္ ရွင္ဥပဂုတ္က ဂဠဳန္ပံုဖန္ဆင္း ျပန္ခ်၊ မာရ္နတ္က ဘီလူးႀကီးပံု ဖန္ဆင္းတဲ့အခါ ရွင္ဥပဂုတ္က ႏွစ္ဆပိုႀကီးတဲ့ ဘီလူးႀကီးပံု ဖန္ဆင္းၿပီး ဘီလူးအေယာင္ေဆာင္မာရ္နတ္ကိုလိုက္႐ုိက္၊ မာရ္နတ္က လူႀကီးလူေကာင္းပံု ဖန္ဆင္းတဲ့အခါမွာေတာ့ ေလာက္ေတြေဖြးေနတဲ့ ေခြးေသေကာင္ပုပ္ကို လူေယာင္ေဆာင္ မာရ္နတ္လည္ပင္းမွာ ဘယ္သူမွ ခၽြတ္မရေအာင္ဆြဲ၊ ေနာက္ဆံုး မာရ္ နတ္ကို ေတာင္ခါးပန္းမွာ ႀကိဳးတုပ္ စသျဖင့္ အၾကမ္းဖက္တိုက္ပြဲဝင္ ႏွိမ္နင္းခဲ့ရပါတယ္။
အာရွတိုက္ရဲ႕ ဒီမိုကေရစီေရးလူထုတိုက္ပြဲႀကီးေတြကို ဖိလိပိုင္ (၁၉၈၆)၊ ျမန္မာ (၁၉၈၈ နဲ႔ ၂ဝဝ၇)၊ တိဘက္ (၁၉၈၉ နဲ႔ ၂ဝဝ၈)၊ တ ႐ုတ္ (၁၉၈၉)၊ နီေပါ (၁၉၉ဝ နဲ႔ ၂ဝဝ၆)၊ ထုိင္း (၁၉၇၃ နဲ႔ ၁၉၉၂)၊ ေတာင္ကိုးရီးယား (၁၉၈ဝ နဲ႔ ၁၉၈၇)၊ အင္ဒိုနီးရွား (၁၉၉၈) တို႔မွာ ၾကံဳခဲ့ၾကရပါတယ္။ ဒီထဲမွာ ေအာင္ပြဲရခဲ့တာေတြက ဖိလိပိုင္၊ နီေပါ (၂ဝဝ၆)၊ ထိုင္း၊ ေတာင္ကိုးရီးယား (၁၉၈၇) နဲ႔ အင္ဒိုနီးရွား တို႔ျဖစ္ ပါတယ္။ အာရွအျပင္ဘက္မွာလည္း အေရွ႕ဂ်ာမဏီ (၁၉၈၉)၊ ႐ူေမးနီးယား (၁၉၈၉)၊ ႐ုရွား (၁၉၉၁)၊ ေတာင္အာဖရိက (၁၉၉၄)၊ ဆား ဘီးယား (၂ဝဝဝ)၊ ေဂ်ာ္ဂ်ီယာ (၂ဝဝ၃)၊ ယူကရိန္း (၂ဝဝ၄) တို႔မွာ ဒီမိုကေရစီ ေတာ္လွန္ေရးေတြ ေအာင္ပြဲခံခဲ့ၾကပါတယ္။ ေအာင္ပြဲ အားလံုး (အားလံုး) ဟာ တိုက္႐ုိက္လက္နက္ကိုင္တိုက္ပြဲ သို႔မဟုတ္ သြယ္ဝိုက္တပ္မေတာ္အရွိန္ၾသဇာ၊ တနည္းအားျဖင့္ တတိယ လႈိင္းကိုစီးႏိုင္လို႔ ေအာင္ပြဲရတာေတြခ်ည္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ တတိယလႈိင္းနဲ႔ကင္းကြာတဲ့ ျမန္မာ၊ တိဘက္၊ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံ လူထုတိုက္ပြဲေတြ ကေတာ့ အ႐ႈံးကိုပဲ ေပြ႔ပိုက္ခဲ့ရပါတယ္။
သမိုင္းကိုျပန္ၾကည့္ရင္ အိüိယႏိုင္ငံမွာ အၾကမ္းမဖက္ေရး အဟႎသဝါဒရဲ႕ ဖခင္ႀကီးျဖစ္တဲ့ မဟတၱမဂႏၷီေၾကာင့္ အိႏၵိယျပည္သူေတြ၊ ပညာတတ္ေတြနဲ႔ ဟိိႏၷဴ-မြတ္ဆလင္ ဘာသာေရးသမားေတြရဲ႕ ပထမလႈိင္းနဲ႔ ဒုတိယ လႈိင္းလံုးႀကီးေတြ အရွိန္အဟုန္ႀကီးႀကီးနဲ႔ ထႂကြ လႈပ္ရွားလာခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ေနာက္ဆံုးမွာ ၿဗိတိသွ်နယ္ခ်ဲ႕သမားက အိႏၵိယႏိုင္ငံကို မျဖစ္မေန လြတ္လပ္ေရး ေပးရတာကေတာ့ ဆူဘတ္ခ်ႏၵရာဘို႔စ္ရဲ႕ လက္နက္ကိုင္လႈပ္ရွားမႈေၾကာင့္ ၿဗိတိသွ်ကိုလိုနီစစ္တပ္ထဲက အိႏၵိယစစ္သားေတြကို စိတ္မခ်ရေတာ့တဲ့ အေျခ ဆိုက္လာတာကို ဒုတိယကမၻာစစ္ၿပီးခါနီးမွာ သေဘာေပါက္ခဲ့လို႔ျဖစ္ပါတယ္။ ဒုတိယကမၻာစစ္တုန္းက ဂ်ာမဏီလက္ထဲ စစ္သံု႔ပန္း အ ျဖစ္ အဖမ္းခံခဲ့ရတဲ့ ၿဗိတိသွ်စစ္တပ္တြင္းက အိႏၵိယအမ်ဳိးသားေတြဟာ ဟစ္တလာနဲ႔ မဟာမိတ္ဖြဲ႔ထားတဲ့ အိႏၵိယလြတ္ေျမာက္ေရး တပ္ဖြဲ႔ထဲ ေထာင္နဲ႔ခ်ီဝင္ေရာက္ခဲ့ၾကတာကို ၿဗိတိသွ်ေတြ ေတြ႔ရွိသြားခဲ့လို႔ အႀကီးအက်ယ္အ့ံၾသေခ်ာက္ခ်ားသြားခဲ့ပါတယ္။ ဒီဂယက္ ဟာ ျမန္မာျပည္လြတ္လပ္ေရးအတြက္ပါ အက်ဳိးျပဳသြားခဲ့ပါတယ္။
၁၉၈၆ ခု ဖိလိပိုင္လူထုတိုက္ပြဲမွာ ပထမလႈိင္းအျဖစ္ ကိုရာဇန္အကြီႏိုက အာဏာရွင္မားကို႔စ္ကို အတိအလင္းအံတုၿပီး ေသာင္းခ်ီတဲ့ လူထုႀကီးက ဝိုင္းရံလို႔ သမတက်မ္းသစၥာက်ိန္ဆိုပြဲ တဖက္သတ္လုပ္ခဲ့ပါတယ္။ ဒုတိယလႈိင္းကေတာ့ ဖိလိပိုင္ႏိုင္ငံ ဘုရင္ဂ်ီသာသာ နာပိုင္ ဂိုဏ္းခ်ဳပ္ဘုန္းေတာ္ႀကီး ကာဒီနယ္ဆင္းက ကက္သလစ္အသံလႊင့္႐ုံကေနၿပီး ဘာသာသူေတြနဲ႔ သာသနာ့ဝန္ထမ္း ဘုရင္ဂ်ီ ရဟန္း သီလရွင္အားလံုးကို အံတုပုန္ကန္သူေတြထံသြား အားေပးဝန္းရံဖို႔ ေဆာ္ၾသလႈံ႕ေဆာ္ခဲ့ပါတယ္။
၁၉၈၆ ခု ေဖေဖာ္ဝါရီ ၂၄ ရက္မွာ ပုန္ကန္တဲ့တပ္မေတာ္သားေတြက ခ်ယ္နယ္-၄ ႐ုပ္သံလႊင့္႐ံုကို တုိက္ခိုက္ သိမ္းပိုက္ၿပီး ဖိလိပိုင္ အာဏာရွင္မားကို႔စ္ရဲ႕ေၾကညာခ်က္ေတြ မထုတ္လႊင့္ႏိုင္ေအာင္ ေအာင္ျမင္စြာပိတ္ဆို႔ႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။ ပုန္ကန္တဲ့တပ္မေတာ္သားေတြနဲ႔ ျပည္သူလူထုကို တုိက္ခိုက္ေခ်မႈန္းဖို႔ အာဏာရွင္မားကို႔စ္ လႊတ္လိုက္တဲ့ ေလတပ္ရဟတ္ယာဥ္ေတြဟာ ပုန္ကန္သူေတြနဲ႔ ပူးေပါင္း သြားခဲ့ပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ ျပည္သူ႔ဘက္ေတာ္သား စစ္ရဟတ္ယာဥ္ေတြက ဗီလာေမာ္ေလတပ္စခန္းကို ပစ္ခတ္တုိက္ခိုက္ၿပီး မားကို႔စ္ ဘက္သားစစ္ရဟတ္ယာဥ္ေတြနဲ႔ စစ္ကားေတြကို ဖ်က္ဆီးပစ္ခဲ့သလို မားကို႔စ္ေနတဲ့ မာလာကာနန္နန္းေတာ္ကိုလည္း ျပည္သူ႔ဘက္ ေတာ္သား စစ္ရဟတ္ယာဥ္တစီးက ဒံုးက်ည္နဲ႔ တိုက္ခိုက္ခဲ့ပါေသးတယ္။ ဒီညေနမွာဘဲ ဖိလိပိုင္စစ္တကၠသိုလ္ဆင္း စစ္ဗိုလ္ အမ်ား စုဟာ ကာကြယ္ေရးဝန္ႀကီး အြန္ရင္လီ၊ ဒုဦးစီးခ်ဳပ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ရားမို႔စ္တို႔ရွိရာ ျပည္သူလူထုဘက္ ကူးေျပာင္း ခဲ့ၾကပါတယ္။ ေနာက္တ ရက္မွာ မားကို႔စ္သၥာခံတပ္ေတြ ေနရာယူပစ္ခတ္ေနတဲ့ ခ်ယ္နယ္-၉ ႐ုပ္သံလႊင့္႐ံုကို သူပုန္တပ္မေတာ္သားေတြက တိုက္ခိုက္ၿပီး သိမ္း ပိုက္လိုက္တယ္။ မၾကာခင္မွာဘဲ ေနာက္ထပ္ ႐ုပ္သံလႊင့္႐ံုေတြကိုပါ ျပည္သူ႔ဘက္ေတာ္သား စစ္တပ္ေတြနဲဲ႔ ျပည္သူေတြက သိမ္းပိုက္ ႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။
၁၉၉၈ ခု အင္ဒိုနီးရွားႏိုင္ငံ လူထုတိုက္ပြဲမွာ အာဏာရွင္ဆူဟာတိုသစၥာခံတပ္မေတာ္က လူမ်ဳိးေရးအဓိက႐ုဏ္းေတြ ျဖစ္ေအာင္ အေသ အခ်ာစီစဥ္လႈံ႔ေဆာ္ေပးခဲ့ေပမဲ့ သမတဆူဟာတို ျပည္ပေရာက္ေနခ်ိန္ လက္ေအာက္ခံ ဗိုလ္ခ်ဳပ္အခ်င္းခ်င္း အေဝမတည့္ စားခြက္ လုရာက ဒီမိုကေရစီတိုက္ပြဲဝင္လူထုပထမလႈိင္းနဲ႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ဝီရန္တို တတိယလႈိင္း မေရွာင္မလြဲသာ ေပါင္းစည္းမိသြားတာျဖစ္ပါတယ္။ ဆူဟာတို႔သားမက္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ စီစဥ္ဖန္တီးတဲ့ လူထု ႏွိမ္နင္းၿဖိဳခြဲေရးအၾကမ္းဖက္မႈေတြဟာ တျခားဗုိလ္ခ်ဳပ္ေတြရဲ႕ အက်ဳိးစီးပြားေတြကို သြားထိခိုက္သြားေစတဲ့အတြက္ တျခားဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြဟာ လူထုနဲ႔ေပါင္းသြားၿပီး အင္ဒိုနီးရွားမွာ ဒီမိုကေရစီေအာင္ပြဲခံသြားတာ ျဖစ္ပါ တယ္။ ထိုင္းႏိုင္ငံမွာ လည္း ၁၉၇၃ ခုနဲ႔ ၁၉၉၂ ခုတို႔မွာ အဲသလိုအေျခအေနမ်ဳိးနဲ႔ၾကံဳၿပီး ဒီမိုကေရစီထြန္းေပၚခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။
၂ဝဝ၅ ခု ေမလမွာ နီေပါဘုရင္က စစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးေၾကညာ၊ အာဏာကုန္ယူလိုက္တဲ့အခါ အတိုက္အခံႏိုင္ငံေရးပါတီ ၇ ပါတီက မဟာ မိတ္အဖြဲ႔ဖြဲ႔ၿပီး ဆန္႔က်င္တိုက္ပြဲဝင္ခဲ့ပါတယ္။ ဒီ ၇ ပါတီဟာ ပါလီမန္လႊတ္ေတာ္ထဲမွာ အမတ္ေနရာ ၉ဝ ရာခိုင္ႏႈန္းရထားတဲ့ ပါတီေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ ၇ ပါတီမဟာမိတ္အဖြဲ႔က ေမာ္ဝါဒီလက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးအဖြဲ႔နဲ႔ ဒီဇင္ဘာလမွာ ၁၂ ခ်က္ နားလည္မႈစာခ်ဳပ္ခ်ဳပ္ ႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ လူထုတိုက္ပြဲနဲ႔ လက္နက္ကိုင္တိုက္ပြဲ ဟန္ခ်က္ညီ ေပါင္းစပ္ႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။ ၂ဝဝ၆ ဧၿပီ အေထြေထြသပိတ္ႀကီး ျဖစ္တဲ့အခါ ေမာ္ဝါဒီသူပုန္တပ္ေတြက ၇ ပါတီ မဟာမိတ္အဖြဲ႔နဲ႔ ညိႇႏႈိင္းနားလည္မႈအရ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေပးထားၿပီး ၿမိဳ႕ေတာ္ပတ္ လည္မွာ အစိုးရတပ္ေတြ ၿမိဳ႕ေတာ္ကိုခ်ီတက္ၿပီး လူထုကိုမႏွိမ္နင္းႏိုင္ေအာင္ လမ္းေတြပိတ္ဆို႔ၿခိမ္းေခ်ာက္ထားတာဘဲ လုပ္ခဲ့ပါတယ္။ ေမာ္ဝါဒီ ေတာ္လွန္ေရးတပ္ေတြရဲ႕ စစ္ေရးထိုးစစ္ေတြေၾကာင့္ အထိနာစစ္ပန္းေန႐ံုမက ေမာ္ဝါဒီေတြနဲ႔အတူ အတုိက္အခံ ပါတီအား လံုးနဲ႔ ျပည္သူလူထုတရပ္လံုးကပါ ဘုရင္ကို တခဲနက္ တညီတၫြတ္တည္းဆန္႔က်င္ေနတာ မ်က္ဝါးထင္ထင္ ေတြ႔ေနရတဲ့အတြက္ နီေပါဘုရင့္တပ္မေတာ္ဟာလည္း ဘုရင္ကို တက္တက္ႂကြႂကြေထာက္ခံဖို႔ စိတ္မပါေတာ့ပါဘူး။ နီေပါေတာ္လွန္ေရးမွာ ထူးျခားတာက နီေပါႏိုင္ငံရဲ႕ နယ္နိမိတ္ခ်င္းစပ္အိမ္နီးခ်င္းေတြျဖစ္တဲ့ တ႐ုတ္နဲ႔ အိႏၵိယ ႏိုင္ငံေတြဟာ နီေပါဘုရင္ကို ေထာက္ခံခဲ့တာဘဲ ျဖစ္ပါတယ္။ နီေပါစစ္တပ္အတြက္ လက္နက္ခဲယမ္းကအစ ေထာက္ပံ့ ကူညီေပးၿပီး နီေပါကြန္ျမဴနစ္ပါတီ (ေမာ္ဝါဒီ) ကိုဆန္႔က်င္ခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီၾကားထဲကေန နီေပါကြန္ျမဴနစ္ပါတီ (ေမာ္ဝါဒီ)နဲ႔ ျပည္သူေတြက ဘုရင္ကိုျဖဳတ္ခ်ပစ္ႏိုင္ခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။
ခရစ္ယာန္ သမၼာက်မ္းစာထဲက ရွင္မႆဲခရစ္ဝင္ အခန္းႀကီး ၂၁ အခန္းငယ္ ၁၂ မွ ၁၄၊ ရွင္မာကုခရစ္ဝင္ အခန္းႀကီး ၁၁ အခန္းငယ္ ၁၅ မွ ၁၇၊ ရွင္လုကာခရစ္ဝင္ အခန္းႀကီး ၁၉ အခန္းငယ္ ၄၅ မွ ၄၆ တို႔မွာ အခုလိုဆိုထားပါတယ္။ “ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕သို႔ေရာက္ ၾကေသာအခါ ေယ႐ႈသည္ ဘုရားသခင္၏ ဗိမာန္ေတာ္သို႔ ဝင္ေတာ္မူၿပီးလွ်င္၊ ဗိမာန္ေတာ္၌ ေရာင္းဝယ္ေသာသူအေပါင္းတို႔ကို ႏွင္ ထုတ္၍၊ ေငြလဲေသာသူတို႔၏ ပြဲစားခံုတို႔ကို၄င္း၊ ခ်ဳိးငွက္ေရာင္းေသာသူတို႔၏ ထိုင္ေနရာမ်ားကို၄င္း၊ တြန္းလွဲေတာ္မူလ်က္၊ ဗိမာန္ေတာ္ ထဲ၌ အေဆာက္အဦးကို အဘယ္သူမွ် မေဆာင္မရြက္ရမည့္ အေၾကာင္း ျမစ္တားေတာ္မူလ်က္၊ ငါ့အိမ္ကို လူအမ်ဳိးမ်ဳိးဆုေတာင္းရာ အိမ္ဟူ၍ ေခၚေဝၚၾကလတံ့ဟု က်မ္းစာ၌ လာေသာ္လည္း၊ သင္တို႔သည္ ထိုအိမ္ကို ဓားျပတြင္း ျဖစ္ေစၾကၿပီတကားဟု ဆံုးမၾသဝါဒ ေပးေတာ္မူ၏။-” ခရစ္ယာန္ဓမၼေဟာင္းက်မ္းမွာဆိုရင္ ထာဝရဘုရားသခင္က မိစၧာဓိ႒ိေတြ၊ အျပစ္သားေတြကို ေလာင္မီးလက္နက္ (ေသာဒံုနဲ႔ ဂိုမိုးရ)၊ ေရလႊမ္းမိုးေဘး (ေနာဧ) စသည္ျဖင့္ အစုလိုက္အျပံဳလိုက္ အၾကမ္းဖက္သုတ္သင္ပစ္တဲ့ သာဓကေတြ ပိုလို႔ေတာင္ အမ်ားႀကီးရွိခဲ့ပါတယ္။
၂ဝဝဝ ခု ဆားဘီးယားေတာ္လွန္ေရးမွာ ေအာ့ပ္ေတာ္ လို႔ေခၚတဲ့ ေက်ာင္းသားလူငယ္လႈပ္ရွားမႈ ပထမလႈိင္းကို အတိုက္အခံ ၁၈ ပါတီ ၫြန္႔ေပါင္းျဖစ္တဲ့ ဆားဘီးယားျပည္ ဒီမိုကရက္တစ္အတိုက္အခံအဖြဲ႔ ဒုတိယလႈိင္းက အားျဖည့္ခဲ့ပါတယ္။ ေမ ၅ ရက္ ေန႔လည္ ပါလီမန္ေဘးမွာ ဆႏၵျပလူထုႀကီးနဲ႔ လံုထိန္းေတြဟာ ဒုတ္ေတြ ခဲေတြ မ်က္ရည္ယိုဗံုးေတြနဲ႔ အျပန္အလွန္တုိက္ခိုက္ၾကပါတယ္။ ညေန ပိုင္းေရာက္ေတာ့ လူထုႀကီးက ပါလီမန္ကို အတင္းဝင္စီးနင္းတဲ့အခါ လံုျခံဳေရးယူေနတဲ့ လံုထိန္းရဲတခ်ဳိ႕ဟာ လက္နက္နဲ႔တကြ လူထု ႀကီးနဲ႔ ပူးေပါင္းလိုက္ပါတယ္။ တခ်ဳိ႕ရဲေတြလည္း ထြက္ေျပးသြားပါတယ္။ ပါလီမန္လႊတ္ေတာ္ကို မီး႐ႈိ႕ပစ္လို႔ တျခမ္းေလာက္ ေလာင္ သြားပါတယ္။ အဲဒါၿပီးေတာ့ လူထုႀကီးဟာ သမတမီလိုဆီဗစ္ တျပည္လံုးသို႔ အဓိကဝါဒျဖန္႔ခ်ိဆက္သြယ္ရာ အာဏာရွင္စနစ္ရဲ႕ အဓိက ျပယုဂ္ျဖစ္တဲ့ ဆားဘီးယားေရဒီယိုနဲ႔႐ုပ္သံလြႊင့္႐ံုကို သြားဝိုင္းခဲ့ပါတယ္။ ဘူဒိုဇာေမာင္းသမား လ်ဴဘိုဆက္ဗ္ ဂ်ဳိးကစ္က သူ႔ဘူဒိုဇာ ကိုေမာင္းၿပီး ဆားဘီးယား ေရဒီယိုနဲ႔႐ုပ္သံလြႊင့္႐ံုကို အၾကမ္းဖက္ဝင္တိုက္ ဂိတ္တံခါးေတြ နံရံေတြ ၿဖိဳခ်ခဲ့ရာကေန အသံလႊင့္႐ံုလံုျခံဳ ေရး လံုထိန္းေတြကတဖက္ ျပည္သူ႔ဘက္ေတာ္သားလံုထိန္းေတြ အပါအဝင္ လူထုႀကီးကတဖက္ အျပန္အလွန္ပစ္ခတ္ တိုက္ပြဲအျပင္း အထန္ျဖစ္ၿပီးေနာက္ သိတ္မၾကာခင္မွာဘဲ အသံလႊင့္႐ံု တခုလံုးကို လူထုႀကီးက စီးမိသြားခဲ့ပါတယ္။ အသံလႊင့္႐ံုကိုလည္း မီးတင္႐ႈိ႕ လိုက္လို႔ မီလိုဆီဗစ္႐ုပ္သံလႊင့္ အစီအစဥ္ေတြ ရပ္ဆိုင္းသြားပါတယ္။ (မၾကာခင္မွာဘဲ ျပည္သူလူထုဘက္က ႐ုပ္သံလႊင့္အစီအစဥ္ ေတြကို စတင္ ထုတ္လႊင့္ႏိုင္ခဲ့တယ္။) ဂ်ဳိးကစ္ကို အသံလႊင့္႐ံုထဲက မီလိုဆီဗစ္ရဲ႕ လံုျခံဳေရးတပ္ေတြက ေသနတ္ေတြနဲ႔ ဝိုင္းပစ္ခဲ့ေပမဲ့ ကံေကာင္းေထာက္မစြာနဲ႔ တခ်က္မွမထိခဲ့ပါ။ ဆားဘီးယား ေတာ္လွန္ေရးဟာလည္း ဘူဒိုဇာေတာ္လွန္ေရးလို႔ နာမည္တြင္ သြားခဲ့ပါ တယ္။
ဖက္ဆစ္အာဏာရွင္မီလိုဆီဗစ္လက္ေအာက္မွာ ေဘာ့စနီးယား-ဟာဇီဂိုဗီးနား၊ ခ႐ုိေအးရွား နဲ႔ ကိုဆိုဗိုမွာ အဓိပၸာယ္ မရွိတဲ့ လူမ်ဳိးႀကီး ဝါဒနယ္ခ်ဲ႕စစ္ပြဲေတြ တိုက္ခဲ့ရၿပီး လက္နက္ကိုင္ေဘာ့စနီးယားနဲ႔ ခ႐ုိေအးရွားျပည္သူေတြ၊ လက္နက္ကိုင္ ကိုဆိုဗိုျပည္သူေတြနဲ႔တကြ နာတိုးတပ္ေတြရဲ႕ အျပင္းအထန္လက္တံု႔ျပန္တိုက္ခိုက္မႈေတြကို မ႐ႈမလွခံခဲ့ရ၊ ေအာ့ႏွလံုးနာစရာေကာင္းလွတဲ့ လူမ်ဳိးတံုးသတ္ပြဲေတြ ကို က်ဴးလြန္ခဲ့ရလို႔ စစ္ပန္းၿပီး ဂုဏ္သကၡာာက်ေနရတဲ့ ဆားဘီးယားစစ္တပ္ကလည္း ဒီလူထုအံုႂကြမႈမွာ မီလိုဆီဗစ္ခိုင္းသမွ်ကို မလုပ္ ေတာ့ဘဲ လက္ေရွာင္ခဲ့ပါတယ္။ စစ္တပ္ကိုစည္း ႐ံုးႏိုင္ခဲ့လို႔ စစ္တပ္ထိပ္သီးတခ်ဳိ႕က ဆႏၵျပလူထုကို ပစ္မွာမဟုတ္ေၾကာင္း ေၾကညာ ခဲ့ပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ လက္နက္ကိုင္တပ္နဲ႔ လက္နက္ကိုင္လႈပ္ရွားမႈ ဆိုတဲ့ တတိယလႈိင္း က ပြဲသိမ္းေပးသြားတာျဖစ္ပါတယ္။
၂ဝဝ၃ ႏုိဝင္ဘာလ ေဂ်ာ္ဂ်ီယာႏိုင္ငံရဲ႕ ႏွင္းဆီေတာ္လွန္ေရးမွာ ပထမလႈိင္းေခါင္းေဆာင္ ဆာကာ့ရွ္ဗီလီ ဦးစီးတဲ့ ျပည္သူလူထုေတြဟာ ပါလီမန္လႊတ္ေတာ္ကို အတင္းဝင္စီးတဲ့အခါ ေဂ်ာ္ဂ်ီယာအာဏာရွင္ ရွဗာ့ဒ္နာေဇ က အေရးေပၚ အေျခအေနေၾကညာ၊ စစ္တပ္နဲ႔ လံုထိန္းေတြဆင့္ေခၚၿပီး အင္အားသံုးရွင္းလင္းဖို႔ အမိန္႔ေပးခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အတိုက္အခံေတြနဲ႔ ေဂ်ာ့ဆိုးေရာ့စ္ရဲ႕အဲန္ဂ်ီအိုေတြ ေဒၚလာ ၄၂ သန္းအကုန္ခံ ထိုးေဖာက္စည္း ႐ံုးထားတဲ့ ေဂ်ာ္ဂ်ီယာ တပ္မေတာ္က အမိန္႔နာခံဖို႔ျငင္းဆန္ခဲ့တဲ့အတြက္ တတိယလႈိင္း ၾသဇာေအာက္မွာ သမတရွဗာ့ဒ္နာေဇ အာဏာစြန္႔ခဲ့ရ ပါေတာ့တယ္။
၂ဝဝ၄ ခု ယူကရိန္း လိေမၼာ္္ေရာင္ေတာ္လွန္ေရးမွာ အာဏာရွင္ကိုအံတုတဲ့ သမတေလာင္း ယူရွင္ကိုရဲ႕ ေရြးေကာက္ပြဲ ယွဥ္ၿပိဳင္မႈနဲ႔ ျပည္သူလူထုအံုႂကြမႈပထမလႈိင္းကို တရား႐ံုးခ်ဳပ္ရဲ႕ မဲလိမ္မႈစီရင္ခ်က္ဒုတိယလႈိင္းက အားျဖည့္ခဲ့ပါတယ္။ ဒီလိေမၼာ္္ေရာင္ေတာ္လွန္ ေရးမွာ တတိယလႈိင္းအျဖစ္ (ယခင္ ေကဂ်ီဘီေထာက္လွမ္းေရး) ယခု ယူကရိန္းလံုျခံဳေရးရာ ဌာနကေန အတိုက္အခံေတြနဲ႔ ျပည္သူ လူထုဆီကို အေရးႀကီးသတင္းအခ်က္အလက္ေတြ၊ မဲမသမာမႈနဲ႔ပတ္သက္တဲ့ အတိအက်အခ်က္အလက္ေတြ ေပးခဲ့သလို ဒီ (အက္စ္ ဘီယူ)ယူကရိန္းေထာက္လွမ္းေရးဌာနႀကီးမႉး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ စမက္ရွ္ကို၊ ဂ်ီအာရ္ယူ တပ္မေတာ္ေထာက္လွမ္းေရးဌာနမႉး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ အလက္ ဇန္းဒါးဂါလာကာ၊ တပ္မေတာ္ တန္ျပန္ေထာက္လွမ္းေရးဌာနမႉး ဗိုလ္ခ်ဳပ္႐ုိမန္ရွင္ကို တို႔က လူထုကိုႏွိမ္နင္းဖို႔အမိန္႔ေပးခံရတဲ့ လံုထိန္း တပ္ေတြကို ေနာက္ျပန္ဆုတ္ေအာင္ တင္းတင္းမာမာ ျပတ္ျပတ္သားသား သတိေပး တားျမစ္ခဲ့ၾကလို႔ လူထုတိုက္ပြဲ ၿဖိဳခြဲမခံရဘဲ ေအာင္ပြဲခံႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။ ဒီဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြဟာ ရာဇဝတ္မႈနဲ႔ ေထာင္က်ဖူးတဲ့ ဂ်ေလဘီ ဖိုးတြမ္တီးေဟာင္း ယာႏူကိုဗစ္ခ်္ သမတျဖစ္လာ ရင္ သူ႔အမိန္႔နာခံလုပ္ကိုင္ရမွာကို မလိုလားၾကတဲ့အတြက္လည္း အတိုက္အခံသမတေလာင္း ယူရွင္ကိုဘက္ ေထာက္ခံၾကတာ ျဖစ္ပါ တယ္။
က်ေနာ္တို႔ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ၁၉၈၈ တံုးက ေက်ာင္းသားလူငယ္ေတြနဲ႔ ျပည္သူလူထုေတြရဲ႕ ပထမလႈိင္း ထႂကြခဲ့ပါတယ္။ ၁၉၉ဝ မွာ ႏိုင္ငံ ေရးပါတီေတြရဲ႕ေရြးေကာက္ပြဲေအာင္ပြဲနဲ႔ သံဃာေတာ္ေတြကံေဆာင္ပြဲ ဒုတိယလႈိင္း စႂကြခဲ့ၿပီး ၂ဝဝ၇ စက္တင္ဘာမွာေတာ့ သံဃာ ေတြရဲ႕ဒုတိယလႈိင္းဟာ တႏိုင္ငံလံုးသာမက တကမာၻလံုးတုန္ခါသြားေအာင္ အရွိန္အဟုန္ ႀကီးမားစြာနဲ႔ ႐ုိက္ခတ္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒီမို ကေရစီေတာ္လွန္ေရးရဲ႕ ပြဲသိမ္းလႈိင္းျဖစ္တဲ့ လက္နက္ကိုင္စစ္တပ္ အရွိန္ၾသဇာ မပါဝင္ေသးလို႔ ေအာင္ပြဲမရခဲ့ၾကပါဘူး။
ေနာက္ မလြဲမေသြလာရမယ့္ တတိယလႈိင္းအတြက္ တဖက္မွာ လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးတိုက္ပြဲအရွိန္အဟုန္ကို ႀကီးထြား ျပင္း ထန္ေအာင္လုပ္ရင္း ေနာက္တဖက္မွာ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္ကို စီမံကိန္းရွိရွိ နားလည္မႈရွိရွိ ထိုးေဖာက္ သိမ္းသြင္းဖို႔ အႀကီးအက်ယ္ လို အပ္ပါတယ္။ ဒီ တတိယလႈိင္း မထသေရြ႕ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ဘယ္ေတာ့မွ ဒီမိုကေရစီ အေျပာင္းအလဲ ျဖစ္မွာ မဟုတ္ပါ။
ဂါမဏိ
ကြယ္လြန္သူ ရဲေဘာ္ျမင့္ေအာင္ (ေခၚ) ဂု႐ု ABSDF ၏ ‘တတိယလူထုလႈိင္းဆီသို႔’ စာတမ္း၊ ဆရာလူထုစိန္ဝင္း၏ ေဆာင္းပါးႏွင့္ Mandela ၏ ကိုယ္တိုင္ေရးအတၳဳပၸတၱိတို႔ကို ထပ္ဆင့္ခံစားျခင္း ျဖစ္ပါသည္။
ေဒါင္းအိုေ၀၊ အတြဲ(၁)၊ အမွတ္(၈)၊ မတ္လ ၂၀၀၉၊ မွ
Friday, 3 April 2009
"ရပ္ေနရင္း လြတ္က်သြားျခင္းကိစၥ"
 ျမင္ကြင္းအားလံုးမွာ | ေလွကားခုႏွစ္ထပ္ ေက်ာ္ဆင္းၿပီး |
http://www.naytthit.com မွ ...
Tuesday, 24 March 2009
ေမာင္ေအာင္ပြင့္ ၏ " ဘ ၀ မာ တိ ကာ " ကဗ်ာစုစည္းမႈ စာအုပ္ထြက္ၿပီ
ေတာ ေဘာလံုးကြင္း
ေဘာလံုးသမားအားလံုး
တအား ႀကံဳးႀကံဳးကန္ၾက
ေဘာလံုးထက္ ေရွ႕ကို
လူေတြ လြန္လြန္သြား
ေဘာလံုး တျခား လူတျခား
လြဲလြဲသြား
တဂိုးမွ မသြင္းႏုိင္ၾကေသးဘူး
အခုထိ ။ ။
(၁၂-၅-၁၉၉၅)
စာအုပ္မွာယူလိုပါက ...
- naytthitmedia@gmail.com
- nyeinchan@luukku.com
- swammyaing@yahoo.com
Monday, 23 February 2009
ဖက္ဆစ္ေတာ္လွန္ေရး အမွတ္တရ
---------------------------
ေတာ္လွန္ေရး မစမီ
---------------------------
٭ ရဲေဘာ္သိန္းတန္ ... တဲ့
ေတာ္လွန္တဲ့ သူရဲေကာင္းဟာ
ေခါင္းတျခား ကိုယ္တျခား
ဖက္ဆစ္မ်ားရဲ ့ဓါးခ်က္ေအာက္
မတြန္ ့မေဖါက္ စေတးခံ
အမိနိုင္ငံအေပၚ သစၥာရွိ
စစ္ကိုင္းတံတားႀကီး သိပါတယ္
ဧရာဝတီ ငိုခဲ့ရတဲ့ အဲဒီေန ့
ဘယ္ေတာ့မွ မေမ့ႀကဖို ့ မွတ္တမ္းတင္ထားပါ ၊၊
٭ လက္ပံတန္း ဦးဘတင္ ကေန
သခင္ သခင္မ
အာရွ လူငယ္မ်ား အပါအဝင္
ရဟန္းရွင္လူ အေျမာက္အမ်ား
ကင္ေပတိုင္မ်ားရဲ ့လက္ခ်က္ေအာက္
အသက္ေပ်ာက္ခဲ့ရတာေတြလဲ မနည္းလွ
ရင္နာစရာ ေကာင္းလွတယ္ ၊၊
ဝင္းတင့္ထြန္း
Wednesday, 11 February 2009
ေအာင္ဆန္း
အေမ့ အိပ္ရာ၀င္ပုံျပင္ထဲက
က်ေနာ့ရဲ႕ေရာ္ဘင္ဟု
အမွန္တရားအားလုံးရဲ႕ေသနာပတိ
ရုပ္တုထုကိုးကြယ္ရမယ့္
ငါတုိ႔ႏုိင္ငံရဲ႕တဆူေသာဘုရား
၀ိမုတၱိတရားဦးကုိေဟာဖို႔
ဥရုေ၀လေတာကို သူလာခဲ့တယ္။ ။
သစ္ေကာင္းအိမ္
(၁၁.ေဖေဖာ္၀ါရီ. ၂၀၀၉)
Tuesday, 16 December 2008
... ထဲမွာ
(မာန္လတ္)
ဆြံ႔အသြားတဲ့
က်ေနာ့္ပါးစပ္ထဲမွာ
ေျပာစရာ စကားမ်ားစြာရွိတယ္။
ပင္းသြားတဲ့
က်ေနာ့္နားထဲမွာ
ၾကားေနရတဲ့ အသံေတြမ်ားစြာရွိတယ္။
ကြယ္သြားတဲ့
က်ေနာ့္မ်က္လံုးထဲမွာ
အျမင္မ်ားစြာရွိတယ္။
ပ်က္စီးသြားတဲ့
က်ေနာ့္ဦးေႏွာက္ထဲမွာ
ပ႐ိုဂရမ္မ်ားစြာရွိတယ္။
အေၾကာေသသြားတဲ့
က်ေနာ့္လက္ႏွစ္ဖက္မွာ
လႈပ္ရွားမႈမ်ားစြာရွိတယ္။
ပိုလီယုိထိသြားတဲ့
က်ေနာ့္ေျခေထာက္ႏွစ္ဖက္ထဲမွာ
ေျခလွမ္းမ်ားစြာရွိတယ္။
မခုန္ေတာ့တဲ့
က်ေနာ့္ႏွလံုးသားထဲမွာ
အခ်စ္မ်ားစြာရွိတယ္။
ဒီလုိပါပဲ
က်ေနာ့္ရဲ႕ေသဆံုးမႈတိုင္းမွာ
ပုန္းလွ်ဳိးေနတဲ့ ရွင္သန္မႈမ်ားစြာရွိတယ္။ ။
(မာန္လက္)
ေဒါင္းအုိးေ၀ - အတြဲ (၃)၊ အမွတ္ (၅)၊ ဇန္န၀ါရီ၊ ေဖေဖာ္၀ါရီ၊ မတ္။ (စာမ်က္ႏွာ - ၈)
ေန႔သစ္ http://naytthit.com အမွတ္တရေဒါင္းအိုးေ၀ ... မွ ...
Friday, 12 December 2008
တပ္ဦးမွ သူရဲေကာင္းမ
႐ုတ္တရက္
ထက္ျမတဲ့လွံစြပ္
သားျမတ္ကိုေဖာက္ထိုး
ေနာက္ေက်ာ႐ုိးေရာက္သည့္တုိင္။
အလံမလဲ
ဆုပ္ထားဆဲ
ေသြးရဲပေစ
မ်က္ရည္တစ
ေႂကြမက်တမ္းေလ …..။
မုန္းတီးျခင္း
နာက်ည္းျခင္း
ခံျပင္းျခင္း
မာန္သြင္းျခင္း ….. မ်ား
အထင္းသားေဖာ္က်ဴး
စူးရဲတဲ့အၾကည့္
ပကတိရင့္က်က္
အသက္ကိုဖက္ရြက္ပမာ။
လူ႔ဘ၀ရဲ႕
လွပတဲ့သိကၡာ
သစၥာပြင့္ဦး
မဖူးခင္ကေႂကြ ….. ေႂကြ …..
ေႂကြပေစေလ
သေခ်ၤမက
ေျမမွာက်ရင္
က်သည့္မ်ဳိးေစ့
တေစ့မက်န္
ရွင္သန္ေပါက္ဖြား
အားသစ္ခြန္သစ္
သမုိင္းသစ္
လွစ္ဖြင့္ေမာ္ကြန္းထိုးေပအ့ံ။
အိုးေ၀တြန္သံ
နားမွာပန္ရင္း
ေအာင္လံကိုင္ဆုပ္
ေက်ာက္ဆစ္႐ုပ္ကို
ကၽြႏု္ပ္အေလးျပဳပါ၏။ ။
ပုသိမ္ေအးေက်ာ္
ေဒါင္းအုိးေ၀ - အတြဲ (၁)၊ အမွတ္ (၂)၊ ၁၉၈၉။ (စာမ်က္ႏွာ - ၃)
http://naytthit.com အမွတ္တရ ေဒါင္းအုိးေ၀ ... မွ ...
Monday, 24 November 2008
Friday, 21 November 2008
က်က်န္ခဲ့တဲ့ အိပ္မက္ေတြ
အိပ္မက္ေတြ
က်ဆံုးရစ္ခဲ့တာ
ဒီလို တုိးရင္း တုိက္ရင္း
ကညင္ဆီေတာင္ မထြန္းပႏုိင္တဲ့
ညေန ႐ုိင္းမွာ
သူ ကဆုန္စိုင္းသြားၿပီ ….။
အရစ္ရစ္ အပတ္ပတ္
သံေယာဇဥ္ အထပ္ထပ္ေတြကို
ပင္စည္က ႐ိုက္ခ်ဳိးခံလိုက္ရ
၀ါးပိုးမွ်စ္နဲ႔ ခ်စ္ျခင္းေတြ ၀ဲပ်ံလာၾက
ခု … ည ႏွင္းဆီ႐ိုင္းေတြကို လႈိင္းခတ္တယ္။ ။
ခ်ဳိစိမ့္
(ရဲေဘာ္ ဂု႐ု သို႔…)
၂၀-၁၁-၂၀၀၈)
Monday, 17 November 2008
ဒီေန႔စီးပြားေရးအၾကပ္အတည္းနဲ႔ အေမရိကန္အင္ပါယာ
(ရဲေဘာ္ဖိုးသံေခ်ာင္း)
အေမရိကန္ေဒၚလာ က်ဆင္းေနပါတယ္။ ဘာက်ဆင္းတာလဲဆိုရင္ သူ႔ရဲ႕တန္ဘိုး၊ သူ႔ရဲ႕အ ေရးပါမႈ၊ သူ႔ရဲ႕အဆင့္ေနရာ၊ အဖက္ဖက္က က်ဆင္းေနတာပါလို႔ ေျပာရပါမယ္။ မၾကာခင္ကမွ အေမရိကန္ အစိုးရဘဏ္ဥကၠ႒အျဖစ္က အနားယူသြားတဲ့ အယ္လင္ဂရင္းစပင္ (Alan Greenspan) က အသံုးျပဳလိုက္ တဲ့ နိမိတ္ပံုကေတာ့ အခုအေမရိကန္ႏိုင္ငံၾကံဳေတြ႔ေနရတဲ့ စီးပြားေရးကပ္ဟာ ရာစုႏွစ္တခုမွာ တခါေလာက္ သာၾကံဳရတဲ့ ေငြေရးေၾကးေရးဆူနာမီႀကီးျဖစ္ပါသတဲ့။
Saturday, 1 November 2008
Friday, 31 October 2008
ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ အမွတ္(၈)တပ္ရင္းတြင္ က်င္းပေသာ အႏွစ္(၂၀)ျပည့္ မကဒတ ဖြဲ႕စည္းတည္ေထာင္ျခင္း အခမ္းအနား
၁- ႏုိ၀င္ဘာလ၊ ၂၀၀၈။
ယေန႔နံနက္ ျမန္မာ စံေတာ္ခ်ိန္ ၈ နာရီတြင္ မကဒတ ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ အႏွစ္ (၂၀)ျပည့္ အခမ္းအနား အား ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ အမွတ္(၈)တပ္ရင္း အေျခစိုက္ စခန္းတြင္ က်င္းပခဲ့ပါသည္။ အဆိုပါ အခမ္းအနားတြင္ မကဒတ တုိက္ပြဲ၀င္ ခြပ္ေဒါင္း အလံေတာ္အား အေလးျပဳျခင္းႏွင့္ သစၥာအဓိဌာန္ရြတ္ဆိုျခင္းမ်ားကို ျပဳလုပ္ခဲ့သည္။
အခမ္းအနားတြင္ ေကအန္ယူ တပ္မဟာ(၇) ႐ံုးထိုင္မွဴး ေစာအဲ့ဆဲဆဲ ၊ ေကအန္ယူ တပ္မဟာ(၇) ေဆးတာ၀န္ခံ ဆရာေစာအဲ့မွီႏွင့္ ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ တပ္ရင္း(၈)မွ ရဲေဘာ္မ်ားကိုယ္စား ရဲေဘာ္ ျမင့္ဘုန္းႏုိင္ တုိ႔မွ အမွာစကားမ်ားေျပာခဲ့သည္။
ထိုသုိ႔အမွာစကားေျပာၾကားရာ၌ ေကအန္ယူ တပ္မဟာ(၇) ႐ံုးထုိင္မွဴး ေစာအဲ့ဆဲဆဲမွ “ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ အႏွစ္(၂၀)တုိင္ ရပ္တည္ႏုိင္ခဲ့တာ ဇြဲႏွင့္ၾကံ့ခုိင္မႈေကာင္းလို႔ျဖစ္ တယ္။ အႏွစ္(၂၀)ဆိုတဲ့ အရြယ္တုိင္ခဲ့ၿပီ။ အေတြ႔အၾကံဳေတြ မ်ားခဲ့ၿပီ။ ယခုလို ရွိတဲ့အင္အားနဲ႔ က်စ္က်စ္လ်စ္လ်စ္ ဖြဲ႔စည္းေနထုိင္ၿပီး ေအာင္ပြဲရသည့္တိုင္ေအာင္ အတူတကြလက္တြဲၿပီး ဘံုရန္သူ စစ္အုပ္စုကို တုိက္ခုိက္သြားမယ္” ဟု ေျပာၾကားသြားခဲ့ၿပီး ….
ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ အမွတ္(၈)တပ္ရင္းမွ တပ္ရင္းရဲေဘာ္မ်ား ကိုယ္စား ရဲေဘာ္ျမင့္ဖုန္းႏုိင္မွ “က်ေနာ္တို႔ ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ ယေန႔အခ်ိန္ထိ အႏွစ္(၂၀)တုိင္တုိင္ ရပ္တည္ႏုိင္ခဲ့တယ္ဆိုတာက ႏုိင္ငံေရးလမ္းစဥ္မွန္ခဲ့လို႔ ရပ္တည္ႏို္င္ခဲ့တာျဖစ္တယ္လို႔ သံုးသပ္မိပါတယ္။ ဒါနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး က်ေနာ္တို႔ မကဒတရဲ႕ ပထမဦးဆံုး ထုတ္ျပန္ေၾကညာခ်က္ျဖစ္တဲ့ အမွတ္(၁)ထုတ္ျပန္ခ်က္ထဲမွာ ပါ၀င္ၿပီး ျဖစ္ပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔ ေက်ာင္းသား တပ္မေတာ္ဟာ ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈသမိုင္းမွာ ေရွ႕တန္းကပါ၀င္ခဲ့တဲ့ အစဥ္အလာႀကီးမားတဲ့ ဗကသကို အေျခခံခဲ့ပါတယ္။ ေက်ာင္းသားထုကို ကိုယ္စားျပဳၿပီး ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈ ေက်ာင္းသာအဖြ႔ဲအစည္းအားလံုးရဲ႕ လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရး စစ္ေၾကာင္းအျဖစ္ရပ္တည္ခဲ့တာပါ။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ ၁၉၂၀ ကတည္းက က်ေနာ္တို႔ ေက်ာင္းသားထု ကိုင္ဆြဲခဲ့တဲ့ အမ်ဳိးသားႏုိင္ငံေရးကို က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ ႏုိင္ငံေရးလမ္းစဥ္အျဖစ္ ျပဌာန္းၿပီး ဗမာျပည္ေက်ာင္းသားထုကိုယ္စား တုိက္ပြဲ၀င္ေနတဲ့ေက်ာင္းသားထုျဖစ္ပါတယ္” စသည္ျဖင့္ အသီးသီးေျပာၾကားသြားခဲ့ၾကသည္။
အခမ္းအနားသို႔ မဟာမိတ္ KNU မွ ေခါင္းေဆာင္တပ္မွဴးမ်ားႏွင့္ ရဲေဘာ္မ်ား၊ ABSDF အမွတ္(၈) တပ္ရင္းမွ တာ၀န္ခံ တပ္မွဴးမ်ားႏွင့္ ရဲေဘာ္မ်ား တက္ေရာက္ခဲ့ၾကၿပီး နံနက္ (၁၀)နာရီတြင္ “ကမၻာ မေၾကဘူး” သီခ်င္းကို သံၿပိဳင္သီဆိုၿပီး အခမ္းအနားကို ေအာင္ျမင္စြာ ရုတ္သိမ္း က်င္းပခဲ့ေၾကာင္း သတင္းရရွိပါသည္။
ေပးပို႔သူ … မူခ်ိမ့္
Tuesday, 28 October 2008
ဒို႔ေခတ္ကို ေရာက္ကိုေရာက္ရလိမ့္မယ္
(ဂါမဏိ)
(၂ဝဝ၇ ေအာက္တိုဘာ ၄ ရက္ထုတ္ New Statesman မဂၢဇင္းမွ ၾသစေၾတးလ်ႏိုင္ငံသား သတင္းေထာက္ ဂြၽန္ပင္လ္ဂ်ာ၏ ေဆာင္းပါးကို ဘာသာျပန္သည္)
၂ဝဝ၇ စက္တင္ဘာလ၌ ျမန္မာျပည္သူတုိ႔ ေနာက္တဖန္အံုႂကြခ်ိန္တြင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို က်ေနာ္ တို႔ ၾကံဳေတာင့္ၾကံဳခဲ ေတြ႔ျမင္လိုက္ရသည္။ သူမကို ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ေတာ္၏ အင္းယားကန္နေဘးမွ အက်ယ္ ခ်ဳပ္က်ခံေနရေသာ ေနအိမ္ျခံတံခါးဝ၌ မတ္တပ္ရပ္လ်က္ ေတြ႔လိုက္ရျခင္းျဖစ္ပါသည္။ သူမကိုၾကည့္ရ သည္မွာ ပိန္လွီလွသည္။ ျပည္သူလူထုမ်ားကား သူမေနအိမ္ေဘးမွ ျဖတ္သြားႏိုင္႐ံုေလာက္၊ သူမ၏ စႏၵယားလက္သံကို ၾကားလိုက္ရ၍ စိတ္ေအးသြားႏိုင္႐ံုေလာက္အတြက္ လမ္းပိတ္ဆို႔တားဆီးစစ္ေဆးမႈ မ်ားကို ရင္ဆိုင္ေက်ာ္ျဖတ္ၾကသည္။ သူမသည္ ျခံျပင္မွ လူသံသူသံမ်ားကို အိပ္ရာထဲလွဲရင္း ေစာင့္ နားေထာင္ေနတတ္သည္၊ မိမိ၏ႏွလံုးခုန္သံကိုလည္း အိပ္ရာထဲလွဲရင္း နားေထာင္ေနတတ္သည္ဟု က်ေနာ့္ကို ျပန္ေျပာျပခဲ့ဖူးသည္။ “က်မ ေနမေကာင္းျဖစ္ၿပီးတဲ့ေနာက္ ပက္လက္လွန္အိပ္ရင္ အသက္႐ွဴ ရတာ ခက္လာတယ္” ဟု သူမကေျပာဖူးသည္။
Thursday, 11 September 2008
ေနာက္ဆုံးတုိက္ပြဲကုိ ဦးတည္မလား၊ အမိႈက္ပုံးထဲက ၾကားစကား နားေထာင္မလား
ရဲေဘာ္ဖုိးသံေခ်ာင္း
ေခတ္ၿပိဳင္မွ ....
ေလာင္စာဆီေစ်းတက္မႈကို ဆႏၵျပမႈႀကီးနဲ႔ စက္တင္ဘာသံဃာ့ အေရးအခင္းႀကီး တႏွစ္ျပည့္ေျမာက္ေတာ့မယ့္ အခ်ိန္မွာ နအဖကိုႏိုင္ငံတကာအဝန္းအဝိုင္းမွာ ေနရာေပးေစလိုတဲ့ အသံေတြ၊ နအဖ ေဖာ္ထုတ္တဲ့ အခင္း အက်င္းသစ္ကို လက္ခံခိုင္းသံေတြ ၾကားလာရတာဟာ အံ့ၾသစရာ၊ ရင္နာစရာလည္း ေကာင္းပါတယ္။
အေရး ေတာ္ပံုတရပ္ အခ်ိန္ၾကာျမင့္လာတဲ့အခါမွာ စိတ္ပ်က္လာသူ၊ စိတ္ဓာတ္က်သူ၊ ခြာထြက္သူ၊ လက္နက္ခ်သူ စတာေတြ ေပၚေပါက္ေလ့႐ွိတာ မဆန္းပါဘူး။ တရားခံ႐ွာၾက၊ တဦးဦးအေပၚ ပံုခ်ဖို႔ႀကိဳးစားၾက၊ စတာေတြလည္း မဆန္းပါဘူး။ တခ်ိဳ႕ကေတာ့လည္း ပက္လက္ကုလားထိုင္ေပၚမွာ စီးကရက္႐ိႈက္၊ ဘီယာ စုတ္ရင္း ေလကန္ သံုးသပ္တာ လုပ္ၾကပါတယ္။ ကိုယ့္ရပ္တည္ခ်က္နဲ႔ကိုယ္၊ သမိုင္းမွာပါမယ့္ ကိုယ့္အခန္းနဲ႔ ကိုယ္ အရလို႔ပဲ ဆိုၾကပါစို႔။
ဒါေပမယ့္ အေရးေတာ္ပံုကို ဆက္ခံၾကမယ့္၊ အေရးေတာ္ပံုရဲ႕ မၿပီးဆံုးေသးတဲ့ တာဝန္ေတြကို ဆက္သယ္ ေဆာင္ၾကမယ့္ လူေတြကေတာ့ သံုးသပ္တာကို ဇိမ္ခံတဲ့အလုပ္လို လုပ္မေနပါဘူး။ ကိုယ့္ေသေရး႐ွင္ေရး ကိစၥလို ေဆြးေႏြး သံုးသပ္ၾကပါတယ္။ ၿပီးခဲ့တာေတြထဲမွာ အမွား၊ ဒါမွမဟုတ္ သင္ခန္းစာကို ေတြ႕ရင္ တာဝန္႐ွိခဲ့သူကို အျပစ္တင္ေနတာထက္ ဒီအမွားမ်ိဳးကို ဘယ္လိုေ႐ွာင္မယ္၊ ပိုေကာင္းတာဘာရွိသလဲဆိုတာကို ႐ွာေဖြ စူးစမ္း ၾကပါတယ္။
တကယ္ေျပာရရင္ စက္တင္ဘာ အေရးအခင္းလို နအဖစစ္အစိုးရကို တုန္လႈပ္ေစခဲ့တဲ့ကိစၥမ်ိဳး တခုမွမ႐ွိခဲ့ဖူးပါဘူး။ နအဖဟာ ျပည္ပက ဘယ္ဖိအားကိုမွ ျပည္တြင္းက လူထုအားေလာက္ မေၾကာက္ဘူး။ ျပည္ပက ဘယ္ပိတ္ဆို႔မႈ (sanctions) မွ သံဃာေတာ္မ်ားရဲ႕ ပတၱနိကၠဳဇၨနကံေဆာင္တာေလာက္ မထိေရာက္ဘူးဆိုတာ အားလံုးေတြ႕ခဲ့ၾကရ ပါၿပီ။
၂ဝဝ၇ ခုႏွစ္ ၾသဂုတ္၊ စက္တင္ဘာ ျဖစ္စဥ္မ်ားဟာ နအဖကို ဖယ္႐ွားခ်င္ရင္ ျပည္တြင္းကအင္အားကိုသာ အားကိုးရမယ္၊ ျပည္တြင္းလုပ္ငန္းသာ အဓိက ဆိုတဲ့အခ်က္ေတြကို အတည္ျပဳေပးခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး စစ္အာဏာ႐ွင္လက္ေအာက္ ဗမာျပည္ရဲ႕ အေျခအေနမွာ လူထုအံုႂကြမႈေတြ အခ်ိန္မေ႐ြး ေပါက္ကြဲႏုိင္တယ္ ဆိုတာကိုလည္း အထင္အ႐ွား ျပသခဲ့ပါတယ္။
လူထုအံုႂကြမႈဟာ ဘယ္ေနရာဘယ္ေထာင့္ကမဆို ေပၚႏိုင္တယ္။ ေက်ာင္းသားသာမက အလုပ္သမား၊ လယ္သမား နဲ႔ သံဃာေတာ္မ်ားကေတာင္မွ နအဖကို ဆန္႔က်င္ဆႏၵျပခ်င္ၾကတယ္ဆိုတာကို ထင္႐ွားေစခဲ့ပါတယ္။
ဒီလိုဘက္ႏွစ္ဘက္ အင္မတန္ ထင္ထင္႐ွား႐ွားႀကီး ကြဲျပားေနတဲ့ ဗမာျပည္ႏိုင္ငံေရးမွာ ၾကားသမား လုပ္ခ်င္တာ၊ ျဖစ္ႏိုင္ရင္ “နင္လည္းတန္၊ နင္လည္းတန္” ဆိုၿပီး ကိုယ့္ဖာသာ ခန္႔တဲ့ ပုဏၰားတုိင္လုပ္ခ်င္တာေတြ ေပၚလာတာ ေတြ ေတြ႕ရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ၁၉၄၈ ခုႏွစ္ မေျပာနဲ႔၊ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္ကေန ျပန္တြက္လိုက္ရင္ပဲ ဒီလိုလူမ်ိဳးေတြ ျပည္တြင္းမွာေရာ၊ ျပည္ပမွာပါ ေတြ႕ခဲ့ၾကရတာ မနည္းေတာ့ပါဘူး။
အဆံုးက်ေတာ့ အဲဒီလူေတြကို ျပည္ပတေနရာရာ၊ ဒါမွမဟုတ္ ျပည္တြင္းတေခ်ာင္ေခ်ာင္က အမိႈက္ပံုးထဲမွာ ေရာက္ေနတာပဲ ေတြ႕ၾကရတယ္ မဟုတ္ပါလား။ အဲဒီလို “ပိုေနၿမဲ၊ က်ားေနၿမဲ” ဆိုတာကို အာဏာရေနတဲ့ လူေတြက အင္မတန္ႀကိဳက္ပါတယ္။ လက္ခံခ်င္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဖိႏွိပ္ခံေနရသူေတြ၊ မတရားျပဳ ခံေနရ သူေတြကေတာ့ ‘ေန ၿမဲ’ အေနအထားကို ဘယ္လိုမွ လက္မခံႏိုင္ပါဘူး။ ဒီလိုနဲ႔ပဲ အဲဒီပုဏၰားတိုင္မင္းမ်ားဟာ ေနာက္ဆံုးမွာ ဖိႏွိပ္သူနဲ႔ ေပါင္းမိ၊ ဒါမွမဟုတ္ အျပင္ကို လြင့္စင္သြားၾကတာျဖစ္ပါတယ္။
႐ွစ္ေလးလံုးအေရးေတာ္ပံု ေနာက္ပိုင္းမွာ နအဖရဲ႕သ႐ုပ္သကန္ကို အေပၚလြင္ဆံုးဖြင့္ျပတဲ့ သမိုင္းလကၡဏာ ေဆာင္တဲ့အျဖစ္အပ်က္ႀကီး သံုးခု႐ွိပါတယ္။ အဲဒါေတြက ဒီပဲယင္းလူသတ္ပြဲ၊ သံဃာေတာ္မ်ားအေရးအခင္းနဲ႔ နာဂစ္မုန္တိုင္းတို႔ ျဖစ္တယ္လို႔ဆိုရင္ မမွားဘူးထင္ပါတယ္။ ဒီအေရးကိစၥေတြေၾကာင့္ နအဖဟာ ျပည္တြင္း ျပည္ပ ႏိုင္ငံေရးတို႔မွာ ခံစစ္ဘဝေရာက္ခဲ့ပါတယ္။ ဘယ္ခြင္မွာမွ ေခါင္းမေမာ္ႏိုင္ပါဘူး။ အခုေတာ့ သူတို႔ဟာ တဘက္က ႏိုင္ငံေရးအရ သူတို႔အတြက္ ပံုမွန္အေနအထား ျပန္ရေအာင္နဲ႔ သူတို႔ အစီအစဥ္အတိုင္း ရာသက္ပန္ အာဏာ ဆုပ္ကိုင္ေရး လမ္းျပေျမပံုကို အတင္းတြန္း အေကာင္အထည္ေဖာ္ေနပါတယ္။
ဒီလိုအခါမွာ ျပည္ပအစိုးရေတြ၊ အန္ဂ်ီအိုေတြအပါ တခ်ိဳ႕လူေတြဟာ ၂ဝ၁ဝ လြန္ ဗမာျပည္ႏိုင္ငံေရးအတြက္ဆိုၿပီး စဥ္းစားျပင္ဆင္ေနၾကတယ္။ ဆိုလိုတာ နအဖရဲ႕အခင္းအက်င္းကို အသိအမွတ္ျပဳ လက္ခံလိုက္ၾကဖို႔ပဲ။ ဒါဟာ ဗမာျပည္သားေတြရဲ႕ ဆႏၵနဲ႔ လံုးဝဆန္႔က်င္ဘက္ျဖစ္ပါတယ္။ ဗမာျပည္သားေတြအေနနဲ႔ မတတ္သာလို႔ ေအာင့္ၿပီး လက္ခံထားရတာ႐ွိမယ္။ အသိအမွတ္ျပဳတဲ့သေဘာေတာ့ ဘယ္ေတာ့မွ မ႐ွိဘူး။
အမွန္ပါပဲ။ ဒီေန႔အခါမွာ ဗမာျပည္ရဲ႕အေျခအေနေတြကို ေျပာင္းလဲဖို႔အတြက္ နအဖနဲ႔ အတိုက္အခံအင္အားစု ေတြ ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြးတဲ့နည္းနဲ႔ ေျဖရွင္းရမယ္ဆိုတာဟာ နအဖမွတပါး အားလံုး လက္ခံထားတဲ့ နည္းနာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္လည္း နအဖစစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြဟာ ဒီနည္းနာကို လက္မခံ႐ံုမက ျပည္သူလူထုအေပၚ လက္နက္သံုးတဲ့ နည္း၊ လူမိုက္နဲ႔ ဝိုင္း႐ိုက္တဲ့နည္းအပါ နည္းအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ ထိုးစစ္အမ်ိဳးမ်ိဳး ဆင္ေနပါတယ္။
အတိုက္အခံအင္အားစုေတြကို ေထာင္ထဲ၊ ေတာထဲနဲ႔ ျပည္ပကို ေမာင္းပို႔တာ ဆက္လုပ္ေနပါတယ္။ သူတို႔ျဖစ္ ေစခ်င္တာကို ႏႈတ္နဲ႔ေျပာဆိုၿပီး တဖက္သားကို လက္ခံေအာင္လုပ္တဲ့နည္းအစား အာဏာသံုးတဲ့နည္း၊ အၾကမ္း ဖက္တဲ့နည္းနဲ႔ အတင္းလက္ခံခိုင္းေနပါ တယ္။ ျပည္တြင္းႏိုင္ငံေရး အေျခအေနဟာ တင္းမာသထက္တင္းမာ၊ ဆိုးဝါးသထက္ ဆိုးဝါးလာေနတာ ကမၻာသိပါပဲ။
ဘယ္သူေတြ အသိအမွတ္ျပဳျပဳ၊ မျပဳျပဳ၊ အေျခအေနေတြ ျပသေနတာကေတာ့ ဗမာျပည္ႏိုင္ငံေရးဟာ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္နဲ႔ နအဖတို႔ရဲ႕ ေနာက္ဆံုးစာရင္း႐ွင္းပြဲ (final show-down) တခုဆီကို ဦးတည္ေနတယ္ဆိုတာပါပဲ။ ဒါဟာ နအဖနဲ႔ ျပည္သူလူထုရဲ႕ တိုက္ပြဲလို႔လည္း ဆိုႏိုင္ပါတယ္။ ဒီတိုက္ပြဲမွာ ႐ံႈးတဲ့ဘက္ဟာ ကာလတခု၊ ဒါမွမဟုတ္ ထာဝရနာလန္မထူ ျဖစ္သြားႏိုင္ပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး ႐ွစ္ေလးလံုး အေရးေတာ္ပံုႀကီးရဲ႕ တိုက္ပြဲစဥ္ အဆံုးသတ္ျခင္းကိုလည္း ျဖစ္သြားေစႏိုင္ပါတယ္။
ဒါေတြေၾကာင့္ ဒီတေကြ႔ဟာ ဗမာျပည္အတြက္ အလြန္တရာမွ အေရးပါေၾကာင္း ထင္႐ွားေနပါတယ္။ ဒီတိုက္ပြဲ ႀကီးကို သာမန္တပြဲတိုး စဥ္းစားနည္းနဲ႔ စဥ္းစားျပင္ဆင္လို႔ မျဖစ္ပါ။ အျမင္က်ယ္ရ၊ ေရရွည္လွမ္းျမင္ရပါမယ္။ မလိုအပ္တဲ့ အခ်င္းခ်င္း ပဋိပကၡေတြ မေပၚေပါက္ေအာင္ ထိန္းခ်ဳပ္ထားရပါမယ္။
ေရဒီယိုေတြကေန အတိုက္အခံေတြရဲ႕အသံေတြ ထြက္ခြင့္ရေနခ်ိန္၊ အင္တာနက္ကို ေဖာေဖာသီသီႀကီး သံုးစြဲ ေနႏိုင္ခ်ိန္မွာ အခ်င္းခ်င္းတိုက္ေနတာနဲ႔ အခ်ိန္ျဖဳန္း မေနသင့္ပါ။ ဒီအဆံုးအျဖတ္ တိုက္ပြဲႀကီးအတြက္ ဘက္ ေပါင္းစံုကေန ျပင္ဆင္ရပါမယ္။ နည္းနာေပါင္းစံုကို စဥ္းစား႐ွာႀကံရပါမယ္။ စစ္အစိုးရက လက္နက္နဲ႔ သတ္ျဖတ္ တာအပါအဝင္ နည္းနာေပါင္းစံုနဲ႔ ဖိႏွိပ္ေနခ်ိန္မွာ ျပည္သူေတြဘက္က စစ္အစိုးရကို ဆန္႔က်င္တဲ့အခါ ဘယ္လို နည္းနာေတာ့ျဖင့္ မသံုးသင့္ဘူးဆိုတာမ်ိဳး တရားမျပသင့္ပါ။
လမ္းေပၚမွာပရိတ္႐ြတ္ေနတဲ့ သံဃာေတာ္မ်ားကို ေသနတ္နဲ႔ပစ္သတ္တဲ့၊ ေလမုန္တိုင္းဒဏ္ေၾကာင့္ ဒုကၡ ေရာက္ေနသူေတြကို မ်က္စိစံုမွိတ္ထားႏိုင္တဲ့ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြအေပၚ ဘယ္နည္းပဲသံုးသံုး တရားပါတယ္။
အၾကမ္းဖက္သင့္လည္းဖက္ရမွာပါ။ အၾကမ္းဖက္တယ္ဆိုရာမွာ အျပစ္မဲ့ျပည္သူေတြကို ထိခိုက္ေစတဲ့၊ ျပည္သူ႔ သမိုင္း အေမြအႏွစ္ေတြကို ပ်က္စီးေစတဲ့ အၾကမ္းဖက္မႈမ်ိဳးကို မဆိုလိုပါ။ ဒါေပမယ့္ စစ္အုပ္စုဝင္ေတြ၊ သူတို႔ လက္ကိုင္ ေနာက္လိုက္ေခြးေတြ၊ ေခါင္းမာသူေတြကိုေတာ့ ထိုက္သင့္တဲ့အတိုင္း တန္ျပန္ရပါမယ္။
ျပည္သူေတြ၊ သံဃာေတြ ေသြးေခ်ာင္းစီးခဲ့တာ၊ စီးေနတာေတြကို မေမ့သင့္ပါဘူး။ ေျမေပၚေျမေအာက္၊ ဥပေဒတြင္း ဥပေဒပ နည္းေပါင္းစံု ဆင္ႏႊဲရပါမယ္။ နအဖဟာ ဥပေဒမဲ့ ပစ္ခတ္သတ္ျဖတ္႐ံုမက ေခ်ာင္း႐ိုက္၊ ေခ်ာင္းသတ္ တာေတြ၊ ဥပေဒမဲ့ ဖမ္းဆီးႏွိပ္စက္တာေတြ၊ အထက္လမ္း၊ ေအာက္လမ္း နည္းလမ္းေပါင္းစံုနဲ႔ ဖိႏွိပ္ေနတာပါ။ ဒီလိုအခါမွာ သူတို႔ရဲ႕ဖိႏွိပ္မႈက လြတ္ေျမာက္လိုသူေတြဟာလည္း နည္းမ်ိဳးေပါင္းစံု ဆင္ႏႊဲရပါမယ္။ တခုပဲ သတိျပဳရပါမယ္။ အဲဒါကေတာ့ တိုက္ပြဲတခုနဲ႔တခု ကဏၬေကာစ မျဖစ္ေစဖို႔ပါ။ တခုကိုတခုက တြန္းအားျဖစ္ဖို႔သာ အေရးႀကီးပါတယ္။ အခ်ိန္မ်ားမ်ားမက်န္ေတာ့ပါ။ (၂) ႏွစ္သာလိုပါေတာ့တယ္။
Saturday, 6 September 2008
မိုးစိမ္း
မိုးေတြ
သည္းသည္းလႈပ္ေအာင္ ႐ြာသြန္းခဲ့တဲ့
လြန္ခဲ့ေသာ အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္က …။
ငါတို႔
ဆုလာဘ္အျဖစ္ ရထားတဲ့
ေျမကမၻာေပၚ …
ဘ၀ေတြ ႐ႊဲ႐ႊဲစုိေအာင္
႐ြာခဲ့ဖူးတယ္။
အဲဒီကစလို႔
အားေကာင္းေမာင္းသန္ ဖူးပြင့္ခဲ့တဲ့
အိပ္မက္တူရာ ခ်စ္သူမ်ား …။
ခုေတာ့
မိုးက …
႐ြာပံုလည္း မ႐ိုးဘူး
သည္းပံုကလည္း တိုေရရွားေရ
ဒီလို … တစစနဲ႔
ရွားပါးေပ်ာက္ကြယ္ ေပ်ာ္႐ႊင္ဖြယ္ရာေန႔ရက္မ်ား …
အခ်စ္ေရ …
မိုးကပဲ … ကႏၱာရဆန္ေနသလား
ဒို႔တေတြကပဲ
အိပ္မက္ေတြအေပၚ သစၥာေဖာက္ေနတာလား
ေျဖကြယ္ … ။ ။
ကမာပုလဲ
Wednesday, 6 August 2008
ရွစ္ေလးလုံးအေရးေတာ္ပုံၾကီးရဲ႕ ဂုဏ္္ေရာင္ ထာ၀ရ ထြန္းေျပာင္ပါေစ
၈ - ၈ - ၈၈ မွ
၁၈ - ၉ -၈၈ ေန႔အထိ
၁၃၅၀ျပည့္ အေရးေတာ္ပုံ
ရွစ္ေလးလုံးအေရးေတာ္ပုံ -
ဒီ အေရးေတာ္ပုံႀကီးရဲ႕ ဂုဏ္ေရာင္ဟာ
စစ္အာဏာရွင္ေတြ ဘယ္လိုၿဖိဳ ၿဖိဳ
ဘယ္ေတာ့မွ မၿပိဳ ပ်က္
ဆက္လက္ျပီးပဲ ရွင္သန္
သမိုင္းတြင္ က်န္ရစ္ခဲ့မွာ ေသခ်ာတယ္ ။
ဒီအေရးေတာ္ပုံႀကီးဟာ
ဗမာျပည္ရဲ႕ သမီးသား
ခြပ္ေဒါင္းမ်ားက စတင္လိုက္
လူထုတိုက္ပြဲေပါင္းစုံတို႔ရဲ႕ စုစည္းရာ
သမိုင္း၀င္ မဟာအေရးေတာ္ပုံႀကီး ျဖစ္ပါတယ္ ။
ဒီအေရးေတာ္ပုံႀကီးဟာ
သမိုင္းဂုဏ္ အလြန္ျမင့္မား
စံထားရမယ့္ မွတ္ေက်ာက္နီ ။
ဒီအေရးေတာ္ပုံႀကီးဟာ
အာဇာနည္မ်ားစြာကို ေမြးဖြား
ေသြးနဲ႔ေရးထားရတဲ့ ေမာ္ကြန္းရွည္ ။
ဒီအေရးေတာ္ပုံႀကီးကေန
အမိေျမ ရဲ႕ ဒီမိုကေရစီေရး
ဟစ္ေႂကြး ေရွ႕႐ႈနိုင္ခဲ့တယ္ ။။
ဒီအေရးေတာ္ပုံႀကီးကေန
လူတန္းစားအေထြေထြရဲ႕ ဆႏၵျပ
ေဖၚထုတ္ျပရာ အစုအစည္း
သမဂၢအသီးသီး ေပၚထြန္းလာခဲ့တယ္ ။။
ဒီအေရးေတာ္ပုံႀကီးကေန
နိုင္ငံေရးပါတီ မ်ားစြာ
ေမြးဖြားေပးခဲ့တယ္ ။။
ဒီအေရးေတာ္ပုံႀကီးကေန
ခြပ္ေဒါင္းေတြရဲ႕ မူလ
ဗကသ
တကသ
ရကသ တို႔အျပင္
သမိုင္းစဥ္မွာ မရွိဖူးေသး
အေျခခံပညာေရးေက်ာင္းသားမ်ားသမဂၢ
အကသ ကို ေမြးဖြားေပးခဲ့တယ္ ။။
ဒီအေရးေတာ္ပုံႀကီးကေန
ခြပ္ေဒါင္းေတြအတြက္
ျမန္မာနိုင္ငံလုံးဆိုင္ရာ ေက်ာင္းသားမ်ားဒီမိုကရက္တစ္တပ္ဦး
ABSDF
ေက်ာင္းသားလက္နက္ကိုင္တပ္မေတာ္
ထြန္းေပၚ ေပါက္ဖြားလာခဲ့တယ္ ။။
ဒီအေရးေတာ္ပုံႀကီးဟာ
ဗမာ့သမိုင္းသာမက
ကမၻာ့သမိုင္းအထိ မွတ္တမ္း၀င္
ေမာ္ကြန္းတင္ထားရမယ့္ အေရးေတာ္ပုံႀကီးျဖစ္ပါတယ္။။
ဒီအေရးေတာ္ပုံၾကီးရဲ႕ ဂုဏ္ေရာင္ကို
ဘယ္အေခ်ာင္သမား ဘယ္အုပ္စိုးသူ
ဘယ္ေဖါက္ျပန္သူကမွ ေခ် ဖ်က္မရ
သမိုင္းတေလ်ာက္ ထာ၀စဥ္
ဥဒါန္းတြင္ရစ္ပါေစေသာ၀္ ။ ။
( ၀င္းတင့္ထြန္း )
(မွတ္ခ်က္။၁၉၉၅ ခုႏွစ္က။ တကၠသိုလ္စိန္ရတု အထိမ္းအမွတ္အျဖစ္။ ဗကသမ်ားအဖြဲ႔ခ်ဳပ္မွ ထုတ္ေ၀ျဖန္႔ခ်ိခဲ့တဲ့ ‘ခြပ္ေဒါင္းတို႔ရဲ႕ တြန္က်ဴးသံ’ လုံးခ်င္းကဗ်ာစာအုပ္မွ၈၈၈၈ ရွစ္ေလးလုံးအ ေရးေတာ္ပုံအပိုင္းက႑ပါကဗ်ာပိုဒ္မ်ားကိုထုတ္ႏွဳတ္ျပီး ရွစ္ေလးလုံးအေရးေတာ္ပုံ အႏွစ္(၂၀) ေျမာက္ကို အထိမ္းအမွတ္ျပဳလိုက္ ျခင္းျဖစ္ပါတယ္။)
Monday, 28 July 2008
ရွစ္ေလးလံုးအေမြေတြကို ကာကြယ္ၾကရမယ္
ရဲေဘာ္ဖိုးသံေခ်ာင္း
http://www.khitpyaing.org ...မွ...
နအဖရဲ႕လမ္းျပေျမပံုဟာ (၇) ခ်က္လို႔ ဆိုေပမယ့္ ေရးမထားတဲ့ အခ်က္တခ်က္ရွိေနတာကို သတိ ထားမိၾကသလား မသိပါ။ အဲဒါက တျခားမဟုတ္ပါ၊ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ကို ဇီ၀ိန္ခ်ဳပ္ေစ ေရးျဖစ္ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ သူတို႔ရဲ႕ လက္ရာမေပၚဘဲ ဇီ၀ိန္ခ်ဳပ္ေစေရး ျဖစ္ပါတယ္။
သူတို႔ရဲ႕ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒထဲက “ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ား” ဆိုတဲ့ အခန္းမွာ ႏိုင္ငံေရးပါတီေတြကို အခ်ိန္မေရြး အေရးယူ ဖ်က္သိမ္းႏိုင္ေအာင္ အခ်က္အလက္ေတြ ဖန္တီးထားပါတယ္။ အဲဒီမွာပါတဲ့ အင္မတန္ေ၀၀ါးတဲ့ စာပုိဒ္ေတြက ႏိုင္ငံေရးပါတီေတြကို ေတာက္ေလွ်ာက္ ၿခိမ္းေျခာက္ေနမွာ မလြဲ ပါဘူး။ ဥပမာျပရရင္ “စည္းကမ္းျပည့္၀ေသာ ပါတီစံုဒီမိုကေရစီကို လက္ခံက်င့္သံုးရမည္” ဆိုတာမ်ိဳး ျဖစ္ပါတယ္။ တကယ္က ႏိုင္ငံတႏိုင္ငံရဲ႕ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒထဲမွာ ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ားရယ္လို႔ တခန္းပါေနတာကိုက အေတာ့္ကို ဆန္းေနတာပါ။ ေနာက္ၿပီး အဲဒီအခန္းမွာပဲ ႏိုင္ငံေရးပါတီေတြဟာ “(က) လြတ္လပ္စြာ စည္း႐ံုးခြင့္ရွိသည္။ (ခ) ေရြးေကာက္ပြဲမ်ားတြင္ ပါ၀င္ယွဥ္ၿပိဳင္ခြင့္ရွိသည္” လို႔ ေရးထားပါတယ္။ ႏိုင္ငံေရးပါတီတရပ္ဟာ ဒါပဲလုပ္ႏိုင္သလားလို႔ ေမးစရာျဖစ္လာပါတယ္။
ကိုယ္ယံုတာကို ေဟာေျပာ၀ါဒျဖန္႔ခြင့္ မရွိဘူးလား။ သတင္းစာ၊ ဂ်ာနယ္ ထုတ္ပိုင္ခြင့္ မရွိဘူးလား။ လွည့္လည္ဆႏၵျပဖို႔ စည္း႐ံုးလႈပ္ရွားခြင့္ မရွိဘူးလား။ ေမးစရာေတြ အမ်ားႀကီးျဖစ္ေနပါတယ္။ နအဖ လိုလားတဲ့ ပါတီအဖြဲ႕အစည္းဆိုတာ တစညလို “စစ္သားကဲ့သို႔ စည္းကမ္းရွိ၍ စစ္သားကဲ့သို႔ နာခံ” တဲ့ ပါတီမ်ိဳးသာ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒီေန႔ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ လုပ္ေနတာေတြဟာ သူတို႔ ဖြဲ႕စည္းပံုဥပေဒနဲ႔ မညီၫြတ္ဘူးလို႔ အခ်ိန္မေရြး အျပစ္ရွာႏိုင္တယ္ဆိုတာ ေမ့လို႔မျဖစ္ပါဘူး။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို တားဆီးပိတ္ ပင္ဖို႔ တိုက္႐ိုက္ရည္ရြယ္ၿပီး သတ္မွတ္ထားတဲ့ ႏိုင္ငံေတာ္အႀကီးအကဲဆိုတဲ့ အခန္းလိုဟာကေတာ့ ေျပာေနစရာေတာင္ မလိုပါဘူး။ ကေလးဆန္လိုက္ေလလို႔သာ မွတ္ခ်က္ခ်ရမယ့္ဟာမ်ိဳးပါ။
တေလာကေတာ့ နအဖဟာ ပါတီအဖြဲ႕အစည္းေတြ ျပန္လည္မွတ္ပံုတင္ရမယ္လို႔ ထုတ္ျပန္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူတို႔က မွတ္ပံုတင္ရာမွာ လိုက္နာရမယ့္ စည္းကမ္းေတြအေၾကာင္း ဘာမွမေျပာပါဘူး။ အရင္လိုပဲ မွတ္ပံုတင္တဲ့ပါတီဟာ သူတို႔ရဲ႕ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲကို ၀င္ရမယ္၊ မ၀င္ရင္ မွတ္ပံုတင္ ခြင့္ မေပးဘူးဆိုရင္ ဒီခ်ဳပ္ဟာ ေခ်ာက္က်ေတာ့မွာပါ။ ဒီထုတ္ျပန္ခ်က္ဟာ ဒီခ်ဳပ္ကို တိုက္႐ိုက္ ဦးတည္တာပဲလို႔ဆိုရင္ မမွားဘူး ထင္ပါတယ္။ သူတို႔ လက္ညိႇဳးၫႊန္ရာ ေရျဖစ္ရတဲ့ “အမ်ိဳးသား ညီလာခံ” မွာ ဒီခ်ဳပ္ကို ျပန္၀င္ခိုင္းလို႔ မရတဲ့ေနာက္မွာ သူတို႔အမိန္႔ေပးသမွ် ေခါင္းညိတ္ရမယ့္ လႊတ္ေတာ္ထဲကို ၀င္ဖို႔ ေထာင္ေျခာက္ဆင္တာ ျဖစ္တယ္ဆိုတာ အင္မတန္မွ ျမင္သာပါတယ္။ ဒီခ်ဳပ္ကို ေရွ႕တိုးလည္း လွည္းတုတ္၊ ေနာက္ဆုတ္လည္း ထမ္းပိုးျဖစ္ေအာင္ လုပ္ထားတာပါပဲ။
ေျပာရရင္ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ဟာ ရွစ္ေလးလံုးအေရးေတာ္ပံုႀကီးရဲ႕ အသီးအပြင့္တခု ျဖစ္ပါတယ္။ ရွစ္ေလးလံုးအေရးေတာ္ပံု မေပၚေပါက္ခဲ့ရင္ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ ေပၚမလာ ႏိုင္ပါဘူး။ လက္ရွိအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ေခါင္းေဆာင္ေတြလည္း ႏိုင္ငံေရး နယ္ပယ္ရဲ႕ ေရွ႕တန္းကို ေရာက္လာ ခ်င္မွ ေရာက္လာမွာပါ။ အခု ေသခ်ာျပန္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ရွစ္ေလးလံုးအေရးေတာ္ပံုရဲ႕ အေရးပါတဲ့ ေအာင္ပြင့္-အေမြဆိုလို႔ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္တခုသာ က်န္ပါေတာ့တယ္။ ဒါေၾကာင့္ နအဖ ဘက္က ေျပာရရင္ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ကို ေခ်မႈန္းလိုက္ႏိုင္မယ္ဆိုရင္ ရွစ္ေလးလံုးရဲ႕ အေမြနဲ႔ အစဥ္အလာေတြကို တစမက်န္ ဖ်က္သိမ္းလိုက္ႏိုင္တာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါဟာ သူတို႔စစ္အုပ္စု အဆက္ဆက္အတြက္ လက္စားေခ်လိုက္ႏိုင္ရာက်သလို သူတို႔ေရွ႕ေရးအတြက္ အႀကီးမားဆံုး အေႏွာင့္အယွက္ အတားအဆီးကိုလည္း ဖယ္ရွားလိုက္ႏိုင္တာ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။
တဆက္တည္းမွာ နအဖဟာ ရွစ္ေလးလံုးအေရးေတာ္ပံုရဲ႕ ေဘးထြက္ပစၥည္းလို႔ဆိုရမယ့္ ၿငိမ္းအဖြဲ႕ ေတြကို ဖ်က္သိမ္းတာလည္း ဆက္လုပ္သြားပါလိမ့္မယ္။ ေရွ႕နဲ႔ ေနာက္ပဲကြာမွာပါ။ ဒီေနရာမွာလည္း အတတ္ႏိုင္ဆံုး လက္သယ္မေပၚဘဲ ဘ၀ေျပာင္းေအာင္ လုပ္မွာ ေသခ်ာပါတယ္။
စစ္အစိုးရဟာ စစ္တိုက္သလိုပဲ ရန္သူကို အခ်ိန္ဆြဲၿပီး ျပဳန္းတီးေစတဲ့ေနာက္ ကိုယ့္ဘက္က ပိုင္ ေလာက္ၿပီဆိုေတာ့မွ ရန္သူကို အျပတ္ေခ်မႈန္းတာ လုပ္မလို႔ ျပင္ဆင္ေနတာ ျဖစ္ပါတယ္။ တနည္း ေျပာရရင္ သူမ်ားကို ထိပ္တိုက္မေတြ႕ နဲ႔လို႔ေျပာၿပီး နအဖက သူ႔ ဆန္႔က်င္ဘက္မွန္သမွ်ကို ထိပ္တိုက္လိုက္ေတြ႕၊ စိမ္ေခၚေနတာ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒီေန႔ ဗမာျပည္ ႏိုင္ငံေရးတိုက္ပြဲရဲ႕ ဗဟိုခ်က္ဟာ ရွစ္ေလးလံုးအေရးေတာ္ပံုရဲ႕အေမြ၊ အႂကြင္းအက်န္ ေတြကို အျမစ္ျဖဳတ္ဖို႔ လုပ္ေနတာနဲ႔ အဲဒါကို ျပန္တြန္းလွန္မႈတို႔ရဲ႕ တိုက္ပြဲပဲျဖစ္ပါတယ္။ ဒီတိုက္ပြဲဟာ နအဖအတြက္ေရာ၊ သူတို႔ရဲ႕လုပ္ရပ္ကို ဆန္႔က်င္ေနသူေတြအတြက္ပါ အင္မတန္မွ အေရးပါပါတယ္။ ဘယ္သူ႕ဘက္ကမွ အ႐ံႈးမခံႏိုင္ပါဘူး။ ႐ံႈးလိုက္ရင္ သမိုင္းနဲ႔ခ်ီတဲ့ ဆံုး႐ံႈးမႈ ျဖစ္သြားႏိုင္ပါတယ္။ အရင္ ရရွိထားတာေတြ အကုန္ျပဳတ္သြားတာ ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ ဒီခ်ဳပ္ဘက္က ႐ံႈးတာဟာ ရွစ္ေလးလံုး အေရးေတာ္ပံု ဘက္ေတာ္သားေတြဘက္က ႐ံႈးတာျဖစ္မွာမို႔ ဒီပဋိပကၡမွာ ဒီခ်ဳပ္နဲ႔အတူ တသားတည္း ရပ္တည္ၾကဖို႔လိုပါတယ္။ တခ်ိန္တည္းမွာေျပာဖို႔လိုတာက ဒီခ်ဳပ္ အတြက္ဆိုရင္လည္း အခုအခ်ိန္မွာ ျပည္တြင္းက ျပည္သူလူထုမွတပါး တျခားဘယ္သူ႔ကိုမွ ေမွ်ာ္လင့္အားထားလို႔မျဖစ္ပါဘူး။ က်န္တာ အားလံုးဟာ စိတ္ကူးယဥ္တာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။
နအဖဟာ သူတို႔လိုခ်င္တာကို မျဖစ္ျဖစ္ေအာင္ လုပ္မယ္ဆိုတာကို သူမ်ားေတြ မသိ သိေအာင္ ေဖာ္ျပေနတာကို အားလံုးသတိျပဳမိၾကပါလိမ့္မယ္။ သူတို႔ရဲ႕ေမာက္မာမႈ၊ သူတို႔ရဲ႕ရက္စက္မႈနဲ႔ ၿခိမ္းေျခာက္ အၾကပ္ကိုင္ရင္ ရလိမ့္မယ္လို႔ တြက္ထားၾကပါတယ္။ တဘက္မွာလည္း သူတို႔ဟာ ေရြးေကာက္ပြဲဆိုတဲ့ ဖဲခ်ပ္ကို ခ်ကစားလိုက္ျခင္းအားျဖင့္ အတိုက္အခံေတြထဲမွာ၊ ၿငိမ္းအဖြဲ႕ေတြ ထဲမွာ၊ ေနာက္ၿပီး တိုင္းရင္းသားေတြထဲမွာ အက္ေၾကာင္းေတြ ေပၚေစခ်င္တဲ့ သေဘာရွိပါတယ္။ ဒီလိုကစားလိုက္ရင္ အင္အားနည္းသူေတြ၊ ရပ္တည္ခ်က္ မခိုင္မာသူေတြ စိတ္လႈပ္ရွားတတ္တယ္ ဆိုတာကို သူတို႔သိပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေရွ႕လာမယ့္ ကာလတခုမွာ ဒီလိုအခ်င္းအရာေတြ ေတာ္ ေတာ္မ်ားမ်ားကို နအဖက ဖန္တီးလာမယ့္ သေဘာရွိပါတယ္။ ဒီေတာ့ အခုအခ်ိန္မွာ အခ်င္းခ်င္း ေသြးကြဲေအာင္ လုပ္တာမွန္သမွ်ဟာ နအဖအႀကိဳက္ လုပ္တယ္လို႔ ေျပာရပါမယ္။
တကယ္က်ေတာ့ နအဖရဲ႕ ဖြဲ႕စည္းပံုေရာ၊ ေရြးေကာက္ပြဲေရာဟာ ျပည္သူေတြအတြက္ ဘာမွ အက်ိဳး မရွိ႐ံုမက အဲဒါေတြ ေအာင္ျမင္သြားလို႔လည္း ျပည္သူေတြရဲ႕ နအဖဆန္႔က်င္ေရး စိတ္ဓာတ္ကို ေလ်ာ့ နည္းေစမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ အာဏာရွင္ေတြ ဖန္တီးထားတဲ့ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒဆိုတာေတြဟာ အဲဒီ အာဏာရွင္ေတြ နန္းက်ရင္ ေပ်ာက္သြားတတ္တာပါပဲ။ ဗမာျပည္သမိုင္းမွာ ေပၚခဲ့ဖူးတဲ့ ဖြဲ႕စည္း ပံုအေျခခံဥပေဒ ႏွစ္ခုစလံုးဟာ အာဏာသိမ္းသူေတြေၾကာင့္ ႐ုတ္ခ်ည္းေပ်ာက္ကြယ္ခဲ့ရတယ္ဆိုတဲ့ အခ်က္ကို မေမ့သင့္ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ဒီမိုကေရစီ တိုက္ပြဲကာလ ရွည္ၾကာေနတာ၊ အခက္အခဲနဲ႔ ေပးဆပ္ရမႈေတြ မ်ားလြန္းေနတာတို႔ကို စိတ္မရွည္၊ တင္းမခံႏိုင္သူေတြကိုေတာ့ ဒီနအဖရဲ႕သ႑ာန္ အရ ေအာင္ပြဲေတြက ေတြေ၀၊ တု႔ံဆိုင္းတာေတြ ျဖစ္ေကာင္း ျဖစ္ေစပါလိမ့္မယ္။
ဒါေပမယ့္ ရွစ္ေလးလံုးအေရးေတာ္ပံုနဲ႔ ရွစ္ေလးလံုး အာဇာနည္ေတြအေပၚ သစၥာရွိသူေတြရဲ႕ ပိုင္း ျဖတ္ခ်က္ကိုေတာ့ နည္းနည္းမွ ႏွဲ႔ႏိုင္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ။
မိုး
တစိမ့္စိမ့္ေစြ
ၿပီးၿပီးေပ်ာက္ေပ်ာက္ အလြမ္းေတြမွ မဟုတ္တာ…။
ဒီလို …
ဖူးခဲ့ ပြင့္ခဲ့ဖို႔
ေခတ္အဆက္ဆက္ …
ေပးဆပ္ ေငြ႔ရည္ ဖြဲ႔ခဲ့ရတယ္ဆိုတာ …..။
ေသခ်ာတယ္
ဟိုး …လြန္ခဲ့တဲ့ အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္က
ငါတို႔ … ရိုးသားစြာတပ္မက္
လက္ခ်င္းယွက္ သဲသဲမဲမဲ ရြာသြန္းခဲ့ပံုမ်ား …။
ကမာပုလဲ
၂ ၀ ၀ ၈။
http://naytthit.com
Friday, 18 July 2008
ဒုကၡသည္ခရီးစဥ္အတြင္း….အႏွစ္သက္ဆံုး ကဗ်ာႏွစ္ပုဒ္
(ခြာညိဳ)
အို….ဖ ဘုရားသခင္
ဘာေၾကာင့္မ်ား “ကပၸတိန္ကြတ္” ကို
ဘယ္အတြက္မ်ား “ကိုလံဘတ္” ကို
သမိုင္းစာမ်က္ႏွာမ်ားမွာ
ေနရာေပးခဲ့ပါလိမ့္....
ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရားက ေဟာၾကားတယ္
ပိေယဟိ ၀ိပၸေယာေကာ ဒုေကၡာ
အပိေယဟိ သမၸေယာေကာ ဒုေကၡာ…တဲ့
အစက နားမလည္
ဒါေလးမ်ား…
ဘာမီတြန္ေသာက္ ေပ်ာက္…ေပါ့ေနာ္..။
အရိုးစင္းဆံုးေသာ ေလာကဒဏ္ ကဗ်ာကို ေရးဖဲြ႔လိုက္တဲ့သူက ကဗ်ာဆရာရဲထြဋ္ ပါ။
ကမၻာ့အင္အားႀကီးႏိုင္ငံေတြကေဆာင္ရြက္ေပးေနတဲ့ ဒုကၡသည္ေတြအတြက္
ဘ၀သစ္ထူေထာင္ေရး... ျပန္လည္ေနရာခ်ထားေရးအစီအစဥ္ေတြဟာ
အခုဆိုရင္ ထိုင္း-ျမန္မာနယ္စပ္က ဒုကၡသည္စခန္း (၉) ခုမွာက်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔စတင္ေဆာင္ရြက္ေနပါၿပီ။
ႏိုင္ငံေရးလႈပ္ရွားမႈေတြ…ဘာသာေရးဖိႏွိပ္မႈ၊ လူမ်ဳိးေရးႏွိပ္ကြပ္မႈေတြ…
ေပၚတာနဲ႔ မုဒိန္းမႈေတြနဲ႔ကင္းေ၀းရာ အရပ္တခု ကမၻာေပၚမွာ ရွိေနသတဲ့…
ေနာက္ၿပီးေတာ့လည္း…
အဲဒီအရပ္မွာ အလုပ္ၾကမ္းသမားေတြလုိအပ္ေနၿပီးေတာ့
ဒုကၡသည္ေတြမွာေတာ့ လုပ္အားကလဲြရင္ ဘာမဆိုလုိအပ္ေနတဲ့အတြက္
အေပးအယူမွ်မွ်နဲ႔ပဲ ေခၚသူကေခၚ သြားသူကလည္းသြားၾကနဲ႔
ဒုကၡသည္စခန္းတခုလံုး သက္၀င္လႈပ္ရွားေနၾကတယ္။
အိုပီအီး ပီးပီလား
ဒါဆို ဒီအိပ္ခ်္အက္စ္ ကေတာ့လိုပါေသးတယ္။
ကာေခ်ာေရွာ့မရေအာင္
စီအို တက္ရမယ္တဲ့
တက္ၾကြစြာသူတို႔ႏႈတ္ဖ်ားက
အဟုတ္စကားၾကြယ္လွ
ဆီမန္း မန္းမလို မန္းေနၾက
ခိုၿငီးသံေတြၾကားေနရ
ဂရုဏာသက္ရမွာလား
ဥပေကၡာျပဳရမွာလား….။
အိုပီအီး … Overseas Processing Entity (OPE)
ဆိုတာ ဒုကၡသည္ေတြကို သက္ဆုိင္ရာအာဏာပိုင္ေတြက စခန္းထဲအေရာက္ လာေရာက္ၿပီးစံုစမ္းမွတ္တမ္းတင္ျခင္းျဖစ္ပါတယ္။
ယူအန္အိပ္ခ်္စီအာကေန ထိုင္းႏိုင္ငံ အာဏာပိုင္မ်ားကို တရား၀င္လႊဲေျပာင္းေပးအပ္လိုက္ၿပီး ဒုကၡသည္စခန္းရွိရာကို
ကားေတြတသီတတန္းနဲ႔ပို႕ခဲ့ၿပီးတဲ့ေနာက္…
စခန္းတြင္းမွာ ဒုကၡသည္ျဖစ္ေၾကာင္း တရား၀င္မွတ္ပံုတင္ၿပီးတဲ့ေနာက္ ….
ဒါဟာ ဒုကၡသည္မ်ား ေမွ်ာ္လင့္ေတာင့္တေနတဲ့ တတိယႏိုင္ငံေရာက္ရွိေရးအစီအစဥ္လည္း ပိုမိုနီးကပ္လာေနၿပီျဖစ္ေၾကာင္း
သိသာထင္ရွားေစတဲ့ အမွတ္သညာတခုဆိုရင္လည္း မမွားတဲ့ အေခၚအေ၀ၚတခုျဖစ္ပါတယ္။
ဒီအိပ္ခ်္အက္စ္ (Department of Homeland Security) ဆိုတာကေတာ့ ဒုကၡသည္မ်ားက အိုပီအီးတုန္းက ေျပာဆိုေျဖၾကားခ်က္ေတြကို ထပ္မံအတည္ျပဳေမးျမန္းစံုစမ္းျခင္းနဲ႔ က်န္းမာေရးေဆးစစ္ျခင္းတို႕ကို တဆက္တည္းေဆာင္ရြက္ေပးခ်ိန္ပါပဲ။
ဒီအိပ္ခ်္အက္စ္မွာ စစ္ေဆးသူမ်ားရဲ႕ စိတ္ႀကိဳက္ေျဖဆိုေပးႏိုင္ရင္ အထူးသျဖင့္ တီဘီပိုးရွိတယ္လို႕လည္း သံသယအျဖစ္မခံရဘူးဆိုရင္…
ဒီပတ္ခ်ာဒိတ္ (Departure Date) ေစာင့္ေနယံုပါပဲ။
အေရွ႕နဲ႕ အေနာက္ရဲ႕ ဆန္႕က်င္ဘက္ေပါင္းစံုျဖစ္တဲ့
ယဥ္ေက်းမႈ…
ကိုးကြယ္ယံုၾကည္မႈ…
ေပါင္းသင္းဆက္ဆံေရး…
ဘ၀ေနထုိင္ပံုနည္းစနစ္ေတြ…
ေတာထဲမွာ မွ်စ္ခ်ဳိးစားေနရသူေတြ ခ်က္ျခင္းစားရေတာ့မယ့္ ဒိန္ခဲနဲ႕ ေထာပတ္အေျပာင္းအလဲကာလမ်ား….
ေတာထဲမွာ တပိုတပါးသြားက်င့္ရွိေနသူမ်ား ေလယာဥ္အိမ္သာခန္းထဲမွာ ႀကံဳေတြ႕ရမယ့္ ဒုကၡေတြအတြက္
ႀကိဳတင္ျပင္ဆင္ထားရန္ စည္းကမ္းခ်က္ေတြ…
ေရပူ ေရေႏြးနဲ႕ ေရခ်ဳိးရန္နည္းစနစ္ပါမက်န္…
ရက္တို သင္တန္း (၃) ရက္နဲ႕ ဘ၀တပါးကို အရွင္လတ္လတ္ကူးေျပာင္းေရးက်င့္စဥ္မ်ားသင္ၾကားေပးျခင္းကိုေတာ့
(စီအုိ) လို႔ လူသိမ်ားပါတယ္။ အဲဒီသင္တန္းကို လူတိုင္း စိတ္၀င္တစားသြားတက္ၾကတယ္၊
( မတက္ရင္ ေလယာဥ္လက္မွတ္မရႏိုင္လို႔ပါ… )
ဒုကၡသည္စခန္းကို ႏိုင္ငံေရးအသိုင္းအ၀ိုင္းကလူေတြကို ဒုကၡသည္စာရင္းတင္ထားတဲ့ နံပါတ္ (၂၀၈၆)ေယာက္ကိုသြင္းစဥ္က
ကဗ်ာဆရာ ေအအမ္တီရဲ႕ ႏို႔ဖိုး …ဆိုတဲ့ ကဗ်ာေလးတပုတ္ထြက္လာခဲ့တာကိုလညး္ အခုတခါျပန္ၿပီးသတိရမိတယ္။
သနားၾကပါခင္ဗ်ာ
သနားၾကပါ
ႏိုင္ငံအေဟာင္းေလး တခုေလာက္ဆိုၿပီး
စားစရာ…ေနစရာ
လုပ္စရာေတြ…ကိုင္စရာေတြထားရစ္လို႔
ဖုတ္ပူမီးတုိက္
ငါတို႔
ဒီေနရာကိုေရာက္ရွိခဲ့တယ္။
ေဟာဒီ ဘဒၵကမၻာမွာ
ဒုကၡ ဆိုတာ အတုမရွိဘူး
ဒုကၡသည္ပဲ အတုရွိတယ္.
ေတာ္လွန္ေရးဆိုတာ အတုမရွိဘူး
ေတာ္လွန္ေရးသမားပဲ အတုရွိတယ္။
ေတာ္လွန္ေရးနယ္ပယ္ထဲမွာ ဒဏ္ခံႏိုင္သူတခ်ဳိ႕တေလက တတိယႏိုင္ငံဆိုတဲ့စကားကို ၾကားခ်င္ေလ့မရွိၾကဘူး။
ဒဏ္မခံႏိုင္သူအေတာ္မ်ားမ်ားကေတာ့ မ်ဳိးဆက္သစ္ တိုးတက္ရစ္ဖို႕….ဆိုၿပီး တတိယႏိုင္ငံကို အသြင္ကူးေျပာင္းေရးေရယာဥ္ေက်ာထဲ
အလုိက္သင့္ေပါေလာေပၚနိယာမနဲ႔ ….
အဲဒီထဲက တခ်ဳိ႕ တခ်ဳိ႕ေသာသူေတြကေတာ့ အနီးဆံုးလက္တဲြေဖာ္အျဖစ္ ျမန္မာျပည္က
ေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမေလးေတြလက္ကိုတဲြလို႕ ထြက္ခြာခဲ့ၾကတယ္။
တခ်ဳိ႕ကေတာ့လည္း တတိယႏိုင္ငံကို စရိတ္ၿငိမ္းသြားႏိုင္ဖို႔
I swear to tell the truth….
လို႕….လက္ယာဘက္လက္ကိုေထာင္ၿပီး က်ိန္ဆိုထားသည့္တိုင္ အစိုးရက ႏွိပ္စက္လို႔ မေန၀ံ့ေတာ့လို႕ပါ…ဆိုတဲ့ မုသာ၀ါဒကံနဲ႕အတူတူ…
တခ်ဳိ႕က်ေတာ့လည္း အမွန္ကိုသာေျပာပါ…လုိ႔ သတိေပးထားတဲ့ အဲဒီ အင္တာဗ်ဴးတာ၀န္ရွိသူေတြကိုယ္တိုင္ကိုက သူတို႕လိုခ်င္တဲ့အေျဖမရမခ်င္း ေဘာင္သြင္းေမးလြန္းလို႕ မလိမ္ခ်င္ဘဲလည္း လိမ္ေပးလိုက္ရတဲ့သူေတြလည္း ရွိေသးရဲ႕။
ဥပမာ တေယာက္ကိုထုတ္ျပေပးရမယ္ဆိုရင္--
ေတာ္လွန္ေရးနယ္ထဲမွာေနတဲ့ တေယာက္ နာတာရွည္ေရာဂါျဖစ္ေတာ့ သူ႕ညီမက သူ႕ကိုေစာင့္ေရွာက္ဖို႕ ဒီဘက္ကို လိုက္လာရတယ္။
အင္တာဗ်ဴးတဲ့အခ်ိန္ေရာက္ေတာ့ ထံုးစံအတုိင္း ပံုစံေမးခြန္းတခုကိုေမးပါတယ္။
ဘာလို႕ထြက္လာရတာလည္း ….ဆိုတာရယ္….
ဘာေၾကာင့္ျပန္လို႕မရေတာ့တာလည္း…ဆုိတာရယ္…
အကို႕ကို ျပဳစုဖို႕လာရပါတယ္…ဆုိတဲ့အေျဖကို သူတို႕မႀကိဳက္။
အကိုနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး စံုစမ္းေမးျမန္းမႈမရွိဘူးလား…ဆုိတာကို ထပ္ခါထပ္ခါေမးလာတဲ့အခါ….
ေျဖရတာအာေညာင္းလာေတာ့ ရွိပါတယ္လို႕ေျဖလိုက္ရ….
ဘယ္လိုစစ္လည္းေမးေတာ့ မညာတတ္သူပီပီ မုသားလြတ္ေအာင္ သန္းေကာင္စာရင္းခဏ ခဏစစ္တယ္ေျဖလိုက္ေပမယ့္ ေမးသူကစိတ္တိုင္းမက်။ အကိုနဲ႕ပတ္သက္ၿပီး အဖမ္းခံရေသးလားဆိုတာကို လိုခ်င္သည့္အေျဖမရမခ်င္း ထပ္ခါတလဲလဲေမးေနတယ္။
”ေနာက္ဆံုးက်ေတာ့ အေတြ႕အႀကံဳရေနတဲ့ စကားျပန္က “ကဲပါ ညီမရယ္။ ဒီပံုအတိုင္းဆိုရင္ ေနာက္တရက္ဆက္ေမးခံေနရလိမ့္မယ္။ အကို မရွိလို႕ ဘယ္သြားလဲေမးတာ မေျဖႏိုင္လို႕ (၃) ရက္ေလာက္အခ်ဳပ္ခံခဲ့ရတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ထြက္လာရတယ္လို႕ပဲ က်ေနာ္ေျပာလိုက္ေတာ့မယ္ေနာ္…လို႕ခြင့္ေတာင္းပီး က်ေနာ့္ကို အခ်ဳပ္ထဲ သံုးရက္ေလာက္ထည့္ေပးလိုက္တယ္အမရယ္“ လို႕ အင္တာဗ်ဴးကအျပန္ မွာအေတြ႕အႀကံဳရွင္းလင္းပဲြလုပ္ခဲ့တာကို သတိရမိတယ္။
မလိမ္ညာပါဘူး။ အမွန္ကိုပဲေျပာပါ့မယ္လို႕…လက္ေထာင္က်ိန္ခုိ္င္းၿပီးေတာ့မွ လိုခ်င္တဲ့အေျဖရသည့္အထိ
မလိမ္မခ်င္း ေခ်ာင္လိုက္ပိတ္ေနတာကေတာ့ စိတ္ခံစားခ်က္ကို တမ်ဳိးျဖစ္ေစတာအမွန္…
တကယ္တန္းက အလုပ္သမားျဖစ္ခ်င္သူေတြနဲ႕…..
အလုပ္သမားလိုအပ္ေနသူတို႕ရဲ႕ေတြ႕ဆံုပဲြမွာ သူတို႕ဘက္က ဘာမွ က်ိန္စာတိုက္ေနဖို႕မလိုပါဘူး။
ျမန္မာျပည္ထဲက အဓိကအထြက္အမ်ားဆံုးအေၾကာင္းအရင္းကေတာ့ အစိုးရဲ႕ လူမဆန္တဲ့လုပ္ရပ္ေတြေၾကာင့္
လူလိုမေနရတဲ့ဘ၀ေတြထဲက ရုန္းကန္ေျပးထြက္လာၾကျခင္းပါပဲ။
သည္ထဲမွာမွ စီးပြားျဖစ္လုပ္စားခ်င္သူ တခ်ဳိ႕တေလ ေရာေႏွာညပ္ပါေနတာေတာ့ ဘယ္ႏွယ္လုပ္ေရြးထုတ္ႏိုင္ပါ့မလဲ။
ဒုကၡသည္အတု ေတာ္လွန္ေရးသမားအတု…ေတြရဲ႕ အေမရိကန္သို႕ စရိတ္ၿငိမ္းခရီးစဥ္မွာ
လိမ္ညာတာကို ဒါေလးမ်ား….ဒါေလးမ်ားလို႕ေတာင္ သီခ်င္းဆိုေနၾကမည့္သူေတြ…..
ရွိေနတတ္တာ ေဟာဒီဘဒၵကမၻမွာ လူ..ဆိုတာျဖစ္တည္ကတည္းက ဒြန္တဲြပါလာၿပီးသား ကံၾကမၼာတခုလုိ….
အုိ… ဒုကၡသည္မ်ားဆိုင္ရာနတ္
ပဋိပကၡဆိုင္ရာနတ္
ငတ္မြတ္ေခါင္းပါးေဘးဆိုင္ရာနတ္..
မ်ဳိးသုဥ္းသတ္ျဖတ္ေဘးဆိုင္ရာနတ္…
ဗဟုသုမဂၢဆိုင္ရာနတ္
အဲန္ဂ်ီအိုေရးရာ နတ္အေပါင္းတို႕….
ၾကည့္ေလာ့…ရႈေလာ့…
ဤပစၥတရာဇ္သားတို႕ရဲ႕
ကံၾကမၼာကို……။
ဆိုတဲ့အတိုင္း ကူညီလိုတယ္ ဆိုသူေတြက ေခၚႏိုင္သေလာက္လူေတြကို ေခၚသြားဖို႕ပါပဲ။
အေၾကာင္းအမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႕….အမိျမန္မာျပည္ကိုပဲျဖစ္ျဖစ္..
အမိေျမနဲ႔အနီးစပ္ဆံုးေတာ္လွန္ေရးနယ္ေျမကပဲျဖစ္ျဖစ္…ေတာ္လွန္ေရးနယ္ေျမက စီးပြားေရးနယ္ေျမသစ္တခုကိုရည္ရြယ္လို႕ပဲျဖစ္ျဖစ္…
အဲဒီ ျပန္လည္ေနရာခ်ထားေရးယဥ္ေက်းမႈစီးေၾကာင္းထဲမွာ အလိုက္သင့္ေမွ်ာၿပီး လိုက္ခ်င္သူေတြက လိုက္ပါသြားၾကပါလိမ့္မယ္။
က်န္ရစ္သူေတြထဲမွာေတာ့ သားတကဲြ …မယားတကဲြေတြရဲ႕ နာက်င္မႈေတြ….
မိတ္ေဆြသဂၤဟေတြရဲ႕ ေရြ႕လ်ားေ၀းကြာရတဲ့ အထီးက်န္ေ၀ဒနာေတြ….
ျမန္မာ့အေရးလုပ္စရာေတြတပံုႀကီးနဲ႕ လုပ္မယ့္သူေတြရဲ႕ တကယ့္လက္ေတြ႕အလုပ္ပံုႀကီးေအာက္က အနားမရတဲ့ေန႕ရက္ေတြၾကားမွာ….
ထြက္ခြာသြားႏိုင္ေရး လံု႕လျပဳေနသူေတြအေပၚမွာလည္း အျပစ္မတင္သာ….
ထြက္ခြာသြားမွာကိုလည္း မလိုလား..
က်ပ္တည္းခက္ခဲတဲ့အေျခအေနအရပ္ရပ္ကိုလည္း နားလည္ႏုိင္ေသာ္ျငားလည္း
တေျဖးေျဖးေလ်ာ့ပါးလာတဲ့ ႏိုင္ငံေရးအင္အားစုေတြကို ျပန္လည္အားေကာင္းလာေအာင္ေမွ်ာ္လင့္ရင္း……
အို….ဖ ဘုရားသခင္
ဘာေၾကာင့္မ်ား “ကပၸတိန္ကြတ္” ကို
ဘယ္အတြက္မ်ား “ကိုလံဘတ္” ကို
သမိုင္းစာမ်က္ႏွာမ်ားမွာ
ေနရာေပးခဲ့ပါလိမ့္
စြန္႕ဦးတည္ထြင္သူေတြထဲမွာ
အမုန္းဆံုးသူ “တစ္” နဲ႕ “ႏွစ္” ဟာ
သူ နဲ႕ သူေပါ့
အခုေတာ့
သူတို႕ေၾကာင့္….။
ဒုကၡေဟာင္းတို႕ခ်ဳပ္ၿငိမ္းေရးနိဂံုး…ဒုကၡသစ္တို႔ိရင္ဆိုင္ရန္နိဒါန္း
သူ႔ေျမမွာ ျဖဴျပာပြင့္ရင္ျဖင့္
ငါ့ေျမမွာ နီ၀ါတင့္ရမေပါ့…
ဆိုသည့္ ဆရာမေငြတာရီ၏ “သာသည့္ေျမသို႕….” ကဗ်ာသည္လည္း အခုေလာက္ဆို…. ငိုေနေပေတာ့မည္။
ႏွစ္သက္ခဲ့မိေသာ ထို ကဗ်ာကေလးက ကိုယ့္ကို
ေန႔စဥၤႏွင့္အမွ် အခ်ိန္ရွိသေရြ႕ ေျခာက္လွန္႔ေနေတာ့မည္လား မေျပာတတ္ပါ။
ေရွ႕မီးေနာက္မီးစံုဖြင့္ၿပီးေမာင္းလာတဲ့ ကားတန္းႀကီးေတြကို ျမင္ဖူးၾကလား။
ဒါမွမဟုတ္ လိုက္ၿပီးစီးဖူးၾကရဲ႕လား….
ဒုကၡသည္စခန္းအတြင္းသို႔၀င္စဥ္က ထုိသို႔ မီးဖြင့္ေမာင္းေသာ ကားတန္းႀကီးႏွင့္ စည္စည္ကားကား၀င္ဖို႔အေရးတြင္
နံနက္ခင္းေနမထြက္ခင္ ၿမိဳ႕ပိုင္ကြင္းဟုေခၚေသာ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးရံုးအတြင္းသို႔ သြားၾကရသည္။ အဲသည္မွာကတည္းက လူတန္းစား စၿပီး ညီလာသည္။
ဆရာ၀န္၊ အင္ဂ်င္နီယာ၊ ေက်ာင္းဆရာမ၊ စာေရးဆရာ အထီးျဖစ္ျဖစ္….အမျဖစ္ျဖစ္
ရုပ္ရွင္သရုပ္ေဆာင္လည္းမက်န္ေစရ…
ႏိုင္ငံ့ေခါင္းေဆာင္လည္းပါခ်င္ပါ..ပဲျပဳတ္သည္…စက္ရံုအလုပ္သမ…ဘာသာေပါင္းစုံျဖစ္ခ်င္ျဖစ္
အားလံုးအတူတကြ ထိုင္းစစ္သားေတြေရွ႕မွာ ငုတ္တုပ္ေလးေတြ ထုိင္ၾကရသည္။
သည္ၾကားထဲ ထိုင္းစစ္သားတေယာက္ေယာက္က တခုခုအတြက္ ထ …ဟု အမိန္႔ေပးခဲ့ေသာအခါ
ဒုကၡသည္ေတြက အလြန္ပင္ညီညြတ္ေသ၀ပ္စြာ ထလုိက္ၾကသည္။
ထိုင္းစကားကိုနားမလည္ၾကသည့္တိုင္ သူတို႔လက္ထဲက ႏွင္တံ (တုတ္ေခ်ာင္း)ကို ေျမွာက္ျပလိုက္သည္ႏွင့္
ဒါ…မတ္တပ္ရပ္ခိုင္းတာ ဟု နားလည္ၾကသည္။
အမိန္႔ေပးသူက ေပးၿပီးထြက္သြားေသာအခါ မိုးတိုးမတ္တပ္ရပ္က်န္ရစ္ခဲ့သူေတြကို ေနာက္စစ္သားတေယာက္က
"ဘာျဖစ္လို႔ရပ္တာလဲ။ ထိုင္..ထိုင္"… ဆုိၿပီး ေဒါသတႀကီးေအာ္ဟစ္ျပန္သည့္အခါ
တေယာက္မ်က္ႏွာတေယာက္ၾကည့္ကာ ထိုင္လိုက္ၾကရျပန္သည္။
အဲဒါ ကိုယ့္အသုဘကိုယ္ျပန္ၿပီးလိုက္ပို႔ေနရသလို ခံစားခ်က္ကိုျဖစ္ေပၚေစတဲ့ခရီးစဥ္တခု၏နိဒါန္းျဖစ္သည္။
ကားတန္းရွည္ႀကီးႏွင့္ ဒုကၡသည္အမည္ခံ အသုဘခရီးကို
၂၀၀၆ ခုႏွစ္။ စက္တင္ဘာ (၁၉) ရက္ေန႔မွာ စတင္ထြက္ခြာပို႔ေဆာင္ခဲ့ၾကသည္။
မီးဖြင့္ေမာင္းလာေသာ ကားတန္းေပၚမွာလိုက္ပါရင္း မိနစ္၀က္တခါေလာက္မွာ ေကြ႕ခ်ဳိးေနသည့္ ေတာင္တက္လမ္းၾကမ္းၾကမ္းမွာ
ေနာက္ကလိုက္ပါေနၾကေသာ ကားတန္းႀကီးေတြကို လည္ျပန္ေငးရင္း ဆံုးရံႈးမႈမ်ားစြာကို ရင္ႏွင့္ရင္းၿပီး ခံစားေနခဲ့ရသည္။
ျမန္မာႏိုင္ငံသားျဖစ္မႈသည္လည္းေကာင္း…
ျမန္မာႏိုင္ငံသားတေယာက္အေနႏွင့္ ေျပာေရးဆိုခြင့္သည္လည္းေကာင္း….
ျမန္မာ့ေျမႏွင့္ အနီးဆံုးမွာပင္ကုပ္ကပ္ေနႏိုင္ခြင့္သည္လည္းေကာင္း…
လည္းေကာင္းေပါင္းမ်ားစြာတို႔ျဖင့္ထံုမႊမ္းထားေသာ ဒုကၡသည္တို႕သည္
တြန္႔လိမ္ တြန္႔လိမ္သြားလာေနေသာ ေျမြတေကာင္ႏွွင့္တူသည့္ ကားတန္းႀကီးသယ္ေဆာင္ေနသည့္အတိုင္းလိုက္ပါေနခဲ့ၾကသည္။
သူ႔ေျမမွာ ျဖဴျပာပြင့္ရင္ျဖင့္
ငါ့ေျမမွာ နီ၀ါတင့္ရမေပါ့…
ဆိုသည့္ ဆရာမေငြတာရီ၏ “သာသည့္ေျမသို႕….” ကဗ်ာသည္လည္း အခုေလာက္ဆို…. ငိုေနေပေတာ့မည္။
ႏွစ္သက္ခဲ့မိေသာ ထို ကဗ်ာကေလးက ကိုယ့္ကို
ေန႔စဥၤႏွင့္အမွ် အခ်ိန္ရွိသေရြ႕ ေျခာက္လွန္႔ေနေတာ့မည္လား မေျပာတတ္ပါ။
အားလံုး ဒုကၡသည္အျဖစ္မွာ တူညီကုန္ၾကေသာ္ျငားလည္း ဒုကၡသည္အားလံုး၏ စိတ္အေတြးႏွင့္ ခံစားခ်က္ျခင္းတို႔သည္လည္းေကာာင္း၊
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ႏွင့္ အနာဂတ္ပန္းတိုင္တို႔သည္လည္းေကာင္း တူလိမ့္မည္မထင္။
ထိုသို႔ ကားတန္းႀကီးႏွင့္ ပထမဦးဆံုးေသာ ကို္ယ္တုိင္ပို႔ခရီးစဥ္၏အဆံုးသတ္တြင္ တခါးမရွိ…အကာအရံမလံုမၿခံဳေသာ တဲေလးေတြကေစာင့္ႀကိဳေနသည္။
တအိမ္ကို ေလးေယာက္ႏႈန္းေနရမည္တဲ့။ တခ်ဳိ႕အိမ္ေလးေတြ ႏွစ္ေယာက္ပင္ အႏိုင္ႏိုင္ေနရသည့္အိမ္္္္္္္္္္္မည္ကာမတၱေလးေတြျဖစ္သည္။
ဒုကၡသည္ အတုေရာ အစစ္ေရာ အားလံုးတေျပးညီ….
ဖက္မိုးထားသည့္ ၀ါးခင္း။ ၀ါးကာ ၀ါးတိုင္ႏွင့္ေဆာက္ေသာအိမ္မွာ ေနေပေတာ့ အားလံုး အဆင့္တူ…အတန္းတူ….
ခ်စ္ျခင္းမွာ လူသည္အခါခါေသ၏….ဆိုတာ….
ေၾကာက္ေသာသူ ႏွစ္ခါေသ၏…ဆိုတာေတြကို မႀကံံဳဖူးပါ။
ဒုကၡသည္တေယာက္ျဖစ္ဖို႔ေတာ့ ကိုယ့္အသုဘကိုယ္ အခါခါပို႔တတ္ေနရၿပီ။
၂၀၀၅ စက္တင္ဘာ (၁၉) ရက္ေန႔ က ထိုသို႔ေသာ ခရီးစဥ္မ်ဳိးကုိ ယခု ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ဧၿပီလေလာက္မွာ ျပန္္စသည္။
သည္တခါေတာ့ ဒိုင္နာကားအေသးေတြႏွင့္မဟုတ္။
အိုင္အိုအမ္ (IOM- International Organization for Migration) က ကားျပာႀကီးေတြႏွင့္ျဖစ္သည္။
ကားက ေဘးခုံႏွစ္ခုံသာ ပါေသာ္လည္း ဗမာမ်ားႏွင့္အလုပ္တဲြလုပ္ကာ ဗမာ့နည္း ဗမာ့ဟန္ႏွင့္ ရင္းႏွီးကြၽမ္း၀င္ေနေသာ ထိုင္းႏိုင္ငံသားမ်ားက
အလယ္တြင္ ခုံတန္းတခု ထပ္ထိုးသည့္နည္းပညာကို ရထားကာ လူေတြကို အလယ္တန္းတတန္းထပ္ျဖည့္ၿပီးတင္ၾကသည္။
ေျမျပန္႔ခရီးတြင္ ထိုသို႔စီးရသည္က မေထာင္းတာလွေသာ္လည္း မိနစ္၀က္လွ်င္ တႀကိမ္ေကြ႔ေနေသာ ေတာင္ဆင္း ေတာင္တက္ခရီးတြင္မူ
တခါတရံ ပက္လက္ပင္လန္ကာလဲက်တတ္ေသးသည္။ ထိုသို႔ ပံုဆိုးပန္းဆိုးလဲမက်ေစေရးအတြက္ ေျခကိုေတာင့္ကာကန္ထားရသည့္
တေန႔တာခရီးအဆံုးတြင္ တကိုယ္လံုးကိုင္အရိုက္ခံထားရသလို နာက်င္ေနၾကေတာ့သည္။
မဲေဆာက္ႏွင့္ ဒုကၡသည္စခန္း အျပန္အလွန္သြားရေသာခရီးသည္ ေဆးစစ္ခ်က္ေအာင္မေအာင္ႏွင့္သက္ဆိုင္သည္။
ေဆးက်ပါက ထိုခရီးကို ေနာက္တေက်ာ့ျပန္ကာသြားရေပမည္။ သည္ေတာ့ လူေတြ ရူးုကုန္သည္။
အဓိကေဆးက်ရသည့္အေၾကာင္းရင္းသည္ အဆုတ္တြင္ ျမစ္ဖ်ားခံေနေသာေၾကာင့္ ေဆးမက်ေရး စီမံကိန္းမ်ားေရးဆဲြအေကာင္အထည္္္ေဖာ္ၾကသည္။
အဆုတ္မွာ စေပါ့ (အစက္) မထင္ေအာင္ ဓာတ္မွန္မရိုက္ခင္ ႏြားႏို႔ေသာက္ရသတဲ့….
ဘယ္က၀ိက ဘယ္က်မ္းႏွင့္ညိွကာထုတ္လို္က္သည့္ အယူအဆလည္း မေျပာတတ္ပါ။
ႏြားႏို႔ဗူးမ်ားေရာင္းေသာ ထိုဒုကၡသည္စခန္္းထဲက ကုလားေတြ ႏို႔ဗူးေရာင္းရေငြႏွင့္ပင္ အေတာ္ေလးအလုပ္ျဖစ္ကုန္ၾကသည္။
ကေလးအေဖေတြလည္း ကေလးေတြအတြက္ ႏို႔ဗူးလုေသာက္ကုန္သည္အထိ။
ေဆးလိပ္မေသာက္ေသာ ကေလးမ်ားထက္ ေဆးလိပ္ေသာက္ေသာအေဖမ်ား
က ယခုအခါမွာ ႏြားႏုိ႔ပိုၿပီးလိုအပ္သည္ဟု မိခင္မ်ားကလည္း ဆံုးျဖတ္အတည္ျပဳေပးၾကသည္။
တခ်ဳိ႕က်ေတာ့လည္း ဓာတ္မွန္ရိုက္ကာနီး ေရမခ်ဳိးရ…..တဲ့။
ေတာ္ၾကာ အပူခိုးေတြကန္တက္လာကာ ဓာတ္မွန္ျပားမွာ မရွင္းလွ်င္ ေဆးက်သြားမည္ဆိုၾကသည္။
ဒုကၡသည္ျဖစ္ခ်င္ၾကသူမ်ားမို႔ပင္လားမသိ။
ဒုကၡမွန္သမွ်ကို သည္းခံျခင္းတရားလက္ကိုင္ထားကာ ေက်ာ္ျဖတ္ေနတာကို အံ့ဖြယ္သုတအျဖစ္လည္း ေတြ႔ျမင္ၾကရသည္။
အိမ္သာႏွင့္ ထမင္းစားေဆာင္ကပ္ေနသည့္အတြက္ လူ (၈၀၀) ေက်ာ္ထုတ္စြန္႔ထားသည့္ အစာေဟာင္းနံ႔မ်ားတသင္းသင္း၀င္ေနေသာ
ထမင္းစားေဆာင္ထဲတြင္ ထမင္းကိုလည္း ျမိန္ရည္ယွက္ရည္စားႏိုင္ၾကသည္။
ၾကက္သားမည္ကာမတၱကို ငွက္ေပ်ာအူႏွင့္ေရာႀကိဳထားသည့္ေရလံုျပဳတ္ဟင္းကိုလည္း မစားႏိုင္ေသာ္ျငားလည္း မည္သူမွ် ကန္႔ကြက္သူမရွိ။
မစားႏိုင္ေသာအစာမ်ားအားလံုး ပန္းကန္လိုက္ အမႈိက္အိပ္ထဲသို႔ေရြ႕ကုန္ၾကသည္။
ဟင္းတုိင္းတြင္ပါ၀င္ေနေသာ အုန္းႏို႔သည္ ျမန္မာလူမ်ဳိးမ်ားအတြက္ အစာမေၾကေသာေရာဂါကိုျဖစ္ေစသည္။
စပါးလင္။ ဂ်င္းစိမ္းနံ႔မ်ားကဲေသာဟင္းတို႔အား တေန႔လွ်င္ သံုးႀကိမ္စားၾကရသည္။
မစားႏိုင္သူမ်ားအတြက္ ဆန္ျပဳတ္ရွိေနသျဖင့္ေတာ္ပါေသးသည္။
အရာရာတန္းတူျဖစ္ေနေသာအေျခအေနတြင္ အိမ္သာနံ႔ကိုရွဴရွဳိက္ရင္း ဆန္ျပဳတ္အတူတူေသာက္ၾကရသည္။
အစၥလာမ္ဘာသာ၀င္ေယာက္က်ားမ်ား၏ပုဆိုးေတြႏွင့္ ကရင္အမ်ဳိးသမီးလံုျခည္မ်ား တန္းတတန္းထဲတြင္ယွဥ္တဲြလွမ္းထားတာကိုလည္းေတြ႔ရသည္။
က်ား-မတန္းတူညီမွ်ေရးအတြက္ အစၥလာမ္ ဘာသာ၀င္မ်ားအေနႏွင့္္ အေတာ္ေလး စိတ္ကသိကေအာက္ျဖစ္ေနမည္လားေတာ့ မေျပာတတ္ပါ။
တန္းတူညီမွ်ေရးမွာေတာ့ အလြန္ပီျပင္ေသာ ျပကြက္ကို ထို ဒီအိပ္ခ်္အက္စ္အင္တာဗ်ဴးတြင္ေတြ႕ႏိုင္သည္။
အစၥလာမ္ဘာသာ၀င္ေရာ။ ကရင္ခရစ္ယာန္ေရာ…ဗုဓၵဘာသာဘုန္းေတာ္ႀကီးေတြပါ ခန္းမက်ယ္ႀကီးထဲမွာ တန္းစီၿပီးအိပ္ၾက ေနၾကရသည္။
မာတုဂါမမ်ားႏွင့္ တမိုးေအာက္မွာ အတူမအိပ္ရ….ဆိုေသာ ဗုဓၵဘာသာအရ ပညတ္ခ်က္သည္လည္း အေမရိကန္အင္တာဗ်ဴးကာလတြင္ အသက္၀င္ျခင္းမရွိ။
ဘာသာေရးဆိုင္ရာပညတ္ခ်က္တို႔လည္း လူသားအားလံုးတန္းတူအခြင့္အေရးထဲတြင္ ေပ်ာ္၀င္သြားခဲ့ပံုပင္။
အသက္ႀကီး ငယ္မေရြး…
က်ား- မ မေရြး….
ဘာသာမေရြး…
ဆင္းရဲ ခ်မ္းသာလည္းမေရြးဘဲ တန္းတူမွ တကယ့္ကို တန္းတူစနစ္ျဖင့္ အင္တာဗ်ဴးစစ္ေဆးခဲ့ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္းဆိုရပါလိမ့္မည္။
ဦးစားေပးခံရသူမ်ားသည္ အသက္ (၁၈) ႏွစ္ျပည့္ၿပီးေသာ က်န္းမာေရးေကာင္းသူ သန္စြမ္းသူမ်ားသာလွ်င္ျဖစ္သည္။
ပင္စင္တန္းထုတ္ေပးရမည့္ ႏိုင္ငံေရးသမားအိုတခ်ဳိ႕၏ စိုးရိမ္ပူပန္သံမ်ားကုိ ၾကားရစျပဳလာသည္။
လုပ္ႏိုင္လွ်င္လုပ္ႏိုင္သေလာက္ပိုက္ဆံရေသာ အေမရိကန္ကို ဆင္းရဲေသာႏိုင္ငံတုိင္းက လူတိုင္း လူတိုင္း အိမ္မက္ မက္ၾကသည္။
ယခု ထိုအိမ္မက္တြင္းသို႕ အားလံုးခုန္ဆင္းေနၾကေပၿပီ။
တကယ္တန္း အေကာင္အထည္ေပၚလာေသာ ထိုအိမ္မက္ကမၻာတြင္လည္း
ေျခာက္လွန္႕တတ္ေသာ ေသြးပ်က္ဖြယ္အိမ္မက္ဆိုးမ်ားရွိေနတတ္ေၾကာင္းကိုေတာ့ ဒုကၡသည္အားလံုး အတူတူ စတင္ျမင္စျပဳလာခ်ိန္လည္းျဖစ္သည္။
ခြာညိဳ
ဂ်ဴလိုင္လ (၁၅) ရက္။ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္။
(အလင္းအိမ္မဂၢဇင္းသို႔ေပးပို႔ထားပါသည္။)
Tuesday, 1 July 2008
သမီးကို လႊတ္မခ်လိုက္ပါနဲ႔ အေဖရယ္...
တစ္ညအတြင္း လူတစ္သိန္းေက်ာ္၏ အသက္ကို ၀ါးမ်ဳိခဲ့ေသာ နာဂစ္ ေလမုန္တုိင္း သည္ ျမန္မာ့သမိုင္းတြင္ အခ်ိန္တိုအတြင္း အေသအေပ်ာက္အမ်ားဆံုးေသာ သဘာ၀ေဘး အျဖစ္ မွတ္တမ္း၀င္သြားေခ်ၿပီ။ မုန္တုိင္းၿပီးသည္ႏွင့္ အနယ္နယ္အရပ္ရပ္မွ ေစတနာရွင္ မ်ားက မုန္တုိင္းသင့္ေဒသမ်ားသုိ႔ တတ္စြမ္းသေရြ႕သြားေရာက္လွဴဒါန္းရင္း လူ႔အသက္မ်ားကို ကယ္ ဆယ္ခဲ့ၾကသည္။
ကြၽန္ေတာ္သည္လည္း ပုဂၢလိကေစတနာရွင္တစ္ဦးအေနျဖင့္ မုန္တုိင္းသင့္ေဒသမ်ား သုိ႔ အႀကိမ္ႀကိမ္ သြားေရာက္ခဲ့ပါသည္။ ထိုကဲ့သုိ႔ အႀကိမ္ႀကိမ္ သြားေရာက္သည့္ အခါတုိင္း နာဂစ္ေၾကာင့္ ျဖစ္ေပၚခဲ့ေသာ အနိ႒ာ႐ံုမ်ား၊ ေၾကကြဲဖြယ္ရာမ်ား၊ ေဒါသထြက္ဖြယ္ ရာမ်ားကို မျမင္ရက္ေသာ္လည္း ျမင္ခဲ့ရ၊ မၾကားရက္ေသာ္လည္း ၾကားခဲ့ရသည္။ ေမာ္လၿမိဳင္ကြၽန္း ဒုကၡ သည္စခန္းတစ္ခုတြင္ ဖခင္ လက္ကို က်စ္က်စ္ပါေအာင္ ကိုင္ထားေသာ သားအဖႏွစ္ဦးကို ေတြ႕ခဲ့ရသည္။
ဖခင္ေရာသမီးျဖစ္သူပါ တစ္နာရီ မိုင္ ၁၂၀ႏႈန္းႏွင့္တုိက္ခဲ့ေသာ ေလျပင္းေၾကာင့္ ခႏၶာ ကိုယ္ အေရျပားမ်ား စုတ္ျပတ္ညိဳမည္း မီးေလာင္သကဲ့သုိ႔ ျဖစ္ေနသည္ကိုေတြ႕ရသည္။ ဖခင္ ျဖစ္သူ၏အမည္က ကိုဘဦး၊ အလုပ္အကိုင္က ေရလုပ္သား၊ နာဂစ္မုန္တိုင္းအတြင္း ဇနီးႏွင့္ သား ဆံုး႐ႈံးခဲ့ရသည္။သူက မုန္တုိင္း၏ ငရဲညကို ယခုလိုေျပာျပခဲ့သည္။
"မုန္တုိင္းလာမယ္ဆိုတာကို ေရဒီယိုကလဲ ၾကားတယ္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔အတြက္ကေတာ့ မုန္တုိင္းဆိုတာ မဆန္းပါဘူး။ မုန္တုိင္း က်မယ္ဆိုတာသိေပမယ့္ ေတြ႕ေနက်လို႔ပဲ ထင္ခဲ့တယ္။ အဲဒီေန႔က ပင္လယ္ထဲကိုေတာ့ မထြက္ဘူးေပါ့။ မြန္းလြဲ ႏွစ္နာရီေလာက္မွာတရႊီ ရႊီျမည္သံနဲ႔ ေလျပင္းစတုိက္သံကို ၾကားရတယ္။ ခဏအတြင္းမွာပဲ ကြၽန္ေတာ္တို႔မိသားစုလည္း ယိမ္းယိုင္ ေနတဲ့အိမ္ေပၚက ဆင္းခဲ့ ရတယ္။ ၿခံထဲက အုန္းပင္ေတြဆီကို ေျပးဖက္ထားရတယ္။ မ်က္စိ ေအာက္မွာတင္ ကြၽန္ေတာ္တို႔အိမ္ကေလးက ေလထဲကို တစ္စစီပါ သြားတယ္။ တစ္ၿပိဳင္တည္း မွာပဲ ေရက တရိပ္ရိပ္တက္လာတယ္။ ဒါနဲ႔ အငယ္ဆံုးႏွစ္ႏွစ္သားကေလးကို လည္ပင္းေပၚမွာ ခြထိုင္ခိုင္း၊ ေျခာက္ႏွစ္သမီးႀကီးနဲ႔ ငါးႏွစ္သားလတ္ကို အုန္းပင္ေပၚတြန္းတင္ၿပီး ဖက္ထားခိုင္းရ တယ္။ ၿပီးေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ကိုယ္တုိင္ အုန္းပင္ေပၚ တက္ၿပီး ခုနကေလးႏွစ္ေယာက္ကို ဖက္ ထားတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္က ကြၽန္ေတာ့္မိန္းမ ဘယ္ေရာက္သြားမွန္းလဲ မသိလုိက္ေတာ့ဘူး။ အခ်ိန္ ကလည္း ေမွာင္လာတယ္။ အေမွာင္ထဲမွာ ကယ္ၾကပါဆိုတဲ့ အသံေတြ၊ အေဖေရ၊ အေမ ေရ အသံေတြ ၾကားေနရတယ္။ ေရကလဲ တက္ လာလိုက္တာ အုန္းပင္ေပၚက ကြၽန္ေတာ့္ခါးဆီ အထိ ေရာက္လာတယ္။ သစ္ပင္ကိုဖက္ထားတာ ႏွစ္နာရီေလာက္ၾကာေတာ့ လက္အံ ေသလာ တယ္။ လည္ပင္းေပၚက အငယ္ဆံုးသားေလးက ေၾကာက္ေၾကာက္ႏွင့္ဖက္ထားေတာ့ လည္ ပင္း အစ္ၿပီး အသက္႐ွဴလည္းက်ပ္ လာတယ္။ ၀တ္ထားတဲ့အ၀တ္လည္း မုန္တုိင္းေၾကာင့္ စုတ္ ျပတ္သတ္ကုန္ၿပီ။ မ်က္လံုးေတြလဲ ဖြင့္လို႔မရေတာ့ဘူး။
ကြၽန္ေတာ္ လက္အံေသလို႔ ျပဳတ္က်ရင္ မိသားစုေလးေယာက္လံုး ေသရ ေတာ့မယ္။ လည္ပင္းအေပၚက အငယ္ ေလးက အတင္းဖက္ထားေတာ့ အသက္႐ွဴလည္း မ၀ ေတာ့ဘူး။ ဒါနဲ႔ေခါင္းကိုခါၿပီး အသက္႐ွဴလိုက္ခ်ိန္မွာ ကြၽန္ေတာ့္လည္ပင္းေပၚမွာ ထိုင္တဲ့သား ေလးက ေရထဲကို ျပဳတ္က်သြား တယ္။ သြားႏွင့္ေတာ့ သားေလးရယ္။ မၾကာခင္ အေဖတို႔လဲ မင္းေနာက္ကို လိုက္ရေတာ့မွာပါလို႔ နာနာၾကည္းၾကည္း ေအာ္လိုက္မိတယ္။ အခုေတာ့ ကြၽန္ ေတာ္ရယ္၊ သားရယ္၊ သမီးႀကီးရယ္ပဲ က်န္ေတာ့တယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ေနာက္ထပ္ ႏွစ္နာရီေလာက္ ၾကာျပန္ေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ ဘယ္လိုမွ ဆက္ၿပီးမေတာင့္ထားႏုိင္ေတာ့ဘူး။ စိတ္တစ္ခ်က္ ေလွ်ာ့ လုိက္တဲ့အခါ ညာဘက္လက္မွာ ဖက္ ထားတဲ့ သားလတ္ ေရထဲကို ျပဳတ္က်သြားျပန္တယ္။ အေဖလို႔ စူးစူးရွရွ ေအာ္လိုက္တဲ့အသံကို ေရလႈိင္းကဖံုးသြားတယ္။ ကြၽန္ေတာ္နဲ႔ သမီးႏွစ္ ေယာက္တုိ႔ပဲ က်န္ေတာ့တယ္။ သမီးႀကီး က သူ႔ေမာင္ေလးႏွစ္ေယာက္ကို ကြၽန္ေတာ္က ေရထဲ ကို လႊတ္ခ်လိုက္တာ ထင္ပံုရတယ္။ သမီးကို လႊတ္မခ်လိုက္ပါနဲ႔ အေဖရယ္လို႔ ေအာ္ရင္းငိုေန တယ္။ ကြၽန္ေတာ့္အသည္းေတြ ေပါက္ထြက္ မတတ္ ခံစားရတယ္။ ကြၽန္ေတာ့္သားေတြကို ကြၽန္ေတာ္ ေရထဲပစ္ခ်မလားဗ်ာ။ ဒါေပမဲ့ ကြၽန္ေတာ္ ေသြး႐ူးေသြးတန္းနဲ႔ ေျပာလိုက္ပါတယ္။ သမီးကို ဘယ္ေတာ့မွ အေဖလႊတ္မခ်ဘူး။ သမီးရဲ႕ ေမာင္ေလးႏွစ္ေယာက္ကိုလဲ အေဖ လႊတ္ခ် ခဲ့တာ မဟုတ္ဘူးလို႔ေျပာရင္း ကြၽန္ေတာ္ ႐ႈိက္ႀကီးတငင္ ငိုခ်လိုက္မိတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ သားအဖ ႏွစ္ေယာက္ အုန္းပင္ကို က်စ္က်စ္ပါေအာင္ ဖက္ထား ရင္း ေရကတျဖည္း ျဖည္းက်သြားတယ္။ မနက္လင္းေတာ့ အုန္းပင္ေတြၾကားမွာ ေသေနတဲ့ ကြၽန္ေတာ့္သားေလးႏွစ္ေယာက္အေလာင္း နဲ႔ အုန္းပင္ပိၿပီး ေသေနတဲ့ ကြၽန္ေတာ့္မိန္းမအေလာင္း ကို ေတြ႕လိုက္ရတယ္။ သားႏွစ္ေယာက္ အေလာင္းကို ကြၽန္ေတာ္ဖက္ၿပီး ဘယ္ေလာက္ၾကာေအာင္ ငိုေနမိလဲ မသိေတာ့ဘူး။ အသက္ မေသတဲ့ တျခားရြာသားေတြလာၿပီး ကြၽန္ေတာ့္ကို ေဖ်ာင္းဖ်၊ ကြၽန္ေတာ့္လက္ထဲက ကေလး အေလာင္းေတြကို ယူသြားတာပဲ မွတ္မိပါေတာ့တယ္ဗ်ာ"ဟု ေျပာျပသည္။
ဖခင္လက္ကို က်စ္က်စ္ပါေအာင္ဆုပ္ရင္း မ်က္ရည္တြင္တြင္က်ေနေသာ သမီး ျဖစ္သူအား ကြၽန္ေတာ္က 'သမီး ဘာလို႔ငိုေနတာလဲ၊ ဆာလို႔လား၊ ေရာ့- ဦးဦးဆီကမုန္႔ေတြကို စား'ဟု ေပးေသာ္လည္း မယူပါ။ ဆာလို႔မဟုတ္ဘူး၊ ေမာင္ေလးေတြကို သတိရလို႔ပါဟုေျပာ ရင္း ငိုေနရွာသည္။ သူတို႔သားအဖကိုၾကည့္ရင္း ကြၽန္ေတာ္ မ်က္ရည္က်မိသည္။ သူတုိ႔၏စိတ္ ဒဏ္ရာမွာ ဘယ္အခ်ိန္တြင္မွ ေပ်ာက္ကင္းမွာလဲဟု ကြၽန္ေတာ္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ေမးမိေသာ္ လည္း အေျဖကမရွိ။ ေစတနာရွင္၊ ေမတၱာရွင္၊ က႐ုဏာရွင္မ်ား၏ ကူညီေဖးမမႈ မ်ားက သူတုိ႔အတြက္ လိုေနသည္ကေတာ့ အမွန္ပင္။
Thursday, 26 June 2008
ကိုယ္မစည္း႐ံုးႏုိင္ရင္ ကိုယ္ခံ
ကိုရင္ေဒါင္း
၁၉၆၂ ခုႏွစ္က စတြက္ရင္ တိုင္းျပည္ကို စစ္အုပ္စုမင္းဆက္ တဆက္ၿပီးတဆက္ ႀကီးစိုးမင္းမူခဲ့တာ ၄၆ ႏွစ္ ေတာင္ရွိေနၿပီ။ လက္ရွိအေနအထားအတိုင္း နုိင္ငံေရးအင္အားစုေတြ က်ဲက်ဲကြဲကြဲ မညီမညြတ္ဆက္သြား ေနၾကဦးမယ္ဆိုရင္ နအဖစစ္အုပ္စုရဲ႕ ေညာင္ႏွစ္ပင္အေျခခံဥပေဒေအာက္မ်ာ ျပည္သူေတြေနာက္ထပ္ အနည္းဆံုးရာစုႏွစ္ တ၀တ္ေလာက္ ဒုကၡပင္လယ္ေ၀ၾကရဦးမယ္လို႔ ယူဆရတယ္။ တိုင္းျပည္ဟာလည္း အလံုးစံု ပ်က္စီးေရး ႏြံႀကီးထဲမွာ တရိပ္ရိပ္နစ္သြားရမယ့္ အေနအထားပဲ။
ဒီေဆာင္းပါးမွာ ျပည္သူလူထုႀကီးတရပ္လံုးက နည္းမ်ဳိးစံုနဲ႔ဆန္႔က်င္ကန္႔ကြက္ေနတဲ့ၾကားက နအဖစစ္ အာဏာရွင္စနစ္ ဘာ့ေၾကာင့္သက္ဆိုးရွည္ေစႏုိင္တာမွာ အေၾကာင္းတရား အမ်ားအျပားရွိမွာ ျဖစ္ေပမယ့္ စစ္အုပ္စုလက္တဆုတ္စာရဲ႕ မတရားတဲ့အမိန္႔ေတြကို တပ္မေတာ္တရပ္လံုး (ၾကည္း၊ ေရ၊ ေလ)က မျငင္းဆန္ ႏုိင္ ဘဲ နာခံေနရတာဟာ အေရးပါတဲ့ အေၾကာင္းတခုျဖစ္တယ္။
စစ္အာဏာရွင္စနစ္ရဲ႕ ေက်ာ႐ိုးဟာ စစ္တပ္ျဖစ္တယ္။ စစ္အုပ္စုလက္တဆုတ္စာရဲ႕ ျပည္သူအေပၚ ဖိႏွိပ္ သတ္ျဖတ္ေရးအမိန္႔ေတြကို တပ္မေတာ္က မနာခံေတာ့ဘူးဆိုရင္ တပ္မေတာ္တရပ္လံုး (ၾကည္း၊ ေရ၊ ေလ) ရဲ႕ အင္အားတ၀တ္ ဒါမွမဟုတ္ သံုးပံုတပံုေလာက္ျဖစ္ေစဦးေတာ့ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ ယိုင္ယဲ ပ်က္စီးရမွာျဖစ္တယ္။ တပ္မေတာ္နဲ႔ ျပည္သူ ေပါင္းမိၿပီဆိုတာနဲ႔ ဒီမိုကေရစီအေရးေတာ္ပံုလည္း ေအာင္ပြဲ ခံရမွာ ေသခ်ာတယ္။ ဒါဟာ သေဘာတရားအရသာမဟုတ္ဘဲ လက္ေတြ႔အရလည္း အေကာင္အထည္ ေဖာ္ႏုိင္တဲ့ ကိစၥျဖစ္တယ္။ ျဖစ္ႏုိင္တဲ့ ကိစၥျဖစ္ပါလ်က္ ဘာေၾကာင့္ ဒီေန႔အထိျဖစ္မလာႏုိင္ေသးလဲလို႔ ေမးရင္ ႏုိင္ငံေရးအင္အားစုေတြဟာ ေယဘူယ် ေဆာ္ၾသခ်က္ (ဒါေတာင္ သိပ္တက္တက္ႂကြႂကြ လုပ္တာ မဟုတ္) ေလာက္သာလုပ္ၿပီး တိက်တဲ့လက္ေတြ႔နဲ႔ မေပါင္းစပ္ၾကလို႔ ေျဖရမွာပဲ။
တပ္မေတာ္ကို စစ္အုပ္စုလက္တဆုတ္စာရဲ႕ အမိန္႔ကိုဖီဆန္ၿပီး ျပည္သူလူထုနဲ႔ပူးေပါင္းလာေအာင္ စည္း႐ံုး လို႔ ရႏုိင္တယ္လို႔ေျပာတာဟာ အခ်က္အလက္မဲ့၊ အေထာက္အထားမရွိ ေလဖမ္းဒန္းစီးေနတာ မဟုတ္ဘူး။ ကိုယ္တိုင္က တပ္မေတာ္သားတဦးအျဖစ္ (ပထစ နဲ႔ ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီေခတ္မွာ) စစ္မႈထမ္းခဲ့ရတဲ့ လက္ေတြ႔ဘ၀ အေတြ႔အၾကံဳ၊ တပ္တြင္းယူဂ်ီဘ၀နဲ႔ ဗိုလ္ေန၀င္းစစ္အာဏာရွင္စနစ္ကို ဆန္႔က်င္ခဲ့တဲ့ အေတြ႔ အၾကံဳနဲ႔ အရာရွိ၊ အရာခံ၊ အၾကပ္တပ္သားအမ်ားစုႀကီးရဲ႕ အရင္းခံစိတ္ဓာတ္ေတြကို အနီးကပ္ ျမင္ေတြ႔ခဲ့ရတဲ့ အေပၚကေျပာတာ။ စစ္မိန္႔၊ စစ္စည္းကမ္းဆိုတဲ့ ဖိႏွိပ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္ေနတဲ့ သူတို႔ဘ၀ေတြကို သိျမင္လာရတဲ့အေပၚကေန ေျပာတာျဖစ္တယ္။
စစ္အုပ္စုလက္တဆုတ္စာနဲ႔ သာမန္တပ္မေတာ္ အရာရွိ၊ အရာခံ၊ အၾကပ္တပ္သားအမ်ားစုႀကီးအၾကားမွာ ႀကီးမားတဲ့ အက်ဳိးစီးပြားျခားနားမႈရွိတယ္။ တပ္အျပင္ေလာကမွာဆိုရင္လည္း စစ္အုပ္စုရဲ႕ မိဘ၊ ေဆြမ်ဳိး၊ အသိုင္းအ၀ိုင္းနဲ႔ သာမန္အရာရွိ၊ အရာခံ၊ အၾကပ္တပ္သားအမ်ားစုႀကီးရဲ႕ မိဘေဆြမ်ဳိးအသိုင္းအ၀ိုင္းၾကား ႀကီးမားတဲ့ အက်ဳိးစီးပြား ျခားနားမႈရွိတယ္။ ဒီလို အက်ဳိးစီးပြားအရ မိုးနဲ႔ေျမေလာက္ ကြာျခားေနတဲ့ မတရား မႈႀကီးကို တပ္မေတာ္သားအမ်ားစုႀကီးက မသိလို႔ ဒါမွမဟုတ္ ေက်နပ္လို႔ ၿငိမ္ခံေနၾကတာေတာ့မဟုတ္ဘူး။ အက်ဳိးအေၾကာင္း၊ အဆိုးအေကာင္း ဘာကိုမွစဥ္းစားနုိင္စြမ္းမရွိတဲ့ ေၾကးစားစစ္သား လူမိုက္အနည္းစုက လြဲၿပီး အမ်ားစုႀကီးဟာ သူတို႔ရင္ဆိုင္ျဖတ္သန္းေနရတဲ့တပ္မေတာ္သားဘ၀ကို ေက်နပ္ၾကတာ မဟုတ္ဘူး။ အားမတန္လို႔ မာန္ေလ်ာ့ေနၾကတာျဖစ္တယ္။ ႏုိင္ငံေရးအေတြးအေခၚအရ၊ လက္ေတြ႔ စည္း႐ံုးေရးအရ သူတို႔ကို ဦးေဆာင္မႈေပးမယ့္ ေခါင္းေဆာင္မႈမရွိလို႔ျဖစ္တယ္။
လက္ရွိကာလမွာ တပ္မေတာ္အတြက္ မွန္ကန္တဲ့ ႏုိင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္မႈနဲ႔ လက္ေတြ႔က်တဲ့ စည္း႐ံုး လႈပ္ရွားမႈ မရွိမျဖစ္လိုအပ္ေနတယ္။ အဖိႏွိပ္ခံ ဘ၀တူ တပ္မေတာ္သားအခ်င္းခ်င္း ဘယ္လိုစုစည္းရမယ္။ လူထုတိုက္ပြဲနဲ႔ မပူးေပါင္းဘဲ တပ္မေတာ္အတြင္း ဦးတည္ခ်က္ရွိရွိ၊ စီမံကိန္းရွိရွိ မစည္း႐ံုး မလႈပ္ရွား ၾကေသးလို႔ တပ္မေတာ္ကို ျပည္သူလူထုနဲ႔ အတူရပ္တည္လာေအာင္ မစြမ္းေဆာင္ နုိင္ၾကတာျဖစ္တယ္။
တပ္မေတာ္ကို ျပည္သူေတြနဲ႔အတူ ရပ္တည္လာေစခ်င္ရင္ ေယဘူယ် လႈံေဆာ္စည္း႐ံုး႐ံုနဲ႔ေတာ့ မရႏုိင္ဘူး။ မွန္ကန္တဲ့ ႏုိင္ငံေရးမူ၊ ေပၚလစီေတြအေပၚ အေျခခံၿပီး လက္ေတြ႔က်က် အဆင္းရဲအပင္ပန္းခံ စည္း႐ံုး လႈပ္ရွားမွ ျဖစ္မယ္။ တပ္မေတာ္ကို ျပည္သူလူထုနဲ႔ အတူရပ္တည္လာေအာင္ စည္း႐ံုးဖို႔ ႏုိင္ငံေရး အင္အားစုမွန္သမွ်မွာ တာ၀န္ရွိတယ္။ တပ္မေတာ္ကို ကိုယ္က မစည္း႐ံုးနုိင္ရင္ စစ္အုပ္စုက အမိန္႔၊ စည္းကမ္းဆိုတာနဲ႔ေရာ လိမ္ညာမႈိင္းတိုက္မႈနဲ႔ပါ စည္း႐ံုးမွာပဲ။ ဒီလိုဆို တပ္မေတာ္တခုလံုး စစ္အုပ္စု လက္တဆုတ္စာ လက္ေအာက္က ႐ုန္းထြက္ႏုိင္မွာ မဟုတ္ဘူး။ လူထုဘ၀လည္း အလားတူျဖစ္မွာပဲ။
နုိင္ငံေရးအင္အားစုမ်ားအဖို႔ တပ္မေတာ္ကို စည္း႐ံုးေရးဟာ လူထုစည္း႐ံုးေရး စစ္မ်က္ႏွာတခုျဖစ္တယ္။ ဒီလို ေျပာရတာက စစ္အာဏာရွင္စနစ္ကို အႏုိင္တိုက္ႏုိင္ မတိုက္ႏုိင္၊ ဒီမိုကေရစီအေရးေတာ္ပုံ ေအာင္ပြဲရ မရဆိုတာ တပ္မေတာ္အင္အားအမ်ားစုႀကီး ျပည္သူလူထုဘက္ ရပ္တည္၊ မရပ္တည္ဆိုတဲ့အခ်က္ေပၚမွာ တည္ေနလို႔ပဲ။ တပ္မေတာ္ဆိုတာ လက္နက္ကိုင္ထားတဲ့ လူထုပဲ။ စစ္အုပ္စုနဲ႔ တပ္မေတာ္ကို တတန္း တည္းထားစဥ္းစားတာ မမွန္ဘူး။
က်ေနာ္တို႔တိုက္ဖ်က္ေနတာ တပ္မေတာ္ကိုမဟုတ္ဘူး။ တပ္မေတာ္ကိုသူတို႔ လူတစုအက်ဳိးအတြက္ အသံုး ခ်ေနတဲ့ စစ္အုပ္စုနဲ႔ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ကိုသာ ျဖစ္တယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ ဖ်က္သိမ္းေရး၊ ဒီမိုကေရစီေရးမွာ အျခား လူထု၊ လူတန္းစား၊ လူ႔အလႊာေတြကို ေပၚလစီခ် စည္း႐ံုးသလို တပ္မေတာ္ ကိုလည္း အခိုင္အမာထူးျခားခ်က္အရ ေပၚလစီခ် စည္း႐ံုးရမွာျဖစ္တယ္။ တပ္မေတာ္စည္း႐ံုးေရးကို တပါတီ၊ တသင္း၊ တဖြဲ႔တည္းကလုပ္႐ံုနဲ႔ မလံုေလာက္ႏုိင္ဘူး။ လက္၀ဲ၊ လက္ယာ ႏုိင္ငံေရးအင္အားစု အားလံုးက ၀ိုင္း၀န္းေဆာင္႐ြက္ၾကရမွာ ျဖစ္တယ္။ တပ္မေတာ္သားဘ၀ကို ကိုယ္တိုင္ျဖတ္သန္းခဲ့ၾကဖူးတဲ့၊ ဒီမိုကေရစီလိုလားတဲ့ တိုင္းခ်စ္၊ ျပည္ခ်စ္ တပ္မွဴး၊ တပ္သားေဟာင္းေတြထဲက တရားမွ်တမႈကို လိုလား သူေတြရဲ႕ ပူုးေပါင္းကူညီမႈကို ရယူၾကရမွာပဲ။
တပ္မေတာ္တြင္း ဘယ္လိုအခိုင္အမာ ထိုးေဖာက္စည္း႐ံုးမလဲဆိုတာနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ က်ေနာ္စဥ္းစားမိတဲ့ ေယဘူယ်ပံုၾကမ္းတခုကို တင္ျပခ်င္တယ္။ စိတ္၀င္စားသူေတြ စဥ္းစားႏုိင္ဖို႔ပါ။ တပ္မေတာ္တြင္းထိုးေဖာက္ စည္း႐ံုးႏုိင္ေရးအတြက္ သီးသန္႔ စည္း႐ံုးဖြဲ႔စည္းမႈ သ႑န္တခုရွိရမယ္။ ဥပမာ - ျမန္မာႏုိင္ငံလံုးဆိုင္ရာ တပ္မေတာ္အတြင္း ထိုးေဖာက္စည္း႐ံုးေရးေကာ္မတီ ဆိုတာမ်ဳိးျဖစ္တယ္။ အဲဒီေကာ္မတီမွာ ဖြဲ႔စည္းမႈ ဆိုင္ရာ စည္းမ်ဥ္းရွိရမယ္။ လုပ္ငန္းစဥ္ရွိရမယ္။ လုပ္ငန္းလမ္းညႊန္ ေပၚလစီရွိရမယ္။ ေရတို၊ ေရရွည္ စီမံကိန္းရွိရမယ္။ ၾကည္း၊ ေရ၊ ေလ ယူနစ္အလိုက္ တာ၀န္ခြဲေ၀မႈမ်ဳိး ရွိရမယ္။ ယူဂ်ီစနစ္က်င့္သံုးရမယ္။ ယူဂ်ီလုပ္ငန္းဆိုင္ရာ စည္းမ်ဥ္း၊ စည္းကမ္းမ်ားရွိရမယ္။ ယူဂ်ီလိုင္းေတြ၊ ကြန္ယက္ေတြ ဖြဲ႔စည္းမႈစနစ္ ရွိရမယ္။ မိမိတပ္တြင္း ယူဂ်ီမ်ား အေရးၾကံဳလာက ရန္သူ႔လက္မက်ေရးအတြက္ ထြက္ေပါက္လမ္းေၾကာင္း မ်ား ေဖာက္လုပ္ထားေရး စတာေတြ အခိုင္အမာ ျပင္ဆင္ရမယ္။
တပ္မေတာ္အတြင္း လွ်ဳိ႕၀ွက္ထိုးေဖာက္စည္း႐ံုးေရးကို အေထာက္အကူျပဳႏုိင္ဖို႔ ေျဗာင္လုပ္ငန္း ေယဘူယ် လႈံ႕ေဆာင္စည္း႐ံုးမႈနဲ႔ ေပါင္းစပ္ရမယ္။ သတင္းစာ၊ ဂ်ာနယ္၊ အထူးသျဖင့္ အသံလႊင့္ဌာနမ်ားရဲ႕ အကူအညီ ကို ျဖစ္ႏုိင္သမွ်ရယူၿပီး တပ္မေတာ္တြင္း နုိင္ငံပညာေပးေရးကို အေလးထားလုပ္ရမယ္။
တပ္ျပင္ေရာက္ စစ္ျပန္၊ စစ္မႈထမ္းေတြထဲက တရားမွ်တမႈကို လိုလားတဲ့ စစ္မႈထမ္းေဟာင္းေတြ၊ တာ၀န္ ထမ္းေဆာင္ဆဲ စစ္မႈထမ္းေတြရဲ႕ မိဘ၊ ညီအကို၊ ေမာင္ႏွမ၊ ေဆြမ်ဳိးသားခ်င္းေတြကို စနစ္တက် ဦးတည္ ခ်က္ရွိရွိ ခ်ဥ္းကပ္ေရး၊ သူတို႔ကတဆင့္ တပ္တြင္းသို႔ ထိုးေဖာက္ေရးျဖစ္တယ္။ ဒီနည္းနဲ႔ ၾကည္း၊ ေရ၊ ေလ တပ္မေတာ္ တပ္ရင္း၊ တပ္ဖြဲ႔မ်ားအတြင္း ယူဂ်ီလိုင္းေတြ၊ ကြန္ယက္ေတြ ျဖန္႔က်က္တည္ေဆာက္ႏုိင္ေရး ျဖစ္တယ္။
အေတြ႔အၾကံဳအရ တပ္ရင္းတရင္းမွာ ေငြေၾကးအရ အခစားလုပ္စားတဲ့ ေၾကးစားယူဂ်ီမဟုတ္ဘဲ ႏုိင္ငံေရး အေတြးအေခၚအရ ကိုယ္ပိုင္ႏုိးၾကားမႈနဲ႔လုပ္တဲ့ ဒီမိုကေရစီအမာခံ ယူဂ်ီတေယာက္ရၿပီဆိုရင္ အဲဒါဟာ မဟာေအာင္ျမင္မႈပဲ။ အဲဒီအမာခံကတဆင့္ တစက္က တမ်က္ႏွာ ဖြံ႔ၿဖိဳးယူဖို႔မခက္ေတာ့ဘူး။ အဲဒါ ကိုယ္ေတြ႔ပဲ။ အေရးႀကီးတာက အဲဒီလို အမာခံယူဂ်ီေတြကို ေရရွည္ျမႇပ္ႏွံထားဖို႔ပဲ။ ေဖာ္ျပပါအခ်က္ေတြဟာ တပ္မေတာ္တြင္း ထိုးေဖာက္စည္း႐ံုးေရးနဲ႔ပတ္သက္လို႔ စဥ္းစားႏုိင္ေအာင္ အၾကမ္းဖ်မ္း တင္ျပခ်က္ သာျဖစ္တယ္။ တကယ္လက္ေတြ႔မွာ စုေပါင္းစဥ္းစားၾကရင္ က်ယ္လည္း က်ယ္ျပန္႔၊ လက္ေတြ႔လည္းက်ၿပီး ပိုမိုေကာင္းမြန္တဲ့ အလုပ္စနစ္ေတြရလာမွာသာ ျဖစ္တယ္။ လက္ေတြ႔လုပ္ရင္လည္း လုပ္ႏုိင္သေလာက္ ေအာင္ျမင္မွာပဲ။
ႏုိင္ငံတကာအကူအညီေတြကိုယူၿပီး လူမႈေရးဆန္ဆန္ အသင္းေတြကိုေတာင္ လုပ္နုိင္ၾကေသးတာပဲ။ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ ဖ်က္သိမ္းေရး၊ ဒီမိုကေရစီအေရးေတာ္ပံု ေအာင္ပြဲခံေရးအတြက္ တိုက္႐ိုက္ဆက္စပ္ ပတ္သက္ေနတဲ့ တပ္မေတာ္တြင္း ထိုးေဖာက္စည္း႐ံုးေရး ေျမေအာက္လုပ္ငန္းမ်ဳိးကို ဘာ့ေၾကာင့္ မလုပ္ႏုိင္ ၾကတာလဲ။ ဘာ့ေၾကာင့္ တာ၀န္ပ်က္ကြက္ေနၾကတာလဲ။
ျပည္တြင္းရွိ ရဲေဘာ္တေယာက္ကတဆင့္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ဆဲ တပ္မေတာ္သားတခ်ဳိ႕ရဲ႕စကားကို ျပန္ၾကားရတာရွိတယ္။ `ႏုိင္ငံေရးပါတီေတြက တပ္မေတာ္သားေတြကိုမွ မစည္း႐ံုးၾကဘဲ။ တပ္မေတာ္သား အမ်ားစုကလည္း လက္ရွိအေျခအေနကို ေျပာင္းလဲခ်င္ေနၾကတာ။ အားကိုးေလာက္တဲ့ ေခါင္းေဆာင္မႈသာ တို႔ကို ေခါင္းေဆာင္ရင္ တို႔လဲ လုပ္ရဲပါတယ္´တဲ့။ စစ္အုပ္စုကေတာ့ တပ္မေတာ္ကို အမိန္႔ေပးေစခိုင္းၿပီး ျပည္သူေတြကို ဆက္လက္သတ္ျဖတ္ ဒုကၡေပးေနဦးမွာပဲ။ ကိုယ္က တပ္မေတာ္ကို မစည္း႐ံုးႏုိင္ရင္ ကိုယ္ပဲ နာဖို႔ရွိတယ္။
ကိုရင္ေဒါင္း
ေဒါင္းအိုးေ၀ အတြဲ (၁) အမွတ္ (၆)
Sunday, 1 June 2008
"နအဖ အေျခခံဥပေဒ" အတည္ျပဳျခင္းႏွင့္ပတ္သက္ၿပီး
ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ ေျပာေရးဆိုခြင့္ရွိသူ၏ ထုတ္ျပန္ခ်က္
(၄/၂၀၀၈)
၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ေမလ ၃၁
---
Thursday, 29 May 2008
Subscribe to:
Posts (Atom)
တို႔ေခတ္က်မွညံ့ၾကေတာ့မွာလား...
