Wednesday, 14 November 2007

အ … ညီလာခံ

ကမာပုလဲ

ေခတ္ပ်က္ထဲ
ငါ … အႏုပညာေျမာက္ေအာင္
ဆက္ထံုးေတြ
စံပယ္ပြင့္ေတြလို သီကုံးတုန္းက
ငါ့လက္ထဲ ပါမလာတဲ့
ေရေပၚဆီ မ်က္ႏွာေျပာင္တိုက္မႈမ်ား …။

ဘုရားကားတျခား၊ ေမ်ာက္ကားတျခား
မိတ္ေဆြတျခား၊ ရန္သူတျခား
အႏုပညာတျခား၊ ေၾကးစားတျခား
အႏွစ္သာရတျခား၊ မာယာတျခား
မကြဲျပားတဲ့
ငါတို႔ ဘ၀ပတ္၀န္းက်င္မွာ …။

ဒီေနရာမွာေန
ဒီအစားအစာကိုစား
ဒီေငြေၾကးကိုယူ
ၿပီးေတာ့
ဒီျပ႒ာန္းခ်က္အတိုင္းေျပာ
ၿပီးရင္
မင္းဟာ မဟာအႏုပညာရွင္က၀ိအေက်ာ္ေပါ့ …။

ေအာ္…
ေတြးလိုက္တိုင္း အ႐ိုးနာသည္
မဆီမဆိုင္ေပမယ့္
ငါ့လွ်ာကိုသာ ျဖတ္လိုက္ခ်င္ရဲ႕။ ။

(အခ်ဳပ္တန္းဆရာေဖႏွင့္ ဦးပုညအမွတ္တရ)

ေခတ္ၿပိဳင္မွ

Read More...

ႀကိဳးစင္ေပၚမွ မွတ္တမ္းမ်ား ... အခဏ္း (၁)

အမွာ
ခ်က္အမ်ဳိးသား အာဇာနည္သူရဲေကာင္း ဖူးခ်စ္ေရးသားေသာ “ႀကိဳးစင္ေပၚမွ မွတ္တမ္းမ်ား” စာအုပ္ကား ယံုၾကည္ခ်က္ေၾကာင့္ ေသမင္းကိုျပံဳးျပံဳးကေလး ရင္ဆိုင္သြားခဲ့ေသာ နာဇီဆန္႔ က်င္ေရးသူရဲေကာင္း မွတ္တမ္းအျဖစ္၎၊ ဂႏၱ၀င္ေျမာက္ေသာစာေပအျဖစ္၎ ကမၻာတြင္ ေမာ္ကြန္းတင္ က်န္ရစ္ေလာက္ေအာင္ အစြမ္းထက္လွေသာ စာအုပ္ျဖစ္ေပသည္၊ ကမၻာ အရပ္ရပ္မွ ျပည္သူမ်ားသည္ ထြန္းေျပာင္ေသာ သတင္းစာဆရာတစ္ဦး၏ စာဖတ္သူအသဲ ႏွလံုးကို ဆြဲကိုင္ႏုိင္ေသာ ေျပာင္ေျမာက္သည့္ အေရးအသားမ်ားကို၎၊ သူမတူေအာင္ ရက္စက္ၾကမ္းၾကဳတ္လွေသာ ရန္သူမ်ားကိုရင္ဆိုင္ရသည့္ အခ်ိန္အခါမ်ဳိးတြင္ အင္အားတက္ ႂကြၾကံ့ခိုင္ေစၿပီး ေတာ္လွန္ေရးစိတ္ဓာတ္ ျမင္မားလာေအာင္ ဖန္တီးေပးႏုိင္စြမ္းရွိေသာ ထက္ ျမက္သည့္ ေတာ္လွန္ေရးစြမ္းရည္မ်ားကို၎၊ တခဲနက္အသိ အမွတ္ျပဳၾကေပသည္။
“ႀကိဳးစင္ ေပၚမွ မွတ္တမ္းမ်ား” သည္ ဤမွ်အစြမ္းထက္လွေပသည္။ နာဇီဆန္႔က်င္ေရး ကာလ၏ “ႀကိဳးစင္ေပၚမွ မွတ္တမ္းမ်ား”ကုိ ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ အလုပ္သမား လယ္သမား အာဏာပိုင္ႏိုင္ငံတည္ေဆာက္ေနေသာ ယခုလိုအခ်ိန္အခါမ်ဳိး၌ ဘာေၾကာင့္ထုတ္ေ၀ရသ နည္းဟု စာဖတ္သူမ်ားစိတ္တြင္ ေမးခြန္းထုတ္ေကာင္း ထုတ္လိုၾကေပလိမ့္မည္။ အားလံုးသိ ရွိၾကၿပီးျဖစ္သည့္အတုိင္း ခ်က္အာဇာနည္သူရဲေကာင္းဖူးခ်စ္သည္ “ႀကိဳးစင္ေပၚမွမွတ္တမ္း မ်ား” ကို ေရးသားခဲ့သည္မွာ ႏွစ္ေပါင္း (၂၀) ေက်ာ္ၿပီျဖစ္သည္။ ထိုအႏွစ္ (၂၀) အေတာအ တြင္း၌ ကမၻာ့အေျခအေန အရပ္ရပ္သည္ အေျခအျမစ္မွ ေျပာင္းလဲခဲ့ၿပီျဖစ္သည္။ ဆိုရွယ္ လစ္စနစ္သည္ လြန္ခဲ့ေသာႏွစ္ေပါင္း(၂၀)တံုးကလုိ နယ္ခ်ဲ႕နာဇီအရင္းရွင္မ်ား၏ တိုက္ခုိက္မႈ ကိုအလူးအလဲခံေနရသည့္ အေနအထားမ်ဳိးမဟုတ္ေတာ့ဘဲ၊ ကမၻာ့ႏုိင္ငံေရးလမ္းေၾကာင္းႀကီး ၏ ကံၾကမၼာကုိဆံုးျဖတ္ ဖန္တီးႏုိင္စြမ္းရွိလာၿပီျဖစ္သည္။ ဤသို႔ခ်ီတက္လာေသာ ခရီး ၾကမ္းကို ျပန္လွန္သံုးသပ္႐ႈျမင္ျခင္းအားျဖင့္ အေျခအေနအသစ္မ်ား ေပၚထြန္းေျပာင္းလဲေနသည့္ ႐ုပ္ ၀တၴဳအေျခအေနမ်ားကို တအံ့တၾသျမင္ႏိုင္စြမ္းရွိၿပီး၊ ထုိအေျခသစ္အေနသစ္မ်ား၊ ကမၻာ့လုပ္ သားျပည္သူတရပ္လံုး၏ ေအာင္ျမင္မႈ အသီးအပြင့္မ်ားကို ခုိင္မာေအာင္ထိန္းသိမ္းၿပီး ဆက္ လက္ႀကီးထြားတိုးပြားေအာင္ ျပဳလုပ္ရမည္ျဖစ္ေသာ လုပ္ငန္းတာ၀န္မ်ားကို ၾကည္ၾကည္လင္ လင္ သိျမင္ႏုိင္ၾကမည္သာျဖစ္သည္။ အေျခသစ္အေနသစ္မ်ား၊ ကမၻာ့လုပ္သား ျပည္သူမ်ား၏ ေအာင္ျမင္မႈအသီးအပြင့္မ်ား၏ အရွိန္ၾသဇာႏွင့္ ျမန္မာျပည္သူမ်ား၏ ႐ုန္းကန္တိုက္ပြဲ၀င္မႈမ်ား ေၾကာင့္ ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏုိင္ငံဆိုလွ်င္ အရင္းရွင္ေျမရွင္ႏုိင္ငံေရးျဖစ္ ေပၚတိုးတက္မႈ လမ္း ေၾကာင္းကို မျပန္လမ္းသို႔ပို႔ေဆာင္ၿပီး ျမန္မာ့ဆိုွရွယ္လစ္လမ္းစဥ္ျဖင့္ အလုပ္သမားလယ္ သမား အာဏာပိုင္ႏုိင္ငံ ထူေထာင္ေရးအတြက္ အရွိန္အဟုန္ျပင္းစြာ လုပ္ေဆာင္ႏုိင္ေနေလၿပီ။ ဤသုိ႔ေသာ ကမၻာ့အေျခအေနႏွင့္ ျမန္မာ့အေျခအေန တိုးတက္ေျပာင္းလဲမႈမ်ားကို ျမင္ႏုိင္စြမ္း မရွိသူမ်ားအား ခ်က္အမ်ဳိးသား အာဇာနည္ဖူးခ်စ္တို႔ ကမၻာ့လက္၀ါးႀကီးအုပ္ အရင္းရွင္စနစ္ကို မည္သုိ႔မည္ပံု ရင္ဆုိင္ခဲ့ၾကသည္ဟူေသာ ဆိုး၀ါး ျပင္းထန္သည့္ အလြန္တရာခက္ခဲလွေသာ အေျခအေနမ်ားကို “ႀကိဳးစင္ေပၚမွ မွတ္တမ္းမ်ား” တြင္ ျပန္လည္ေတြ႔ ျမင္ႏုိင္ၾကၿပီး ယေန႔ အေျခအေနသစ္မ်ားႏွင့္ အေျခခံက်ေသာ အေျပာင္းအလဲမ်ားကိုလည္း ခ်ိန္ထိုးအကဲျဖတ္ႏိုင္ ၾကရန္ ဤစာအုပ္အား ထုတ္ေ၀လုိ္က္ရျခင္းျဖစ္ေပသည္။ ဖူးခ်စ္ကုိ သူရဲေကာင္းမ်ား ထြန္းညႇိၫႊန္ျပရာ မီး႐ွဴးတန္ေဆာင္အတိုင္း ႏုိင္ငံအားလံုးမွ လုပ္သားျပည္သူအင္အား စုမ်ား လုိက္ပါခ်ီတက္ တိုက္ခိုက္ခဲ့ၾကျခင္း၏ရလဒ္အျဖစ္ ကမၻာႀကီးေျပာင္းလဲကာ အေျခသစ္အေန သစ္မ်ား ေပၚ ေပါက္လာရျခင္းျဖစ္သည္ကို ႏွလံုးသြင္းမိၾကဖို႔လုိအပ္သည္။ ဖက္ဆစ္နာဇီမ်ားကို ေခ်မႈန္းတို္က္ခုိက္ရာတြင္ အမာခံျဖစ္ေသာ ဆိုဗီယက္ျပည္သူမ်ားႏွင့္ ႏုိင္ငံတကာရွိ ဖူးခ်စ္လုိ နာဇီဖက္ဆစ္ ဆန္႔က်င္ေရးသူရဲေကာင္းမ်ား၏ အႏိုင္မခံအ႐ႈံးမေပးေသာ တုိက္ပြဲ၀င္စိတ္ဓာတ္ မ်ား၊ နယ္ခ်ဲ႕ အရင္းရွင္မ်ားႏွင့္ ရင္ဆုိင္တုိက္ခုိက္ခဲ့ၾကသည့္တိုက္ပြဲတြင္ အသဲႏွင့္ယွဥ္ၿပီး အသက္ႏွင့္ကိုယ္ခႏၶာကို စေတးခဲ့ၾကေသာ ဆိုရွယ္လစ္ဘက္ေတာ္မ်ား၏ ေက်းဇူး တရားကို လည္း သိတတ္ၾကဘို႔လုိအပ္ေပသည္။ ဤေက်းဇူးတရားမ်ားကို ရင္၀ယ္ပိုက္ေထြးရင္း ခ်က္အာဇာနည္သူရဲေကာင္းဖူးခ်စ္ကုိ ေမြးထုတ္ခဲ့ေသာ ခ်က္ကို စလုိဗက္ျပည္သူမ်ားႏွင့္ ဖက္ဆစ္ဂ်ပန္မ်ားကို ေတာ္လွန္တုိက္ခုိက္ခဲ့ၾကသည့္ ျမန္မာျပည္သူမ်ားသည္ အေျခသစ္ အေနသစ္မ်ားေပၚတြင္ မိတ္ေဆြျဖစ္ေရး၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးႏွင့္ ႏွစ္ျပည္ေထာင္ပူးေပါင္းေဆာင္ ရြက္ ေရး၏ အမွတ္ အသားအျဖစ္လည္းရည္စူးၿပီး ဤစာအုပ္ကိုထုတ္ေ၀ခဲ့ျခင္းလည္း ျဖစ္ပါသည္။ ၎ရည္စူးခ်က္ႏွင့္တပါတည္း ျမန္မာ့အာဇာနည္သူရဲေကာင္းႀကီး ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းအား ခ်က္ျပည္သူမ်ားက ၾကည္ညိဳခ်စ္ခင္ေလးစားၾကသလုိ ခ်က္သူရဲေကာင္းဖူးခ်စ္အား ျမန္မာ ျပည္သူမ်ားက ပိုမိုသိနားလည္ၿပီး ပိုမိုၾကည္ညိဳေလးစားၾကေစရန္ ရည္သန္ ခ်က္ ေအာင္ျမင္ျပည့္ေျမာက္မည္ဆိုလွ်င္ ဤ “ႀကိဳးစင္ေပၚမွ မွတ္တမ္းမ်ား” စာအုပ္ထုတ္ေ၀ရက်ဳိး ပိုနပ္လိမ့္မည္သာျဖစ္သည္။
(အားသစ္စာေပေကာ္မတီ)

ႀကိဳးစင္ေပၚမွမွတ္တမ္းမ်ား

ပန္းကရာ့စ္၊ ဂတ္စတာပို အက်ဥ္းေထာင္၌ ၁၉၄၃ ခုႏွစ္၊ ေႏြဦးရာသီတြင္ ေရးသားသည္။

သတိအေနအထားႏွင့္ထုိင္၊ ကုိယ္ကိုမတ္မတ္ေတာင့္၊ ဒူးမ်ားေပၚတြင္ လက္မ်ားကပ္ထား၊ မ်က္ လံုးမ်ားကလည္း ပက္ခ်က္ နန္းေတာ္ရွိ “အိမ္တြင္းေထာင္” မွ ၀ါက်င့္က်င့္ထရံကို စူးစူးစိုက္ စုိက္ၾကည့္ ေနရမည္ဆိုလွ်င္ ဤသည္ကား အမွန္အားျဖင့္၊ အေတြးနယ္ခ်ဲ႕ရန္ သက္ေတာင့္ သက္သာရွိလွေသာ အေနအထားမ်ဳိးမဟုတ္ပါေပ။ ဒါေပမယ့္ စိတ္ဆိုတာမ်ဳိးကိုေတာ့ သတိ အေနအထားနဲ႔ ထုိင္ေနလို႔ဘယ္သူက အာဏာျပႏိုင္မွာလဲ။ တစံုတေယာက္ကမည္သူမည္ ၀ါက မည္သည့္အခါတြင္ ေျပာခဲ့သည္ကိုကား အေသအခ်ာစံုစမ္း၍ ရေကာင္းမွ ရေတာ့မည္ ဤပက္ခ်က္နန္းေတာ္တြင္းမွ “အိမ္တြင္းေထာင္” ကို “ဘုိင္စကုတ္႐ံု” ဟု အမည္ေပးခဲ့ေလ သည္။ ထက္သန္ေသာ ပကတိဥာဏ္ပါေပ။ က်ယ္ျပန္႔လွေသာ အခန္းႀကီးအတြင္း၀ယ္ ခံုတန္း ရွည္ႀကီးေျခာက္လံုးကို တလံုးေနာက္တလံုးစီခ်ထားသည္။ ၎ခံုမ်ားေပၚ၌ကား အစစ္ေဆးခံ အက်ဥ္းသမားမ်ားသည္ ေက်ာမ်ားေတာင့္၍ ထို္င္ေနၾကရသည္။ ေရွ႕တည့္တည့္မွ ဗလာဟင္း လင္းျဖစ္ေနေသာ ထရံႀကီးသည္ကား ႐ုပ္ရွင္႐ံုထဲမွ ပိတ္ကားသဘြယ္ ျဖစ္ေနေလသည္။ တခါ ထပ္၍ အစစ္ေဆးခံရလ်က္၊ အညႇင္းခံလိုခံ၊ ေသလိုေသၾကရမည့္ အက်ဥး္သမားတို႔၏ မ်က္စိ မ်ားက ဤထရံေပၚတြင္ ျပသခဲ့ေသာ ႐ုပ္ရွင္ဇာတ္ကားတို႔ကား မ်ားျပားလွေခ်သည္။ တကမၻာ လံုးရွိ ႐ုပ္ရွင္စတူဒီယုိမ်ားသည္ပင္ ထုိမွ်ေလာက္မ်ားေျမာင္ေသာ ဇာတ္လမ္းမ်ားကို မ႐ိုက္ကူး ခဲ့ၾကရေသးေပ။ မိမိတို႔၏ တသက္ပတ္လံုး ျဖစ္ေစ၊ ထုိတသက္တာမွ အေသးစိတ္တက႑ ကေလးမ်ားကိုျဖစ္ေစ ေဖာ္ျပသည့္ ႐ုပ္ရွင္ကားမ်ား။ မိခင္၏အေၾကာင္း၊ ဇနီးအေၾကာင္း၊ ကေလးမ်ားအေၾကာင္း၊ အဖ်က္ဆီးခံရေသာ အိမ္၏အေၾကာင္း၊ ဆံုး႐ႈံးရေသာအလုပ္အကိုင္ အေၾကာင္း စသည္တို႔ကိုျပသည့္ ႐ုပ္ရွင္ကားမ်ား။ ရဲရင့္ေသာ ရဲေဘာ္တေယာက္အေၾကာင္းႏွင့္ သစၥာေဖာက္မႈတမႈအၾကာင္း၊ ထုိစာတမ္းတေစာင္ကို ကၽြန္ေတာ္ကေပးခဲ့ေသာ လူတေယာက္ ၏အေၾကာင္း၊ ထပ္ေလာင္း၍ စီးဆင္းဦးမည့္ ရစ္ပတ္မိေလာက္ေအာင္ တင္းတင္းၾကပ္ၾကပ္ လက္ခ်င္းညႇစ္၍ ႏႈတ္ဆက္ပံုအေၾကာင္း စသည္တို႔ကို ေဖာ္ျပသည့္ ႐ုပ္ရွင္ကားမ်ား။ တုန္လႈပ္ ျခင္းႏွင့္သႏၷိ႒ာန္၊ အမုန္းႏွင့္အခ်စ္၊ ေသာကႏွင့္ေမွ်ာ္ကိုးခ်က္၊ ဤသည္တို႔ျဖင့္ ျပည့္၀ေနေသာ ႐ုပ္ရွင္ ကားမ်ားပါေပ။ ဘ၀ကိုေက်ာခိုင္းထားၾကၿပီျဖစ္၍ ဤေနရာဤဌာန၀ယ္ လူတိုင္းလူ တုိင္းသည္ မိမိတို႔၏မ်က္ေစ့ေအာက္၌ပင္ ေန႔စဥ္ႏွင့္အမွ် အသက္ေပ်ာက္ၾကသည္။ သို႔ေသာ္ လူတုိင္း ကား အသစ္တဖန္ ေမြးဖြားလာျပန္သည္မဟုတ္။ ဤအခန္းအတြင္း၌ ကၽြန္ေတာ္သည္ ကိုယ္ေရး႐ုပ္ရွင္ကားကို အႀကိမ္ေပါင္းရာေပါင္းမ်ားစြာၾကည့္ခဲ့သည္။ အေသးစိတ္မ်ားကိုလည္း အႀကိမ္ေပါင္းေထာင္ေပါင္းမ်ားစြာ ျမင္ခဲ့သည္။ ယခုထို႐ုပ္ရွင္ကားကို တႀကိမ္မွ်ျပန္လည္ေျပာ စမ္းၾကည့္လုိပါသည္။ အဆံုးမသတ္ႏိုင္မီ၊ ႀကိဳးကြင္းကို ဆြဲတင္းလိုက္ၿပီဆိုလွ်င္လည္း၊ ဤ ႐ုပ္ရွင္၏ “ဟက္ပီ အဲန္းဒ္” ကို ဆက္လက္ေရးသားၾကမည့္ လူေပါင္းကား သန္းေပါင္းအလီလီ က်န္ရစ္ဦးမည္ျဖစ္ေပသတည္း။

“ဟက္ပီအဲန္းဒ္” – (အဂၤလိပ္စကား) ေပ်ာ္ရႊင္ေသာ ဇာတ္သိမ္းခဏ္း။

အခဏ္း-၁

ႏွစ္ဆယ့္ေလးနာရီ

ေနာက္ငါးမိနစ္အၾကာတြင္ နာရီကားဆယ္ခ်က္တိတိ႐ုိက္ေဆာ္ေလေတာ့မည္။ ၁၉၄၂ ခု၊ ဧၿပီ လ၂၄ ရက္၊ ေႏြဦးရာသီ၏ လွလွပပႏွင့္ မပူမေအးေသာ ညဥ့္ဦးအခါ ျဖစ္ေပသည္ကို။
ကၽြန္ေတာ္သည္ ေျခလွမ္းသြက္သြက္ေလး လွမ္းေနခဲ့သည္ - ႐ုပ္ဖ်က္ထားသည့္အတုိ္င္း၊ ေျခ ေထာ့နင္းႏွင့္ အရြယ္ရင့္ရင့္လူႀကီးတေယာက္၏ ဟန္အမူအရာမပ်က္ေစ႐ံုမွ် သတိထားကာ ယဲလီနက္တုိ႔ထံ တိုက္တံခါးမပိတ္မီအေရာက္၊ သြက္သြက္ကေလး ေလွ်ာက္ေနခဲ့ပါသည္။ ထိုအိမ္တြင္ ကၽြန္ေတာ္၏ “လက္ေထာက္” မီးရက္တေယာက္ ျဖင့္ ေစာင့္ေနေပလိမ့္မည္။ ဤတေခါက္တြင္ သူ႔အေနႏွင့္ ေျပာစရာအၾကာင္းထူးမရွိမွန္း ကၽြန္ေတာ္သိသည္။ ကၽြန္ေတာ့ ဘက္ကလည္း သူ႔အားမွာၾကားစရာဘာမွ်မရွိ။ သို႔ေသာ္ ခ်ိန္းထားလ်က္ႏွင့္ ပ်က္ကြက္ခဲ့လွ်င္၊ အျခားသူမ်ားစိုးရိမ္မကင္း ျဖစ္သြားႏုိင္သည္ - အထူးသျဖင့္ အိမ့္ရွင္သူေတာ္ေကာင္းႏွစ္ ေယာက္ အေပၚ အပို စိတ္ေသာက မေရာက္ေစလုိပါ။သူတို႔က လဘက္ရည္ တခြက္ႏွင့္ ဆီးႀကိဳၾကပါသည္။ မီးရက္ကားေရာက္ႏွင့္ေနၿပီ - သူသာမက ဖရီးဒ္္တို႔ လင္မယားလည္း ေစာင့္ေနၾကသည္။
- ရဲေဘာ္တို႔၊ ခင္ဗ်ားတို႔ကိုေတြရတာေတာ့ ေကာင္းပါရဲ႕။ ဒါေပမယ့္ အခုလုိ တျပံဳႀကီးစု ၿပီးေတာ့ျဖင့္ မေတြ႔ခ်င္ဘူး။ ဒါမ်ဳိးဆိုတာဟာ ေထာင္နဲ႔ေသလမ္းကို တန္းေနတာပဲ။ လွ်ဳိ႕၀ွက္ ေရးစည္းကမ္းေတြကို ေစာင့္ထိန္းယင္ထိန္းၾက၊ မထိန္းႏုိင္ဘူးဆိုယင္ေတာ့ အလုပ္မလုပ္ဘဲ ေနၾကတာကေကာင္းလိမ့္မယ္။ ဘာ့ေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ဒီလိုလုပ္ပံုမ်ဳိး ဟာ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ေရာ၊သူမ်ားေတြကိုေရာအႏၱရာယ္ျဖစ္ေစတယ္။နားလည္လား။
-နားလည္ပါတယ္။
-ကဲကၽြန္ေတာ္တို႔ဘာမ်ားယူလာခဲ့ၾကသလဲ။
-ေမေဒးေန႔ထုတ္႐ူဒဲပရားေဗာသတင္းစာ။
႐ူဒဲပရားေဗာ - ခ်က္ကိုစလိုဗားကီးယားျပည္ ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ ဗဟိုေကာ္မတီ၏ သတင္းစာ။ စစ္အတြင္းကစာကူးစက္ျဖင့္ လွ်ဳိ႕၀ွက္စြာ႐ုိက္ႏွိပ္ျဖန္႔ခ်ိရသည္။(႐ူဒဲပရားေဗာ - အခြင့္ အေရး နီ)
-ေကာင္းပါ့ဗ်ား။အဲ...မင္းေကာ...မီးရက္။
- ဒီလုိ ဒီလုိပါပဲ၊ ေထြေထြထူးထူးေတာ့ ဘာမွ မရွိပါဘူး။ အလုပ္ကေတာ့ ေခ်ာေခ်ာေမာေမာပဲ ...
- ကဲ၊ ဒါျဖင့္ၿပီးေရာ။ ေမေဒးလြန္မွေတြ႔ၾကေသးတာေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္အေၾကာင္းၾကား လိုက္ပါ့မယ္။ကိုင္း...သြားေတာ့မယ္။
-လဘက္ရည္တခြက္ေလာက္ထပ္ေသာက္သြားပါအံုး၊ဆရာႀကီး။
- ဟာ၊ မျဖစ္ေသးဘူး၊ မစၥစ္ ယဲလီနေကာဗား။ ဒီမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔သိပ္စုေနၾကလုိ႔။
ယဲလီနေကာဗား - ခ်က္လူမ်ဳိးတို႔၏ အမည္မ်ားတြင္၊ ကိုယ္ပုိင္အမည္၊ မ်ဳိး႐ိုးအမည္ဟု တြဲ၍သံုးၾကသည္။ ခ်က္ အမ်ဳိးသမီးမ်ား၏ မ်ဳိး႐ိုးအမည္မ်ားမွာ (ေ - ာဗား) သို႔မဟုတ္ (- ား) တြင္ အဆံုးသတ္သည္။ သို႔ျဖင့္ ေယာက္်ား အမည္မ်ားက ဖူးခ်စ္။ ယလီနက္။ ပလာခီ။ ဟုဆိုလွ်င္ မိန္းမအမည္မ်ားကို ဖူးခ်စ္ေကာဗား၊ ယဲလီနေကာဗား၊ ပလာခါ ဟူ၍ ေခၚၾကသည္။
- တခြက္ထဲပါေလ။ ေသာက္သြားပါအံုး။ငွဲ႔ခ်လုိက္ေသာ လဘက္ရည္မွအေငြ႔တေထာင္း ေထာင္းထလာသည္။ တစံုတေယာက္က တံခါးေခါင္းေလာင္းကို ႏွိပ္သည္။ ညႀကီးမင္းႀကီး အခ်ိန္မေတာ္ ... ဘယ္သူမ်ားပါလိမ့္။ ဧည့္သည္ေတာ္မ်ားကား စိတ္မရွည္ၾက။ တံခါးကို တ၀ုန္း၀ုန္းႏွင့္ထုၾကေလသည္။
-ဖြင့္ပါေတာ့လား။ဒီမွာပုလိပ္ေတြကြ။
- ျပဴတင္းေပါက္ဆီကို ျမန္ျမန္ ... ေျပးၾက။ ကၽြန္ေတာ့မွာ ပစၥတုိတလက္ပါလာတယ္။ ခင္ဗ်ား တို႔ လြတ္ေအာင္ သူတို႔ကိုဟန္႔ထားမယ္။ေနာက္က်သြားခဲ့ၿပီ။ ျပဴတင္းေပါက္ေအာက္တြင္ ဂက္စတာပိုမ်ားေရာက္ေနၾကကာ အခန္းတြြင္းသုိ႔ ပစၥတိုမ်ားျဖင့္ ခ်ိန္ထားၾကသည္။ အရပ္ ၀တ္အရပ္စားႏွင့္ စံုေထာက္မ်ားသည္လည္း အျပင္စႀကၤန္မွတံခါးကို ခ်ဳိးဖြင့္၀င္ေရာက္ လ်က္၊ မီးဖိုေဆာင္ငယ္ကိုေက်ာ္ကာ အခန္းတြင္းသို႔ ေရာက္လာၾကသည္။ တေယာက္၊ ႏွစ္ေယာက္၊ သံုးေယာက္ ... အားလံုးလူကိုးေယာက္။ ကၽြန္ေတာ္ကား သူတို႔ဖြင့္၀င္လာေသာ တံခါး၏ အကြယ္သူတို႔၏ ေနာက္တည့္တည့္ သို႔ ေရာက္ေနသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ့္ကိုမျမင္ၾက။ ပစ္မည္ဆိုလွ်င္ သူတို႔အား ေအးေအးေဆးေဆး ပစ္ခ်ႏိုင္ သည္။ သို႔ေသာ္ ပစၥတိုကိုးလက္က မိန္းမသားႏွစ္ေယာက္ႏွင့္ လက္နက္မဲ့ေယာက္်ားသံုးေယာက္ကို ခ်ိန္ထား သည္။ အကယ္၍ ကၽြန္ေတာ္က စတင္ပစ္ခတ္လိုက္လွ်င္၊ ကၽြန္ေတာ္မက်ခင္ ကၽြန္ေတာ့္ရဲေဘာ္မ်ား က်ဆံုးၾကရ ေတာ့မည္။ ကၽြန္ေတာ့ကိုသာ ျပန္၍ပစ္ၿပီထားဦးေတာ့ က်ည္ဆံမ်ားက ပလူပ်ံလ်က္၊ ကၽြန္ေတာ့္ရဲေဘာ္မ်ားသာလွ်င္ ဓားစာခံၾကရေပလိမ့္မည္။ အကယ္၍ကၽြန္ေတာ္က မပစ္ဘဲေန ခဲ့လွ်င္ သူတို႔အေနႏွင့္ ႏွစ္၀က္ျဖစ္ေစ၊ တႏွစ္ျဖစ္ေစ ၀င္ထုိင္ေနၾကရမည္။ ေနာက္ ေတာ္လွန္ ေရးက ၎တုိ႔အားအရွင္လတ္လတ္ ကယ္တင္လြတ္ေျမာက္ေစလိမ့္မည္။ မီးရက္ႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္သာ ဤေတာင္ကို ေက်ာ္ႏိုင္ၾကမည္မဟုတ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔အား ညႇဥ္းပန္းၾကလိမ့္ မည္၊ ကၽြန္ေတာ့ထံမွကား ဘာတခုမွ်ရၾကလိမ့္မည္မဟုတ္။ မီးရက္ထံမွေကာ။ မီးရက္သည္ စပိန္ျပည္၌ တိုက္ပြဲ ၀င္ခဲ့ေသာလူတေယာက္၊ ျပင္သစ္အက်ဥ္းစခန္းတြင္ ႏွစ္ႏွစ္တာမွ်ေနခဲ့ရ ေသာသူ၊ စစ္ကာလႀကီးအတြင္း၊ ျပင္သစ္ ျပည္မွ ပရာဟာၿမိဳ႕အေရာက္ လွ်ဳိ႕၀ွက္စြာျပန္လာခဲ့ ေသာ သူတေယာက္။ ဤသို႔ေသာသူမ်ဳိးကား ဘာတခုမွ်ေဖာ္ လိမ့္မည္မဟုတ္။ ကၽြန္ေတာ့္ အေနႏွင့္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်ရန္ ႏွစ္စကၠန္႔မွ်သာရွိသည္။ ဒါမွမဟုတ္ သံုးစကၠန္႔ပဲလား။ ပစ္ခတ္ လိုက္လွ်င္ ဘာတခုကိုမွ်ကာကြယ္ႏိုင္မည္မဟုတ္။ ကၽြန္ေတာ့တေယာက္အေနႏွင့္သာ အညႇဥ္းပန္းခံရျခင္းမွ လြတ္ေျမာက္မည္။ သို႔ေသာ္ ထုိသက္သာမႈအတြက္ အေၾကာင္းမဲ့ သက္သက္ ရဲေဘာ္ငါးေယာက္အသက္တို႔ကို ယဇ္ပူေဇာ္လုိ္က္ရမည္။ ဒီလုိတြက္တာ မွန္ သလား၊ မွန္တယ္။ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်လိုက္ၿပီ။ ပုန္းေနရာမွ အျပင္ သုိ႔ထြက္လိုက္သည္။
ဂက္စတာပို - နာဇီမ်ား၏ လွ်ဳိ႕၀ွက္ေသာ ပုလိပ္အဖြဲ႔။ ဤဘာသာျပန္စာအုပ္ထဲတြင္ အဆိုပါပုလိပ္အဖြဲ႔၀င္မ်ားကိုလည္းဂက္စတာပိုဟူ၍ပင္ေခၚထားသည္။
-ဟား၊ေနာက္တေယာက္။
မ်က္ႏွာေပၚသို႔ ပ႒မဆံုးတခ်က္ အထုိးခံလိုက္ရသည္။ ကၽြန္ေတာ့္အား ေနာ့ေကာက္ ခ်ိန္ဟန္တူသည္။
-ဟဲန္းဒ္ေအာက္ဖ္။ဟဲန္းဒ္ေအာက္ဖ္ - (ဂ်ာမန္စကား = လက္ေျမႇာက္) ဒုတိယတခ်က္၊ တတိယအခ်က္။ ဤသို႔လွ်င္ ထင္မိသည္။ တသသႏွင့္ လွလွပပထားခဲ့ေသာ အိမ္ခန္းကား၊ အိမ္ေထာင္ပရိေဘာဂမ်ားႏွင့္ ဖ႐ိုဖရဲ၊ မွန္ကြဲမ်ားအမြမြျဖစ္ခဲ့ၿပီ။ လက္ႏွင့္အထိုးအႀကိတ္၊ ေျခႏွင့္ အကန္အေက်ာက္။
-မာ့ရ္ရွ္။
မာ့ရ္ရွ္ - (ဂ်ာမန္စကား = ေရွ႕ကိုသြား)ကၽြန္ေတာ့္အား ေမာ္ေတာ္ကား တစင္းထဲသို႔ သြတ္သြင္းလုိက္ၾကသည္။ ပစၥတိုမ်ားကား ကၽြန္ေတာ့္ကို အၿမဲမျပတ္ ခ်ိန္ေနၾကသည္။ လမ္း တြင္ပင္ကၽြန္ေတာ့္အားစစ္လားေမးလားျပဳၾကပါေတာ့သည္။
-မင္းဘယ္သူလဲ။
-ေက်ာင္းဆရာေဟာရတ္။
-မင္းလိမ္တာ။
ကၽြန္ေတာကပခုံုးကိုတြန္႔ျပလိုက္သည္။
-ၿငိမ္ၿငိမ္ထိုင္ေနဆို...ႏို႔မို႔ပစ္လိုက္မယ္။
-ပစ္ခ်င္ပစ္ေပါ့။
ပစ္မည့္အစား လက္သီးမုိးသာ ရြာလာသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔သည္ ဓာတ္ရထားတစီးကိုေက်ာ္ တက္မိၾကသည္။ အျဖဴေရာင္ျဖင့္ မြမ္းမံထားသည္ဟု ထင္မိသည္။ ဘဲ့နဲ႔ ... မဂၤလာေဆာင္ ဓာတ္ရထား အခုလို ညႀကီးမင္းႀကီးမွာရယ္။ အဖ်ားတက္စျပဳၿပီထင္သည္။ပက္ခ်က္ နန္းေတာ္။ ဤအေဆာက္အဦအတြင္းသို႔ အသက္ႏွင့္ခႏၶာတြဲလ်က္သား ၀င္ရလိမ့္မည္ဟု ဘယ္ေသာ အခါကမွ် မထင္မိခဲ့။ ယခုေလးထပ္အေပၚထိ ပံုစံအတုိင္း ေျပး၍တက္ရသည္။ ေၾသာ္ ဒါကနာမည္ေက်ာ္ ဒုတိယ (က) - ၁ ဆိုတဲ့ ကြန္ျမဴနစ္ဆန္႔က်င္ေရးဌာနကိုး။ ကၽြန္ေတာ့အေန ႏွင့္ စပ္စပ္စုစုသိလိုစိတ္မ်ားပင္ ေပၚလာသည္ ဟု ထင္ရသည္။ ပက္ခ်က္ - စစ္မျဖစ္မီက အရင္းရွင္ႀကီး ပက္ခ်က္၏ ဘဏ္တိုက္အေဆာက္အဦ။ စစ္အတြင္းက ဤေဂဟာတြင္ ပရာေဟာၿမိဳ႕ ဂတ္စတာပိုက ဌာနခ်ဳပ္ဖြင့္ထားသည္။ ဘမ္းဆီးေသာတပ္စိတ္ကို အုပ္ခ်ဳပ္သည့္ ပုလိပ္အရာရွိ ပိန္ပိန္ရွည္ရွည္သည္ ပစၥတိုကို အိတ္တြင္းသို႔ထည့္ လိုက္ကာ၊ သူ၏ အခန္းတြင္းသို႔ ကၽြန္ေတာ့အား ေခၚသြားသည္။ ၎ေနာက္ စီးကရက္တလိပ္တည္၍ မီးညႇိေပး သည္။
-မင္းဘယ္သူလဲ။
-ေက်ာင္းဆရာေဟာရတ္။
-မင္းလိမ္တာ။
သူ၏လက္ေကာက္၀တ္မွနာရီသည္ဆယ့္တစ္နာရီသို႔ၫႊန္္ျပေနေလသည္။
-သူ႔ကိုရွာၾကစမ္းေဟ့။အရွာအေဖြမ်ား စပါေတာ့သည္။ ကၽြန္ေတာ့ အ၀တ္အစားမ်ားကို ခၽြတ္ၾကသည္။
-မွတ္ပံုတင္လက္မွတ္ပါတယ္ဗ်။
-နာမည္က...
-ေက်ာင္းဆရာေဟာရတ္တဲ့။
-မွန္ရဲ႕လားဆိုတာလွမ္းေမးၾကည့္စမ္း။
တယ္လီဖုန္းဆက္သည္။
-ထင္သားပဲ။စာရင္းမွသြင္းမထားပဲ။ဒီလက္မွတ္ကအတုႀကီးရယ္။
-မင္းကိုဒီလက္မွတ္ဘယ္သူေပးသလဲ။
-ပုလိပ္မင္းႀကီး႐ံုးက။ပဌမဆံုးအႀကိမ္ ဒုတ္ႏွင့္အ႐ိုက္ခံရသည္။ ဒုတိယ၊ တတိယ၊ အခ်က္ေပါင္း ဘယ္ႏွစ္ခ်က္ဆိုတာကို ေရတြက္ၿပီး ထားရမွာလည္း။ ေမာင္ရင္ ... ဒီအေျခအေန ေရာက္မွ ေတာ့၊ ဒီလုိအခ်က္အလက္ေတြကို ဘယ္ေနရာဘယ္အခ်ိန္မွာ သတင္းျပန္ေပးႏိုင္ ေတာ့မွာလဲ။
- မင္းနာမည္ ဘယ္သူလဲ ... ေျပာ ... ဘယ္မွာေနသလဲ ... ေျပာစမ္း ... ဘယ္သူေတြနဲ႔ အဆက္ အသြယ္လုပ္ သလဲ။ ေျပာ ... ေျပာ ... ေျပာဆို ... ႏို႔မို႔ မင္းအသက္ထြက္သြားမယ္။
က်န္းမာတဲ့ လူတေယာက္ဟာ အခ်က္ေပါင္း ဘယ္ႏွစ္ခ်က္အထိ ခံႏိုင္ပါသလဲ။ ေရဒီယိုမွ သန္းေခါင္ယံ႐ုိက္ေဆာ္ ေလၿပီ။ ကာဖီဆိုင္မ်ားလည္း ပိတ္ၾကၿပီ။ ေနာက္ဆံုး ဧည့္သည္မ်ားလည္း ျပန္ၾကၿပီ။ ခ်စ္သူမ်ားကား မခြဲႏိုင္မခြါရက္ ႏွင့္ တံခါး၀မ်ားတြင္ ရစ္သီေနၾကသည္။ အရာရွိပိန္ပိန္ရွည္ရွည္ကား အခန္းတြင္းသို႔ ရႊင္ရႊင္ျပံဳးျပံဳးႀကီး ရယ္ ေမာ၍ ျပန္ေရာက္လာသည္။
- ဦးအယ္ဒီတာႀကီးခင္ဗ်ား၊ ေနသာထုိင္သာ ရွိ္ပါရဲ႕ေနာ္။ မည္သူကသူတို႔အား ဖြင့္္ေျပာလုိက္ ၿပီနည္း။ ယဲလီနက္တို႔လင္မယားေလာ။ ဖရီးဒ္တို႔ေလာ။ သူတို႔ကား ကၽြန္ေတာ္၏ အမည္ ကိုပင္မသိၾက။
- ျမင္တဲ့အတုိင္းပဲေလ။ က်ဳပ္တို႔အားလံုး သိပါတယ္ဗ်ာ။ ကဲ ဖြင့္ေျပာမလား၊ လိမၼာစမ္း ပါကုိယ့္ လူရာ။
ထူးဆန္းလွေသာ အဘိဓာန္ပါေပ။ လိမၼာျခင္း = သစၥာေဖာက္ျခင္း။ ကၽြန္ေတာ္ကား မလိမၼာပါ။
-ဒီေကာင့္ကို ႀကိဳးနဲ႔တုပ္ၿပီး ထပ္အုပ္ၾကစမ္းကြာ။ တနာရီ။ ေနာက္ဆံုး ဓာတ္ရထားမ်ား ကား႐ံုမ်ားဆီသို႔ ျပန္သိမ္းေနၾကေလၿပီ။ လမ္းမ်ားလည္း လူသြားလူလာျပတ္ သေလာက္ ျဖစ္ေနၾကေလၿပီ။ ေရဒီယုိကား ေသာတရွင္အေပါင္းကို မဂၤလာညပါရွင္ဟု ႏႈတ္ဆက္ေလၿပီ။
- ဗဟုိေကာ္မတီမွာ ဘယ္သူေတြ ပါေသးသလဲ။ အသံလႊင့္ဌာနေတြ ဘယ္မွာလဲ။ ပံုႏွိပ္စက္ ေတြ ဘယ္မလဲ။ ေျပာ ... ေျပာ ... ေျပာေလ။ ယခု ဒဏ္ရာဒဏ္ခ်က္မ်ားကို ေအးေဆးစြာ ေရတြက္ႏုိင္ျပန္ေပၿပီ။ ကၽြန္ေတာ္ကိုက္ထားမိရာ ႏႈတ္ခမ္းမ်ားတြင္ သာ နာရမွန္း၊ က်င္ရမွန္း သိတတ္ပါေတာ့သည္။
-ဘိနပ္ေတြခၽြတ္လိုက္။ မွန္ေပသည္။ ေျခဖ၀ါးမ်ားကား ယခုထက္ထိ မထံုတတ္ေသးပါ။ ေျခမ၀ါးမ်ားတြင္ေတာ့ နာတတ္ေသးသည္။ ငါး ခ်က္၊ ေျခာက္ခ်က္၊ ခုႏွစ္ခ်က္၊ယခုဒုတ္တို ကား ဦးေႏွာက္အထိ တိုးလွ်ဳိေပါက္ေန သကဲ့သို႔ခံရသည္။ ႏွစ္နာရီ။ ပေရာဟာၿမိဳ႕ေတာ္ကား အိပ္ေပ်ာ္ေလၿပီ။ တေနရာတြင္ ကေလးတေယာက္သည္ အိပ္ယင္းက အီေကာင္း အီေန ေပလိမ့္မည္။ ေယာက္်ားတေယာက္သည္ ဇနီးသည္၏ တင္ပါးကိုပြတ္သပ္ေကာင္းပြတ္သပ္ေန ေပလိမ့္မည္။
- ေျပာ၊ ေျပာစမ္း။ပါးစပ္ထဲတြင္ လွ်ာကိုလွည့္ယင္း၊ သြားဘယ္ႏွစ္ေခ်ာင္း က်ဳိးခဲ့ၿပီကို စမ္းသပ္ၾကည့္ေနမိပါသည္။ ေစ့ငွေအာင္ မေရ တြက္ႏုိင္ပါ။ ဆယ့္ႏွစ္၊ ဆယ့္သံုး၊ ဆယ့္ခုႏွစ္။ ဟုတ္ေသးပါဘူးေလ၊ ဒါက ကၽြန္ေတာ့္ကို “စစ္ေဆးေမးျမန္း” ေနၾက တဲ့ ပုလိပ္အရာေတြရဲ႕ ဦးေရပဲ။ ထိုသူတို႔အနက္ အခ်ဳိ႕ကား ယခုပင္ သိသိသာသာႀကီး လက္အံေသေနၾကေလၿပီ။ ေသမင္းကလည္း ယခုထက္ထိ မလာႏိုင္ေသး။ သံုးနာရီ။ ေရာင္နီဦးသည္ ၿမိဳ႕ဆင္ေျခဖုန္း ဘက္မွ တြား၍တက္လာေလၿပီ။ ဟင္းသီး ဟင္းရြက္သည္မ်ားကား ေစ်း ဘက္သို႔ ဦးတည္ေနၾကၿပီ။ လမ္းတံျမက္လွဲသမားမ်ားလည္း လမ္းမ်ားေပၚသို႔ ထြက္လာၾကၿပီ။ ပံုပန္းအားျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္ကား ေနာက္ထပ္ တမိုးေသာက္ကို ျမင္ရလိမ့္ဦးမည္ထင္သည္။
- ခင္ဗ်ား ဒီလူကိုသိသလား။ကၽြန္ေတာ္၏ ဇနီးကို ေခၚလာၾကသည္။ သူ မျမင္ပါေစရန္ ကၽြန္ေတာ္သည္ ေသြးတုိ႔ကို ၿမိဳခ်ခဲ့ သည္။ အမွန္အားျဖင့္ ထိုသို႔ေသာ အားထုတ္မႈကား အလႆမွ်သာျဖစ္သည္။ ကၽြန္ေတာ္၏ မ်က္ႏွာေပၚတြင္ ေသြးမ်ားတကြက္မလပ္ ထြက္ ေနသည္သာမက၊လက္ဖ်ားမ်ားမွလည္းေသြးမ်ားယိုစီးေနေသးသည္။
-ခင္ဗ်ားဒီလူ႔ကိုသိသလား။
- မသိဘူး။ဤသို႔ပင္ ေျပာလိုက္သည္။ မ်က္ရိပ္ကေလး တရိပ္မွ်ပင္မပ်က္။ ဇမၺဴရာဇ္ ေရႊစင္ ကေလး။ ကၽြန္ေတာ့္အားသိသည္ဟူ၍ ဘယ္ေသာအခါမွ် မေျပာပါဟူေသာ ကတိအတို္င္း တည္ၾကည္ရွာေပသည္။ သို႔ေသာ္ လက္ငင္းအေျခ အေနအရကား ထုိသို႔ျငင္းရန္ပင္ လံုး၀မလုိ အပ္ေတာ့။ ကၽြန္ေတာ္၏ အမည္ကိုမည္သူက ေဖာ္ထုတ္ခဲ့ေလသနည္း။ သူ႔အားအျပင္သို႔ေခၚ ထုတ္သြားၾကသည္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း အရႊင္လန္းႏိုင္ဆံုးေသာ မ်က္ႏွာထားျဖင့္ သူ႔အား ႏႈတ္ဆက္ခဲ့ပါသည္။ ထုိမ်က္ႏွာထားကား ရႊင္လန္းေကာင္းမွ လန္းေပေတာ့မည္။ ဒါကိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္မေျပာတတ္။
ေလးနာရီ။ မုိးလင္းၿပီလား၊ ဒါမွမဟုတ္ ေမွာင္ေနတုနး္ပဲလား။ လုိက္ကာမ်ားဆြဲခ်ထားေသာ ျပဴတင္းေပါက္က အေျဖမေပးၾက။ ေသမင္းကလည္း လာႏိုင္ခဲလွသည္။ ေသမင္းႀကီးခင္ဗ်ာ းဆီကို ကၽြန္ေတာ္လာခဲ့ရမလား။ ဘယ့္နဲ႔ လာခဲ့ရမွာလဲ။ တစံုတေယာက္အား ကၽြန္ေတာ္က လွမ္း၍ထိုးလုိက္သည္။ ထို႔ေနာက္ ကၽြန္ေတာ္လည္း ၾကမ္းေပၚသို႔စိုက္၍ က် သြားသည္။ သူတို႔က ကၽြန္ေတာ့္အား ကန္ၾကသည္။ နင္းၾကေဆာင့္ၾကသည္။ အဲ ... ဟုတ္ၿပီ ... ဒါမွ ကိစၥျမန္ျမန္ ေခ်ာမယ္။ ပုလိပ္အရာရွိ မဲတဲတဲသည္ ကၽြန္ေတာ့္အား မုတ္ဆိတ္ေမြးမ်ားမွ ကိုင္၍ဆြဲထူသည္။ ထုိ႔ေနာက္ ကၽြတ္ထြက္သြားေသာ မုတ္ဆိတ္ေမြးလက္တဆုပ္ကို ကၽြန္ေတာ့္အားျပန္၍ျပရင္း ဟက္ဟက္ပက္ပက္ႀကီး ရယ္ေမာ ေလသည္။ တကယ္ေတာ့လည္း ရယ္စရာပင္ ျဖစ္ေလသည္။ ကၽြန္ေတာ့္အေနႏွင့္ကား နာရမွန္းလံုး၀မသိေတာ့။ ငါးနာရီ၊ ေျခာက္နာရီ၊ ခုႏွစ္နာရီ၊ ဆယ္နာရီ၊ တမြန္းတည့္ေလၿပီ။ အလုပ္သမားမ်ားလည္း အလုပ္သြား သူသြား၍ အလုပ္ျပန္သူျပန္ၾကေလၿပီ။ ကေလးမ်ားလည္း ေက်ာင္းတက္သူတက္၍ ေက်ာင္း ဆင္းသူဆင္းၾကေလၿပီ။ ဆိုင္မ်ားတြင္ ေရာင္း၀ယ္ေနၾကသည္။ အိမ္မ်ားတြင္ခ်က္ျပဳတ္ေနၾက သည္။ ယခုအခ်ိန္ဆိုလွ်င္ ေမေမသည္ ကၽြန္ေတာ့္ အား သတိရေကာင္းရေနေပလိမ့္မည္။ ရဲေဘာ္မ်ားလည္း ကၽြန္ေတာ္အဖမ္းခံရေၾကာင္း သိကုန္ၾကၿပီ ... မေတာ္ တဆ ကၽြန္ေတာ္က မ်ားဖြင့္ေျပာလိုက္လွ်င္ ... ဤသို႔တြက္ကာ ေဘးအႏၱရာယ္မွကာကြယ္ရန္ အစီအစဥ္မ်ား ျပဳလုပ္ေကာင္းျပဳလုပ္ေနၾကၿပီ။ မစုိးရိမ္ၾကပါနဲ႔၊ မေျပာပါဘူး၊ ယံုၾကပါ။ အမွန္ကိုဆိုရလွ်င္ အဆံုးသတ္ဟူသည္ကား ေ၀းႏိုင္ေတာ့မည္မဟုတ္။ ခုအျဖစ္အပ်က္ အစစအရာရာတို႔သည္ အိပ္မက္၊ မေကာင္းေသာ ေခ်ာက္အိပ္မက္ ႀကီးသာ ျဖစ္ေနေတာ့ သည္။ အ႐ိုက္အႏွက္ မိုးရြာ၊ ေနာက္ကၽြန္ေတာ့္အားေရႏွင့္ျဖန္း၊ ေနာက္တဖန္ အထိုးအႀကိတ္ မ်ား ၀င္လာျပန္၍ ... ေျပာ ... ေျပာ ... ေျပာဆို ... ကၽြန္ေတာ္ကျဖင့္ ေသပဲမေသႏိုင္။ ေမေမတို႔ ေဖေဖတို႔၊ ကၽြန္ေတာ့္ ဒါေလာက္အားေကာင္းေအာင္ ဘာျဖစ္လို႔ ေမြးထားခဲ့ၾကတာလဲ။ေန႔လည္ခင္း၊ ညေနငါးနာရီ။ ယခု သူတိ္ု႔အားလံုး ႏြမ္္းနယ္ေနၾကၿပီ။ အ႐ိုက္အႏွက္မ်ားကား ျပတ္ေတာင္း ျပတ္ ေတာင္းႏွင့္ တခ်ီႏွင့္တခ်ီအၾကား အၾကာႀကီးနားနားေနတတ္သည္။ ယခုေတာ့ ၀တ္ေၾက၀တ္ကုန္မွ်သာ ျဖစ္ေနၾကၿပီ။ ထုိခဏတြင္၊ ခပ္ေ၀းေ၀းမွ အေတာ္မသတ္ႏိုင္ေသာ အေ၀းမွေအးေဆး ၿငိမ္သက္ ေသာ အသံတသံေပၚလာ သည္။ ထုိအသံကား ပြတ္သီးပြတ္သပ္လုပ္သလုိ ႏူးညံ့ေနသည္။
- အဲရ္ ဟတ္ ႐ႈံဂဲႏုု။ ေနာက္တႀကိမ္ ျပန္၍ထုိင္၊ ေရွ႕တည့္တည့္မွ စားပြဲကား ၿပိဳသြားလုိက္၊ ေပၚလာလုိက္၊ ေနာက္ တစံုတေယာက္က ကၽြန္ေတာ့္အား ေသာက္ေရတခြက္လာေပး၊ အျခားတေယာက္ကလည္း ကၽြန္ေတာ့အား ဘိနပ္မ်ားစီးေပးရန္ႀကိဳး စားယင္းကစြပ္မရေတာ့ ဟုေျပာ၊ ေနာက္သူတို႔သည္ ကၽြန္ေတာ့္အား ခ်ီတခါဆြဲတလွည့္ျဖင့္ ေလွခါးထစ္တ ေလွ်ာက္ ေခၚခ်သြား၊ ကားထဲထည့္၊ ေမာင္း၍သြား၊ တစံုတေယာက္ကလည္း ေသနတ္ျဖင့္ခ်ိန္ထား၊ ရယ္စရာပင္ ေကာင္းေသးေတာ့၊ ပန္းျဖဴျဖဴမ်ားျဖင့္ မြမ္းမံထားေသာမဂၤလာေဆာင္ဓာတ္ရထား ကိုေက်ာ္တက္၊ သို႔ေသာ္ ဤကိစၥအလံုးစံုကား အိပ္မက္မွ်သာ ျဖစ္ေကာင္းသည္။ အဖ်ားတက္ ျခင္း၊ ျဖစ္ေနေပမည္။ ေသေဇာ္ငင္ျခင္း၊ သို႔မဟုတ္ ေသျခင္းစင္စစ္ပင္ ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ေန ေပမည္။ ေသေဇာငင္ျခင္းကား ခက္ခဲၾကပ္တည္းလွသည္ မဟုတ္ ပါေလာ။ သို႔ရာတြင္ ဤအျဖစ္ကား ေပါ့ေပါ့ကေလးႏွင့္ သပြတ္အူလိမ္ေနသည္။ ေနာက္တခ်က္ အသာကေလး အသက္႐ွဴထုတ္လိုက္လွ်င္ပင္၊ အစစအရာရာ အဆံုးသတ္သြားေခ်ေတာ့မည္။
အဲရ္ ဟတ္ ႐ႈံဂဲႏု - (ဂ်ာမန္စကား = ဒီလူ ေနာက္ထပ္ ခံႏိုင္ေတာ့မွာ မဟုတ္ဘူး။)
အဆံုးသတ္သြားေရာတဲ့လား။ မဟုတ္ေသးဘူးေလ။ အခုတခါ ထပ္ၿပီးမတ္တတ္ရပ္ ေနရျပန္ ၿပီေကာ။ တကယ့္ကို ပင္ ရပ္ေနရသည္။ တေယာက္တည္း အေဖးအမမရွိဘဲ ရပ္ေနသည္။ ကၽြန္ေတာ့္ေရွ႕တြင္လည္း ညစ္ပတ္၀ါက်င့္ ေသာ ထရံႀကီးကပ္၍ေနကာ ... ထရံမွာ ဘာေတြ ေပေနပါလိမ့္။ ေသြးေတြေပေနသည္ဟူ၍ကား စိတ္ကထင္မိ သည္။ ဟုတ္သည္။ ေသြးေတြပင္ျဖစ္သည္။ လက္ညႇိဳးကို ေျမႇာက္၍ တို႔ၾကည့္ သုတ္ၾကည့္သည္။ ဟုတ္တယ္ေလ၊ လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ႀကီးကၽြန္ေတာ့္ေသြးေတြရယ္...။
တစံုတေယာက္က ေနာက္မွေန၍ ကၽြန္ေတာ္၏ေခါင္းကို ႐ုိက္လုိက္သည္။ လက္ႏွစ္ဖက္ကို ေျမႇာက္၍ထုိင္ေခ်၊ ထေခ် ေလ့က်င့္ခဏ္းလုပ္ခိုင္းသည္။ တတိယအႀကိမ္တြင္ ကၽြန္ေတာ္ လည္း ေခြက်သြားသည္။အရွည္ရွည္ႏွင့္ အက္ဆက္စမန္း တေယာက္သည္ ကၽြန္ေတာ့္ ကိုယ္ေပၚမိုး၍ရပ္ကာ၊ ကန္လိုက္ေက်ာက္လုိက္ႏွင့္ အထခုိင္းသည္။ မျဖစ္ႏိုင္သည္ကိုမွ ခုိင္း ေလသည္တကား။ တဖန္ တစံုတေယာက္က ကၽြန္ေတာ့္အားေဆးေက်ာေပး၊ တဖန္ ျပန္၍ ထိုင္မိ၊ မိန္းမတေယာက္ကလည္း ကၽြန္ေတာ့္အားေဆးမ်ား လွမ္းေပး၍၊ မည္သည့္ေနရာ တြင္ နာက်င္သနည္းဟု ေမးျမန္းသည္။ ထိုခဏ၌ ကၽြန္ေတာ့္အေနႏွင့္ နာသမွ်ဟူသည္မွာ ႏွလံုးသားတြင္သာ စုျပံဳေနသည္ဟု ထင္မိသည္။အက္ဆက္စမန္း - နာဇီတပ္မ်ားအနက္ ရက္စက္ၾကမ္းၾကဳတ္ရာတြင္နာမည္ႀကီးလွသည့္အက္ဆက္စ္အဖြဲ႔၀င္။
- မင္းမွာႏွလံုးသားဆိုတာမွ မရွိဘဲနဲ႔ ဟု အက္ဆက္စမန္း အရပ္ရွည္ရွည္က ေျပာေလသည္။
- အိုး ရွိတာေပါ့ကြ ဟု ကၽြန္ေတာ္က ျပန္ေျပာလုိက္ကာ၊ မိမိ၏ ႏွလံုးသားဘက္က ခုခံေျပာဆုိႏုိင္ေလာက္ေအာင္ အင္အားဖူဖူလံုလံုရွိေသးျခင္းအတြက္ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ဂုဏ္ ယူမိသည္။ ေနာက္ အစစအရာရာ မႈန္ေပ်ာက္သြား ၾကျပန္သည္။ ထရံ ... ေဆးႏွင့္ မိန္းမ ... အက္ဆက္စမန္း အရပ္ရွည္ရွည္ ...ကၽြန္ေတာ့္ေရွ႕တည့္တည့္တြင္ အက်ဥ္းခန္း၏ ပြင့္လ်က္ သားတံခါးေပါက္ကို ေတြ႔ရသည္။ အက္ဆက္စမန္း ၀၀ တုပ္တုပ္တေယာက္က ကၽြန္ေတာ့္အား အက်ဥ္းခန္းအတြင္းသို႔ ဆြဲသြင္း၊ အစိပ္စိပ္ အမႊာမႊာျဖစ္ေနေသာ ရွပ္အက်ႌကိုခၽြတ္၊ ေကာက္႐ိုး ေမြ႔ရာေပၚသို႔ ဆြဲတင္၊ ေဖာေယာင္ဖုထစ္ေနေသာ ကိုယ္ကိုစမ္းသပ္၍၊ က်ပ္ထုပ္မ်ား ထိုးေပးရန္အမိန္႔ေပးသည္။
- ၾကည့္စမ္း သူက အျခားတေယာက္အား ေခါင္းကိုအသာခါျပရင္း ေျပာေလသည္ - ၾကည့္ စမ္း၊ ဒီေကာင္ေတြ ဘယ္ေလာက္တတ္ႏိုင္တယ္ဆိုတာ ... တဖန္ ခပ္ေ၀းေ၀းမွ အေတာ မသတ္ႏုိင္ေသာ အေ၀းမွ ေအးေဆးၿငိမ္သက္ေသာ အသံတသံကို ၾကားလုိက္ရျပန္ သည္။ ထိုအသံကားပြတ္သီးပြတ္သပ္လုပ္သလိုႏူးညံ့ေနသည္။
- မနက္အထိေတာင္ မခံေတာ့ပါဘူး။ေနာက္ငါးမိအၾကာတြင္ ဆယ္နာရီထိုးေပေတာ့မည္။ ၁၉၄၂ ခု၊ ဧၿပီလ ၂၅ ရက္၊ ေႏြဦးရာသီ၏ လွလွပပႏွင့္ မပူ မေအးေသာ ညဥ့္ဦးအခါ ျဖစ္ေပသည္ကို။

အိုးေ၀ထြန္းေအာင္ႏွင့္ဦးစံေရႊ
ခ်က္ဘာသာမွ ျမန္မာျပန္ဆုိသည္။

Read More...

Wednesday, 7 November 2007

၇-၁၁-၂၀၀၇

ေတာင္ဥကၠလာပတြင္ ဒီကေန႔မနက္ (၆)နာရီ၌ Spray Campaign လုပ္ေဆာင္ (၇-၁၁-၂၀၀၇)
ေပးပို႔သူ - မဆုမြန္

ဒီကေန႔ ႏို၀င္ဘာ (၇)ရက္ေန႔ မနက္ (၆)နာရီက ေတာင္ဥကၠလာပ ၿမိဳ႕နယ္၊ ေ၀ဇယႏၱာ လမ္းေပၚမွာရွိတဲ့ အမွတ္ (၂)စက္မႈ၀န္ႀကီး ဌာနပိုင္ တာယာစက္႐ံု တ႐ံုရဲ႕ အုတ္တံတိုင္း နံရံမွာ “ဘုရား သားေတာ္ သတ္တဲ့ စစ္အာဏာရွင္ က်ဆံုးပါေစ” ဆိုတဲ့ စစ္အစိုးရ ဆန္႔က်င္ေရး စာသားေတြကို ေက်ာင္းသား လူငယ္ေတြက မႈတ္ေဆး အနီေတြနဲ႔ ပက္ဖ်န္ၿပီး Spray Campaign တခု လုပ္ေဆာင္ ခဲ့ၾကေၾကာင္း သတင္းရရွိပါတယ္။ မနက္ (၆)နာရီခြဲ ေလာက္မွာေတာ့ အဆိုပါ ေက်ာင္းသားေတြဟာ ေလးေထာင့္ကန္လမ္း တာေမြေလး ဂံုးတံတားအနီးမွာ ရွိတဲ့ အမွတ္ (၁) စက္မႈ၀န္ႀကီးဌာနပိုင္ သၾကားလံုးစက္႐ံုရဲ႕ အုတ္တံတိုင္း နံရံေပၚမွာ “ရဟန္းရွင္လူ ေက်ာင္းသားျပည္သူ ခ်က္ခ်င္းလႊတ္” ဆိုတဲ့ စာသားေတြ ေရးသားၿပီး Spray Campaign တခု ထပ္မံ လုပ္ေဆာင္ခဲ့ၾကေၾကာင္း သတင္းရရွိပါတယ္။
Summary

Rest of your post

Read More...

Saturday, 3 November 2007

ဂဠဳန္ ေတြ ကို ရိုက္တဲ့ ပြဲ ။
---------------------------------------------------------------
ေရးသူ- မိုးသီးဇြန္
က်ေနာ္ အသက္ ၁၉ နစ္ ေလာက္တံုးက လူက သိပ္တက္ေနတာ။ ေသြးကသိပ္ဆူသေပါ့။
မဟုတ္မခံ။ လက္ကလည္း ျမန္တယ္။ အေမတို ့အမတို ့ဆိုရင္ တဟဲ့ ဟဲ ့နဲ ့ ရင္တမမ။ အဘိဓမာတခုတည္း၊ ဒါေပမဲ့ရွင္းတယ္၊၊ မတရားတာ ဆိုရင္ လက္ပိုက္ၾကည္ မေနနဲ ့ ျပန္ေဆာ္ျပစ္။ မဆလ အာဏာပိုင္ေတြက ကန္ေကာ္တန္းေစ်းေလးကို ဖ်က္သိမ္း လိုက္တဲ့အခါမွာ မတရားမူအတြက္ တိုက္ပြဲ ၀င္ ဖို ့ အေၾကာင္း ဖန္လာေတာ့ သဗ်ိဳ ့။ ဘ၀မွာ ပထမဆံုး လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရး လို ့ေတာင္ဆိုနိင္လား ဆိုနိင္ရဲ ့။
ကန္ ့ ေကာ္တန္းေစ်း ဆိုတာ က ေတာင္ဥကၠလာ ၁၆ ရပ္ကြက္မွာတည္ရိွတယ္။
ေစ်းၾကီး ကို က်ေနာ္တို ့ မိေက်ာင္းကန္၊ ၁၆ရပ္ကြက္ နဲ ့စ်ေတာင္ ရပ္ကြက္ သံုးရပ္ကြက္က လူထုေတြ က အမ်ားဆံုး၀ယ္ၾကတယ္။ ေစ်းသည္ေတြကလည္း တျခားသူေတြမဟုတ္ဘူး။ ဒီရပ္ကြက္သံုးရပ္ကြက္က လူေတြပဲ။ ကန့္ေကာ္ပင္တန္းၾကီးေတြ ကို အစြဲျပဳျပီး ကန္ ့ေကာ္တန္း ေစ်းလို ့ေခၚတယ္။ ေအရာမကန္ေကာ္ပင္တန္းၾကီးေတြ။ ေစ်းက ေနရာလည္းက်ယ္၊ေျမလည္းေကာင္း၊ ေစ်ရံုေတြနဲ ့သပ္သပ္ယပ္ယပ္ ရိွတယ္။ နစ္ေပါင္းမ်ားစြာလည္း ၾကာခဲ့ျပီ ဆိုေတာ့ေစ်းသည္ေတြ နဲ လူထုေတြလည္းရင္းႏွီး ၾကတယ္။ က်ေနာ္ ငယ္ငယ္က ေက်ာင္းပိတ္တဲ့ရက္ေတြမွာ ေစ်းကိုသြားရင္သိပ္ေပ်ာ္တယ္။ ေစ်းထဲမွာ က်ေနာ္ စိတ္၀င္စားဆံုးဆိုင္ေတြက သံျဖဴဆိုင္န ဲ့ ကာတြန္းဆိုင္။ သံျဖဴဆိုင္မွာ သံျဖဴဆရာ က ေမာ္ေတာ္လုပ္ေနတာကို ၾကည္႔ရတာ ရင္အခုန္ရဆံုး။ ၀ယ္နိင္ဖို ့ ေနစဥ္ ပိုက္ဆံဆုခဲ့ရတာ က ခ်ိဳးလက္ေရ မကုန္နိင္။ အေမက ဟဲ ့ေစ်းထဲမွာ ဘာသြား၀ယ္ဦး ဆို ေကာက္ကနည္းထေျပး ေပးခဲ့တာ က ဒီဆိုင္ ေတြ ရိွေနတာလည္း တေၾကာင္းေပါ့။
ေစ်းသည္ၾကီးေတြက ဟဲ့ ေကာင္ေလး ခနေစာင့္ရဦးမယ္။ နင္ မွာတာမရေသးဘူး။ ေစာင့္နိင္လားဆို ရင္ ေစာင့္ရတဲ့အခ်ိန္မွာ ကာတြန္းဆိုင္ ကိုေျပးခဲ့မိတာမွတ္မိတယ္။ ကာတြန္းဆိုင္က ရြင္ျပဳး၊ ေတဇ၊ ေရြေသြး ေတြကို မက္မက္ဆက္ဆက္ ဖတ္တယ္။ ဦးဘၾကည္ လက္ရာ ေတြအၾကိဳက္ဆံုး၊ ဇတ္လမ္းေတြကလည္း အမ်ားဆံုးက ၅၅၀ နိပတ္ေတာ္လာေတြ။ ကေလးေတြ ကို စာရိတၱ ေကာင္းမြန္ေရးအလိုငွာ ေကာင္မူနဲ ့မေကာင္းမူ ဇတ္ ရုပ္ေတြန ဲ့ ခြဲျခားျပတယ္။ စာဖတ္ ကိုစြဲလို ့။ ခုေခတ္ ကာတြန္းေတြ လိုေဖေတာ့ေမာင္ ္ေတာ့ေတြမဟုတ္ဘူး။

ေစ်းၾကီးက က်ေနာ္အရြယ္ေရာက္လာေလစည္လာေလပဲ။ ေစ်းထဲကို သြားရတဲ့ေပ်ာ္ရြင္မူကေန ရင္ခုန္ မူအျဖစ္လည္း ေျပာင္းလဲ လာရဲ ့။ ဒါကေတာ့တင္သန္းေၾကာင့္ေပါ့။ မိန္းမ က အသားညိဳညိဳ။ အရပ္က ျမင့့့္ျမင့္။ သြယ္တဲ့ ကိုယ္ဟာ သေျပပင္ လိုလွ ။ၾကည္ ့လို မ၀ နိင္ ဘူး။

သူမက ေစ်းထဲမွာ ကုန္ေျခာက္ေရာင္းတယ္။ က်ေနာ္တို ကတရပ္ကြက္တည္းသားေတြ။ ရပ္ကြက္ထဲကလူ ၾကီး ေတြက ပါးစပ္ၾကမ္းတယ္။ တင္သန္းနဲ႔က်ေနာ္ကိုငယ္ငယ္ကထည္းကစလာတာ။ ငယ္ငယ္တံုးက သူန ဲ့စရင္ စိတ္ဆိုးမိတာေတြ ကိုေနာင္တရျခင္သလိုလိုျဖစ္လာတယ္။ တင္သန္းဆိုင္ကိုသြားရင္ လူေတြက “ေဟ့ တင္သန္း နင့္ေယာက္က်ားလာျပီ။ ” “ဟာ မဟုတ္ရပါဘူးဗ်ာ။ ” သူက -
“ ဦးေလးကလည္း ကလည္းေပါက္ကရ ရွစ္ဆယ္ေတာ္ က်မတို ့က ေမာင္ႏွမေတြ ပါေတာ္။ ”
မ်က္နာစပ္ဖ်င္းဖ်င္း ျဖစ္ရတယ္။ ဒါေပမဲ့ အစခံရတာကို က အရသာရိွသလိုလို ဘာလိုလို။
တေန ့ေတာ့ ငေပညီ ေပၾကည္ က ေစ်းၾကီးဖ်က္ရေတာ့မယ္ကြ ဆိုတ ဲ့ အမဂၤလာ သတင္းကို ယူလာတယ္။ ဟုတ္ရဲ ့လားကြ လို ့တအံတၾသေမးမိတယ္။ သူက သကၤန္းက်ြန္း ျမိ ဳနယ္ေကာင္စီ ဥကၠဌ လက္မွတ္နဲ ့ ေစ်းထိပ္မွာ စာရြက္တရြက္ ကပ္ထားတယ္လို ့ဆိုတယ္။

စံုစမ္းၾကည့္ေတာ့ဟုတ္တယ္။ ေစ်းသူေစ်းသားေတြ အားလံုး စိတ္ပ်က္ေနၾကတယ္။ အာ ဏာ ပိုုင္ေတြက ဒီေနရာကမေကာင္းဘူး။ ပိုေကာင္းတဲ့ေနရာ ကိုအစိုးရကစီစဥ္ေပးတာလို ့ ေျပာတယ္။ ေစ်းကို ဖ်က္ျပီး ေနရာသစ္ကိုပို ့ဖို ့ လုပ္တယ္။ ေနရာသစ္က ၃မိုင္ေလာက္ေ၀းသြားတယ္။ ၁၅ ရပ္ကြက္ လမ္းဆံုး နားကေနရာ။ ဒီသံုးရပ္ကြက္ကလူေတြက ပိုမ်ားတယ္။ ေနရာသစ္ကလူလည္းျပတ္တယ္။ ေစ်းတည္ဖို ့ မေကာင္းဘူး။ဒီေနရာကိုေစ်းေျပာင္းရတဲ့အေၾကာင္းက ေနာက္ခံက ရိွတယ္။ ဒါကေတာ့ မဆလေခတ္က ၀န္ၾကီးတေယာက္ျဖစ္ခဲ့တဲ့ နိင္ငံေတာ္ေကာင္စီ၀င္ ဦးသန္းစိန္ဆိုတဲ့လူၾကီးက ၁၅ ရပ္ကြက္ ကိုေျပာင္းလာလို ဗ်။

သူအိမ္ကလူေတြအဆင္ေျပေအာင္ေစ်းကိုသူ့အိမ္နားကိုေရြ့တာလိုလူေတြကေျပာၾကတယ္။အစိုးရလုပ္ေပးတဲ့ေစ်းသစ္မွာကလည္းဆိုင္ခန္းေတြအလံုအေလာက္မေပးျပန္ဘူး။ အလံုအေလာက္ေဆာက္မေပးျပန္ဘူး။ ဆိုင္ခန္း ၁၀၀ ခန္ ့သာရိွတယ္။ တကယ္က ေစ်းသည္ေတြ က ေလး ငါးရာခန္႔ အနည္းဆံုးရိွတယ္။ ဒီေတာ့ဆိုင္ခန္းမရတဲ့သူေတြက ေစ်းနားမွာမေရာင္းရဘူးျဖစ္လာတယ္။ ဒီေတာ့ ေစ်းသည္ေတြလည္းဒုကၵေရာက္။ ေစ်း၀ယ္ေတြလည္းဒုကၵေရာက္ကုန္တယ္။

ေစ်းကြက္ ဟာ သူအလိုလိုျဖစ္ ေပၚ ေနတယ္ ဆိုတာကို ဒီ ေစ်းသည္ေတြနဲ ့ အာဒမ္စမစ္ တို ့သိေနၾကပံုကေတာ့ သာမန္တိုက္ဆိုင္မူလို ့ က်ေနာ္မထင္ဘူး။ အာဒါစမစ္က ေစ်းသည္ေတြဆီက သင္သြားတာျဖစ္မယ္။

ဒီေတာ့ သူတို ့ ဟာ အဏာ ပိုင္ေတြခ်ေပးတဲ့ေနရာသစ္ကိုမသြားေတာ့ပဲ အရင္ေစ်းေဟာင္းနဲ့ မလွမ္းမကမ္းမွာ သူတို ့ ရဲ ့ကုန္ပစၥည္းေတြကို ခ်ေရာင္းလိုက္ၾကတယ္။ ေစ်းတန္း ၾကီးျဖစ္လာေတာ့တယ္။လူထုေတြလမ္းေဘးမွာ ဖန္တီးလိုက္တဲ့ ေစ်းက - ။ တစ္-သြားလာေရးအဆင္ေျပတယ္။ နစ္- လူအမ်ားစုရိွတယ္။ သံုး- ေစ်းခ်ိဳ တယ္။
ေလး- ေရာင္းသူ ၀ယ္သူသိေနၾကတဲ့အတြက္ အေၾကြးျမီ ကိစၥ စိတ္ခ်ရတယ္။ ဒီေတာ့ ေစ်းၾကီးက က်ိတ္က်ိတ္တိုးစည္ကားလာတယ္။ ပါတီေကာင္စီလူၾကီးေတြ ဖဲၾကိဳးျဖတ္ဖြင့္လွစ္ေပးခဲ့တဲ့ေစ်းသစ္က တလေလာက္အၾကာမွာတင္ပဲ က်ီးနဲ့ ဖုတ္ဖုတ္ ။ ေခြးနဲ ့ တရံုးရံုး။ ညဖက္မွာ ေဆးေျခာက္ သမားေတြ အတြက္ တုံး လံုးပက္ေခါက္ ဇိမ္ယူရာ ။ ေနဖက္မွာ ဇယ္ေတာက္သူေတြ အတြက္ စခန္းတခုဘ၀ နဲ ့ တင္းတိမ္လိုက္ရ တယ္၊၊ အာဏာ ပိုင္ေတြ ထင္ထားသလို စည္းကားတဲ့ေစ်း ၾကီးျဖစ္မလာခဲ့ဘူး၊၊

ဒီေတာ့အာဏာ ပိုင္ေတြက ေစ်းသည္ေတြဖန္တီးထားတဲ့ လမ္းေဘး ေစ်းေလးကို ေၾကာင့္ ဒီလိုျဖစ္တာလို ့ ေကာက္ခ်က္ဆြဲေတာ္မူတယ္။ ျမိဳနယ္ ေကာင္စီ ဥကၠဌ က ၀န္ၾကီး ဦးသန္းစိန္ ကို မ်က္ နာလုပ္တယ္။ သူအိမ္နားကေစ်းကိုစည္ေအာင္လုပ္ေပးျခင္ေနတယ္။ ေစ်းကြက္ကို အမိန္နဲ ့ ေပးျပီးတည္ေဆာက္ဖို ့လုပ္တယ္။ လမ္းေဘး ေစ်းေလးကို ဖ်က္ဆီးေတာ့တယ္။ ဂဠဳန္ေတြလြတ္ျပီးဖမ္းတယ္။

ဂဠဳန္ ဆိုတာက မဆလေခတ္မွာ လမ္းေဘးေစ်းသည္ေတြကို ဖမ္းဖို ့ ဖြဲ ေပးထားတဲ့အဖြဲ ႔
ရပ္ကြက္အသီးသီး လူဆိုးလူမိုက္ေတြ နဲ ့ ဖြဲ ႔ေပးထားတာ။ အခုေခတ္ စြမ္းအားရွင္လို အဖြဲ ့ေပါ့။
အာဏာ ပိုင္ေတြက လုပ္ပိုင္ခြင့္ေပးထားေတာ့ အေတာင္တပ္ေပးလိုက္တဲ့ ေတာေခြးအ လို ျဖစ္ေနတယ္။ေစ်းသည္ေတြကိုဖမ္းတယ္။ေစ်းသည္ေတြပစည္းေတြကိုတရား၀င္လုယုူခြင့္ရေနသလို
ျဖစ္ေနတယ္။

အခုလည္းဒီအဖြဲ ့ က ေစ်းတန္းကို အျငိဳး တၾကီးနဲ ့ေနစဥ္ရက္ဆက္ဖမ္းေနတဲ့သတင္းကို က်ေနာ္ၾကားေနရတယ္။ ထြက္ေျပးလာတဲ့ ေစ်းသည္ေတြက စ်ေတာင္ရပ္ကြက္ ေတာတန္းေလးထဲမွာ ျပန္ေရာင္းခ်ၾကျပန္တယ္။ သံုးေလးလေရာင္းၾကျပန္တယ္။ ေနာက္ေတာ့ ေတာတန္းေလးထဲ လိုက္ဖမ္းၾကျပန္တယ္။ ေစ်းသည္ေတြဟာ ဟို မွာေရာင္းလိုက္ဒီမွာေရာင္းလိုက္နဲ႔ကရြတ္ ကင္းေလ်ာက္ ျဖစ္ေနတယ္။ အေတာ္ကိုဒုကၵေရာက္ေနတယ္။

ဒီေတာ့ က်ေနာ္တို႔မိေက်ာင္းကန္ရပ္ကြက္ကလူငယ္ေတြက ကမေနနိင္ေတာ့ဘူး။ က်ေနာ္တို ့ရပ္ကြက္ထဲမွာလာေရာင္းပါ။ ဘယ္ ဂဠဳန္ မွမထိေစရပါဘူးေပါ့။ ေစ်းသည္ေတြကို သြားျပီး ေျပာတယ္။

ဒီလိုနဲ ့ေစ်းတန္းဟာ က်ေနာ္ အိမ္ေရွ႕တည္တည္ကစျပီးေစ်းတန္းၾကီးျဖစ္ေနေတာ့တယ္။
ေစ်းက တက်ိတ္က်ိတ္စည္ကားလတယ္သဗ်။ နံနက္ခင္းဟာ အသက္၀င္ေနတယ္။ ရိုးသားမူအျပည္႔ရိွတယ္။ ေမ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြရိွေနတယ္။

ဟင္းသီဟင္းရြက္သသည္ေတြ၊သားငါးပုစြန္ေရာင္းသူေတြေတာင္းေတြပုလံုေတြကုန္ေျခာက္ေတြ၊သစ္သီး ေတြနဲဗ်ာကုန္ကုန္ေျပာရရင္က်ေနာ္ငယ္ငယ္ကနစ္သက္ခဲ့တဲ့သံျဖဴဆိုင္ေလးေတာင္ပါလာသဗ်။။ က်ေနာ္တို ့အိမ္ေရွမွာ ေစ်းတန္းေလ အသက္ရွင္ေနတာ နစ္လေလာက္ ၾကာလာတယ္။ က်ေနာ္ဆယ္တန္းစာေမးပြဲ ေျဖဖို ့အခ်ိန္ကလည္းနီးကပ္လာျပီ။

တေန႔နံနက္ကိုးနာရီေလာက္ေစ်းအစည္ဆံုးျဖစ္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာလက္ပတ္အနီပတ္ထားတဲ့ဂဠဳန္ေတြ ဟာျမဴနီစပယ္ကားၾကီးနဲ့ေစ်းထဲကိုတရၾကမ္းေမာင္၀င္ခ်လာေတာ့တယ္။လမ္းကလည္း သိပ္ၾကယ္ လွတာမဟုတ္ဘူး ကားတစီစာပဲရိွတယ္။ ကားက ေစ်းဘမ္းေတြကို တခုျပီးတခုတက္က်ိတ္ျပီးေမာင္း လာတယ္။ “ဂလံုဂြမ္ -ဂလံုဂြမ္ နဲ ့ေစ်းဗန္းေတြ ေမွက္ထိုးခြက္လွန္ျဖစ္ကုန္တယ္။ တခ်ိဳ ့ေစ်းသည္ေတြ လည္း ေစ်းဗန္းေတြ ဆိုင္းတန္းေတြကို ထမ္းၾကပိုးၾကနဲ႔ထြက္ေျပးၾကတယ္။ ဂ႒ဳန္ ေတြ က ေစ်းဗန္းေတြကို အၾကမ္း ဗရမ္းဆဲြတင္ျပီး ကားေပၚကို ျပစ္တင္ၾကတယ္။ ကမၻာ ပ်က္သလိုျဖစ္သြားတယ္။

ဒီျမင္ကြင္းကို က်ေနာ္က အိမ္အေပၚထပ္ကေန ျမင္ေနရတယ္။ ဖတ္ေနတဲ့ ေက်ာင္းစာ အုပ္ကို ပိတ္လိုက္ျပီး အိမ္ေအာက္ကို ဆင္းလာတယ္။ အေမေတာ့မရိွဘူး။“အမက ဟဲ ေမာင္ေလး နင္အထဲျပန္၀င္ စမ္းပါ။ စာသြားက်က္ေနေနာ္ေမာင္ေလး ထြက္မပါနဲ့ ”လို လွမ္းတားေတာ့တယ္။ က်ေနာ္က “ အမ ရာ ငါ ခဏ ၾကည္ ့မလိုပါဟ။ ” က်ေနာ္သူကို တြန္းဖယ္ျပီး အိမ္ေရွ ့ထြက္ခဲ့တယ္။ ဒီခ်ိန္မွာ က်ေနာ္တို ့ရပ္ကြက္ထဲက က်ေနာ္ သူငယ္ခ်င္းေတြျဖစ္တဲ့ကိုသိန္း၀င္း၊ ငေပန ဲ ့ ကုလားၾကီးသန္းထြန္းတို ့နဲ ့ ဂဠဳန္ေတြဟာ စကား စမ်ားေနတယ္။ သူတို ့အားလံုးက က်ေနာ္ထက္အသက္ၾကီးက်တယ္။ မဟုတ္မခံတဲ့လူေတြ။ လက္သံလည္းေျပာင္ၾကတဲ့အတြက္ ရြားနီးခ်ဳပ္စပ္မွာ သူဟာနဲ႔သူနာမည္ရေနျပီးသား ေကာင္ ေတြ။

သူတို ့ထဲမွာ ကိုသိန္း၀င္းက လူေကာင္ေသးေပမဲ့ စဥ္းစဥ္းစားစကားေျပာတတ္တဲ့အတြက္ က်ေနာ္တို ့က သူကို ဆရာတင္ထားသလိုျဖစ္ေနတယ္။ သူက ပဲ ဂဠဳန္ ေတြကို ဦးေဆာင္ေျပာတယ္။
သူက “ ခင္ဗ်ားတို ့ဒီလိုေတာ့မတရားမလုပ္နဲ့ သူဖါသာသူေကာင္းေရာင္းေကာင္း၀ယ္လုပ္စားတာ။ ဒီလိုေတာ့မဖမ္းသင့္ဘူး ”လို ့ေျပာေနတယ္။

သူတို ့ထဲက ေခါင္းေဆာင္လုပ္တဲ့သူက “ မင္း က ဘာေကာင္မို ့လည္း ကိုယ္လမ္းကိုယ္သြားပါ
နာျခင္လို ့လား ” လိုဟိန္းေဟာက္လိုက္တယ္။ျပီးေတာ့ကိုသိ္န္း၀င္း ရင္ဘတ္ကိုေစာင့္တြန္း လိုက္တဲ့အခါမွာေတာ့ ပဲြကစသြားပါေတာ့တယ္။ တေယာက္တျပန္ ခ် ကုန္ျပီ။ အေျခအေနကို က်ေနာ္သေဘာ္ေပါက္ ေျချပီ။ အိမ္ထဲကို ဇတ္ကနဲ ျပန္၀င္လိုက္တယ္။ အက်ီကိုခ်ြတ္လိုက္တယ္။ အေပၚကိုယ္ဗလာမွာ ဆံပင္ေတြကိုေျဖခ်လိုက္တယ္။ ျပီးေတာ့ တံခါးျခားမွာ ေထာင္ထားတဲ့ သံတူရင္း ေကာက္ ကို ဆြဲ ျပီး ရိုက္ ပြဲ ထဲကိုလြားကနဲ ခုန္၀င္လိုက္ပါေတာ့တယ္။

လမ္းမေပၚမွာ ေတြ ့ ရတဲ့ ဂဠဳန္ တေယာက္ေခါင္း ကို သံတရြင္းနဲ ့အားပါးတရ ၀င္ရိုက္ျပစ္လိုက္တယ္။ အမ ရ ဲ့ “အမေလး လုပ္ၾကပါဦး ”ဆိုတဲ့အသံက နားထဲမွာစူုးကနည္းၾကားလိုက္ရတယ္။ဒီလူအေရွာင္ျမန္သြား တယ္။ ဒါေပမဲ့ သူ ့နထင္ကိုရွပ္မိတယ္။ သူ့ ပခံုးကေတာ့ မိမိရရ ထိလိုက္တယ္။ ဖ်ာကနဲ့ထြက္သြားတဲ့ေသြးေတြနဲ ့အတူ သူလဲၾကသြားတယ္။ ဒီလူေတာ္ေတာ္နာသြားပံုရတယ္။ သူလူေတြပါလွန္ ့ျပီး မကပ္ရဲ ဘူးျဖစ္သြားၾကတယ္။

လူက ေသြးဆူ ေနျပီ။ ကို သိန္း၀င္း က ဂဠဳန္ သံုးေယာက္ေလာက္ ကိုမနည္းခုခံေနရတယ္။ သူက နစ္တလက္မဒုတ္ကို အားကုန္လြဲရိုက္ေနတယ္။ ကုလားၾကီး ကို ဂဠဳန္ ၆ ေယာက္ေလာက္က ၀ိုင္းကန္ေနၾကတယ္။ ငေပ မ်က္နာ မွာ ေသြးကြက္တခ်ိဳ ကိုေတြ ေနရတယ္။ ဒါေတာင္ သူက က်ေနာ္တို ့ထဲမွာ အရပ္လည္းေကာင္း၊ ကိုယ္လံုးကိုယ္ေပါက္လည္းအေတာင့္ ဆံုး။

လမ္းေဘးက ျခံစည္းရိုးတိုင္ေတြ တေျဖာင္ေျဖာင္း က်ိဳးသံရိုက္သံေတြ ဆူညံေနရဲ ့။ ဒီအခ်ိန္မွာ ကားေပၚက ခုန္ဆင္းျပီး ဂဠဳန္ေတြထပ္၀င္လာတယ္။ ဂဠဳန္ေတြကားေပၚကခုန္ဆင္းျပီး
ေနရာမယူနိင္ခင္မွာ က်ေနာ္ ေျပးျပီး သံတူရင္း ေကာက္ နဲ ့အားကုန္ျဖတ္ရိုက္ခ် လိုက္တယ္။
တေယာက္ ပံုရက္လဲ က်သြားတယ္။ နစ္ေယာက္ ၀င္လံုးဖို ့လုပ္တယ္။ သံတူးရင္ းေကာက္ ကို စံုကိုင္ ျပီး တည္ထားေပး လိုက္ေတာ့ ဒီေကာင္ေတြမကပ္၀ံဘူး။သူတို ့ရွဲသြားတယ္။

က်ေနာ္တို ့ဖက္က ေလးေယာက္သာျဖစ္ျပီ။ ဂဠဳန္ က ၂၀ေလာက္ ျဖစ္တဲ့အတြက္ အေျခအေန က မမ်ွျဖစ္ေနတယ္။ အေရးနိမ့္ မလိုျဖစ္ေနတယ္။ ေစ်းသည္ေတြအမ်ားစုက မိန္းမၾကိီးေတြ ၊ အသက္ၾကီးတဲ့ေယာက္က်ားေတြ သူတို ့က ၀င္မကူၾကဘူး။ ေအာ္ဟစ္ငိုယိုေနၾကတယ္။ တိုးရိႈးေတာင္းပန္ေနၾကတယ္။

ဒီအခ်ိန္မွာ က်ေနာ္တို ့ရပ္ကြက္သားတဦးျဖစ္တဲ့ ၀င္းၾကည္ ဟာ လည္း သံဒုတ္ ၾကီးတေခ်ာင္းကိုဆြဲ လာျပီး ကူဖို အသားကုန္ ေျပး၀င္လာပါတယ္။ ရပ္ကြက္ထဲမွာ က်ေနာ္ သူကို ၾကည္႔လိ္ုမရဆံုး။ ငယ္ငယ္က သူနဲ ့က်ေနာ္ေနာ္ မၾကာခဏ ဗိုလ္လုၾကတယ္။ အရံူးအနိင္မေပၚခင္မွာ လူပ်ိဳေတြျဖစ္လာၾကတယ္။ က်ေနာ္သူကို ေသာက္ျမင္ကပ္ရတဲ့အေၾကာင္းကေတာ့ သူဟာ ဇတ္မင္းသားရူးရူးေနသဗ်။ သူက နာမည္မရေသးတဲ့ဇတ္တဖြဲ႔ မွာ ဇတ္မင္းသားလုပ္ေနတယ္။ ဇတ္သံဇတ္ဟန္လိုလို စကားေျပာတာ အိုင္တင္လုပ္ေနပံုေတြက ရိုက္ျခင္စရာေပါ့ဗ်ာ။ မနစ္က တန္ေဆာင္တိုင္ပြဲ တံုးကလည္း သူနဲ ့ကိုယ္နဲ့ ညိလု ညိခင္ပဲ။ ပြဲေစ်းတန္းမွာ တင္သန္းကို ၾကည္႔ တဲ့မ်က္လံုး ေတြက မွဲ ့တေပါက္ရုပ္ရွင္ထဲ က ဦးေက်ာက္လံုး ၾကီး ေဒစီေက်ာ္၀င္းကိုၾကည္႔ သလို မ်ိဳး ။ ငေပနဲ ့သိန္း၀င္း က နစ္ေယာက္ၾကားမွာ၀င္ဖ်င္လိုက္လို ။ သူရိွတဲ့ ျခင္း၀ိုင္းက်ေနာ္မသြား။ က်ေနာ္ရိွတဲ့ ကိုတင္ဦးဆံပင္ညွပ္ဆိုင္ကိုသူမလာ။ နစ္ေယာက္ အထာနဲ ့ေနေနၾကရတယ္။

ဒီေန ့ပြဲေတာ့ ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ က ဘယ္ႏွယ္စိတ္ကူးေပါက္ျပီး ၀င္ခ်လာလည္းမသိဘူး။ သူက အသားမဲတယ္။ အေပၚ ကိုယ္ဗလာ၊ ေအာက္က ရွမ္းေဘာင္းဘီအနက္ ကို ၀တ္ထားတယ္။ သူက သံဒုတ္ကုိေမြ ့ရမ္းျပီး ၀င္လာေတာ့ က်ေနာ္တို ့အားတက္သြားတယ္။ သူ ေျပး၀င္လာေတာ့ ကုလားၾကီးသန္းထြန္းကိုကူ မယ္လို ့က်ေနာ္ထင္မိတယ္။ က်ေနာ္အထင္မွားတယ္ ။ ကုလားၾကီးကို မကူဖူး။ ဒီအခ်ိန္မွာ ဂဠဳန္ ေတြက သူကို ဆီးျပီး ရိုက္တယ္။ သူကခုန္ေရွာင္လိုက္တယ္။ ဆက္ေျပးလာတယ္။ ကိုသိန္း၀င္း လည္းမကူ။ ငေပဖက္လည္းမလွည္႔ ။ က်ေနာ္ဖက္ကိုလည္း စစ္ကူမလား။ ေသာက္ရူးလို ့စိတ္ထဲက ဆိုမိတယ္။

သူက အားလံုးကိုေက်ာ္လြားျပီး လမ္းေဘးမွာထိုးရပ္ထားတဲ့ ျမဴနီစပယ္ကား ေခါင္းေပၚကို လြားကနဲ ခုန္တက္ေတာ္မူတယ္။ ျပီးေတာ့ လက္ထဲကသံဒုတ္ၾကီး နဲ ့ ကားမွန္ၾကီးကို ဂြမ္း ကန ဲ ေနေအာင္ရိုက္ခ်လိုက္သဗ်။ သူ ့ ဗ်ဴ ဟာ မဆိုးလွဘူး။ ဂဠဳန္ ေတြဟာ လွန္ ့သြားၾကတယ္။ ဂဠဳန္ ေတြက လူမ်ားေပမဲ့ တခ်ိဳ ေကာင္ေတြက သိပ္သတိၱရိွၾကပံုမရဘူး။ သကၤန္က်ြန္း ျမ္ိဳ နယ္ ေကာင္စီက ဘဲသားဟင္းနဲ ့ထမင္းေက်ြးမယ္ ဆိုျပီး လမ္းေဘးကေကာင္းေတြကိုလည္းေခၚလာတယ္လို ့ေနာက္ပိုင္းမွာသိရတယ္။

၀င္းၾကည္က ကားမွန္ၾကီးကို ရိုက္ခဲြခ်လိုက္ေတာ့ ရန္သူစစ္ဌာနခ်ဳပ္ကိုသိမ္း ျပီး က်ဴပ္တို ့အလံလြင့္လိုက္သလိုျဖစ္သြားပံုရတယ္။ ငနဲ ေတြ စိတ္ဓါတ္က အုန္းသီး ေၾကြ ၾကသလို က်တာ။
၀ရုန္းသုန္း ကား ထြက္ေျပး ကုန္ၾကတယ္။ က်ေနာ္တို႔ စိတ္ဓါတ္ေတြ ဒီေရလိုတက္လာၾကတယ္။

ျခံစည္းရိုးၾကား၊ ေရေျမာင္ၾကားမွာ ဒလိမ့္ေခါက္ေခြးျဖစ္ေနတဲ့ လက္က်န္ ဂဠဳန္ တခ်ိဳ ့ကို လိုက္ ရိုက္ၾကတယ္။ ရပ္ကြက္ထဲကအမယ္ၾကီးေတြက “ အေမေလးသတ္ကုန္ပါျပီး မလုပ္ၾကပါနဲ ”
“ေတာ္ပါေတာ့ ေသသြားလမ့္မယ္။ ဟဲေကာင္ေလးေတြေတာ္ေတာ့ ”
ဆိုတဲ့အသံေတြ ဆူညံေနတယ္။ ေဒၚေအးမိၾကီးဆို ေျပာရင္း တက္သြားလိုက္ေသး ရဲ ့။

အခ်ိန္က လည္း မနက္ေစာေစာဆိုေတာ့ရပ္ကြက္ထဲမွာ လူၾကီးေတြအလုပ္သြားခ်ိန္ဆိုေတာ့ဆြဲမဲ့သူမရိွဘူး။ ဒီေကာင္ေတြအကုန္လံုးထြက္ ေျပးၾကတယ္။ ဒဏ္ရာရတဲ့သူေတြကို သယ္ပိုးေျပးၾကတယ္။ က်ေနာ္တို ့ဆက္မလိုက္ပဲရပ္လိုက္တယ္။ သူတို ့ ေမာင္းလာတဲ့ကားၾကီး မွန္ေတြ တစစီျဖစ္သြားတယ္။ က်ေနာ္တို ့ကားေခါင္းကို အားပါးတရ ဆက္ရိုက္လိုက္ ေသးတယ္။ အားရသြားေတာ့မွ သတိထားမိတယ္။

က်ေနာ္ ပါးတခ်မ္းပူေနတယ္။ ကုလားၾကီးေခါင္းကြဲတယ္။သိန္း၀င္းကေျခေထာ့နင္ေထာ့နင္ျဖစ္ေနတယ္။ ငေပကမ်က္လံုးတဖက္ျမင္လို့မေကာင္းေလာက္ေအာင္ဖူးေရာင္ေနတယ္။၀င္းၾကည္ကေတာ့ဇတ္မင္းသားရူးပီပီ အေမာက္ေတာင္သိပ္မပ်က္လိုက္ဘူး။ ဒဏ္ရာအညိဳမဲေတြစဲြေနတဲ့ တေယာက္မ်က္နာတေယာက္ၾကည္႔ ျပီး ရီၾကတယ္။ တိုက္ပြဲအေတြ ့ အၾကံဳကိုအားပါတရေဖါက္သည္ခ်ၾကတယ္။

ဂဠဳန္ ေတြ တပ္ပ်က္ေျပးရေတာ့ ဖိနပ္ေတြ လမ္းထဲမွာက်ြတ္ က်န္ခဲ့တာေဖြးေနတာပဲ။
၀င္းၾကည္က ဆင္ၾကယ္ဖိနပ္တရံကို ေကာက္စြပ္ျပီး သံဒုတ္ကို ရာမ ေလးထမ္းတဲ့ဟန္န ဲ့ အိမ္ကို ျပန္သြားတယ္။ ထြက္သြားတဲ့၀င္းၾကည္ကိုၾကည္ ့ျပီး ကုလားၾကီးက -

“ဒီေကာင္နဲ ့ကြာ ငါ့ ေရွ ့ ဟိုေခြးမသား ဂဠဳန္ ကြာ၊ ဆဲဗင္းေဒး အက်ီအညိဳ ေရာင္၀တ္ထားတဲ့ ဂဠဳန္ ေကာင္ေလကြာ။ ဒီေကာင္ ့ကို ကိုင္မလားမွတ္တယ္။ မကိုင္ဘူး။ ”

က်ေနာ္က ဂဠဳန္ ေတြ က်န္ခဲ့တဲ့ ဖိနိပ္ေတြထဲ က ဂြင္းထုိးအသစ္တရံုကို ေကာင္စြပ္လိုက္ရင္း
“ဒါေပမဲ့ ကားမွန္ကို ေခြးမသား ၀င္းၾကည္ ရိုက္ခြဲ လိုက္တာ ေတာ့ မွန္သြားတယ္ေနာ္။ ဟို မေအ- ိုး ေတြ လွန္ ့သြားတယ္။ ႏို မို ့စို ေျပးမွာမဟုတ္ေသးဘူး။ ”

သိန္း၀င္းက “ ဒီကားက ျမဴနီစပယ္ရံုးက သူတို ့ ငွားလာတဲ့ကားကြ။ ”
ျပီးေတာ့ က်န္တဲ့ဖိနပ္ေတြကို ေစ်းသည္ေတြကို ယူျခင္ယူၾကလို ့လွမ္းေျပာလိုက္တယ္။

ဒဏ္ရာကိုယ္စီန ဲ့ က်ေနာ္တို ့ဟာ သိန္း၀င္းတို ့အိမ္၀င္း ထဲ စုမိတယ္။ သိန္း၀င္း ညီမေတြ ျဖစ္တဲ့မတိုးတို ့မိုးမိုးတို ့က အမေလးအကို ၾကီးတို ့ရဲ ့ ဒဏ္ရာေတြျခည္းပါလား ဆိုျပီး ေအာ္ငိုၾက။ ဒဏ္ရာေတြကိုေရေစးၾက။ တင္ခ်ာေတြထည္႔ ေပးၾက။ ရူပ္ရွက္ခတ္ေနၾကတယ္။

က်ေနာ္ တို ့ရပ္ကြက္ ရဲ ့ လွထြတ္ေခါင္ ေတြျဖစ္တဲ့ မိငယ္ တို ့ ၊ စုစုတို ့ ၊ လွလွတို ကသူတို ့ရဲ ့ ေအရာမတင္ပါး ၾကီးေတြကို ဖယ္ရမ္းေရာက္လာတယ္။ က်ေနာ္တို ့ဒဏ္ရာေတြကို သူတို ၀ိုင္းကူ ေဆးေၾကာသုတ္သင္ၾကေပ့ါ။ သိန္း၀င္းတို ့အိမ္က ယာယီေဆးခန္း ျဖစ္သြားတယ္။ လူအုပ္က က်ေနာ္တို ့ကိုအံုၾကည္႔ေနတံုး။

အုန္းလက္ေတြကို ျဖတ္ျပီး က်လာတဲ့ နံနက္ခင္းေနေရာင္မွာ အရွည္လ်ား ဆံုး မ်က္ေတာင္ေတြ နဲ ့ ျပဴးက်ယ္ဆံုး မ်က္လံုးအစံု က က်ေနာ္အေပၚ ၾကလာတယ္။

“ အေမေလး ေသြးျခည္းပါလား။ ဒီလိုေနလို ့မျဖစ္ဘူး။ ေဆးရံုသြားမယ္။ ေဆးရံုသြားမယ္။ ဘယ္ထိသြားေသးလည္း ”လို ့စိုးရိမ္တၾကီးေျပာလာေတာ့။

ငေပက “ တင္သန္းရာ သည္းေနလိုက္တာ နင္လင့္ ဘာမွမျဖစ္ဘူး။ ခံရတာက ငါ။ ေမးေဖၚမရဘူး ”
တင္သန္းက ငေပေက်ာကုန္းကို ဖုန္းဖုန္းနဲ ့လိုက္ထု။ ငေပက “ ဟ ေကာင္မ ရ နာတယ္ဟာ နာတယ္ဟ ” ဆိုျပီး လွည္ပတ္ေရွာင္။ တင္သန္းပါးစပ္ကလည္း “ မသာ ၊ ေသခ်င္းဆိုး။ နင္ေသလိုက္ဖို ့ေကာင္းတယ္ ” လို ့ကက္ကက္လန္ ဆဲလိုက္တယ္။ အားလံုးတ၀ါး၀ါးနဲ ့ ၀ိုင္းၾကေနၾကတယ္။

ျဖဴတဲ့အေရာင္၊ ညီတဲ့သြား ရွည္လ်ားတဲ့ႏႈတ္ခမ္းမ်ားေၾကာင့္ ဖရုသ၀ါစာသည္ပင္ သူ ့ပါးစပ္တြင္ လွေန၏။

မိုးသီး
၁၀-၂-၀၇
-------------------------------
တိုက္ပြဲကိုနိဂံုးခ်ဳပ္ေတာ့ က်ေနာ္တို ့နိင္တယ္။ ရပ္ကြက္တိုင္းမွာ စြာလာတဲ့ ဂဠဳန္ ေတြဟာ က်ေနာ္တို ့ရပ္ကြက္မွာ တပ္ပ်က္တယ္။ ေကာင္စီေတြ ရဲေတြေရာက္မလာခင္ က်ေနာ္တို ့ေရွာင္ေနလုိက္တယ္။ တေယာက္မွာအဖမ္းမခံရဘူး။ က်ေနာ္တို ့ေလးငါးလ အိမ္ကိုမျပန္ၾကဘူး။ အိမ္ကိုေတာ့ သံုးေလးေခါက္လာေမးေပမဲ့ အေမတို့အမတို့ကမရိွဘူး။ ေျပးျပီလိုလုပ္ထားလိုက္တယ္ ။ တေယာက္မွာအဖမ္းမခံရဘူး။ က်ေနာ္တို ့ေလးငါးလ ေလာက္ပဲေရွာင္ေနလိုက္ရတယ္။ ကားမွန္ၾကီးကြဲသြားတဲ့အတြက္ ္ျမိဳနယ္ေကာင္စီတခ်ိဳျပဳတ္တယ္။ဘာျဖစ္လိုလည္းဆိုေတာ့လုပ္ပိုင္ခြင့္ေက်ာ္လုပ္လိုသိရတယ္။သံုးလေလာက္ မရမ္းကုန္ေျမာက္ဥကၠလာကေနျမိဳထဲကုိေက်ာင္းဆက္တက္ေနရတာေတာ့ကသိီလင္ထနိင္တာေပါ့။ ဒီနစ္မွာ ပဲ က်ေနာ္ ဆယ္တန္းေအာင္ေတာ့ မဆိုးဘူးေပါ့။

Read More...

Friday, 2 November 2007

2 Nov 2007

လူ႐ႊင္ေတာ္ ပါပါေလး အပါအဝင္ ၃၂ဦး မႏၱေလးတိုင္းက ျပန္လႊတ္
သတင္း-အာရ္အက္ဖ္ေအ (၁-၁၁-၂၀၀၇)

ၿပီးခဲ့တဲ့ ရက္ပိုင္းေတြအတြင္း သက္ဆိုင္ရာ အာဏာပိုင္ေတြ ဖမ္းဆီးထိန္းသိမ္း ထားရာကေန ျပန္လႊတ္ေပး လိုက္သူေတြထဲမွာ မႏၱေလးတိုင္းက အဖမ္းခံရသူ NLD ပါတီဝင္ ၃၀ေက်ာ္ ပါရွိတယ္လိုႛ သတင္းရပါတယ္။ မႏၱေလးတိုင္း အတြင္းက ျပန္လႊတ္ေပးလိုက္တဲ့ NLD ပါတီဝင္ ေတြထဲမွာ လူ႐ႊင္ေတာ္ ပါပါေလး အပါအဝင္ ၃၂ဦး ျဖစ္တယ္လိုႛ သိရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ မႏၱေလးတိုင္းက အဖမ္းခံရသူ NLD ပါတီဝင္ ၈ ဦးကေတာ့ ျပန္ လႊတ္ျခင္း မရွိေသးဘူးလိုႛ သိရပါတယ္။ ျပန္မလႊတ္ေသးသူ ေတြထဲမွာ မႏၱေလးတိုင္း NLD ေခၝင္းေဆာင္ တဦးျဖစ္တဲ့ ေဒၞဝင္းျမျမလည္း ပါပါတယ္။
Summary

Rest of your post

Read More...

Wednesday, 31 October 2007

ျပည္တြင္း ျပည္ပ ရဟန္းရွင္လူ အေပါင္းက ပခုကၠဴသံဃာေတာ္တို႔ႏွင့္အတူ သာသနာအေရးအတြက္ ရပ္တည္ၾကျပီ


Summary

Rest of your post

Read More...

31 Oct 2007

ပခုကၠဴ သံဃာေတာ္မ်ား လမ္းေပၚျပန္ထြက္
သတင္း - ဧရာ၀တီ (၃၁-၁၀-၀၇)

မေကြးတိုင္း ပခုကၠဴၿမိဳ႕ရွိ သံဃာေတာ္ အပါး ၁၀၀ ေက်ာ္က ယေန႔ နံနက္ ၈ နာရီ ေက်ာ္မွ စတင္၍ ေမတၱာသုတ္ ႐ြတ္ဆုိ လမ္းေလွ်ာက္ ဆႏၵျပေၾကာင္း သိရသည္။
အဆိုပါ သံဃာေတာ္မ်ားသည္ မဟာ၀ိဇယာရာမ (အေရွ႕တိုက္) ဘက္မွ ဗိုလ္ခ်ဳပ္လမ္းအတိုင္း ၿမိဳ႕ကိုပတ္၍ ၁ နာရီခန္႔ၾကာ သည္အထိ ေမတၱာသုတ္႐ြတ္ဆို၍ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ လမ္းေလွ်ာက္ခဲ့သည္ဟု ပခုကၠဴၿမိဳ႕မွ သံဃာေတာ္တပါးက ဧရာ၀တီသို႔ ေျပာသည္။
“ေပါက္လမ္းကေန အေနာက္ဘက္မွာရွိတဲ့ သီဟုိ၌ ရွင္ဘုရားကို သြားၿပီး၀တ္ျပဳဆုေတာင္းၿပီးေတာ့ ကိုယ့္ေက်ာင္း ကိုယ္ျပန္ သြားၾကတယ္၊ အဓိကက ကံေဆာင္တာပဲ”ဟု အထက္ပါ သံဃာေတာ္က ေျပာသည္။
ၿမိဳ႕လူထုက ေမတၱာသုတ္ရြတ္ဆို ၾကြခ်ီလာေသာ ယင္းသံဃာေတာ္မ်ားကို လမ္းေဘး၀ဲယာမွ ေန၍ ထိုင္ကန္ေတာ့ျခင္း၊ ၾကည္ညိဳအားေပးျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္ၾကသည္ဟု ပခုကၠဴျမိဳ႕မွ မ်က္ျမင္တဦးကလည္း ေျပာျပသည္။
သံဃာေတာ္မ်ား ၾကြခ်ီရာလမ္းတေလွ်ာက္တြင္ ယူနီေဖာင္း၀တ္ စစ္သားမ်ား၊ ရဲမ်ားကို မျမင္ေတြ႕ရဘဲ၊ အရပ္၀တ္ရဲဟု ထင္ရသူမ်ားႏွင့္ ႀကံ့ဖြံ႕တခ်ိဳ႕ကိုသာ ေတြ႕ျမင္ရၿပီး ေအးခ်မ္းစြာၿပီးဆုံးခဲ့သည္ဟု ဆိုသည္။
လတ္တေလာတြင္ အဖမ္းအဆီးမ်ားမရွိေသာ္လည္း ပါ၀င္ဆႏၵျပသည့္ ေက်ာင္းတိုက္မ်ားကို အာဏာပိုင္မ်ားက လိုက္လံ စုံစမ္းေနေၾကာင္းလည္း သိရသည္။
ၿပီးခဲ့သည့္ စက္တင္ဘာလ ၆ ရက္္ေန႔ ေန႔လယ္က ပခုကၠဴၿမိဳ႕ရွိ သံဃာအပါး ၅၀၀ ခန္႔ ေမတၱာပို႔ ႐ြတ္ဆိုရင္း လမ္းေလွ်ာက္ ဆႏၵျပၾကရာ စစ္တပ္က ေသနတ္ ၁၀ ခ်က္ခန္႔ပစ္ေဖာက္ၿပီး အာဏာပိုင္မ်ားႏွင့္ ႀကံ့ဖြံ႕၊ စြမ္းအားရွင္မ်ားက ယင္း ဆႏၵျပ သံဃာမ်ားအား ႐ုိက္ႏွက္ဖမ္းဆီးခဲ့သည္။ ထုိသို႔ အၾကမ္းဖက္ ရုိက္ႏွက္ဖမ္းဆီးမႈေၾကာင့္ သံဃာ ၁၀ ပါးခန္႔ ဖမ္းဆီးခံရၿပီး သံဃာတခ်ိဳ႕ ျပင္းထန္စြာ ဒဏ္ရာရကာ သံဃာေတာ္ တပါး ရိုက္ႏွက္ခံရသည့္ ဒဏ္ရာျဖင့္ ေဆး႐ုံ တင္ခဲ့ရသည္။

ပခုကၠဴမွာ သံဃာေတာ္ေတြ ေမတၱာပို႔ ဆႏၵျပ ခ်ီတက္ျပန္ေလၿပီ
သတင္း - မဇၩိမ (၃၁-၁၀-၂၀၀၇)

တႏိုင္ငံလံုးအႏွံ႔ သံဃာေတာ္မ်ားႏွင့္ လူထု ဆႏၵျပပြဲမ်ား ျဖစ္ပြားခဲ့ေစေသာ ပခုကၠဴၿမိဳ႕တြင္ ယေန႔တြင္ ဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းတုိက္ ၃ တိုက္မွ သံဃာေတာ္ ၇၃ ပါးက ေမတၱာပို႔ ခ်ီတက္ ဆႏၵျပမႈ ျပဳလုပ္လိုက္ျပန္သည္။
မထင္မွတ္ဘဲ တလေက်ာ္ ကာလအတြင္း ပထမဆံုး ဆႏၵျပပြဲ ျပန္လည္ ျဖစ္ပြားျခင္း ျဖစ္ၿပီး စစ္အစိုးရ ဦးစီးေသာ ႀကံ့့ခိုင္ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးမ်ား၏ ဟန္ျပညီလာခံ ေထာက္ခံပြဲမ်ားကို တန္ျပန္ဆန္႔က်င္ လုပ္ေဆာင္လိုက္ျခင္းလည္း ျဖစ္သည္။
“အတိအက် ေျပာရရင္ ၇၃ ပါးတိတိ၊ ၈ နာရီခဲြေလာက္မွာ လမ္းမွာေတြ႕တယ္။ တခ်ဳိ႕ ကိုယ္ေတာ္ေတြက ဆြမ္းခံႂကြေနလို႔ မသိလိုက္ဘူး။ အေနာက္တုိက္ကေန စလာတယ္။ ေဗာဓိမ႑ဳိင္တိုက္ေက်ာင္းရယ္၊ ျမတိုက္ေက်ာင္းရယ္ ကေပါ့ေနာ္” ဟု ပခုကၠဴ ေဒသခံက ဆိုသည္။
Summary

Rest of your post

Read More...

Tuesday, 30 October 2007

30 Oct 2007

လူ႐ႊင္ေတာ္ ဇာဂနာ ယာယီထိန္းသိမ္းခံရ
သတင္း- ကိုသက္(ဧရာ၀တီ)(၃၀-၁၀-၀၇)

လူ႐ႊင္ေတာ္ ဇာဂနာကို အာဏာပိုင္တို႔က ယမန္ေန႔ညေနပိုင္းတြင္ ေမးျမန္းစစ္ေဆးရန္ဟုဆိုကာ ေနအိမ္မွ ေခၚေဆာင္ သြားကာ ယေန႔နံနက္ပိုင္း၌ ျပန္လႊတ္ေပးခဲ့သည္ဟု ဇာဂနာ၏ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္တဦးက ဧရာ၀တီကိုေျပာသည္။
လူ႐ႊင္ေတာ္ ဇာဂနာသည္ အင္းစိန္ေထာင္မွ ျပန္လည္လြတ္ေျမာက္လာၿပီးေနာက္ စစ္အစိုးရအား ေ၀ဖန္ ႐ႈတ္ခ်မႈမ်ား ေတာက္ေလွ်ာက္ျပဳလုပ္ေနေသာေၾကာင့္ အာဏာပိုင္တို႔က ေခၚယူသတိေပးခံရျခင္းျဖစ္သည္ ဟုလည္း ဇာဂနာ၏ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္က ေျပာသည္။

“ေလမ်ားလို႔တဲ့ … ဟဲဟဲ ေလေလးနည္းနည္းေလွ်ာ့ဖို႔ ေခၚေျပာတာ။ ေလွ်ာ့ မေလွ်ာ့ေတာ့ မသိဘူးေလ … ဒါကသူ႔စိတ္နဲ႔ သူကိုး” ဟု ဇာဂနာ၏ လုပ္ေဖာ္ ကိုင္ဖက္က ေျပာသည္
လူ႐ႊင္ေတာ္ ဇာဂနာသည္ စက္တင္ဘာလအတြင္းျပဳလုပ္ခဲ့သည့္ သံဃာေတာ္ မ်ား၏ ပတၳနိကၠဳဇၨနကံေဆာင္ပြဲမ်ား၊ ခ်ီတက္ဆႏၵျပပြဲမ်ားကို အားေပးေထာက္ခံ ခဲ့ေသာေၾကာင့္ စက္တင္ဘာလ ၂၆ ရက္ေန႔တြင္ အဖမ္းခံရၿပီး ယခုလ ၁၇ ရက္ ေန႔တြင္ အင္းစိန္ေထာင္မွ ျပန္လည္လြတ္ေျမာက္လာခဲ့သည္။
ေထာင္မွျပန္လြတ္လာခ်ိန္၌ သံဃာေတာ္မ်ားအား ဆြမ္းကပ္ျခင္း၊ ေထာင္တြင္း အေတြ႔အႀကံဳမ်ားကို အင္တာနက္ဘေလာ့ခ္ တြင္ ေရးသားျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္ခဲ့သည္။ ဇာဂနာ ေထာင္မွလြတ္ၿပီးေနာက္တေန႔ ဧရာ၀တီမွ တယ္လီဖုန္းျဖင့္ ဆက္သြယ္ ေမးျမန္းခ်ိန္က “ျပည္သူ႔အေရး လက္မေႏွးၾကနဲ႔” ဟူသည့္ ေဆာင္ပုဒ္ႏွင့္ အညီ ျပည္သူလူထုအက်ိဳးကို ဆက္လက္ လုပ္ေဆာင္သြားမည္ဟု ေျပာဆိုခဲ့သည္။
ေထာင္မွလြတ္လာခ်ိန္ ဇာဂနာ၏ ထင္ရွားသည့္ ႏိုင္ငံေရးပ်က္လံုးတခုမွာ “သံဃံသရဏံ ဂန္းစာမိ” ဟူသည့္ သပိတ္ေမွာက္ သံဃာေတာ္မ်ားအား စစ္တပ္က ေသနတ္ျဖင့္ပစ္ခတ္ႏွိမ္နင္းသည့္အေပၚ သေရာ္ထားေသာ ပ်က္လံုးျဖစ္သည္။
ဇာဂနာသည္ ႏိုင္ငံေရးလႈပ္ရွားမႈမ်ားေၾကာင့္ ၁၉၈၈ မွ ၁၉၈၉ အထိ၊ ၁၉၉၀ မွ ၁၉၉၄ အထိ ႏွစ္ႀကိမ္ ေထာင္က်ခဲ့ဖူးၿပီး ေထာင္က်ေနသည့္ ၁၉၉၁ ခုႏွစ္တြင္ လူ႔အခြင့္အေရးဆိုင္ရာ ႏုိင္ငံတကာဆုတဆုကို ရရွိခဲ့သည္။
ဇာဂနာသည္ ၁၉၈၀ ခုလြန္ကာလကတည္းက လူ႐ႊင္ေတာ္ဘ၀ျဖင့္ ျပည္သူလူထု၏ ခ်စ္ခင္အားေပးျခင္းကို ခံခဲ့ရသူျဖစ္ၿပီး အုပ္ခ်ဳပ္သူအစိုးရအား ေလွာင္ေျပာင္သေရာ္ေသာ ဟာသပ်က္လံုးမ်ားေၾကာင့္ အထူးေရးပန္းစား ခဲ့သူျဖစ္သည္။
လြန္ခဲ့သည့္ႏွစ္အတြင္းက ကိုဇာဂနာအား ဘီဘီစီ (ျမန္မာပိုင္း) အသံလႊင့္ ဌာနႏွင့္ အင္တာဗ်ဴးတြင္ အစိုးရအား ထိခိုက္ ေစသည့္စကားလံုးမ်ားေျပာဆိုသည္ဟူသည့္ စြပ္စြဲခ်က္ျဖင့္ အႏုပညာလုပ္ငန္းအားလံုးကို စစ္အစိုးရ ျပန္ၾကားေရး၀န္ႀကီး ဌာနက အခ်ိန္အကန္႔အသတ္မရွိ ပိတ္ပင္လိုက္သည္။ ၁၉၉၆ ခုႏွစ္ကလည္း ကိုဇာဂနာ၏ အႏုပညာလုပ္ငန္းမ်ား တႀကိမ္ အပိတ္ခံရဖူးသည္။

Read More...

30 Oct 2007

ဖိုးျဖဴရဲ႕တလြဲမ်ား - ၁
zarganar | 21 September, 2007 13:11
မွတ္မွတ္ရရ တတိယႏွစ္ ျမန္မာစာ ေက်ာင္းသားဘ၀ေပါ့။ေက်ာင္းအတြက္ အျငိမ့္ေတြ ကလဲ တဂ်ိမ္းဂ်ိမ္း ကေနရေတာ့ ေက်ာင္းေခၚခ်ိန္ က မျပည့္ဖူး၊ဒီေတာ့ ဆရာမၾကီးေဒၚစီစီ၀င္း က သူ့အခန္းကိုေခၚတယ္၊

ေဟာဒီ ကြက္လပ္ အခု ၁၀၀ ျဖည့္။ျပီးရင္ ျပန္ေတာ့ တဲ့၊ကဲ အဲဒီတုန္းက ဆရာမၾကီးေတြ ရဲ့ေစတနာ။ခုမ်ားေတာ့ မသိပါဖူး၊ကိုယ္က ေက်ာင္းအတြက္ ကေပးေနရတာေလ။တစ္လ ကို သံုးပဲြေလာက္ ကေန ရေတာ့ ဇာတ္တိုက္တာ နဲ႔အစမ္းကတာနဲ့ အစဥ္ က တာနဲ့ ဘယ္အခ်ိန္ ေက်ာင္းသြားတက္မွာလဲ၊ဆရာမၾကီးက အႏုပညာအသင္းရဲ့ဥကၠဌ။ျပီးေတာ့ ျမန္မာစာ ပါေမာကၡ၊ အဲဒီမွာ ကြက္လပ္ အခု ၁၀၀ ျဖည့္ခိုင္းျပီး ၄၀ မွန္ရင္ ကြ်န္ေတာ့ကိုအေအာင္ ေပးမွာ။
ကြ်န္ေတာ္ သိတယ္၊ကြ်န္ေတာ္ ဆိုတဲ့ေကာင္ကလဲ ဒီ ကြက္လပ္ေလး ၄၀ ေတာင္နပ္မွန္ ေအာင္အေျဖမသိဖူး၊အခ်ိန္ေပးထားတာက ၃နာရီ။ေခြ်းျပန္ေနျပီ။တစ္ရာေဘးဖယ္ထား ေလး ဆယ္ကို မျပည့္ေသးဖူး၊ေဟာ ၁၅ မိနစ္ ပဲ လိုေတာ့တယ္၊မျဖစ္မေနေပါ့။အပုဒ္ ၄၀ ျပည့္ေအာင္ စြတ္ေျဖခ်လိုက္တာ၊၃၉ပုဒ္ နဲ႔ တစ္ ေနပါေလေရာ။
ဒါနဲ႔ေျဖႏိုင္မယ္ ထင္တဲ့ဟာ ျဖဲကားရွာလိုက္တာ လားလား တစ္ပုဒ္ေတြ႔ပါေလေရာ။ ဥကၠဌၾကီး ဦးေန၀င္း ရဲ့ သခင္နံမယ္ မွာ -------- ျဖစ္သည္တဲ့။သိပါတယ္ ေနပါဦး။႐ွဳ ေတာ့ပါ ပါတယ္။ဘာ ႐ွဳ ဆိုပါလိမ့္။သိျပီ သခင္ေယ႐ွဳ ဆိုျပီး ျဖည့္လိုက္တာေပါ့။ ေဒါင္ ကနဲ ပဲ။ ေခါင္းေလာင္းထိုးသံေတာ့မဟုတ္ဖူး။
ဆရာမၾကီးတီးထဲ့လိုက္တာေလ

Read More...

Sunday, 28 October 2007

28 Oct 2007

ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးညိႇႏိႈင္းတာျဖစ္ေအာင္လုပ္ရမယ္

နအဖမီဒီယာေတြမွာ ၿပီးခဲ႔တဲ႔စက္တင္ဘာ သံဃာ႔အေရးေတာ္ပံုကို ၾကံဖန္လည္ဆယ္ အပုပ္ခ်တိုက္ခိုက္ေနၾကတယ္။ ဒါမဆန္းဘူးလို႔ ေျပာႏိုင္တယ္။ သဲသဲမဲမဲပဲ၊ ဒါေပမဲ႔ နျပာႀကီး ေအာက္သြားမရွိတာကိုေတာ႔ ဘယ္လိုမွဖံုးမရဘူး။ ဟိုလူက ေခါင္းေခါက္မာန္လိုက္၊ ဒီလူက ေက်ာသပ္ဆံုးမလိုက္။ သကာရည္လူးထားတာနဲ႔ လူးမထားတာပဲကြာတယ္။ တကမၻာလံုးက ၀ိုင္းၿပီးပညာေပး ေနၾကတာေတြကို မ်က္ေထာင္႔နီႀကီးနဲ႔ ငံု႔ခံေနရတယ္၊
ႏိုင္ငံတကာနယ္ပယ္မွာ ဒီေန႔ေလာက္ႏိုင္ငံေရးအရ နအဖ ခံစစ္ေရာက္တာမရွိေသးဘူး လို႔ ဆိုႏိုင္တယ္၊ သူတို႔ေမာက္ေမာက္မာမာ ေမာင္းထုတ္ခဲ႔တဲ႔ပီည႐ိုးကို သြားၿဖီးေလးနဲ႔ျပန္ႀကိဳ ေနရၿပီ။ ဂမ္ဘာရီကိုလည္း တလေလာက္အတြင္း ထပ္လာတာကို လက္ခံေနရတယ္။ ေနာက္ ဆံုးျပည္တြင္းမွာလည္း ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို အိမ္ျပင္ထုတ္လာရတယ္။ ဒါေတြဟာ နအဖ စစ္အစိုးရအေနနဲ႔ သံဃာ႔အေရးေတာ္ပံုနဲ႔ ႏိုင္ငံတကာဖိအားကို အသိအမွတ္ျပဳ။ အေလွ်ာ႔ေပးေနရတာျဖစ္တယ္ဆိုတာ မျငင္းႏိုင္ဘူး၊
ဒါေပမဲ႔ …

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဟာေျခက်င္းတန္းလန္းနဲ႔ ႐ံုးထြက္ရတဲ႔တရားခံလိုျဖစ္ေနတယ္။ ဗိုလ္ေအာင္ၾကည္နဲ႔ထိုင္ၾကေတာ႔ ကင္မရာေတြတျဖတ္ျဖတ္၊ လူေတြတ႐ုန္း႐ုန္းးနဲ႔။ ဒါေပမဲ႔ ဒါဟာတဒဂၤကိစၥ။ ၿပီးတာနဲ႔သူ႔ရဲ႕ တကိုယ္ေတာ္အိမ္ခ်ဳပ္ဆီ ျပန္၀င္သြားရတယ္။ ေထာင္၀င္စာ လာေတြ႔တာနဲ႔ မထူးလွဘူး။ ေရးထားသည္ျဖစ္ေစ၊ ေရးမထားသည္ျဖစ္ေစ။ ထုတ္ေျပာသည္ ျဖစ္ေစ၊ ထုတ္မေျပာသည္ျဖစ္ေစ။ ငါတို႔စိတ္ႀကိဳက္မေတြ႔ရင္ အျပင္ေလာကကို မထြက္ရဘူးဆို တဲ႔ ၿခိမ္းေျခာက္မႈဟာ ဒီေတြ႔ဆံုမႈမွာ အထင္အရွား လႊမ္းမိုးေနတယ္။
တန္းတူရည္တူမရွိျခင္း၊ လြတ္လပ္ပြင႔္လင္းမႈမရွိျခင္း၊ ဒီမိုကေရစီနည္းမက်ျခင္းတို႔ဟာ ဒီေတြ႔ဆံုမႈရဲ႕ သေကၤတျဖစ္တယ္။ မီဒီယာေဖာ္ျပမႈ၊ ၀ါဒျဖန္႔မႈတို႔ဟာ ဒီေတြ႔ဆံုမႈရဲ႕ပကာသန ျဖစ္တယ္။
ဒါေတြအျပင္ အင္မတန္သတိျပဳသင့္တဲ့ အခ်က္တခ်က္က ဒါဟာေတြ႔ဆံုမႈ သက္သက္ သာျဖစ္တယ္ဆိုတာပဲ။ ေတြ႔ဆံုမႈဆိုတာနဲ႔ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးျခင္းဆိုတာတို႔ဟာတျခားစီပဲ။ ေသ ဒဏ္ေပးေတာ႔မယ႔္လူကိုေတာင္ ေတြ႔ခ်င္တဲ႔လူနဲ႔ေတြ႔၊ စားခ်င္တာစားဆိုတဲ႔ အခြင႔္အေရးမ်ိဳး ေတြေပးေသးတာပဲ။ ေတြ႔ရ႐ံုသက္သက္နဲ႔ေတာ႔ ဘာမွျဖစ္မလာဘူး။ စကားေျပာတယ္ဆိုတိုင္း လည္း ေဆြးေႏြး ညိႇႏိႈင္းတယ္လို႔ အဓိပၸာယ္မထြက္ေသးဘူး၊
နအဖဟာ ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔လက္ထက္တုန္းက လုပ္သလို ဗိုလ္သန္းထြန္းနဲ႔လႊဲထားတဲ႔ဇာတ္ မ်ိဳးျပန္ကလို႔ကေတာ႔ ခြင္႔မျပဳႏိုင္ဘူးပဲ။ အခုနအဖလုပ္ေနပံုက အဲဒီအခ်ိဳးနဲ႔ နည္းနည္းတူေန တယ္။ ျပည္သူလူထုၾကီးဟာ သူတို႔လိမ္သမွ်အလိမ္မိေနတယ္လို႔ ထင္ေနရင္ေတာ႔မွားၿပီပဲ။ လူ ေတြဟာ စိတ္မရွည္စြာေစာင္႔ဆိုင္းေနတာ ဆိုတာမေမ႔ပါနဲ႔။ အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္နီးပါး၀ါးလာတာ ခါးမွန္းမသိပဲရိွပါ႔မလား။
နအဖမွာ အဆိုးႀကီးဆံုးခ်ဳိ႕ယြင္းခ်က္ဟာ မ႐ိုးသားတာပဲ၊ မ႐ိုးသားေတာ႔မပြင္႔လင္းႏိုင္ ဘူး။ မပြင္႔လင္းေတာ႔ သူမ်ားကမယံုဘူး။ သူမ်ားဆိုတာလည္း နည္းတဲ႔သူမ်ားမဟုတ္ဘူး။ ျပည္ တြင္းမွာ တျပည္လံုး၊ ျပည္ပမွာႏိုင္ငံအားလံုး။ သူမ်ားမယံုလို႔ကေတာ႔ အစိုးရလုပ္မေနသင္႔တာ အမွန္ပဲ။
ႏွစ္ဘက္ေဆြးေႏြးၾကတယ္ဆိုရာမွာ ဘယ္သူမဆို။ ဘယ္အခ်ိန္မဆို ကိုယ္႔ရည္မွန္း ခ်က္ရယ္လို႔ ရွိတာခ်ည္းပဲ။ ခၽြင္းခ်က္မရွိဘူး။ ဒါမဆန္းဘူး။ ဒါေပမဲ႔အဲဒီရည္မွန္းခ်က္ဟာ ႐ိုး သားဖို႔လုိတယ္။ အခ်ိန္ဆြဲခ်င္လို႔။ သူတို႔အေပၚျပည္တြင္းျပည္ပက ဖိအားေတြေလ်ာ႔ က်ေစခ်င္ လို႔ဆိုတာမ်ိဳးနဲ႔ ေဆြးေႏြးတယ္ဆိုလို႔ကေတာ႔ ဘာမွျဖစ္မွာမဟုတ္ဘူး။ မေကာင္းတဲ႔အက်ဳိး ဆက္ပဲျဖစ္မယ္။ ဗိုလ္ေန၀င္းဟာ “ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဆြးေႏြးပြဲ”ဆိုတာေတြေခၚခဲ႔တယ္။ ဒါေပမဲ႔ေခၚ တဲ့အခါတိုင္းဟာ ၀ါဒျဖန္႔ေရးသက္သက္။ ဟန္ေဆာင္သက္သက္ျဖစ္ခဲ႔လို႔ ဘယ္ေဆြးေႏြးပြဲမွ မေအာင္ျမင္ခဲ႔ဘူး။ ဒါေတာင္ေျပာစရာတခုရွိတယ္။ အဲဒါက ဗိုလ္ေန၀င္းက “ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေဆြးေႏြးပြဲ”ေခၚတယ္ဆိုရာမွာ ႀကိဳတင္သတ္မွတ္ခ်က္ဘယ္ေတာ႔မွမထားဘူး။ နအဖက်ေတာ႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ေဆြးေႏြးပြဲမစမီ လက္နက္ခ်ခိုင္းေနတယ္။ စစ္အုပ္စုခ်င္းအတူတူ၊ မ႐ိုးသားတာခ်င္းအတူတူ ဘာလို႔ဒီလိုကြာျခားေနတာလဲ။
ဗိုလ္ေန၀င္းအာဏာသိမ္းတာဟာ ပထစအစိုးရလက္ထဲကသိမ္းတာျဖစ္ၿပီး ႏိုင္ငံေရးအ စိုးရလက္ထက္က အစဥ္အလာေတြ က်န္ေနေသးတယ္။ ပုဂၢလိကမီဒီယာေတြလည္း ရွိေသး တယ္။ ဒီေတာ႔ေထာက္ထားရတာေတြ မနည္းဘူး။ နအဖက်ေတာ႔ သူ႔ေရွ႕ကအစဥ္အလာဆို တာကိုက စစ္အာဏာရွင္စနစ္ရဲ႕ အစဥ္အလာျဖစ္ေနတယ္။ ျပည္တြင္းမွာ လြတ္လပ္တဲ႔မီဒီယာ ဆိုတာလည္း လံုး၀မရွိေတာ႔ဘူး။ ေနာက္ၿပီးသိပ္အခရာက်တဲ႔ ျခားနားခ်က္တခုက ဗိုလ္ေန၀င္း အာဏာသိမ္းစတုန္းက ဗိုလ္ေန၀င္းဟာ သူ႔တပ္ကိုပိုင္တယ္။ ျပည္တြင္းျပည္ပမွာ သူ႔ကိုဆန္႔ က်င္ေနၾကတဲ႔ အင္အားဟာလည္း အခုေလာက္မမ်ားဘူး။ ဗိုလ္သန္းေရႊက်ေတာ႔ ေခ်ာင္ပိတ္မိ ေနသလိုျဖစ္ေနတယ္။ သူ႔တပ္ကလည္း သူ႔ကိုနည္းနည္းမွ ၾကည္ညိဳတာမဟုတ္ဘူး။ ဒီလိုအ ေျခအေနမ်ဳိးမွာ ေရနစ္သူေကာက္႐ိုးျမႇင္ကိုလွမ္းဆြဲသလို လုပ္ေနရတာဆိုေတာ႔ နပိန္ကန္ ေတာ့တာပဲ။
ဗမာျပည္ျပည္သူေတြဟာ လြတ္လပ္ေရးရၿပီးကတည္းက အမ်ိဳးသားစည္းလံုးညီၫြတ္ ေရးကို အာသာငမ္းငမ္းေတာင႔္တခဲ႔ၾကတာ ကေန႔အထိဆိုရင္အႏွစ္ ၅၀ေက်ာ္သြားၿပီ။ ဒီကာလ အတြင္း ေသေၾကသူေတြ။ ပ်က္စီးသြားတဲ႔အိမ္ေထာင္စုေတြ၊ စည္းစိမ္ဥစၥာေတြ၊ ဘယ္လိုေရ တြက္လို႔မွ အမွန္မသိႏိုင္ေတာ႔ဘူး။ ဒီအမ်ိဳးသားခ်င္းပ႗ိပကၡႀကီးထဲမွာ တေလွ်ာက္လံုးပဲ စစ္ အုပ္စုဟာတဘက္က ျဖစ္ေနၿပီး တေလွ်ာက္လံုးပဲ အင္မတန္တင္းမာတဲ႔ သေဘာထားကိုကိုင္ စြဲထားခဲ႔တယ္။ လက္နက္ရွိရင္ အရာရာကိုေျဖရွင္းႏိုင္တယ္၊ အရာရာကိုစိုးမိုးႏိုင္တဲ႔ အေတြး အေခၚနဲ႔ ငါမွတပါး၀ါဒကို က်င္႔သံုးေနတယ္။
ႏွစ္ေပါင္း ၅၀ေက်ာ္က်င္႔သံုးလို႔မွ မေအာင္ျမင္တဲ႔ အရံႈးေတြသာ ဆက္တိုက္ၾကံဳေတြ႔ရ တဲ့ တိုင္းျပည္ကိုျပာပံုထဲဆြဲပို႔တဲ့၀ါဒဟာ မွားေၾကာင္းမသိေလာက္ေအာက္ ဗိုလ္သန္းေရႊတို႔ အသိေခါက္ခက္ အ၀င္နက္ရသလား။ ဗိုလ္ေန၀င္းကေတာ႔ အသက္ ၇၀ေက်ာ္တဲ႔အခါမွာ မေအာင္ျမင္မွန္းသိလို႔ သူ႔ဖာသာပလႅင္ေပၚကဆင္းခ်သြားတယ္။ ဗိုလ္သန္းေရႊရဲ႕ အာဏာ တဏွာဟာ ပိုဆိုးတယ္လို႔ ေျပာရေတာ႔မယ္။
ဗၾသ

Read More...

Thursday, 25 October 2007

26 October 2007


သို႔…ကိုသိန္းေဆြ

မွတ္မိေနေသးတယ္
သူဟာ က်ေနာ့္ဆရာရဲ့ သား
သူ႔ေမြးရပ္ကေတာ့
ေလထီးဦးအုန္းေမာင္တို႔ ဇာတိကေပါ့

မွတ္မိေနေသးတယ္
၈၈ တုန္းက သူက
တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသား ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္
နယ္ လဘသ အတြင္းေရးမွဴး
ခု သူ႔အေၾကာင္းၾကားရျပန္ေတာ့လဲ
အင္န္အယ္လ္ဒီ လူငယ္
ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသား

မွတ္မိေနေသးတယ္
ညီက သူပုန္လုပ္မလုိ႔လားတဲ့
ကိုယ္ကေတာ့ ေတာထဲမသြားဘူး
ဒီမွာပဲ ေနမယ္တဲ့

မွတ္မိေနေသးတယ္
ဒီလူ သတၱိနဲတဲ့လူပဲ
ငါ့ေလာက္ သတၱိမရွိလို႔ထင္ခဲ့ေပါ့။

ေမာင္ခန္႔

Summary

Rest of your post

Read More...

Sunday, 21 October 2007

နအဖတို႔ ျမန္မာ့ေျမေပၚမွ ဘာသာသာသနာကို အျမစ္ျဖတ္ဘို႔ၾကံစည္


ရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ားဦးေဆာင္သည့္ဆႏၵျပပြဲတြင္ သံဃာကိုယ္စားလွယ္မ်ား အဖြဲ႔ဥကၠ႒အျဖစ္ဦး ေဆာင္ခဲ့သူ ဦးေကာ၀ိဒကို အာဏာပိုင္ေတြက ဖမ္းဆီးဖို႔ႀကိဳးစားခဲ့ ပါတယ္။ ဖမ္းဆီးမရတဲ့အတြက္ ေအာက္တို ဘာလ(၁၂)ရက္ေန႔ညအခ်ိန္တြင္ရဟန္း ဒါယိကာမ ေဒၚသင္းသင္းခိုင္ ႏွင့္ ကားေမာင္းသူႏွင့္အတူ အာဏာပိုင္ ေတြက ဖမ္းဆီးေခၚေဆာင္ သြားခဲ့ပါတယ္။

ရဟန္းသံဃာ ဆႏၵျပၿပီးတဲ့အခါမွာ ရန္ကုန္တိုင္း မဂၤလာေတာင္ၫြန္႔ၿမိဳ႕နယ္ နန္းဦး ေက်ာင္းမွ ရဟန္းသံဃာေတာ္အပါး (၅၀) ကိုလည္း မတရား႐ုိက္ႏွက္ ဖမ္းဆီးးေခၚေဆာင္ သြားပါတယ္။ နန္းဦးေက်ာင္းမွာ ေက်ာင္းထိုင္ဆရာေတာ္နဲ႔ နာယကဆရာေတာ္ (၂)ပါး သာက်န္ၿပီး တပ္စြဲထားပါတယ္။ စစ္တပ္စြဲထားတဲ့ အေတာအတြင္းမွာ ဒါယိကာႏွင့္ ဒါယိကာမ မ်ားကိုလည္း ဖမ္းဆီးစစ္ေဆးတယ္ ပံုစံေတြထိုင္ခိုင္းတာေတြ ျပဳလုပ္ပါတယ္။

ဦးေကာ၀ိဒကို ေမးျမန္းတဲ့အခါမွာ “ ဦဇင္းတို႔ဆႏၵျပရတာ ပခုကၠဴမွာ သံဃာေတာ္ေတြကို ႀကိဳး ခ်ည္ၿပီး မတရား႐ိုက္ႏွက္တာေတြ ျပည္သူလူထုေတြ ဆင္းရဲငတ္မြတ္ေနတာေတြ လည္း မခံမရ ႏိုင္တဲ့အတြက္ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ ဆႏၵျပခဲ့ရပါတယ္။

ျမန္မာႏိုင္ငံမွာရွိတဲ့ သတင္းစာေတြမွာ ေရးသားေဖၚျပထားသလို ဦးဇင္းက စစ္ကိုင္းတိုင္း ေခ်ာင္းဦးၿမိဳ႕နယ္ အိမ္တအိမ္မွာ အေမရိကန္ထုတ္ ေဖာက္ခြဲေရးပစၥည္းေတြလက္နက္ေတြ ပိုင္ဆိုင္ တယ္လို႔ စြပ္စြဲခံခဲ့ရပါတယ္္။ ဦးဇင္းေနလို႔မရေအာင္ အာဏာပိုင္ေတြက လိုက္လံဖမ္းဆီးတာေၾကာင့္ ထိုင္းျမန္မာနယ္စပ္မွာ လာရျခင္းျဖစ္ပါတယ္”။

ရန္ကုန္တိုင္း မဂၤလာေတာင္ၫြန္႔ၿမိဳ႕နယ္္ နန္းဦးေက်ာင္းမွ သံဃာေတာ္ဦးေကာ၀ိဒ သက္ေတာ္ ၂၄ ႏွစ္ ၀ါေတာ္ ၄ ၀ါ အသက္ ၁၂ ႏွစ္အရြယ္တြင္ ရွင္ျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္။

Rest of your post
0 comments

Read More...

Tuesday, 16 October 2007

ၿပီးရင္ လက္တို႔

ဦးေမာင္ခိုင္ေလးတေယာက္ မထင္မွတ္ဘဲ အမ်ဳိးသားညီလာခံ ကိုယ္စာလွယ္ျဖစ္လာ သည္။ မတက္ရင္မျဖစ္တာမို႔ မျငင္းရဲဘဲတက္ေနရသည္။ ဘာေတြေဆြးေႏြးသည္ကိုေတာ့ စိတ္လည္းမ၀င္စား၊ နားလည္းမလည္။ ျပသာနာက ေန႔လည္စာစားၿပီး တေရးတေမာ အိပ္ တတ္သည့္ အက်င္ျဖစ္သည္။
ထို႔ေၾကာင့္ ေဆြးေႏြးခ်က္မ်ားၿပီးဆံုးသြားတုိင္း ေဘးလူကို လက္တုိ႔ခိုင္းထားရသည္။ ကံေကာင္းသည္မွာ ေဘးလူက ေန႔ခင္းမ်က္စိေၾကာင္ေနၿပီး အိပ္မေပ်ာ္တတ္။ ဒီေန႔လည္း ဦးေမာင္ခိုင္ေလး ညီလာခံတက္ေနသည္။ ေန႔လည္ပိုင္းအစီအစဥ္တြင္ ထံုးစံအတိုင္း အိပ္ေပ်ာ္ ေနသည္။

ျမန္မာ့ရုပ္သံအဖြဲ႔သားမ်ား ညီလာခံၿပီးဆံုးကာနီၿပီမို႔ မွတ္တမ္းလာေရာက္ရုိက္ကူးသည္။ ညီလာခံကိုယ္စားလွယ္မ်ားဖက္ကို ကင္မရာလွည့္လိုက္သည္။ နေဘးမွလူက ဦးေမာင္ခုိင္ေလးအိပ္ေပ်ာ္ေနပံုပါသြားမွာစိုးသည္။ ထုိေၾကာင့္ ဦးေမာင္ခိုင္ေလးကို လက္တို႔ လိုက္သည္။

ေဟ့လူ …. ေဟ့လူ ထ ၊ ထ

အစီအစဥ္တခု ၿပီးသည္ထင္၍ ထံုးစံအတုိင္း ႏုိးႏုိးခ်င္း ဦးေမာင္ခုိင္ေလးတေယာက္ လက္ခုပ္ေကာက္တီးလုိက္သည္။ ထူးျခားသည္က ခန္းမေဆာင္ၾကီးတခုလံုးမွ ကိုယ္စာလွယ္ မ်ားအားလံုး လက္ခုပ္လိုက္တီးလိုက္ၾကျခင္းျဖစ္သည္။

ေၾသာ္ …. သူတို႔လည္း အိပ္ေနၾကတာကိုး။
စက္တင္ဘာလ ၃ရက္၊ ၂၀၀၇

Read More...

Wednesday, 3 October 2007

၄ေအာက္တိုဘာ၂၀၀၇

၀တ္ျပဳဆုေတာင္းပြဲမ်ားက်င္းပ၍ လႈပ္ရွားမႈမ်ား ျပန္လည္စတင္ရန္ သံဃာေတာ္မ်ားႏွင့္ ေက်ာင္းသားမ်ား စုေပါင္းေၾကညာ

NEJ/ ၃ ေအာက္တိုဘာ ၂၀၀၇

စစ္အာရွင္မ်ား၏ အၾကမ္းဖက္မႈေၾကာင့္ သာသနာေတာ္ထြန္းကားေရးႏွင့္ တမ်ဳိးသားလုံး လြတ္ေျမာက္ေရးအတြက္ အသက္ေပးလႉသြားၾကသည့္ ရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ားႏွင့္ ေက်ာင္းသားမ်ား အတြက္ ၀မ္းနည္းျခင္းအထိမ္းအမွတ္ ၀တ္ျပဳ ဆုေတာင္းပြဲမ်ားကို တႏိုင္ငံလုံး က်င္းပသြားမည္ဟု လူထုလႈပ္ရွားမႈ ႀကီးၾကပ္ေရးေကာ္မတီမွ ယေန႔ေၾကညာခ်က္ ထုတ္ျပန္သည္။
လူမ်ဳိးအသီးသီးမွ သက္ဆိုင္ရာဘာသာမ်ားအလုိက္ တန္ခိုးႀကီးဘုရားမ်ား၊ ဘုရားရိွခိုးေက်ာင္းမ်ား၊ ဗလီေက်ာင္းမ်ား၊ ဘုံေက်ာင္းမ်ားတြင္ ေအာက္တိုဘာ (၅) ရက္မွ (၇) ရက္အထိ (၃) ရက္တိတိ ဖေယာင္းတိုင္မ်ား ထြန္းညိႇပူေဇာ္၍ တိတ္ဆိတ္ၿငိမ္သက္စြာျဖင့္ ဆုေတာင္းသစၥာျပဳျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္သြားမည္ဟု သိရသည္။

အဆိုပါေန႔မ်ားမွစ၍ ေနအိမ္ရိွ ဘုရားေက်ာင္းေဆာင္မ်ားတြင္ သာသနာ့အလံေတာ္မ်ား စိုက္ထူရန္လည္း ေၾကညာခ်က္တြင္ ႏႈိးေဆာ္ထားသည္။

၈၈ မ်ဳိးဆက္ေက်ာင္းသားတဦးျဖစ္သည့္ ကိုစိုးထြန္းက “က်ဆုံးခဲ့တဲ့ ရဟန္းရွင္လူ အာဇာနည္ အေပါင္းအတြက္ က်ေနာ္တို႔ဟာ ဒီလုိ၀တ္ျပဳဆုေတာင္းပြဲေတြကို ႏိုင္ငံတ၀န္းလုံးမွာရိွတဲ့ ေဒသ အလိုက္ ဘုရားေတြမွာ ဖေယာင္းတိုင္ ထြန္းညိႇပူေဇာ္ၿပီး ေမတၱာပို႔ဆုေတာင္းၾကဖို႔ လုိပါတယ္။ သက္ဆိုင္ရာလူမ်ဳိးအသီးသီးကလည္း ဘာသာအသီးသီးအလိုက္ ၀ိုင္း၀န္း ဆုေတာင္ေပးၾကဖို႔ ပန္ၾကားလိုပါတယ္” ဟု ေျပာသည္။

မင္းဆိုးမင္းညစ္ေအာက္မွ အျမန္လြတ္ေျမာက္၍ တုိင္းျပည္ၿငိမ္းခ်မ္းသာယာပါေစေၾကာင္း၊ မတရားဖမ္းဆီးခ်ဳပ္ေႏွာင္ ႏွိပ္စက္ညႇဥ္းပန္းခံေနရေသာ သံဃာေတာ္မ်ား၊ ေက်ာင္းသားလူငယ္ မ်ားႏွင့္ ျပည္သူမ်ား အျမန္္ဆုံး ျပန္လည္ လြတ္ေျမာက္ပါေစေၾကာင္းႏွင့္ လြတ္ေျမာက္ေရး၊ တရားမွ်တေရး၊ ဒီမိုကေရစီေရးတို႔အတြက္ ေသြးစည္းညီၫြတ္စြာျဖင့္ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ကို အၿပီးအပိုင္ ဖယ္ရွားသြားမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ေလးေလးနက္နက္ဆုေတာင္း သစၥာျပဳသြားၾကမည္ဟု ေၾကညာခ်က္တြင္ ပါရိွသည္။

တိုင္းရင္းသားလူငယ္မ်ား ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ေရးအဖြဲ႕မွ ေျပာခြင့္ရသူ ကိုတင္ထူးေအာင္က “က်ေနာ္တို႔အေနနဲ႔ ဘာသာေရးဆိုင္ရာအေဆာက္အဦေတြမွာ လူစုလူေ၀းလုပ္ခြင့္မရရင္ အိမ္ေတြမွာ အတတ္ႏိုင္ဆုံးလုပ္မယ္ဗ်ာ။ တဦးခ်င္းအေနနဲ႔ေသာ္လည္းေကာင္း၊ အစုအဖြဲ႔အေနနဲ႔ ေသာ္လည္းေကာင္း ရေအာင္လုပ္သြားဖို႔ ေၾကညာခ်က္ကို ထုတ္ျပန္တာပါ” ဟုေျပာသည္။

ၿပီးခဲ့သည့္ရက္ပိုင္းအတြင္း လႈပ္ရွားမႈမ်ား ယာယီအားျဖင့္ ၿငိမ္သက္သြားေသာေၾကာင့္ ယခု ေၾကညာခ်က္ကို လႈပ္ရွားမႈမ်ား ျပန္လည္စတင္ရန္ ရည္ရြယ္၍ ထုတ္လုိက္ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း ၈၈ မ်ဳိးဆက္ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္တဦးျဖစ္သူ ကိုလွမ်ဳိးေနာင္က ေျပာသည္။

“အခု က်ေနာ္တို႔လႈပ္ရွားေနတာဟာ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ကို ဖယ္ရွားပစ္ဖို႔အတြက္ လႈပ္ရွားေနတာ ျဖစ္တယ္။ အခုလႈပ္ရွားမႈေတြကေန စၿပီးေတာ့ က်ေနာ္တို႔ လူထုအုံႂကြမႈႀကီးတခုဆီကို ဦးတည္ၿပီးသြားမယ္။ လႈပ္ရွားမႈေတြ ဆက္တိုက္ ျပဳလုပ္သြားမယ္” ဟု ၎က ေျပာသည္။

ျပည္သူမ်ား၏ ဒုကၡဆင္းရဲအတြက္ သံဃာေတာ္မ်ားက ေရွ႕မွရပ္တည္ေျပာဆိုလႈပ္ရွားေနျခင္း ျဖစ္သည့္အတြက္ ျပည္သူမ်ားက ပူးေပါင္းပါ၀င္ၾကေစလိုေၾကာင္းလည္း ကိုလွမ်ဳိးေနာင္က တိုက္တြန္းသည္။

“လူထုအမ်ားစုအေနနဲ႔ သေဘာေပါက္ဖို႔က စစ္တပ္ကလိုက္လံဖမ္းဆီး ႐ိုက္ႏွက္ပစ္ခတ္ေနတာ ေတြကို အႏၱရာယ္လို႔ယူဆရင္ ဒီစစ္အာဏာရွင္စနစ္ကို ဆက္ၿပီး သက္ဆိုးရွည္ခြင့္ေပးလိုက္တာ ပိုၿပီးအႏၱရာယ္ႀကီးလိမ့္မယ္” ဟု ၎ကေျပာသည္။

လူထုလႈပ္ရွားမႈႀကီးၾကပ္ေရးေကာ္မတီကို စက္တင္ဘာ (၂၇) တြင္ ဖြဲ႔စည္းခဲ့သည္။

ယင္းေကာ္မတီတြင္ ရဟန္းသံဃာမ်ား၊ ၈၈ မ်ဳိးဆက္ေက်ာင္းသားမ်ား၊ တိုင္းရင္းသားလူငယ္မ်ား၊ ကဗ်ာဆရာမ်ား၊ ေတးေရးဆရာမ်ား၊ ေရွ႕ေနမ်ားႏွင့္ ၈၈ မ်ဳိးဆက္သစ္ သတင္းစာဆရာမ်ားက ပါ၀င္ဖြဲ႕စည္းျခင္းျဖစ္သည္။

Read More...

ဒီစနစ္ဆိုးေအာက္မွ လြတ္ေျမာက္ရပါလို၏.....

Read More...

Tuesday, 2 October 2007

ဘြာမကူတမ္း

ရဲေဘာ္ဖိုးသံေခ်ာင္း၏အျမင္
ဒီေန႔ နအဖက်ဴးလြန္ေနတဲ့ အျပစ္ေတြဟာ ကမၻာမွာ ေမာ္ကြန္းထိုးရမယ့္၊ ျမန္မာသမိုင္းမွာ မွတ္တမ္းတင္ရမယ့္ ရက္စက္ယုတ္မာမႈႀကီးျဖစ္ပါတယ္။ သာမန္လူသတ္မႈမဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ဒီသံဃာေတာ္နဲ႔ လူအေျမာက္အမ်ားကို သတ္ျဖတ္မႈမွာ သမိုင္းတရားခံဟာ ဘယ္သူျဖစ္တယ္ဆိုတာကို ရွာေဖြမွတ္တမ္း တင္ဖို႔ လည္းလိုပါတယ္။

ဒီတခါအေရးေတာ္ပံု ဘယ္လိုပဲအဆံုးသတ္သည္ျဖစ္ပေစ က်န္ရစ္သူေတြဟာ ဒီတာ၀န္ႀကီး ထမ္းေဆာင္ႀကရပါမယ္။
မွန္ပါတယ္။ နအဖထဲမွာ ဒီလိုအေရးႀကီးတဲ့ ဆံုးျဖတ္ခ်က္တခုကို နံပတ္ ၁ ဗိုလ္သန္းေ႐ႊရဲ႕ သေဘာတူညီခ်က္ မပါပဲ မခ်မွတ္ႏုိင္ပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ တျခားတေယာက္က အႀကံေပး၊ ဗိုလ္သန္းေ႐ႊက အတည္ျပဳဆိုတာမ်ဳိးလည္း ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။ ေသခ်ာတာက နအဖဟာ ဒီကိစၥဘယ္သူ႔ အႀကံဥာဏ္၊ ဘယ္သူ႔လက္ခ်က္ျဖစ္တယ္ရယ္လို႔ အမွန္အတိုင္း ဘယ္ေတာ့မွေျပာမွာမဟုတ္ပါဘူး။ ဒါဟာ ၁၉၆၂ ခုႏွစ္၊ ၇ ရက္ဇူလိုင္ အေရးအခင္းကစလို႔ ကေန႔အထိ စစ္အုပ္စုတေလွ်ာက္လံုး လုပ္ခဲ့တဲ့ အစဥ္အလာ၊ လုပ္ထံုးလုပ္နည္းပါ။
ဗိုလ္ေန၀င္းနဲ႔ ဗိုလ္ေအာင္ႀကီးတို႔ အျပန္အလွန္ပံုခ်တာကို ဗမာျပည္ ျပည္သူေတြမေမ့ပါဘူး။ ေနျပည္ေတာ္ ေျပာင္းတဲ့ကိစၥ၊ ဒီစက္တင္ဘာလူသတ္ပြဲ စတာေတြကို သူတို႔ခ်င္းကြဲၾကတဲ့အခါ၊ အထူးအျဖင့္ အဓိကတရားခံ ျဖစ္သူ ကံနိမ့္လာၿပီထင္တဲ့အခါမွာ က်န္တဲ့လူေတြထဲက ေဖာ္တာေတြ ျဖစ္လာႏုိင္ပါတယ္။

ေနာက္တခ်က္ သတိထားသင့္တာက စစ္အုပ္စုဟာ သူတို႔ရဲ႕ဆက္ခံသူေတြကို ဒီလိုလူသတ္ပြဲေတြထဲမွာ ေလ့က်င့္ေမြးျမဴ ဆံကာတင္ စစ္ယူေလ့ရွိတယ္ ဆိုတဲ့အခ်က္ပါ။ ရွစ္ေလးလံုးနဲ႔ ဒီပဲယင္းအေရးအခင္းတို႔မွာ လက္စြမ္းျပခဲ့တဲ ဗိုလ္စိုး၀င္းကို မွတ္မိၾကမယ္ထင္ပါတယ္။ ဒါဟာ ထိပ္ပိုင္းမွာသာမကဘူး ေအာက္ေျခ တပ္သားအထိ အဲဒီလို ရာထူးေတြ အခြင့္အေရးေတြျပၿပီး လူလြန္မသားေတြသာ က်ဴးလြန္တဲ့ျပစ္မႈေတြကို က်ဴးလြန္ခိုင္းၾကတယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔ နအဖကဖန္တီးလာတဲ့ ဒီရက္စက္မႈမွာ ျဖစ္ႏုိင္ရင္ သူတို႔အားလံုးရဲ႕ တဦးခ်င္းအခန္းေတြကို က်ဴးလြန္ခိုင္းၾကတယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔ နအဖက ဖန္တီးလာတဲ့ ဒီရက္စက္မႈမွာ ျဖစ္ႏုိင္ရင္ သူတို႔အားလံုးရဲ႕ တဦးခ်င္းအခန္းေတြကို ေလ့လာမွတ္တမ္းတင္တင့္ပါတယ္။
တဖက္မွာက်ေတာ့လည္း စစ္အုပ္စုဟာ သူတို႔အက်ဥ္းအၾကပ္က်ၿပီဆိုရင္ တေယာက္ေယာက္ကို ဓားစာခံအျဖစ္ ပုစြန္ေခါင္းပံုခ်ၿပီး တရားခံ ဖန္တီးတတ္တယ္ဆိုတာလည္း သိတိထားဖို႔လိုပါတယ္။ အခုကိုပဲ ဘယ္တပ္မကေကာင္းတယ္၊ ဘယ္တပ္မက မေကာင္းဘူး၊ ဘယ္တပ္မွဴးက ေကာင္းတယ္၊ ဘယ္တပ္မွဴးက မေကာင္းဘူး စတဲ့ ေကာလဟာလေတြ ထုတ္လႊင့္ၿပီးလူေတြနားေယာင္ မ်က္စိလည္ေအာင္လုပ္ေနၾကတယ္ မဟုတ္လား။
သမိုင္းကို ျပန္ၾကည့္လိုက္ရင္ စစ္အစိုးရေတြဟာ သူတို႔ ဒီလိုယုတ္ယုတ္မာမာ တရားမရွိ၊ ဓားမရွိလုပ္တိုင္း ဘယ္ေတာ့မွ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း မေျပာပါဘူး။ ျပည္တြင္းျပည္ပကို အသိေပးတာလည္း လုပ္ေလ့မရွိပါဘူး။ ဒါဟာ န၀တ - နအဖ တို႔လက္ထက္မွာ ပိုဆိုးလာတယ္။ ဒီပဲယင္းကိစၥပဲျပန္ၾကည့္ပါ။ အမွန္မေျပာယံုမက ပါးစပ္က ေရငံုထားၿပီး သူတို႔ပိုင္း မီဒီယာေတြကေန ဘယ္သူမွ မယံုတဲ့၊ သူတို႔ကိုယ္တုိင္လည္း မယံုၾကည္တဲ့ သတင္းေတြ၊ အခ်က္အလက္ေတြကို ေလွ်ာက္ထုတ္ျပန္ေတာ့တာပါ။
ဒါေပမယ့္ မေမ့ပါနဲ႔။ ဗမာျပည္ ျပည္သူေတြဟာ မင္းဆိုး၊ စနစ္ဆိုးေတြကို ေရတို - ေရရွည္ တိုက္ခိုက္တြန္းလွန္ခဲ့ တြန္းလွန္ႏုိင္ေၾကာင္း သက္ေသျပခဲ့ပါၿပီ။ တိုက္ပြဲသ႑ာန္ အမ်ဳိးမ်ဳိးေျပာင္းၿပီးလည္း တိုက္တတ္ပါတယ္။
ေရွ႕တေကြ႕ပါ။
ရဲေဘာ္ဖိုးသံေခ်ာင္း
ျပန္ေခါက္ခဲ့ပါ...

Read More...

ေပသီးလုပ္တမ္းကစားရေအာင္

ဓမၼမိတ္ေဆြတို႔ေရ ၊ သီတင္းကၽြတ္၊ တန္ေဆာင္တိုင္မွာ မီးပန္းေတြ ၊ ေပသီးေတြ၊ ေဗ်ာက္အိုးေတြ ေဖါက္ကစားခဲ့တာ မွတ္မိဦးမွာေပါ့ေနာ္။ ေဗ်ာက္အိုးထဲမွာ မိုးသီးအႀကိဳက္ဆံုးကေတာ့ တရုပ္တန္းက၀ယ္ရတဲ့ ေစာေဖ တံဆိပ္ပဲ။
၈၇ခုနစ္ ေငြစကၠဴေတြဖ်က္သိမ္းတုန္းက ေက်ာင္းေတြပိတ္တယ္။ ေက်ာင္းေတြျပန္ဖြင့္ေတာ့ ကြန္ဗိုေကးရွင္း ထဲမွာ စာေမးပြဲေျဖရတယ္။ ေဟာခန္းႀကီးထဲမွာ ေက်ာင္းသား ၄၀၀ခန္႔ရိွတယ္။ ပါတီေကာင္စီက ငနဲေတြက ေဟာခန္းကို ပတ္ပတ္လည္ ေစာင့္ေနၾကတယ္။ ဒီအခ်ိန္မွာ ကြန္ဗိုေကးရွင္း ေဟာခန္းႀကီးတခုလံုး တုန္ဟီးသြားတဲ့ ေဗ်ာက္အိုး ေတြ တခုျပီးတခု ေပါက္ကြဲထြက္လာတယ္။ အားလံုးလန္႔ျဖန္႔သြားၾကတယ္။ ရုတ္ရုတ္သဲသဲ ျဖစ္သြားတယ္။
ဒီလိုေဖါက္လိုက္တဲ့သူက အီစကိုပဲေပါ့။ ေငြစကၠဴ ဖ်က္သိမ္းတာကို ကန္႔ကြက္ျပလိုက္တာေလ။ ေနာက္ျပီးေတာ့ တကၠသိုလ္စာေမးပြဲကို ဂတ္စတာပို အက်ဥ္းစခန္းတခုလို ပါတီေကာင္စီေတြ ေထာက္လွမ္းေရးေတြ လာေရာက္ေစာင့္ၾကပ္ေနတာကို မိုးသီးသိပ္စိတ္ဆိုးတယ္။ ဒါေၾကာင့္တရုပ္တန္းက ေစာေဖတံဆိပ္ ေဗ်ာက္အိုး ေလးငါး ေျခာက္လံုးကို ေဆးလိပ္မီးနဲ႔ တို႔ၿပီးေဖါက္ခြဲေပးလိုက္တာ။
ေဗ်ာက္အိုးလိုပဲ ေဖါက္လိုေကာင္းတာကေတာ့ စက္ဘီးစမုတ္တံေခါင္း တို႔ ေသာ့ေဟာင္း တို႔ နဲ႔ ေဖါက္တဲ့ နည္းစနစ္ပဲ။ စမုတ္တံေခါင္းပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ေသာ့ေဟာင္းတခုပဲျဖစ္ျဖစ္ ရရင္။ အေခါင္းထဲကို မီးျခစ္ဆံယမ္းေတြ ေျခြၿပီးထည္႔တည္။ ျပီးရင္သံေခ်ာင္းထဲ့ပိတ္ၿပီး။ ေပတရာလမ္းမမွာ အျပိဳင္အဆိုင ္ေဗ်ာက္ေဖါက္ခဲ့တာ ရင္ခုန္စရာ ေကာင္းလွတယ္။
မိုးသီးတို႔ ငယ္ငယ္ကဆို ေကာင္းမေလးေတြလာတဲ့အခ်ိန္ က်မွာ ေဗ်ာက္အိုးကိုလက္ထဲကိုင္ျပီးခြဲျပ လိုက္ရတာ ။ အရသာတမ်ိဳးရိွတယ္။ အေဒၚႀကီးေတြက ေတာ့ အမေလးေတာ့ တို႔ ဘုရားႀကီးငုတ္တုတ္ထ တို႔ ပါးစပ္ထဲရိွတာေတြ ေယာင္ၾကေပါ့။ ေသနာေလးေတြ လို႔ေမတၱာပို႔ၾကလည္း မိုးသီးတို႕ ခံယူဘူးပါတယ္။
အခုလည္း သီးတင္းကၽြတ္ ခါနီးျပီဆိုေတာ့ ဗမာျပည္ကိုသတိရတယ္။ ေဗ်ာက္အိုးေဖါက္ခဲ့တဲ့ဘ၀ကို တမ္းတလွတယ္။ ဒီေတာ့ ဓမၼမိတ္ေဆြေတြန႔ဲ အေပါင္းအသင္းေဟာင္းေတြကို ေအာင္းေမ့ေသာအားျဖင့္
မိုးသီး အႀကိဳက္ဆံုးေပသီးလုပ္နည္းေလးကို ေမတၱာေရွ႕ထားပါးလိုက္ပါတယ္။
ေပသီးလုပ္တာလြယ္လြယ္ေလးပါ။
ကန္႔ နဲ႔ သၾကားရရင္ရတယ္။ ကန္႔ကို ဆာလဖါလို႔လည္းေခၚတယ္။ အေရာင္က အ၀ါေရာင္ႏုႏုေလး။
ကန္ ႕ ကို ညက္္ေအာင္ေထာင္း။ သၾကားကိုလည္း ညက္ေအာင္ေထာင္း။ ေပါင္ဒါမႈန္႔နီးပါးရေအာင္ ေထာင္းရမယ္ေနာ္။ ျပီးရင္ ကန္ ၈ ဆနဲ႔ သၾကား ၁ ဆ ကို ေရာရမယ္။ အခ်ိဳးဆက - ကန္႔က ဇြန္း နဲ႔ ရွစ္ဇြန္းဆိုရင္ သၾကားက တစ္ဇြန္းေပါ့။ ဖန္ခြက္နဲ႔ ခ်ိန္ရင္လည္း ကန္႔ ၈ ခြက္ ဆိုရင္ သၾကားက တခြက္ေပါ့။ အေလးခ်ိန္နဲ႔ ဆိုရင္ ကန္ ၈ က်ပ္သား ဆိုရင္ သၾကား ၁ က်ပ္သားေပါ့။ ဒီအခ်ိဳးစားတိုင္းတာရိွပါေစ။
ႀကိဳက္တာနဲ႔ ခ်္ိန္တြယ္ႏိုင္တယ္။
ေရာတဲ့အခါမွာ အရင္စလိုမလုပ္နဲ႔ အရမ္းကာေရာေမႊတာမ်ဳိး မလုပ္ရဘူးေနာ္။
( လက္၀ါးေထာင္ၿပီး။ ဒီလိုမလုပ္ပါဘူးလို႔ ကတိျပဳလိုက္စမ္း) ။ ေျဖးေျဖးသမေအာင္ေမႊ၊ ေျဖးေျဖးေရာ။ ခပ္ျပင္းျပင္းေမႊလိုက္ရင္ ထေပါက္တတ္လို႔ပဲ။ သူကသိပ္ျပင္းေနၿပီေလ။
ကန္႔နဲ႔ သၾကား အခ်ိဳးဆတိုင္းေရာျပီးရင္ စကၠဴ ထဲကိုထည္႔ ၊ ခဲလံုးေသးေသးေလးေတြ ထည္႔
ျပီးရင္စကၠဴကို အထပ္ထပ္ပိတ္ အလုံးေလးပံု ( ေလာက္စလံုးခန္႔ ) ရေအာင္လံုးေပါ့။ စကၠဴမကြာေအာင္
ေလလံုေအာင္ ေကာ္နဲ႔ ကပ္လိုက္ေပါ့။ ေလလံုေလ အသံျမည္ေလပဲ။ ေလးခြနဲ႔ ထည္႔ပစ္ရင္၊ ဒါမွမဟုတ ္ေပတရာကို ပစ္လိုက္ရင္ ေျဖာင္းဆိုအလြန္ေအာင္တဲ့ အသံကိုရလိမ့္မယ္။
ဥပမာ ကန္႔ နဲ႔ သၾကား အခ်ိဳး ညီအေရာ ( ကန္ ၈ ဆ၊ သၾကား ၁ ဆ) ကို
သံပိုက္ထဲထည္႔ ၊ ပုလင္းထဲထည္႔ အဖံုးကို ေလလံုေအာင္ပိတ္ မယ္။ သံပိုက္ဆိုရင္ ၈ လက္မေလာက္ျဖတ္ျပစ္။
သံပိုက္ထဲကို ကိုသံတိုသံစေတြ ခဲလံုးေတြ၊ ဖန္ကြဲ စေတြထည္႔ၿပီး ႏွစ္ဖက္ကိုျပန္ပိတ္။ တြင္ခံုမွာ အဖံုးႏွစ္ဖက္ လုပ္ၿပီးပိတ္ပိတ္။ သစ္သားစနဲ႔ စို႔ၿပီးျပန္ပိတ္ပိတ္ ရတယ္။
အဓိက ေလလံုဖို႔ နဲ႔ ၾကပ္ၾကပ္ရိွဖို႔ပဲ။ ဒီလိုလုပ္ၿပီးရင္လိုရာကို ပစ္ခြဲလိုက္ရင္ အလြန္ျပင္းတဲ့ မဟာေဗ်ာက္အိုးႀကီး ျဖစ္လာလိမ့္မယ္ကြဲ႔။ ေဆြးမ်ိဳေမ့သြားမယ္မွတ္။
စိတ္ခ်လက္ခ်သံုးစြဲေတာ္မူပါ။ ဒါဟာ အရြယ္ေရာက္ ဓမၼမိတ္ေဆြေတြ အတြက္ပဲျဖစ္တယ္။ ( ကေလးတို႔ ေရ... ဒီနည္းကိုေတာ့လူႀကီးေတြ အိမ္မွာ မရိွတံုး မစမ္းရဘူးေနာ္။ ကေလးေတြ မလုပ္ပါဘူးလို႔ ဦးဦးကိုကတိျပဳစမ္း။ )

ပုလင္း ေဗ်ာက္အိုး။
ေနာက္ က်ေနာ္အႀကိဳက္ဆံုး ေဗ်ာက္အိုးကေတာ့ ဓါတ္ဆီပုလင္း ပဲ။
ဓါတ္ဆီပုလင္းထဲကို ဓါတ္ဆီ သံုးပံု နစ္ပံုခန္႔ထည္႔။ အ၀တ္စတစ မီးစာအျဖစ္နဲ႔ ပုလင္းထဲကိုထည္႔။ မီးစာက ပုလင္း၀နဲ႔ ခပ္ေခ်ာင္ေခ်ာင္ေလး ျဖစ္ေနရမယ္။ ေလရေအာင္လုပ္ရတဲ့သေဘာ။ သိပ္ေခ်ာင္ရင္လည္းမေကာင္းဘူး။ မီးဇာ ကို သိပ္တိုလြန္းရင္မေကာင္းဘူး။ ရွည္တာကေတာ့ရွည္နိင္တယ္။
ဒီေဗ်ာက္အိုးေလးကို ပစ္ခါနီးမွာ မီးရိႈ႕လိုက္ၿပီး ပစ္ရံုပါပဲ။
တိုက္ေခါင္းမိုးကေန ေအာက္ကလာတဲ့ ကားနဲ႔ လာတဲ့ တေစၧ သရဲေတြ ေတြကို ပစ္လိုက္ရံုပါပဲ။
ေလးငါးဆယ္လံုး အရံသင့္ လုပ္ထားဖို႔လိုတယ္။ လူ သံုးေယာက္ေလာက္ဆိုရင္ ဒီေဗ်ာက္အိုး ေဖါက္နည္းက အလြန္ လံုျခံဳမႈရိွျပီး ေပ်ာ္ဖို႔သိပ္ေကာင္းတယ္။

ကားဘီးေဖါက္တမ္းကစားမယ္။
ေနာက္ မိုးသီးတို႔ နစ္သက္တဲ့ အားကစားတခုကေတာ့ ၆ လက္မသံေခ်ာင္းေတြ
ပ်ဥ္ျပားမွာ ရိုက္ျပီး ညဖက္မွာ ကားလမ္းေပၚခ်ထားတဲ့နည္းပဲ။ ဒီနည္းနဲ႔ မိစၧာကားေတြကို
ေရွ႕ဆက္လို႔ မရေအာင္ ၈၈ တံုးကလုပ္ခဲ့တာေပါ့။ ဒီလုိ္လုပ္တဲ့အခါမွာေတာ့ ရပ္ကြက္ေတြနားမွာ
လုပ္ေလ့မရိွဘူး။ ရပ္ကြက္ ကလူေတြကို ရန္မရွာနိင္ေအာင္ ခပ္ေ၀းေ၀းႀကီးမွာ သြားခ်ထားလိုက္တယ္။
ညဖက္မွာ ဒိုင္းကနဲ႔ ေပါက္သြားတဲ့ ကားဘီးေပါက္သံ က သိပ္နားေထာင္လို႔ေကာင္းတယ္။
ျဖဴျဖဳေက်ာ္သိန္း အသံလိုပဲ ။

Read More...

Monday, 1 October 2007

၁ ေအာက္တုိဘာလ ၂၀၀၇

- ဒီကေန႔ ေန႔လယ္ (၂)နာရီေလာက္မွာ ဆူးေလဘုရားနားမွာ ေက်ာင္းသားလူငယ္ (၂၀)အဖမ္းခံရတယ္။ သူတို႔က ေတာင္ဥကကလာပ (၁၅)ရပ္ကြက္ကေန ၿမိဳ႔ထဲကို ဆႏၵျပဖို႔ လာတာလို႔ သိရပါတယ္။
1 Oct 07, 17:31
- ရခိုင္ျပည္နယ္ မာန္ေအာင္မွာ ဆႏၵျပတယ္လို႔သိရ အေသးစိတ္ မရေသးပါ၊
1 Oct 07, 17:29
minzaw: အင္းစိန္ GTI မွာ ဖမ္းဆီးထိန္းသိမ္းခံထားရတဲ့ သံဃာ ဆရာေလး လူ (၁၉၇၄)ဦးကို စစ္ကိုင္းတိုင္း ကေဘာ္ခ်ိဳင့္၀ွမ္း ဘ၀သစ္ ရဲဘက္စခန္းကို လူမ်ိဳးတုန္း စီမံကိန္း ေခါင္းစဥ္နဲ႔ ပို႔မယ္လို႔ သတင္းရပါတယ္၊
-ယေန႔ ဂမ္ဘာရီ မူဆယ္ကိုေရာက္ၿပီး ၾကယ္ေခါင္အထိသြားၾကည့္ခဲ့ မနက္ျဖန္လုပ္မယ့္ လားရႈိးက အပုပ္ခ်ပြဲကိုတက္ေရာက္မည္ ဟု သတင္းရ။

ရန္ကုန္ အင္းစိန္ ျပည္သူလူထုအင္အား ႏွစ္ေထာင္ခန္႔ဆႏၵျပ
14:11
ေညာင္ဦးျမိဳ နဲ ့ ေက်ာက္ပန္းေတာင္းျမိဳ ့တို ့မွာလည္း ဆႏၵျပမွဳေတြျဖစ္ပြားေနတယ္လို ့ သိရပါတယ္။ ေစ်းဆိုင္ေတြ ပိတ္ထားတယ္လို ့လည္း ႀကားရပါတယ္။
13:55
အခု ထုိင္းစံေတာ္ခ်ိန္ ေန့လည္ 1:45 pm မွာ ထုိင္းသံဃာ ၁၁ ပါး နဲ ့ထုိင္း လူမ်ဳိး ၄၅ ဦး ဘန္ေကာက္ရွိ ျမန္မာသံရံုကုိ လာေလာက္ဆႏၵျပေနပါတယ္၊




Read More...

Sunday, 30 September 2007

အေ၀းကေပးစာတေစာင္

၂၀၀၇ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာ ၂၈ ရက္

ကိုဟိုဒင္းေရ ………

လူကိုေခြးသတ္တာသာမက သံဃာကိုေခြးသတ္တာပါ က်ေနာ္တုိ႔ေတြ႔ေနၾကရပါၿပီ။ ဗမာျပည္ သမိုင္းမွာ အဆိုး ဆံုးအျဖစ္ကို က်ေနာ္တို႔မ်က္ျမင္ကိုယ္ေတြ႔ရင္ဆုိင္ေနရတာပါလားဗ်ာ။ ဒါဗမာႏုိင္မွဟုတ္ပါေလစ၊ ၂၁ရာစု မွ ဟုတ္ပါေလစလို႔ ကိုယ့္ကို္ယ္ကို အႀကိမ္ႀကိမ္ျပန္ေမးေနမိေတာ့တယ္။

အဂၤလိပ္ကိုလိုနီအစိုးရလက္ထက္ ၁၉၃၆ခုႏွစ္၊ မႏၱေလးအာဇာနည္(၁၇)ဦးအေရးအခင္းမွာ သံဃာကိုပစ္သတ္ တယ္ဆိုတာရွိခဲ့ဘူးတယ္။ ဒါေပမဲ့ အဲဒါက ကိုလိုနီအစိုးရ၊ ဘာသာမတူ၊ လူမ်ဳိးကြဲျပား၊ တျခားႏုိင္ငံကလာတဲ့ နယ္ခ်ဲ႕ေတြ။ ေနာက္ၿပီ ဂ်ပန္ဖက္ဆစ္ကာလတုန္းက သံဃာေတာ္ေတြကို ရုိက္တယ္ႏွက္တယ္ဆိုတာရွိခဲ့ဖူး တယ္၊ ဒါဟာလည္း ဓေလ့ထံုးစံမတူ၊ လူမ်ဳိးကြဲျပားတဲ့ တုိင္းတပါးကဖက္ဆစ္ေတြ။

အခုေတာ့ ရိုင္းပေလ့ဗ်ာ ……. ရာဇ၀င္ရိုင္းပေလ။



ေရႊတိဂံုကုန္းေတာ္ေပၚမွာ စစ္ဖိနပ္ေတြ တခြပ္ခြပ္နဲ႔တဲ့။ ေရွးေခတ္က ဗမာအမ်ဳိးသားေတြ အဂၤလိပ္ကိုလိုနီနဲ႔ ရင္ ဆုိင္ခဲ့ၾကတာကို မၾကားဖူးၾကေလေရာ့သလား။ ေရႊတိဂံုကုန္းေတာ္ေပၚမွာ ဖိနပ္မခၽြတ္တဲ့ အဂၤလိပ္ကို အေသခံ ၿပီး ဓားနဲ႔ခုတ္ခဲ့တာေလ။ က်ေနာ္တုိ႔ႏုိင္ငံသားေတြ၊ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြအေနနဲ႔ ျပင္းျပင္းထန္ထန္တိုိက္ပြဲ ဆင္ခဲ့ ရတဲ့ သမိုင္းရွိခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီတုန္းက သတင္းစာေတြ၊ ဇာတ္သဘင္ေတြအပါ ဒီကိစၥကိုအျပင္းအထန္ ဆန္႔က်င္ ၾကလို႔ တႏုိင္ငံလံုးဆိုင္ရာ အမ်ဳိးသားေရးလႈပ္ရွားမႈႀကီးျဖစ္ခဲ့သည္။ ဒါဟာမေ၀းလွေသးတဲ့ သမိုင္း၊စာနဲ႔ ေပနဲ႔ ဓါတ္ပံုအေထာက္အထားနဲ႔ကိုရွိတဲ့ သမိုင္းျဖစ္ပါတယ္။ ဒါနဲ႔ေတာင္မွ အခုကိုယ္ႏုိင္ငံသားကတုိင္းတပါးသား ထက္ေတာင္ပိုမိုက္ရိုင္းတာ ေတြ႔ေနရပါေရာ့လား။ ကိုဟုိဒင္းေရ၊ ခင္ဗ်ားလည္း က်ေနာ္လိုပဲေနမွာပါ၊ အခုအခါ မွာ ေရဒီယို အင္တာနက္ေတြေရွ႕မွာထုိင္ၿပီး လူဟာတုန္ရီေန ေအာင္ ေဒါသေတြျဖစ္ေနရတယ္။ ခင္ဗ်ားဆီကို ေရးတဲ့ ဒီစာမွာ ေဒါသသံမ်ား ပါသြားရင္ လည္းခြင့္လႊတ္ပါ။ ဒီအခ်ိန္ဟာ က်ေနာ္တုိ႔ ႏုိင္ငံသားေတြ တကယ့္ ကိုႀကိတ္မႏုိင္ခဲမရ ေဒါသ ေတြျဖစ္ၾက မ်က္ရည္ေတြက်ၾကတဲ့အခ်ိန္ပါ။

ေျပာလို႔ေျပာတာမဟုတ္ပါဘူးဗ်ာ။ က်ေနာ္တို႔ႏုိင္ငံက သံဃာေတာ္ေတြေလာက္ ကိုယ္က်ဳိးစြန္႔ တဲ့၊ ႏိုင္ငံနဲ႔ အမ်ဳိး သားကို ခ်စ္ျမတ္ႏုိးတဲ့ သံဃာေတာ္၊ ဒါမွမဟုတ္ တျခားဘာသာေရး၀န္ထမ္း ဘယ္ႏုိင္ငံမွာမွ မရွိဘူးလို႔ခံစားမိပါ တယ္ဗ်ာ။ တဦးစ၊တဖြဲ႔စေတာ့ ရွိႏိုင္ေလာက္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အခုလို ေသာင္းလိုက္၊ သိန္း လိုက္ပရိတ္ရြတ္၊ ေမတၱာပို႔ၿပီး ေသနတ္ေျပာင္းေတြကို ထိပ္တုိက္၀င္တိုးတဲ့ သာသနာ့၀န္ထမ္းမ်ဳိး ၾကားေတာင္ မၾကားဖူးပါဘူးဗ်ာ။ သူတို႔ကိုၾကည့္ၿပီ ဒါယိကာ၊ ဒါယိကာမေတြ မ်က္ရည္က်ၾကတာလည္း သဘာ၀က်ပါတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ေတာင္မွ ေတြးလို္က္ရင္ ရင္ထဲမွာဆို႔နင့္နင့္ႀကီးခံစားရတာ မဟုတ္လား။

ရဲေဘာ္ႀကီးမွတ္မိမွာပါ၊ ဂဠဳန္ဆရာစံကို ဂုဏ္ျပဳတဲ့ေလးခ်ဳိးႀကီးမွာ ဆရာႀကီးသခင္ကိုယ္ေတာ္ မႈိင္းက ‘ရဂံုခ်စ္စ ရာ တပည့္တုိ႔မွာျဖင့္၊ ဥံဳအရဟံ သစၥာကတိေတြနဲ႔၊ ဂဠဳန္သရဏံဂစၦာမိၾကေပ ေတာ့’ လုိ႔ အင္မတန္ စိတ္အား ႂကြစဖြယ္ ေရးခဲ့တာေလ။ ဒါဟာ ရတနာသံုးပါးကို ဦးထိပ္ထား ေၾကာင္း ဘုရားစာထဲက စာေၾကာင္းကို အင္မ တန္ေျပာင္ေျမာက္စြာျပင္ၿပီ ကိုယ္ေတာ္မႈိင္းဟန္ ျပဳထားတယ္ဆုိတာ လူတုိင္းသိပါတယ္။ ဒါကိုအခုေတာ့ က်ေနာ္ တုိ႔က သူ႔မူရင္းအတုိင္း သံဃာ သရဏံဂစာၦမိ ျပန္ဆိုၾကရြတ္မိၾကပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ကိုဟိုဒင္းေရ၊ အခု အဲဒီရတနာသံုးပါးထဲက တပါးကို စစ္ဖိနပ္ေတြနဲ႔ကန္လားကန္ရဲ႕၊ ေခါင္းရိုက္လားရုိက္ရဲ႕။ ဗမာစကားမွ ဘုန္းႀကီး ေခါင္း ေခါက္ၿပီးကန္ေတာ့တယ္ဆိုတာ မွတ္မိတယ္မဟုတ္လား။ နအဖကေတာ့ ဘုန္းႀကီးေခါင္းကို လွိမ့္ကန္ၿပီး တာေတာင္ ဘုန္းႀကီးက ျပန္၀န္ခ်ေတာင္းပန္ခိုင္းေနေလရဲ႕ဗ်ာ။ ေနာက္ၿပီး ၿမိဳ႕လည္ေခါင္က လမ္းမႀကီးေတြ ေပၚမွာ သံဃာေတာ္ေတြကို အမဲပစ္သလို စိမ္ေျပနေျပပစ္ သတ္ေနတာကေရာ။ ဒီေကာင္ေတြကို ရာသက္ပန္ ပတၱနိကၠဳဇၹန ကံေဆာင္ရမယ္။

ေျပာရရင္ က်ေနာ္တို႔ဒီေန႔ရင္ဆုိင္ေနရတဲ့ ဖိႏွိပ္သူေတြ၊ က်ေနာ္ကေတာ့ ရန္သူလိုပဲ တည့္တည့္ေခၚမယ္ဗ်ာ၊ ဒီေကာင္ေတြဟာ ေတာ္ရံုရက္စက္တာမဟုတ္ပါဘူး။ သူတုိ႔ဟာ အခုကိစၥက် မွ သူတုိရဲ႕ေဒါကို အႏႈိးဆြခံရၿပီး စိတ္လိုက္မာန္ပါေတြ ေလ်ာက္လုပ္ေနတာ၊ ရွက္ရမ္းရမ္းေန တာ မဟုတ္ဘူးဗ်။ သူတုိ႔မွာ လူထုအေပၚ ဒီလို မတရားမၫႇာတာ ရက္ရက္စက္စက္လုပ္ဖို႔ဆို တာဟာ ဗမာႏုိင္ငံမွာ စစ္အုပ္စုရယ္လို႔စေပၚလာကတည္းက သူတို႔ေခါင္းထဲမွာ ရွိခဲ့တဲ့ အေတြး အေခၚျဖစ္တယ္။ သူတို႔ရဲ႕ဒီအေတြးအေခၚကို ဗုိလ္ေန၀င္က အာဏာတက္ လာစဥ္မွာ ‘ဓားဓား ခ်င္း၊ လွံလွံခ်င္းရင္ဆုိင္မယ္’ လို႔ေၾကျငာၿပီး ပလႅင္ေပၚက အဆင္းက်ေတာ့‘စစ္တပ္က မွန္ ေအာင္ေသေအာင္ပစ္တယ္’ လို႔ က်ိန္စာတုိက္တာနဲ႔ ေဖာ္ျပခဲ့တယ္။ ဆိုလိုတာ ဒါဟာသူတို႔ရဲ႕ အေသြးထဲအသား ထဲမွာ စိမ့္၀င္ေနတဲ့ အယူအဆျဖစ္တယ္။ သူတို႕ေသမွ ဒီအယူအဆနဲ႔ လုပ္ဟန္ကုိစြန္႔မွာ။

က်ေနာ္တုိ႔ ျပည္သူေတြဟာ ဒီလိုေကာင္းမ်ဳိးေတြကို ရင္ဆုိင္ေနရတာပါ။ (ဒါနဲ႔မ်ားေတာင္ တခ်ဳိ႕ လူေတြက ဗမာ ျပည္ကလူေတြ ေၾကာက္ေနၾကတယ္၊ အေၾကာက္တရားက ဖိစီးျခင္းခံ ေနရတယ္ ဆိုတာမ်ဳိးေျပာၾကေသး တယ္ဗ်)။

ခင္ဗ်ားစဥ္းစားၾကည့္ပါ ရဲေဘာ္ႀကီးရယ္။ အိမ္မွာေနေတာ့ ရုိက္ၿပီးဖမ္းတယ္၊ လမ္းေပၚထြက္ေတာ့ ေသနတ္နဲ႔ ပစ္တယ္။ ဒီေလာက္ယုတ္မာရမ္းကားေနမွေတာ့ လူေတြအေနနဲ႔ သည္းခံႏုိင္ စြမ္းေတြ ကုန္းဆံုးယံုမက ရရာ လက္ႏွက္နဲ႔ ျပန္ခ်ခ်င္စိတ္ေတြ ေပၚတာဆန္းသလားဗ်ာ။ သူမ်ားမေျပာနဲ႔၊ ျပည္ပမွာေနၿပီး အင္တာနက္ သတင္း ေတြကိုဖတ္ေနရတဲ့ က်ေနာ္တုိ႔ ခင္ဗ်ား တုိ႕ကိုပဲ လက္ထဲရွိတဲ့ ေမာက္စ္ကိုကိုင္းၿပီး ေမာ္နီတာေပၚက စစ္သားေတြပံုကို ပစ္ေပါက္ခ်င္ တဲ့ ဆႏၵေတြေပၚတယ္မဟုတ္လား။ တကယ္လို႕သာ အနီးအနားမွာ လက္နက္ လြယ္လြယ္ရ ႏုိင္ရင္ လက္နက္ကိုင္ ပုန္ကန္မႈအမ်ဳိးအမ်ဳိးေပၚေပါက္တာ ၾကာလွေရာ့မယ္၊ ဆုိလိုတာက အခု လိုျဖစ္ေနမွေတာ့ ျပည္သူေတြဘက္က ဘာပဲလုပ္လုပ္ တရားတယ္ဆိုတာပဲ ေရာင္းရင္းႀကီး ေရ႕။ ဒီေကာင္ေတြ ကို ခဲနဲ႔ျပန္ေပါက္၊ တုတ္နဲ႔ျပန္ရုိက္လည္းတရားတယ္၊ ေခ်ာင္းရုိက္၊ ေခ်ာင္း ထုတာလဲတရားတယ္။ ေသနတ္ရွာ ေတြ႕လို႔ ေသနတ္နဲ႔ျပန္ပစ္၊ လက္လုပ္ဗံုးနဲ႔ထုရင္လည္း က်ေနာ္ေတာ့ လက္ခုပ္တီးမယ္ဗ်ာ။
ျပည္သူေတြကို ဒီလိုလုပ္ေအာင္တြန္းပို႔ေနတာဟာ အုပ္စိုးသူေတြျဖစ္တယ္။ လမ္းေပၚေလွ်ာက္ ေနသူကို ေသနတ္ကိုင္ေစတာဟာ အုပ္စိုးသူပဲ။ ဒီအခ်က္ကို ဒီေန႔ဗမာျပည္အျဖစ္အပ်က္က ထပ္ၿပီးအတည္ျပဳေပးတယ္ လို႔ပဲ ေျပာရမယ္။ ဒါဟာသမိုင္းနဲ႔ဆိုင္တဲ့ မွတ္တမ္းတင္ရမယ့္ အေရးႀကီးတဲ့အခ်က္ပဲ။
ေနာက္ဆံုးအေနနဲ႔ေတာ့ က်ေနာ္ေျပာရဲတယ္ဗ်ာ ကိုဟုိဒင္း၊ က်ေနာ္တုိႏုိင္ငံမွာ သသနာတည္ၿမဲတယ္ဆိုရင္ ဒါဟာ ဗိုလ္သန္းေရႊတုိ႔က ပုဂံမွာ ေမွ်ာ္စင္ႀကီးေဆာက္တဲ့ ကုသိုလ္ မ်ဳိးေၾကာင့္ လံုး၀မဟုတ္ဘူး။ ေဟာဒီလို မ်က္ရည္အသြယ္သြယ္နဲ႔ လုပ္အုပ္ခ်ီေနတဲ့ ဒါယိကာ ဒါယိကာမေတြရဲ႕ အၾကားမွာ ေသနတ္ေျပာင္းေတြရွိရာကို ေမတၱာသုတ္ရြတ္ရင္းႂကြခ်ီသြားၾက တဲ့ သံဃာေတာ္ အရွင္သူျမတ္ေတြေၾကာင့္ပဲဗ်။
ဘယာေဘး ကြာေ၀ၾကပါေစ။

ယာေတာက သာေျဗာ

Read More...

Saturday, 29 September 2007

၃၀စက္တင္ဘာ၂၀၀၇

- ဒီကေန႔ ေန႔လယ္ (၂)နာရီေလာက္မွာ ဆူးေလဘုရားနားမွာ ေက်ာင္းသားလူငယ္ (၂၀)အဖမ္းခံရတယ္။ သူတို႔က ေတာင္ဥကကလာပ (၁၅)ရပ္ကြက္ကေန ၿမိဳ႔ထဲကို ဆႏၵျပဖို႔ လာတာလို႔ သိရပါတယ္။
1 Oct 07, 17:31
- ရခိုင္ျပည္နယ္ မာန္ေအာင္မွာ ဆႏၵျပတယ္လို႔သိရ အေသးစိတ္ မရေသးပါ၊
1 Oct 07, 17:29
- အင္းစိန္ GTI မွာ ဖမ္းဆီးထိန္းသိမ္းခံထားရတဲ့ သံဃာ ဆရာေလး လူ (၁၉၇၄)ဦးကို စစ္ကိုင္းတိုင္း ကေဘာ္ခ်ိဳင့္၀ွမ္း ဘ၀သစ္ ရဲဘက္စခန္းကို လူမ်ိဳးတုန္း စီမံကိန္း ေခါင္းစဥ္နဲ႔ ပို႔မယ္လို႔ သတင္းရပါတယ္၊

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ ဂမ္ဘာရီ ေတြ႔ဆံုျခင္း

- ကုလသမဂၢ အထူးကိုယ္စားလွယ္ အီဗရာဟင္ ဂမ္ဘာရီသည္ ေနအိမ္ အက်ယ္ခ်ဳပ္ က်ခံေနရေသာ ဒီမိုကေရစီ ေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္း စုၾကည္ကို ယေန႔ ေန႔လယ္က ရန္ကုန္ျမိ့ဳ အစိုးရ ဧည့္ေဂဟာတြငတြင္ မိနစ္ ၂ဝ ခန္႔ေတြ႔ဆံုခဲ့သည္။ ၾကပ္ေျပး ေနျပည္ေတာ္မွ ျပန္လာေသာ ကုလ ကိုယ္စားလွယ္ ေခါင္းေဆာင္ေသာ ၃ ဦးပါ အဖြဲ႔သည္ နအဖ အႀကီးအကဲ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး သန္းေရႊ ႏွင့္ ေတြ႔ဆံုအျပီး အျပန္တြင္ ေဒၚစုႏွင့္ ေတြ႔ဆံု ေဆြးေႏြးျခင္း ျဖစ္သည္။

Niknayman: ဂ်ပန္ႏိုင္ငံတြင္ နအဖသံရုံးအား ဂ်ပန္မွေန ထြက္သြားရန္ ဂ်ပန္ျပည္သူမ်ားမွ သံရုံးေရွ ့သြားေရာက္ျပီး အျပင္းအထန္ ေအာ္ဟစ္ေမာင္းထုတ္ေနႀကပါတယ္။

15:24

minzaw: ဘုန္းဘုန္းတုိ႕ကို မဖမ္းရန္ေျပာတဲ့ ရပ္ကြက္က ျပည္သူတဦးကို ပစ္သတ္လိုက္ၿပီး ထုိသူ႕မိန္းမအား ပါးရိုက္ခဲ့သည္။ ကိုရင္ေလးမ်ားကို ေျခေထာက္မွ ဆြဲၿပီး ကားေပၚတင္ခဲ့ေၾကာင္း သတင္းရရွိပါသည္

- သာေကတ ၃ ရပ္ကြက္နဲ႕ ၄ ရပ္ကြက္မွာ ဘုန္းႀကီးေတြကို လာမဖမ္းေအာင္ ကားလမ္းေတြဖက္မွာ ျပည္သူေတြက ေစာင့္ေနစဥ္ ေရလမ္းမွ လာေရာက္ၿပီး ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမ်ားကို ၀င္ေရာက္စီးနင္းခဲ့ပါသည္၂၉ ရက္ေန႕ညက့ျဖစ္ပါတယ္



ရန္ကုန္ျမိဳ႕ထဲက အ.ထ.က ေတြမွာ နအဖ က ေက်ာင္းအုပ္ေတြကို ဆင့္ေခၚၿပီး... တခန္းကို ေက်ာင္းသား ၄ ေယာက္ ေတာင္းတယ္။ ေခၚလို႔ရတဲ့ ေက်ာင္းသားေတြကို ဘုန္းၾကီး၀တ္ခိုင္းၿပီး ဂမ္ဘာရီကို ျပမလို႔တဲ့ ဟု ၿမဳိ႔ခံတဦးမွ ေျပာဆိုသည္။

အခုေလာေလာဆယ္..ဘုရင္႔ေနာင္လမ္းမေပၚမွာ စစ္ကားေတြ အမ်ားၾကီးေရာက္ေနတယ္။ စစ္သားေတြက ေျမပံုေတြ ၾကည့္ေနၾကတယ္ဟု မ်က္ျမင္တဦးမွ ေျပာသည္။ (ဆံုဆည္းရာ)


05:12
ေတာင္ဥကၠလာပတြင္ နအဖ စစ္သားမ်ား၏ ျပစ္ခတ္မွဳေႀကာင့္ ေသဆုံးသူအခ်ဳိ ့မွာ ကိုစိုးသန္း (ခ) စီတုန္း (အသက္ ၄၁ ႏွစ္)၊ မ်ဳိးမင္းထြန္း (အသက္ ၂၂ ႏွစ္)၊ ေဇယ်ာႏိုင္ (အသက္ ၁၈ ႏွစ္) တို ့ ျဖစ္ပါတယ္။

Read More...

Thursday, 27 September 2007

၂၈ စက္တင္ဘာ ၂၀၀၇

15:29
မႏၱေလး ဘုရားၾကီး အေရွ႔ဖက္မုဒ္မွာ လူထုနဲ႔ စစ္တပ္ ထိပ္တုိက္ေတြ႔ေနပါတယ္ စစ္တပ္က စည္း၃စည္း တားထားပါတယ္
15:23
ရန္ကုန္အတြင္း အခ်ိဳ႔ ရပ္ကြက္မ်ားမွာ စစ္တပ္မ်ားမ၀င္ႏုိင္ေအာင္ ပိတ္ဆုိ႔ေနပါတယ္ လူငယ္မ်ားဦးေဆာင္ျပီး စုဖဲြ႔မွုမ်ား ျပင္ဆင္မွုမ်ား လုပ္ေနၾကပါျပီ

- ပန္းဆုိးတန္း နဲ႔ မဟာဗႏၷဳလမ္းေထာင့္မွာ ပစ္ေနတယ္ သတင္းၾကားရ။

28 Sep 07, 09:30
သံဃာ့မဟာနာယကဆရာေတာ္ၾကီးေတြနဲ ့ စစ္တပ္ထဲက ျပည္သူ ့တပ္မေတာ္သားေတြ ျပည္သူဘက္ကို လိုက္လာေတာ့မယ့္အေျခေအနရွိေနပါျပီ။

09:29
ဓါတ္ပံု ရိုက္ထားရာ အရပ္ နဲ႕ ေနထိုင္ရာ အခန္းမ်ား ကို စစ္အစိုးရမွ ေျခရာခံလိုက္ေနပါတယ္ ယမာန္ေန႕က ထရိတ္ဒါးနဲ႕ ဆာကူရာမွာ စစ္သားမ်ား ကြန္ပ်ဴတာအားလံုးကို စစ္ေဆးသြား ၾကပါတယ္ ။

09:08
တစ္ခ်ိဴ႔စစ္တပ္ကမိတၳီလာကေခၚလာတာျဖစ္ျပီး႔...ဘုန္္းၾကီးေက်ာင္းတစ္ခ်ိဴ႔မွာကြန္ၿမဴနစ္ေတြသိမ္းထားလို႔ၿပန္သိမ္းရမယ္လို႔အထက္ကအရာရွိေတြက ညာ ျပီးလုပ္ခိုငး္တယ္လိုဆုိၾကပါတယ္။
05:54
ညက ေဒါပုံၿမိဳ့နယ္ရြာလည္းေက်ာင္း၊ သံဃာေတာ္အပါး ၃၀၀ ခန္႔ကို ၾကမ္းတမ္းစြာဆဲဆုိရုိက္ႏွက္ကာ ဖမ္းဆီးေခၚေဆာင္သြားသည္။
09:03
မေန႔က ပစ္ခတ္ခုိင္းတဲ့စစ္သားေတြက စစ္သားအစစ္ေတြမဟုတ္ပဲ ေထာင္သားေတြကို ေထာင္သားေတြကို ေလ့က်င့္သင္ၾကားေပးၿပီး ေဆးတုိက္ ပစ္ခုိင္းတာလုိ႔ ယုံၾကည္စိတ္ခ်ရတဲ့ သတင္းရပ္ကြက္က ေျပာပါတယ္။


လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးအင္အားစုမ်ားသို႔ ျမန္မာျပည္တြင္းမွ ေမတၱာရပ္ခံခ်က္

Read More...

၂၈ စက္တင္ဘာ ၂၀၀၇

၂၈.၉.၀၇ ေန႔က တာေမြ အထက (၃)ေရွ႕ တြင္ နအဖ ယုတ္မာခဲ့ပံု


- ႏိုင္ငံေတာ္သံဃာနာယကအဖြဲနဲ ့အေတာ့္ကိုနီးစပ္တဲ့ ဆရာေတာ္တစ္ပါးေျပာႀကားခ်က္အရ ႏိုင္ငံေတာ္သံဃာနာယကဆရာေတာ္ေတြထဲက ဆရာေတာ္ႀကီး အပါး (၃၀) ဟာ အခုလို ရဟန္းဘုန္းႀကီးေတြကို ျပစ္ခတ္သတ္ျဖတ္တာကို လုံး၀အေဘာမတူဘဲ အေတာ့္ကို မေက်မနပ္ျဖစ္ေနႀကတယ္လို ့ အသိေပးလာပါတယ္။

- ဒီဆရာေတာ္ကဘဲ မိန္ ့ႀကားတာက ျပည္သူေတြအေနနဲ ့ အတတ္ႏိုင္ဆုံး ျပန္လည္အႀကမ္းဖက္မွဳေတြကို ေရွာင္ျပီး လူထုခ်ီတက္ပြဲေတြကို ပိုမိုလုပ္ေဆာင္သြားဖို ့ တိုက္တြန္းထားပါတယ္။ ေအာင္ပြဲရဖို ့အတြက္ကို ဒီလိုလုပ္ေဆာင္သင့္ေႀကာင္း၊ ျပန္လည္အႀကမ္းဖက္ရင္ နအဖဖန္တီးတဲ့လမ္းေႀကာင္းေပၚေရာက္သြားမွာျဖစ္ျပီး ျငိမ္းခ်မ္းစြာ နဲ ့လူထုဆႏၵျပပြဲအေနအထားကေန ဖရုိဖရဲ ျဖစ္ျပီး မိမိတို ့ ရင္းႏွီးေပးဆပ္ေနရတာေတြ အလဟသျဖစ္သြားမွာ စိုးရိမ္ေႀကာင္းကိုလည္း ေျပာႀကားသြားပါတယ္။ အခုလို ပိုမို ဒုကၡေရာက္ေနႀကတဲ ့ ဘုန္းဘုန္းေတြကို ျပည္သူလူထုက အတတ္ႏိုင္ဆုံး ဒီထက္ပိုျပီး ကူညီပံ့ပိုးေပးႀကဖို ့နဲ ့ ျပည္သူလူထုေတြ ထပ္မံ အင္အားတို း ပါ၀င္လာႀကဖို ့ကိုလည္း အထူးေမတၱာရပ္ခံသြားပါတယ္။

- မေန ့ည (၉း၄၅) နာရီတြင္ စစ္ကား(၇)စီးႏွင့္ ေနာက္က အရာ႐ွိကားတစ္စီး အင္းစိန္းလမ္းမွေပၚမွ အင္းစိန္ဘက္သို့ ေမာင္းသြား။ ကားေပၚတြင္ လူေသမ်ား၊ ဒဏ္ရာရသူမ်ား မ်ားစြာပါသြားေႀကာင္း သိရွိရပါတယ္။

- ေရြတိဂံုဘုရားမွာ ဘုန္းႀကီးေခါင္းကို ရိုက္တဲ့သူနာမည္က ရန္ကင္းက ေအာင္ထူးတဲ့၊ ႀကံ့ဖြံ ့အလုပ္မႈေဆာင္အဖြဲ ့၀င္ျဖစ္ေႀကာင္း သိရပါတယ္။

Read More...

၂၇ စက္တင္ဘလ ၂၀၀၇




18:07
နတ္စင္လမ္းဘက္တြင္ဆက္လက္ပစ္ခတ္ဆဲ။
18:06
လွည္းတန္းဘက္ကိုမသြားေတာ့ပဲဘုရင္ေနာင္ဘက္ကိုဆက္လက္ခ်ီတက္သြား။႐ြာမလမ္းဆံုကိုေရာက္။ ၾကည့္ျမင္တိုင္ေအာက္လမ္းဘက္ကိုလမ္းပိတ္ထား။ ေသနတ္မ်ားပစ္ခတ္လ်က္ရွိ။
18:04
အေနာ္ရထာဆူးေလပိြဳင့္မွာေတာ့ တပ္ေတြ ေနရာယူထားေသးတယ္။ ပန္းဆိုးတန္းဘက္မွာေနရာယူထားတဲ့ တပ္ေတြလဲ ျပန္ရုပ္ေနတယ္။

Read More...

၂၇ စက္တင္ဘလ ၂၀၀၇

Read More...

၂၇ စက္တင္ဘလ ၂၀၀၇

ေသတဲ့ ႏိုင္ငံျခားသားက ဂ်ပန္ႏုိင္ငံသား ဓါတ္ပံုဆရာ ျဖစ္တယ္လုိ႕ သတင္းရ။
16:59
ေတာင္ဥကၠလာ (၉)ရပ္ကြက္နဲ႔(၆)ရပ္ကြက္ၾကားစစ္တပ္နဲ႕ လူထု ေတြ႕တယ္။ပစ္တယ္။ ၅ ေယာက္ေသတယ္။
16:56
ေတာင္ဥကၠလာ သစၥာလမ္းမွာ လက္ရွိစာရင္းရ လူေလးဦး ေသဆံုး ... ဒဏ္ရာရရွိသူအမ်ားအျပား ရွိ .... စစ္တပ္အင္အားထပ္ျဖည္႕ထား
16:48
သတင္းေထာက္ေသတယ္ဆိုတာမွန္တယ္လို႕ေသခ်ာတဲ့သတင္းတစ္ခုရပါတယ္၊ မီးသတ္ကားနဲ႕ deadbody ကို aa pharmacy ေရွ႕မွာ ေရေဆးတယ္ဆိုတာလဲမွန္ပါတယ္

16:48
တာေမြ မွဘုန္းၾကီးေက်ာင္းမ်ား ဒီိည၀င္စီးမည္ဟု သိရ၊ တာေမြ အနီးတ၀ုိက္ရွိလူထုအေနျဖင့္ တသက္လုံး ဖုန္းၾကီး ၀တ္လာတာ ဒီတုိင္းဘဲေနမည္ဟု သိရ။

16:45
စစ္တပ္က မီးရထားဂုံးေပါကေနရာယူတားးတယ္ တစ္ေယာက္ၿပီးတစ္ေယာက္ပစ္တယ္ ၃၈လပမ္းထိပ္မွာေတာင္မ်က္ရည္ယူိဗုံးေလလုံးခြဲလုိက္တယ္ ၿမုိ႔ထဲမွာတင္ အက်အဆုံးတစ္ရာေက်ာ္သြားၿပီ
16:43
ပန္းဆိုးတန္းမွာ ခုပစ္ေနတုန္းပဲ လူေသအေလာင္းေတြ ပံုေနပါၿပီ ခုပဲ ျမင္လာခဲ့ပါတယ္တဲ့ ေအာက္ၾကည့္ျမင္တိုင္လမ္းကေန လူထုႀကီးက ျဖတ္ေက်ာ္ခ်ီတက္လာေနပါၿပီ

16:40
စစ္ေေခြးဘီလူးႀကီးသန္းေ႐ႊက အထက္မွျပတ္ျပတ္သားသားကိုင္တြယ္ရန္ ၄င္း၏ေနာက္လိုက္စစ္ေခြးမ်ားထံ အမိန္႔ထုတ္ျပန္လိုက္သည္ဟု စစ္တပ္ႏွင့္အနီးစပ္ဆံုးရပ္ကြက္မွ အခိုင္အမာသတင္းရ႐ွိထားပါသည္။
16:40
ေငြၾကာယံမွာ အစြမ္းကုန္ရမ္းကားေနတယ္ ။ ေတာ္ေတာ္ အထိနာေနၿပီလို႕ သိရပါတယ္ ..

16:33
၃ နာရီေလာက္မွာ က်ိဳကၠဆံ ကြင္းနားမွာ လူထူေတြလမးေတြက္ုသစ္သားေတြနဲ့ပိတ္ျပီးစစ္တပ္နဲ႔ အျပိဳင္ ထိပ္တိုက္ စုေ၀းေနပါတယ္..ဖမ္းဆီးထားတဲ့ ေက်ာင္းသားေတြ ၊သံဃာေတြကိုအဲဒီ က်ိဳကၠဆံကြင္းထဲမွာ လာလာပို႔တယ္လို႔ေျပာပါတယ္...အဲဒီမွာ..ေက်ာင္းသားေတြက ခြပ္ေဒါင္းအလံေတြနဲ႔ ခ်ီတက္လာပါတယ္..လူေတြစုေ၀းေနတုန္းမွာပဲစစ္ကားၾကီးက ေနာက္ကလာပါတယ္..ဒိုင္းကာထားတဲ့ စစ္သားေတြက ေရွ႔ကေနလာပါတယ္..လူအုပ္ၾကီးကေျပးေတာ့တာပဲ..စစ္ကားက ၀ုန္းဒိုင္းက်ဲျပီး မ်က္ရည္ယို ဗုန္းေတြနဲ႔ပစ္....နံပါတ္ဒုတ္ေတြနဲ႔ရိုက္လို႔ေျပးၾကရပါတယ္..အဲဒီေတာ့ က်ေနာ္တို႔လည္း တိုက္ပ်က္ၾကီးကေန ျဖတ္ျပီး နတ္ေခ်ာင္း ဘက္ကေန ေျပးခဲ့ရပါတယ္..ခဏၾကာေတာ့ စစ္ကားေတြနဲ႔ လိုက္ပစ္ပါတယ္..တာေမြဗလီ ထိ..ျပီးေတာ့သု၀ဏၰဘက္သြားၾကပါျပီ..အထိနာတဲ့သူေတြေတာ္ေတာ္မ်ားပါတယ္..ေက်ာင္းသားေတြလဲ ပါပါတယ္ ဘုန္းႀကီး၃ပါး ပါပါတယ္ ...


16:21
စစ္ကားႏွစ္စီးကုိ ျပန္ၿပီးေတာ့ လူထုက လုလိုက္တယ္ ေတာင္ ဥကၠလာမွာ
16:21

လူေတြက ခဲေတြနဲ႔ စစ္တပ္ကို ျပန္ပစ္ေနၾကပါတယ္ .. ပစ္ရဲရင္ ပစ္ၾကည့္လို႔ စိန္ေခၚၿပီးထြက္သြားတဲ့ သူကို ပစ္သတ္လိုက္ၾကပါၿပီ ေတာင္ဥကၠလာ ေငြၾကာရံ က အၾကီဆံုးဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးပ်ံလြန္ေတာ္မူသြားျပီ အခု စစ္သား ၂၀၀ ေလာက္ကို ျပည္သူေတြက၀ိုင္းထားတယ္ ထိမ္းခ်ဳပ္ထားတယ္ အေျခအေနကေတာ႕ ေတာ္ေတာ္ ဆိုးရြားေနျပီဟု ေျပာဆိုသည္။ ယခုေတာင္ဥကၠလာ ေ၀ဇယႏၱာလမ္းမတခုလုံးပိတ္ထား။

( ေတာင္ဥကၠလာ)

16:19

စစ္တပ္က ပစ္ခတ္မႈေၾကာင့္ ပန္းဆိုးတန္းဂံုးေက်ာ္ တံတားေအာက္ ေက်ာင္းသားတေယာက္ ဝမ္းဗိုက္တြင္ ေသနတ္ ဒဏ္ရာ ျပင္းထန္စြာ ရရွိသြားသည္။

မုိးေကာင္းဘုရားမွာ စစ္သားေတြက ဘုန္းၾကီးေတြကုိ ၀ုိင္းထားတယ္လူေတြက စစ္သားေတြကုိ ၀ုိင္းထားတယ္္

16:17

ပန္းဆိုးတန္းမွာ မီးခိုးဗံုးေတြနဲ႕ပါပစ္ၿပီး လူစုခြဲဖို႕ႀကိဳးစားေနတယ္ မရေသးဘူး


16:14
ေတာင္ဥကၠလာ သစၥာလမ္းမေပၚ ဘုရားအနီးမွာ ပစ္ခတ္မႈျဖစ္ပြားေန ... ေနအိမ္မ်ားအထိ ေသနတ္က်ည္ဆံမ်ား ထိမွန္တယ္လို႕သိရပါတယ္ ။

27 Sep 07, 15:40
တာေမြအ ထ က ၃ ေရွ႔မွာ ေက်ာင္းဆင္းခ်ိန္မွာ တမင္သက္သက္ပစ္တာေၾကာင့္ ကေလးေတြ လာၾကိဳတဲ့ မိဘေတြ ပါ ေသတယ္။

27 Sep 07, 15:39
က်ိဳကၠစံလမ္းမႀကီး (၂နာရီ) မွာေတာ့ မ်က္ရည္ယိုဗံုးအရင္ခြဲၿပီးတက္လာတယ္ ။ဘုန္းႀကီး တစ္ပါးက်န္ခဲ့တာကို ၀ိုင္းရုိက္တယ္ဆိုတာပဲသိခဲ့ရတယ္။လူႏွစ္ေယာက္ကိုလဲ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ပုန္းေနတဲ့ေနရာေရွ႕မွာတင္ ရိုက္နွက္ျပီး ဖမ္းသြားတယ္ (မ်ကိျမင္သက္ေသ၏တြကိခ်က္)

15:31

ျပည္သူတစ္ဦး တာေမြအ၀ိုင္းထိပ္နားမွာ စစ္အစိုးရက ဆႏၵျပတဲ႕ သူေတြကို ကားနဲ႕တိုက္ ၊ ျပည္သူေတြကို ေသနတ္နဲ႕ပစ္ ကြ်န္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ ဒဏ္ရာတည္းနည္း ရထားပါတယ္ ...

15:29

ရန္ကုန္ဘူတာႀကီးထဲမွာ ေသနတ္သံုးခ်က္ ထပ္ပစ္သြားတယ္္။လူေတြက ဘူတာထဲကို ၀င္ေျပးသြားတယ္။ စစ္သားေတြက လိုက္ဖမ္းတယ္။ရန္ကုန္ဘူတာထဲက လူေတြကို အျပင္မထြက္ခိုင္းဘူးေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ က်ည္ဆံမွန္လို႔ ႏႈတ္ခမ္းႀကီးျပတ္သြားတယ္။၃ နာရီ (၁၀)မိနစ္ ကုိယ္ေတြ ့)

15:26

က်ဳိကၠဆံမွာ မေန႔ညကဖမ္းထားတဲ့ ဘုန္းႀကီး(၅၀၀)ကို ျပန္လႊတ္ေပးရန္ ေတာင္းဆိုဖို႔အတြက္ လူအုပ္ႀကီး ခ်ီတက္သြားတယ္၊ ရဲေတြက ေသနတ္နဲ႔ပစ္တယ္၊ အေလာင္းေတြ ျမင္မေကာင္းဘူး၊ လူအုပ္ႀကီး ျပန္လွည့္လာၿပီး တီအီးကားေတြကို မီး႐ႈံ႕ၾကတယ္။ေတာင္ဥကၠလာမွာ တပ္ကို လူထုက၀ိုင္းတယ္၊ လူထုကို တပ္ကျပန္၀ိုင္းတယ္၊ လူထုေတာ္ေတာ္ နာသြားတယ္၊ ေတာင္ဥကၠလာ ျမင္သာဘုရားနားမွာျဖစ္တယ္၊

15:26

မဂၤလာဒံုဘက္က ေန ျမိဳ႕ထဲကို စစ္သားအျပည့္နဲ႕ စစ္ကား ၁၀ စီး ၀င္သြားပါတယ္...

15:25

တာေမြ အထက ၃ ေရွ႔စတင္ပစ္ခတ္ဟု သိရ။

15:24

ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ေတာ္၀န္ ဗိုလ္မွဴးခ်ဳပ္ေအာင္သိန္းလင္းကိုလည္ း ဖမ္းဆီးထား တယ္လို႔ သိရတယ္၊

15:24

တာေမြ၊ ဥကၠလာ၊ အလံု၊ ၾကည္ျမင္တိုင္၊ စမ္းေခ်ာင္း၊ ေျမနီကုန္း၊ ပုဇြန္ေတာင္ ဘက္ေတြမွာလည္း ျဖစ္ေနတယ္။ အပစ္အခတ္ ေတြလည္း ရိွတယ္လို႔ၾကားတယ္။ အေသအေပ်ာက္သတင္းေတာ့မသိရ ေသးဘူး။ ညေနေစာင္းေလ လူထုအင္အား ပိုႀကီးမားလာေလျဖစ္လိုက္ မယ္လို႔ခန္႔မွန္းရတယ္။

15:23

ဒဏ္ရာရသူေတြလည္း အမ်ားအျပားပဲ။ လမ္းေပၚမွာ အတုံးအ႐ံုးလဲေနတဲ့သူေတြကို ေကာက္ယူမယ့္သူ မရွိ လမ္းေပၚမွာ ဒီတိုင္းပစ္ထားတယ္။ အဲဒါကို ႏိုင္ငံျခားသားေတြက ဓာတ္ပံု႐ိုက္ေနၾကတယ္။ အဲဒါက ဆူးေလနဲ႔ အေနာ္ရထာမီးပြိဳင့္မွာ ျဖစ္တာ။ အခုေလာေလာဆယ္ေတာ့ ဆူးေလတစ္၀ိုက္မွာ လူေတြက စု႐ံုးစု႐ံုးနဲ႔ ထပ္မံခ်ီတက္ဖို႔ စိုင္းျပင္းေနၾကတယ္။

15:21

တာေမြ ကိစၥ ေနာက္ဆံုးအတင္း စစ္တပ္မွာ ကား ၁၄ စီနဲ႕ လာကူေနပါတယ္ ။ UN ကိူ ေမးလ္ပို႕ေပးၾကပါ ။

15:21

သတင္းေထာက္: အီရတ္လိုမ်ိဳးစစ္သားေတြကို နည္းနည္းေလးလစ္ဒါနဲ႕ ၀ိုင္းျပီးသတ္ လစ္ဒါနဲ႕ မိုင္းခြဲ အဲလိုမွရမယ္ထင္တယ္..

15:20

က်ိဳက္ကဆံဘုရားထဲမွာလူေတြကိုစစ္တပ္က၀ိုင္းထား။ စစ္တပ္ကိုသိန္းနဲ ့ခ်ီတဲ့လူေတြကျပန္၀ိုင္းထား။လူ(၁)သိန္းေလာက္ရွိတယ္။အရမ္းမ်ား။

15:19

တာေမြ ထ ၃ ေရွ႔မွာ ဖုန္းဖုန္းေတြထုိင္ခ်လုိက္ၿပီ။ စစ္တပ္က ၀ုိင္းထား။

15:17

ပန္းဆိုးတန္းမွာပစ္ေနတယ္ဗ် လူေတြထဲကိုပစ္တာဆို (ယခုလက္ရွိ.. ) ေတြ႕သမွ်လူေတြ ဆြဲတင္ဖမ္းေနတယ္။

15:08

ဖ.ဆ.ပ.လ ၀င္းအတြင္းသို႔ ထြက္ေျပးလြတ္ေျမာက္လာေသာေက်ာင္းသားမ်ားႏွင့္ျပည္သူမ်ားအား စစ္သားမ်ားက ၀င္းအ တြင္း႐ွိ လူေနအိမ္မ်ားအတြင္းထိ ေသနတ္မ်ားေမာင္းတင္ၿပီးခ်ိန္႐ြယ္ကာ ၀င္ေရာက္႐ွာေဖြေနၾကပါသည္။ အနားကပ္လာသူမ်ားႏွင့္ေအာ္ဟစ္ေမာင္းထုတ္သူမ်ားကိုလည္း ေသနတ္မ်ားျဖင့္ခ်ိန္ကာ အနားမကပ္နဲ႔ ကပ္ရင္ပစ္မယ္ဟု ၿခိမ္းေျခာက္ေနၾကသည္။

07, 15:06

သဃၤန္းကြၽန္းမွာ ၃ ေယာက္ေသတယ္လမ္းေတြပိတ္ထားတယ္ စစ္တပ္ညပ္ေန တယ္သဃၤန္းကြၽန္းက အခုျဖစ္တဲ့ထဲမွာ အျပင္းထန္ဆုံးဘဲ

07, 15:03

သဃၤန္းကြၽန္းမွာ ၃ ေယာက္ေသတယ္လမ္းေတြပိတ္ထားတယ္ စစ္တပ္ညပ္ေန တယ္သဃၤန္းကြၽန္းက အခုျဖစ္တဲ့ ထဲမွာ အျပင္းထန္ဆုံး

လူတု ၃၀၀၀မွ ေငြၾကာရံတြင္ရမ္းကားေနေသာ.စစ္သား ၂၀၀ကို..၀ုိင္းထား

14:46

ခုေလးတင္ စံျပရုပ္ရွင္ရံုေရွ႕ေနျဖတ္ျပီး ေမာ္တင္ဘက္ထိ အေနာ္ရထာလမ္းတေလွ်ာက္ ဘုန္းၾကီး အပါး 20ခန္႕နဲ႕ လူအင္အား 3000ေက်ာ္ လူထုတဖြဲ႕ ခ်ီတက္သြားပါတယ္။ စစ္ကားတစ္စီး ဘုန္းၾကီးလမ္းတေလွ်ာက္ျဖတ္သြား (မ်က္ျမင္)ားေပမဲ႕ အပစ္အခတ္မရွိပါဘူး

14:45

ေဆး႐ံုႀကီးအေရးေပၚကို ဂန္းေရွာ့နဲ႔ ျပည္သူ(၅)ေယာက္ ဒီေန႔ထပ္ေရာက္ (၁)ေယာက္က အေသနဲ႔ေရာက္လာ

14:44

ေအာင္ဆန္းကြင္းေရွ႕မွာ အမ်ဳိးသမီးတစ္ေယာက္ကို ေသနတ္ကိုင္စစ္သား (၃) ေယာက္က လိုက္ဖမ္းေနတာျမင္ရတယ္။

ကုိယ္ပုိင္ကားေတြကုိလဲ တားျပီးစစ္ေနတယ္ဖဆပလ ရပ္ကြက္ထဲ ၀င္ေျပးတာေတာင္ အိမ္ထဲ ၀င္ရုိက္တယ္

စစ္သားေတြက ၀ါးရင္းဒုတ္ေတြနဲ႔ ကားမွတ္တုိင္ကလူေတြကုိ ပါ ၀င္ရုိက္ေနတယ္

14:40

ဆူးေလကုိ ၀င္လုိ႔ ရသမွ်လမ္း အကုန္ပိတ္လုိက္ပီ

14:34

လမ္းေပၚကလူေတြ ဖယ္မေပးရင္ အျပင္းထန္ဆံုး ကိုင္တြယ္မယ္ extreme actionလို႕ နအဖက သတင္းထုတ္

14:32

ၾကည့္ျမင္တိုင္ သာဓုေက်ာင္းမွေသဆံူးသည့္ သံဃာေတာ္ ရုပ္ကလပ္အားသယ္ေဆာင္ခ်ီတက္ဆနၵျပေနၾကပါၿပီ

Read More...

 
/* EOT ----------------------------------------- */