ဒီလက္မ်ဳိး
တခါတခါ
ေကာင္းကင္ကိုေမာ့ၾကည့္မိေတာ့
အလြမ္းခ်ည္းပဲ ရြာခ်တယ္။
လူျဖစ္ခဲ့ရတဲ့ ၃၄ ႏွစ္မွာ
ဘ၀ကၾကမ္းတယ္။
လက္ဖက္ရည္တခြက္ထက္ မခ်ဳိၿမိန္ေသာလြတ္လပ္ျခင္းမွာ
ေသျခင္းတရားကုိ ေခါင္းအံုးအိပ္တယ္။
မာရာဒိုနာကန္တဲ့
ေဘာလံုးကန္ဖိနပ္တစံုကုိ
ေဒၚလာသန္း (၅၀) ေလာက္တန္ေနခ်ိန္မွာ
ျမန္မာျပည္္မွာ
လူေပါင္းသန္း (၅၀) ငတ္ေနခ့ဲတယ္။
ကေလးေတြလည္း မေပ်ာ္ရႊင္ဘူး
လူႀကီးေတြလည္း မခ်မ္းေျမ့ဘူး
သံဃာေတြလည္း သီလမၿမဲဘူး။
တကယ္တမ္းျပန္ေတြးၾကည့္ေတာ့
ဒီလုိေခတ္မွာ
လူလာျဖစ္ရတာလည္း
လူမဟုတ္ေတာ့ဘူး။ ။
(၂၇-၂-၀၇)
ေခတ္ၿပိဳင္
Monday, 6 July 2009
လူမဟုတ္တဲ့ လူ
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment