ၿငိမ္းလူ
ခါးဆစ္႐ိုးေဖာင္းပြပြနဲ႔
ကေလးတသိုက္ …
ငိုက္ျမည္းေနခ်ိန္မေတာ့
သူတိ႔ုက ၿမိဳ႕ျပကုိ
တခုပ္တရ
႐ႉၾက ႐ႈိက္ၾက
ဘလက္ကာယျပဳခံရတဲ့
အလုပ္သမတဦးရဲ႕
စ်ာပနက
ေက်းကၽြန္ျပဳသူေတြရဲ႕
အာဟာရျဖစ္ေလေတာ့
အရည္ေပ်ာ္စ
တိမ္တုိက္ေတြက
ေႏြအကူးမွာ
ပုရစ္ဖူးေတြကုိ
ေခၽြခ်ခဲ့တယ္။
သေဘာတူညီခ်က္
စာခ်ဳပ္ေတြရဲ႕မ်က္ႏွာဟာ
ေစ်းေပါင္က် ငါးသည္နဲ႔တူတယ္
ပုဇြန္ကုိငါးစားေတာ့
ပုဇြန္ငါးျဖစ္တယ္
အဲ့ဒီငါး လူစားေတာ့
လူပုဇြန္ငါးတဲ့။
သခ်ၤာေတြလြယ္သလုိပဲ
ႏုိင္ငံေရးလည္းလြယ္လာတယ္
ျမက္စားေနတဲ့ႏြားခ်ဳိဖ်ားမွာ
နားေနတဲ့ယင္ေကာင္က
ျမက္ပင္စိမ္းေတြကုိ
တိမ္းမူးေအာင္ေျပာတယ္
သူနားတာနဲ႔ပဲ
ခ်ဳိေသြးထားတဲ့ႏြား
ဦးၫြတ္သြားတယ္တဲ့
ဒါနဲ႔ပဲ သနားၿပီးျပန္အထမွာ
ၫႊတ္သြားတဲ့ ေခါင္းဟာျပန္ႂကြ။
ခပ္စုတ္စုတ္ပါမုန္႔တခ်ပ္နဲ႔
ထမင္းၾကမ္းခဲဟာ
လမ္းသရဲလို႔အမည္တပ္တဲ့
ငယ္ငယ္က ေက်ာ္ဟိန္းနဲ႔တူလာတယ္။
ျမက္စားတဲ့ႏြားတေကာင္က
တြန္တဲ့အခါ
မင္းနားတာလည္းငါမသိ
ျပန္သြားတာလည္းငါမသိ
မင္းနဲ႔တူတာရွိတယ္တဲ့
စီးပြားေရးပိတ္ဆုိ႔မႈမွာ
သေဘာတူ၏ မတူ၏တဲ့။ ။
(၂၇-၃-၀၇)
ေခတ္ၿပိဳင္...မွ
Monday, 6 July 2009
ႀကိဳးစားျခင္း
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment